Tibetan
གེགས་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སེལ་བ་དང་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མས་མི་བསླུ་བ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། སྒྲུབ་བྱེད་གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པའམ་མི་སྟོང་པ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། སྟོང་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ན། ཇི་ལྟར་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ། ཇི་སྟེ་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ལ་གནོད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། ཐམས་ཅད་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་བཅས་པའམ། །འོན་ཏེ་དམ་བཅའ་རང་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དམ་ཅི། །ཇི་སྟེ་གཏན་ཚིགས་འགོད་པ་གཡེལ་བར་གྱུར་ན་ནི། །དམ་བཅའ་འགའ་ཞིག་གིས་ནི་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། སྟོང་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནས་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། གནོད་སྦྱིན་ཇི་འདྲ་བ་གཏོར་མ་དེ་འདྲའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཁོ་ནའི་ཆོས་རྣམས་ལས། །སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་དོན་དམ་པར་ན་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་ཡང་མེད་པས། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ནི་མེད་དེ་གང་གིས་དེ་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་ག་ལ་འགྱུར། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ངེས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཡང་དག་པར་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པ་ཡང་དག་པ་ལ་ནི་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །ངེས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འོ་ན་ལོག་པའི་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཡང་དག་པ་དེས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བ་ལས་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་
Chinese
如何成为障碍？对于没有消除和障碍的事物，认为那是正直的意义，是不合乎道理的。对于空性，难道不是只有量不欺骗才不可能吗？用以证明是空性的论证，它本身是空还是非空呢？如果是空，那它就只是不存在，如何能以此成立空性？如果不是空，那么“一切皆空”的立宗之义就会受到损害，并且那个理由本身也是不确定的。如是说：说一切皆无，是带有理由，还是立宗本身就能成立呢？如果提出理由变得迟缓，那么一些立宗又能对此如何呢？如是说。如果仅仅用空性的论证来成立空性，即使如此，没有能成立者，所成立者也不会成立。像这样，仅仅说“是空”并不能使它在世俗中也不存在。如果从空性中产生所成立之法，那会如何呢？就像世间所说“供养鬼神要用相应的朵玛”，如是说：从仅仅是空性的诸法中，产生空性的诸法。如是说。那么，在胜义谛中，既没有能成立者，也没有所成立者，因此，不能成立胜义谛的自性不存在吧？这个过失是没有的，因为用以成立那不是胜义谛的事物，也不是成立那事物会变成那样的能成立者，也不是所成立之法的作者。如果认识的主体不是胜义谛，即使如此，所认识的客体又怎么会变成那样的体性呢？从不真实中如何产生真实的定解呢？定解不是真实的，但也不是不真实的。对于真实的定解，没有任何必要，但对于需要定解的事物来说，是有必要的。因为定解不是真实的，如何能有真实的定解呢？那么，通过具有颠倒显现的后比量，也不会有不颠倒的如实定解吧？从不真实中产生真实，因此会成为从相似的论证中推出结论的谬误吧？这个的不真实性本身就是论证。
English
How does it become an obstacle? For things without elimination and obstacles, it is unreasonable to consider that as the very meaning of uprightness. Regarding emptiness, isn't it only impossible if it is not deceived by valid cognition? The proof that something is emptiness, is that itself empty or non-empty? If it is empty, then it is merely non-existent, so how can it establish emptiness? If it is not empty, then the meaning of the proposition "everything is empty" is harmed, and that reason itself is uncertain. As it is said: To say that everything is non-existent, is it with a reason, or does the proposition itself establish it? If the presentation of the reason becomes sluggish, then what can some propositions do about this? So it is said. If emptiness is established only by the proof of emptiness, even so, without an establisher, the established will not be established. Like this, merely saying "it is empty" does not make it non-existent even conventionally. If the established arises from emptiness, how does that happen? Just as it is said in the world, "Offerings to spirits should be appropriate tormas," as it is said: From the dharmas that are merely empty, arise the dharmas that are empty. So it is said. Then, in the ultimate truth, there is neither establisher nor established, so it cannot establish the non-existence of the ultimate nature, right? This fault is not there, because what establishes that it is not the ultimate truth, is not the establisher that establishes that the thing will become like that, nor is it the agent of the established dharma. If the subject of knowledge is not the ultimate truth, even so, how can the object of knowledge become such a nature? How does a true ascertainment arise from the untrue? Ascertainment is not true, but it is also not untrue. For true ascertainment, there is no need, but for things that need ascertainment, it is necessary. Since ascertainment is not true, how can there be true ascertainment? Then, through subsequent inference with inverted appearances, there will not be an undeluded, accurate ascertainment, right? From the untrue arises the true, so it would become a fallacy of drawing conclusions from similar arguments, right? The very untruth of this is the argument.
