Tibetan
། འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་གསོན་པོའི་ལུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བདག་དང་བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བདག་གིས་སྟོང་ཞིང་བྲལ་ཏེ་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བདག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་བདག་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་ སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་དཀར་ཤམ་མོ་བདག་སྦོམ་མོ་བདག་འགྲོའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་བདག་ཏུ་ཤེས་པ་འབྱུང་ལ། ལུས་ལས་ཐ་དད་པ་འདི་ལ་ནི་ལུས་དེའི་ཆོས་དཀར་ཤམ་ཉིད་དང་སྦོམ་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱབ་བྱེད་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ལུས་ཅན་གྱི་རྫས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ལ་སེང་གེ་ཞེས་པ་བཞིན་དུ་བརྟགས་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཡོ་བ་མེད་པ་ལ་བཏགས་པ་བར་རྟོག་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྟོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་ཡུལ་དང་དུས་སུ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་བདག་དང་འགའ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དག་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པས་ན་འབྲས་བུའི་རྟགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་དབང་བའི་རྟགས་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྟགས་གཞན་ཡོད་ན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་དགོས་ལ། དེ་ནི་འགར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་ཡང་གང་གིས་ཀྱང་གང་ཡང་དེས་ཁྱབ་པར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་འདི་ལ་རྟགས་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་གསོན་པའི་ལུས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་འདིའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྒྲུབ་ན་སྐྱོན་འདིར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འོན་ཀྱང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བདག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་དུ་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འདོད་པས་ན་ ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྟེན་གཞི་ཡིན་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ། གཞི་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ན། ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་གཞི་དང་མི་ལྡན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་པས་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཏེ། ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གསོན་པའི་ལུས་ནི་བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་བདག་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པར་མཐོང་ཞེས་ཏེ། གསོན་པའི་ལུས་ཀྱང་ད་ལྟ་བུར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དང་བདག་ཉིད་འགའ་ཞིག་གིས་མཚུངས་པ་ཡང་དེ་དང་དེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཚུངས་པར་མཐོང་བའམ་མི་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་བྱས་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཀྱང་བུམ་པ་དང་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བ་བཟློག་པར་དཀའ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདག་རྟག་པ་ཡོད་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ལ། གང་འདི་དག་ཉེ་བར་མཁོ་བར་འགྱུར་བ། བདག་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མི་བརྟག་པ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དམིགས་པ་མི་རྟག་པ་འགའ་ཞིག་སྲིད་ཀྱང་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ་རྟག་ཏུ་ཡོད་པས་དེ་སྲིད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ་ཡོད་པ་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་མཁོ་བ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དམིགས་པ་མི་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། མི་རྟག་པ་མེད་ན་མ་བཅོས་པའི་རྟག་པ་དེ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མི་རྟག་པའི་སེམས་པ་དང་བྲལ་ཡང་སེམས་པ་ཅན་ གྱི་བདག་དེ་ལ་སྡོད་པར་མ་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡོད་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
然而，如果有人说，凡是完全被认为是享受之处的活生生的身体，那本身就被称为具有“我”的，那是不对的。因为我说过是空无“我”的，是空无“我”的，是分离的，是没有加持过的。像这样，暂时来说，证明“我”存在的量是不存在的。直接认知不是对“我”的认知，因为眼等识是确定为色等五境的缘故，而且，认知为“我”的意识的境也是身体等。产生“我是白色的”、“我是胖的”、“我走了”等等的以“我”来认识的念头。对于这个与身体不同的东西来说，身体的性质，白色和胖本身是不存在的。对于不是遍布性的有身体者来说，跟随有身体者的物质的行走行为也是不合理的。这就像婆罗门的孩子被称为狮子一样，进行假设性的认知也是不合理的，因为它是没有变化的。对于没有变化的进行假设性的命名也是不合理的，因为会导致真实的名称中断。通过推理来认知也是不可能的，因为没有自性和果的征象。因为常时隐蔽，并且在处所和时间上没有变异的“我”，以及任何随之而行的事物，由于没有成立变异性的因和果的体性，所以果的征象是不合理的。并且，由于有法本身没有成立，所以自性的征象是不合理的。对于能够通过什么来推理，能够成立存在的有势力的其他征象也是不存在的。即使有其他的征象，也必须被所证成的事物所遍及，但那在任何时候都没有成立，因此对于遍及者本身是不确定的。无论在何处，无论通过什么，无论什么事物，都不会确定地被其遍及，因此对于此来说，任何征象都不存在。如果有人这样认为，如果活生生的身体是具有“我”的，因为这个征象的缘故来成立的话，那么会变成这个过失。然而，如果说贪欲等是具有所依的，因为是事物，因为是果，就像色等一样来成立的话，那么贪欲等的所依是什么呢？
English
