Tibetan
བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བཤད་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བཤད་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སུ་ག་ཏ་མ་ཏོ་བི་བྷི་ག་བྷཱ་ཥྲྱཾ། བོད་སྐད་དུ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བཤད་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྟག་ཏུ་ཤར་ཞིང་རྒྱུན་འཕེལ་བ་ཡི་ཡོན་ཏན་མངའ། །ཉེས་པ་རྗེས་འབྲེལ་སྤངས་ཤིང་དྲི་མེད་མཛེས་པའི་སྐུ། །རྨོངས་སེལ་གསུང་གི་འོད་མངའ་སྔོན་མེད་ཟླ་བ་སྟེ། །གསུང་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་ནི་རྟག་པར་མགོས་ཕྱག་འཚལ། །ཐུབ་དབང་ཞབས་ཀྱི་པདྨ་ལ། །བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ནི། །བློ་དམན་རྣམས་ཀྱིས་རབ་རྟོགས་པར། །བསྒྲུབ་པར་འདོད་པས་བཤད་པར་བྱ། །འདིར་ཆོས་མངོན་པ་ཉི་འོག་གི་ཡུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་སངས་རྒྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང༌། དབུ་མ་པའི་དབྱེ་བས་སངས་རྒྱས་པ་བཞི་པོ་ཙམ་བླ་ཆོས་སུ་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་སྐྱེ་བོ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བཞེད་པའི་གཞུང་རྩོམ་པ་པོས། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ གསུངས་པ། ནམ་མཁའ་དང་ནི་འགོག་པ་གཉིས། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་པ་སྟེ། །ཁ་ཆེ་བ་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ཚོགས་གཉིས་སུ་སྨྲ་བར་གྲག་གོ །དེ་ལ་འདུས་མ་བྱས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་གཉིས་སོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། གང་འགའ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་པར་མི་བྱེད་ཅིང་གང་གིས་ཀྱང་བསྒྲིབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོ་འབྱེད་པས་ན་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནམ་མཁའ་མི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་གཉིས་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའོ། །དེ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འགོག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་སོ་སོར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། ལྡན་པའི་རྫས་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ། །བྲལ་བའི་རྫས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དོ། །རྒྱུའི་ཚོགས་པས་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན། སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་གང༌། །བྲལ་བའོ་སོ་སོ་སོ་སོ་ཡིན། །སྐྱེ་ལ་གཏན་དུ་གེགས་བྱེད་པ། །འགོག་གཞན་སོ
Chinese
善逝之教理分别论释 善逝之教理分别论释 印度语：苏伽陀摩多毗毗伽婆瑟亚姆。藏语：善逝之教理分别论释。 顶礼圣妙吉祥童子！ 恒常升起且持续增长的功德具足， 舍弃罪过相连且无垢美丽的身体， 具有遣除愚昧之语光明的前所未有之月亮， 语自在前恒常以头顶礼敬。 依于能仁足莲者， 欲使彼等之差别， 劣慧者亦能善了知， 故当宣说。 此处，俱舍宗、日下洲等部的差别，佛教的分类虽然非常多， 但主要的，比如克什米尔分别说部，经部，瑜伽行派，中观派的分类，仅以这四种佛教宗义作为殊胜法来理解的众生，为了随顺摄受他们，论著作者， 如是宣说安立： 虚空与灭尽二者， 无为三者是常法。 克什米尔人认为，以有为和无为的差别，事物可分为两类。 其中，无为有三种：虚空和灭尽二者。 所谓的虚空是什么呢？ 凡是不对任何事物造成阻碍，也不被任何事物所阻碍的，那就是因为能开辟空间所以称为虚空。因此，所谓虚空不阻碍，就是这样说的。 两种灭尽是指：择灭和非择灭。 其中的择灭是指，以分别观察的智慧，所获得的灭尽，也就是远离烦恼。 并且，所要断除的事物是各不相同的： 具有的法有多少， 远离的法也有多少。 任何能永久阻碍，由因缘聚合而产生的空性事物生起的法，因为不是通过分别观察可以获得的，所以称为非择灭。 择灭是， 远离，各各分离。 永久阻碍生起， 其他灭尽等。
English
Explanation of the Treatise Differentiating the Doctrines of the Sugata Explanation of the Treatise Differentiating the Doctrines of the Sugata In Sanskrit: Sugatamato Vibhiga Bhashyam. In Tibetan: Explanation of the Treatise Differentiating the Doctrines of the Sugata. Homage to the noble Manjushri Kumara! Possessing qualities that constantly arise and continuously increase, Abandoning faults and possessing a flawless and beautiful body, Possessing the light of speech that dispels ignorance, like an unprecedented moon, To the Lord of Speech, I always bow with my head. To the lotus feet of the Sage King, The distinctions of those who rely on them, Even those of lesser intelligence may fully understand, Therefore, I shall explain. Here, although there are many distinctions of Buddhist schools, such as the Vaibhashika, the inhabitants of the Lower Lands, etc., The main ones are the Kashmir Vaibhashika, the Sautrantika, the Yogachara, and the Madhyamika. The author of the treatise, wishing to guide those who consider these four Buddhist tenets as supreme, Explains and establishes them accordingly: Space and cessation, The three unconditioned are permanent. The Kashmiris say that things are divided into two
Tibetan
