Tibetan
གས་པས་ཀྱང་གཟུགས་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་མི་དམིགས་པ་འདི་ཅིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་མི་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ། ཕྱོགས་བར་མ་ཉིད་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཕ་རོལ་གྱིས་བཏགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལུས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ་དམིགས་བཞིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མྱོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་བདག་དང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེ་བ་ཡིན་ཞིང༌། བདག་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་ན་ལུས་དེ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་དེ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་བདག་གི་དོན་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མེད་པ་ན། བདག་གི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཤེས་པ་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་བདག་གི་དོན་ཅན་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེས་ན་མ་དམིགས་སོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་མཆི་གུའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ།། འདིར་དམིགས་པ་ཤེས་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཆི་གུའི་ལུས་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་ དེ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་བདག་གི་ལུས་ལ་སོགས་པའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངའི་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། དེས་ན་འདིས་ནི་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ཡིན་ནོ། །བདག་དོན་ཅན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་ཚད་མར་བྱེད་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡང་ཚད་མར་བྱ་བར་འོས་ལ། ཚད་མར་བྱེད་ན་ཡང་དག་གཞན་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ངའི་ལུས་ལ་སོགས་པའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་འདི་མཆི་གུའི་ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འཇོག་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་བདག་ཀྱང་འཇོག་པར་འགྱུར་ཏེ། མངས་པས་བཞག་གོ །ངེས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་བདག་མི་དམིགས་པས་བཟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདག་དེ་ནི་ཤེས་པ་པོར་འདོད་པ་ཡིན་ན། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅི་ལྟར་ཡང་ཤེས་པ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་མ་མཐོང་ངོ༌།
Chinese
因为这样也会导致成立无色之故。其他方式也不成立，如果说因此不知道这个不可得是什么自性，回答说，中间方向正是我们的观点，因为认识为我的，是他人安立为我的对境，而且也属于身体，并且正在作为对境而极其明显地体验着，因此身体等本身与我和识混合在一起，成为我的识的对境，与此相异则是没有体验的，所以身体这个对境本身就是不可得的。如果身体等没有作为相异的我的意义的识的对境，就不会说我的身体等，而这个识是存在的，因此应当观察到我的意义与身体等相异。因此为什么说没有见到呢？那是不真实的，即使没有相异，也会产生显现执着的识，例如说眼翳的身体一样。这里所说的对境甚至不仅仅是识，而是指显现的识，而这个本身也不是显现的识，因为与眼翳的身体之外的识不是显现的没有差别，如果与此没有差别的显现，也会导致成为显现。即使是显现，也会导致成为将事物安立为相异的支分。正如知道我的身体等一样，也会同样变成我的我，因此这能使天神们欢喜。如果将与我意义相异的其他识作为量，因为没有差别，所以这也应当作为量，如果作为量，也会安立其他的正确。如果将认为我的身体等的这个识安立在与眼翳的身体相异的证悟方面，那么也会安立我，因为已经安立了。不是决定证悟自性的我不以不可得而容忍的说法是成立的。另外，如果认为我是知者，那么不是证悟的自性无论如何也不应理成为知者。
English
Because that would also lead to establishing the absence of form. Other ways are also not established. If you say that therefore you do not know what the nature of this non-apprehension is, the answer is: The intermediate direction is precisely our view, because what is known as 'mine' is what others have designated as the object of 'mine,' and it also belongs to the body, and is experienced as being very clearly present as an object. Therefore, the body and so on are mixed together with the self and consciousness, and since there is no experience of being different from that which has become the object of my consciousness, the body itself, which is the object, is what is not apprehended. If the body and so on are not the object of a consciousness that has the meaning of a separate self, then it would not be said 'my body' and so on, and this consciousness exists, therefore it should be observed that the meaning of 'mine' is understood to be different from the body and so on. Therefore, why do you say that it is not apprehended? That is not true, because even if there is no difference, a consciousness of manifest clinging arises, just like saying 'the body of an eye disease.' Here, the object is not just consciousness, but rather the consciousness that appears manifestly. And this itself is not manifest consciousness, because there is no difference from the consciousness other than the body of an eye disease that is not manifest, and if it is a manifest consciousness that is no different from that, that would also lead to being manifest. Even if it is manifest, it would lead to being a part of establishing things as different entities. Just as the knowledge 'my body' and so on arises, so too it will become 'my self,' therefore this makes the gods happy. If another consciousness that is different from the meaning of 'mine' is taken as valid, then since there is no difference, this should also be taken as valid, and if it is taken as valid, then another correct one will also be established. If this consciousness that thinks 'my body' and so on is placed on the side of realization that is different from the body of an eye disease, then the self will also be established, because it has already been established. The statement that the self, which is not of the nature of definite realization, is tolerated by non-apprehension, is established. Furthermore, if it is thought that the self is the knower, then it is not seen as reasonable that something that is not of the nature of realization could be the knower.