However, if someone says that whatever living body is fully regarded as the place of enjoyment, that itself is called having a "self," that is not correct. Because I have said that it is empty of "self," it is empty of "self," it is separate, it is not blessed. Like this, for the time being, the valid means of proving the existence of a "self" does not exist. Direct cognition is not cognition of a "self," because the eye consciousness, etc., are determined to be the five objects of form, etc., and also, the object of the consciousness that cognizes as "self" is also the body, etc. Thoughts of recognizing as "self" arise in the manner of "I am white," "I am fat," "I am going," etc. For this thing that is different from the body, the nature of the body, whiteness and fatness themselves do not exist. For someone who is not pervasive and has a body, the act of walking that follows the substance of someone who has a body is also not reasonable. This is like a Brahmin child being called a lion, it is also unreasonable to make a hypothetical cognition, because it is without change. It is also unreasonable to make a hypothetical naming for something that is without change, because it would lead to the interruption of real names. It is also impossible to cognize through inference, because there are no signs of self-nature and result. Because the "self" that is always hidden and does not change in place and time, and anything that follows it, since the nature of the cause and result of variability is not established, the sign of the result is unreasonable. And, since the subject itself is not established, the sign of self-nature is unreasonable. For what can be inferred, other signs that have the power to establish existence also do not exist. Even if there are other signs, they must be pervaded by the thing to be proven, but that is not established at any time, therefore it is uncertain for the pervader itself. In whatever place, through whatever, whatever thing, it will not be definitely pervaded by it, therefore for this, no sign exists. If someone thinks like this, if the living body is said to have a "self," because of this sign, then this fault will occur. However, if it is said that desire, etc., have a basis, because they are things, because they are results, like form, etc., then what is the basis of desire, etc.?
Chinese
如果认为我们是主宰，那么，如果想要依赖因，那么，因为我们也不认为欲望等没有因，所以对我们来说是成立的，因此理由是没有意义的。然而，如果说是基础，那么也是它的结果，也是不具备基础的，因为没有能损害这种相违的量，所以，仅仅对相违产生怀疑就是不确定的。因为有些结果被看到是不具备基础的，所以一切都会变成那样，因为没有确定的原因。如果说活着的身体不是无我的，因为会变成不具备生命等，那么这种说法也不能成立我，因为说看到无我的瓶子等是空虚的，所以活着的身体也必须变成现在这样，对于这个是有确定原因的。像这样，如果某个事物与某个事物在某些方面相同，也不认为它与那个事物在所有方面都相同，因为瓶子和布在被制造和无我方面相同，但在是瓶子和不是瓶子方面也相同。如果我是生命等的因，也不是遍及的自性，那么，对于第一个方面来说，很难避免眼睛等变成没有结果的过失，像这样，如果具有所缘自性的常我存在，那么眼睛等就没有什么必要了，如果这些变成必要，对于那些说我是知识的自性的人来说，不观察所缘是不可能的。即使存在一些无常的所缘，因为具有所缘自性的常我总是存在，即使允许它存在，因为具有所缘自性的常我存在，那么感官们就是脱离必要的阶段，那样的话，承认所缘是无常的又有什么用呢？如果不存在无常，那么不执着于未加工的常有为事物，如果不是那样，那么就不是，不是的，即使脱离了无常的心，也不合理停留在有心者的我上，如果停留，也会变成没有边际的过失。
English
If one thinks that we are the masters, then, if one wants to rely on causes, then, because we also do not think that desires, etc., are without causes, therefore it is established for us, so the reason is meaningless. However, if it is said to be a basis, then it is also its result, and it is also without a basis, because there is no valid cognition that can harm this contradiction, so merely doubting the contradiction is uncertain. Because some results are seen to be without a basis, everything will become like that, because there is no definite reason. If it is said that a living body is not without self, because it would become without life, etc., then this statement cannot establish the self, because it is said that seeing selfless pots, etc., is empty, so the living body must also become like this now, for this there is a definite reason. Like this, if something is the same as something in some aspects, it is not considered that it is the same as that thing in all aspects, because a pot and cloth are the same in being made and being selfless, but they are also the same in being a pot and not being a pot. If the self is the cause of life, etc., and is not the nature of pervasion, then, for the first aspect, it is difficult to avoid the fault of the eyes, etc., becoming without results, like this, if the permanent self with the nature of the object of perception exists, then the eyes, etc., have no need, and if these become necessary, for those who say that the self is the nature of knowledge, it is impossible not to observe the object of perception. Even if there are some impermanent objects of perception, because the permanent self with the nature of the object of perception always exists, even if it is allowed to exist, because the permanent self with the nature of the object of perception exists, then the senses are in a state of being free from necessity, in that case, what is the use of admitting that the object of perception is impermanent? If impermanence does not exist, then one does not cling to the unconditioned permanent as a thing, if it is not like that, then it is not, no, even if one is separated from the impermanent mind, it is not reasonable to stay on the self of the sentient being, and if one stays, it will also become the fault of being without limit.