་སོར་བརྟགས་མིན་པས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་འདུས་བྱས་ལས་བཟློག་པ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བས་ན་རྟག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་གི་སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་འདི་ལས་གཞན་པ་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་ཤིང་འདུས་ནས་བྱས་པའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཙམ་ཁོ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ནི་འཇིག་པའི་ཁོངས་སུ་འཇུག་པར་མཐོང་ལ། དེ་ངོ་བོ་གང་གི་སྒོ་ནས་མཐར་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཁ་ན་ཡོད་པས་ན། སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་ཁོ་ནར་འདིར་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་གཞན་ཡིན་ལ་མཐའ་ཡང་གཞན་ ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ན་དེ་དག་འདྲ་བར་ཐ་མི་དད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པ་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་ཐ་དད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དུས་རེ་ཞིག་གནས་ནས་ལྡོག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དེ་དག་གི་རང་གི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དེ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟ་བུ་མཐར་ཡང་ཡིན་པས་ན། ཡང་དུས་དེ་སྲིད་ཁོ་ནར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། སླར་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་ནམ་ཡང་ནི་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་གནས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་སུ་གནས་པ་ཡིན་པས་ན། སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེར་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་ནམ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་དེ་ནི་བརྟན་པ་ཁོ་ནར་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མཐར་ཡང་ངོ་བོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ནན་གྱིས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དེ་འགོག་བྱེད་ཉེ་ཡང་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། འོ་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་དེས་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཇིག་གོ །དེ་ལ་འཇིག་པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ལྷས་བྱིན་ནི་གསོན་ནོ། །འདི་འཆི་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྲིད་
Chinese
未作分别观察故。如是所说。此三种无为法，是与有为法相反的，因为远离生和灭，所以是常法。不是像其他总相之类。此三者之外，五蕴自性的所有有为法，都是刹那生灭的。因和缘聚合而产生的诸法，都是刹那生灭的，因为只有产生的刹那存在。色等有为法，都可见归于坏灭之列。以何种自性最终坏灭呢？因为它们仅仅在产生时存在，所以在产生的当下就坏灭了。因此，这显然是刹那生灭的。不能说生时的体性和最终的体性是不同的，因为如果体性没有差别，那么它们就会同样没有差别；如果体性有差别，那么它们就会同样有差别。如果说，暂时存在然后消失，这本身就是它们各自的因所产生的自性，那么，就像它产生时的自性一样，最终也是一样的。因此，它会一直存在于那个时间段，并且因为再次是那样，所以永远不会存在。因此，如果存在两个刹那，那么就像第一个刹那一样，第二个刹那也存在两个刹那。因此，它会存在于另一个刹那，并且因为在那里也是那样，所以永远不会坏灭。如果认为事物仅仅是恒常地从自己的因中产生，并且最终也不会变成其他的体性，而是被阻碍的力量所摧毁，那么这是不正确的。这样，如果阻碍的力量接近，但它仍然像以前一样，不是具有坏灭性质的体性，那么，在这种情况下，它也不会坏灭。如果它不具有坏灭的性质，但它却能造成坏灭，那么，它就不会坏灭。说它有坏灭，这就像说天授还活着，但会死去一样，这是可能的。
English
not examined separately. Thus it is said. These three unconditioned phenomena are the opposite of conditioned phenomena, because they are separated from arising and ceasing, so they are permanent. They are not like other general characteristics and so on. Other than these three, all conditioned phenomena that are the nature of the five aggregates are momentary. All phenomena that arise from the aggregation of causes and conditions are momentary, because they only exist for the moment of arising. Conditioned phenomena such as form are seen to fall into the category of destruction. By what nature does it ultimately perish? Because they only exist at the moment of arising, they perish here at the very moment of arising. Therefore, it is clear that this is momentary. It cannot be said that the nature of arising is different and the end is also different, because if the natures are not different, then they will be equally non-different; if the natures are different, then they will be equally different. If it is said that what remains for a while and then disappears is the nature produced by their own causes, then, just as it is the nature of that moment of arising, so it is the same in the end. Therefore, it will remain only for that period of time, and because it is again like that, it will never remain. Therefore, if there are two moments of existence, then just like the first moment, the second moment also exists for two moments. Therefore, it will exist in another moment, and because it is also like that there, it will never perish. If it is thought that things are only constantly born from their own causes, and that they will not ultimately become other natures, but are destroyed by the force of obstruction, then this is not correct. In this way, if the force of obstruction is near, but it is still the same as before, not a nature that has the nature of destruction, then, in that case, it will not perish either. If it does not have the nature of destruction, but it can cause destruction, then it will not perish. To say that it has destruction is like saying that Devadatta is alive, but will die, which is possible.
Tibetan
པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་མི་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། འཆི་བར་ནི་འགྱུར་ལ་མི་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགོག་བྱེད་ཉེ་བ་ན་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྐྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་སྔར་གྱི་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་འོ་ན་དེ་འཇིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་འཇིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན། རྒལ་བར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམ་ང་བར་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ནི་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པས་ན་སྔར་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་སྐྱེད་པར་བྱེད། དེ་ནས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་ན་ འགའ་ཡང་འཇིག་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་པ་ཡང་མཐོང་བས་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བས་ན། སྐྱེས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་འཇིག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་ཚེ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མཐའི་སྐད་ཅིག་ལ་གནས་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་དུས་ན་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མས་འཇིག་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངོ་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདྲ་བས་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་དེ་དང་འདྲ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ནི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་བར་དུ་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། མ་རིག་པས་གཡེར་བག་བཅོས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་འབྱུང་སྟེ། དྲེགས་ནས་སླར་སྐྱེས་པའི་སྐྲ་དང་སེན་མོ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཇི་སྟེ་མི་སྲིད། ཅི་འོ་ན་འདུས་བྱས་འདི་ཇི་ལྟར་གཞན་དག་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བདག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བྱེད་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་མྱོང་བ་པོ་རྟོག་པ་དང་ཁྱབ་པའི་ངོ་བོ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་རྫས་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེས་སྣ་ཚོགས་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི
Chinese
不是的。如果会坏灭，怎么会是不坏灭的自性呢？会死亡，就不是具有不死亡的法性。如果说在阻碍靠近时，就产生坏灭自性的体性，那么，先前不是坏灭自性的体性，有随之而来的吗？或者没有？如果说有，那么，它既不是坏灭，也不是不坏灭，因此，陷入难以超越的痛苦之中。如果说没有，那么，由于与它无有差别，先前的那个事物也不存在，那么，在什么上产生坏灭的自性呢？从那之后，如果不是坏灭的自性，那么，任何事物都不应坏灭，而且，也见到了坏灭，因此，色等从自己的因中，仅仅产生坏灭的自性，仅仅是产生就是坏灭。即使这样，刹那坏灭也成立了。论式是，任何事物在任何时候是坏灭的自性，那么，它在那时立刻就不存在，例如处于最后刹那的体性一样。色等在产生的时候也是坏灭的自性，这被称为自性因。如果事物是刹那坏灭的，那么，怎么会认识到“这就是那个”呢？因为相续不断地相似，而产生其他和其他，并且与无明相关联。仅仅在刹那坏灭的时候，就会产生与它相似的其他刹那，由于它没有不同的形相，并且没有事物而没有间隔，对于被无明迷惑的人们来说，即使是不同的，也会产生执着于没有差别，认为“这就是那个”的分别念。就像从头发生长出来的头发和指甲等非常不同，也见到认为“这就是那个”的认识一样，在这里怎么不可能呢？那么，这些有为法，怎么会像其他人所希望的那样，被我加持过呢？那些人这样说，有与身体等不同的，由善与非善的业所造作，感受其果报的，具有觉知和周遍自性的我，是其他的实法。它虽然周遍于各种事物，
English
It is not. If it is subject to destruction, how can it be of an indestructible nature? If it is subject to death, then it is not of a nature that is not subject to death. If you say that when an obstruction is near, it gives rise to the nature of destruction, then does the nature of not being subject to destruction from before follow after it? Or does it not? If you say that it does, then it is neither subject to destruction nor not subject to destruction, and therefore, it falls into a state of suffering that is difficult to overcome. If you say that it does not, then since it is not different from it, the previous thing also does not exist, so on what does it give rise to the nature of destruction? After that, if it is not the nature of destruction, then nothing should be subject to destruction, and also, destruction is seen, therefore, form and so on arise from their own causes only as the nature of destruction, and merely arising is destruction. Even so, momentary destruction is established. The argument is that whatever is of the nature of destruction at any time, then it does not exist immediately at that time, just like the nature of being in the last moment. Form and so on are also of the nature of destruction at the time of arising, which is called the reason of nature. If things are destroyed in an instant, then how is it that one recognizes "This is that"? Because the continuity is similar and other and other arise, and because it is related to ignorance. At the very moment of momentary destruction, another moment similar to it will arise, because it has no different appearance and is not separated by the absence of things, and for those who are deluded by ignorance, even though they are different, there arises a conceptualization that clings to them as not different, thinking "This is that." Just as one sees the knowledge that "This is that" even for hair and nails that grow back from the head, which are very different, how could it not be possible here? So, how could these conditioned things be blessed by me as others wish? Those people say that there is another real thing called self, which is different from the body and so on, which is the agent of good and non-good deeds, which experiences the results of those deeds, and which has the nature of awareness and pervasiveness. Although it pervades various things,