Tibetan
ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རམ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རམ། མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལས་ཡིན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་ངེས་པ་འབྱུང་བར་ཇི་ལྟར་འོས། སྒྲ་མཚུངས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དོན་མཚུངས་པ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ ཁ་ཅིག་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ངེས་པའི་ཡུལ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ན་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་མཚུངས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཞེན་པར་བྱས་པའི་ཡུལ་ལ་བསླུ་བས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་སུ་བབ་པ་ནི་ངེས་པ་ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་མི་བསླུར་ཟིན་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་དབུ་མ་པ་ཚད་མ་ཁས་ལེན་ཀྱང་རུང༌། གལ་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་རུང་སྟེ། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚད་མ་ལྟར་སྣང་ལས་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཚད་མར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྟན་པ་འདི་ལ་ལྟ་བའི་ཆུ་བུར་བྱུང་བ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་མི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པ་ལ་བསམས་ནས་དེ་སྐད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་དག་གི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྡང་བ་ལ་སུ་ཞིག་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་བརྟགས་པས་ཆོག་གོ །རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་རྟོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཅད་བློ་དང་ལྡན་པའི་དབུ་མ་པ་ལ་འཇི་ལྟར་སྡང་བ་ཞེས་མི་རིགས་སོ། འདི་སྙམ་།འདི་སྙམ་དུ་རེ་ཞིག་གང་དག་གཞན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་ངན་སོང་མེད་དོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་ལྟ་བ་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ་ཡོད་པའི་འཇིག་རྟེན་སྡང་བ་ཡིན་ན། གང་དག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ལྟ་བའི་དབུ་མ་པ་དེ་དག་མེད་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མི་སྡང་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པར་ལྟ་བ་མེད་པས་ན་དབུ་མ་པ་མེད་པ་པ་ཉིད་དུ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
是因为如显现般不决定的缘故吗？是因为相违的缘故吗？不是因为不决定的缘故，而是因为胜义中无自性的缘故。因此，由此而成为胜义中无自性的缘故。因此，就像由此而成为的那样，从似是而非的能立中，又怎么能生起决定呢？仅仅声音相同，并不能获得意义相同。由此， 有些人说：如果不是真实，那么，决定的对境是真实的话，似能量的对境为什么不是真实呢？这也是要遣除的。因为这里也是“不是真实”的声音相同，而意义却不是。像这样，似能量是因为欺骗所执著的对境，所以不是真实的。而此处所说的决定，即使不欺骗所执著的对境，也是因为远离了胜义的自性。因此，即使中观派承认量，或者不承认量，无论如何，都不能说不能将一切法安立为空性。因为他们已经承认了不欺骗世俗所执著的对境，并且不同于世俗的似能量的那些知识是量。因此，对于此教法产生见解的泡沫就是这个：有些人说一切有，有些人说一切无，这样说是不合理的，因为是针对中观派而说的，而且他们的宗派也不是那样的。或者，谁能憎恨呢？对它进行观察就足够了。以理和教证所证悟的宗派，有智慧的中观派怎么会憎恨呢？有人想：有人想，暂时如果有人证悟了在其他地方存在，也没有恶趣。善妙的行为和恶劣的行为的业的果报不会成熟，持有这种观点的人也是断灭论者，如果憎恨有，那么，如果那些认为一切皆空的的中观派是无的群体的顶上的宝珠，怎么会不憎恨呢？那不是的，因为没有认为无的观点，所以中观派成为断灭论者是不合理的。
English
Is it because it is uncertain as it appears? Is it because it is contradictory? It is not because it is uncertain, but because it is without inherent existence in the ultimate sense. Therefore, it is because it is without inherent existence in the ultimate sense. Therefore, just as it is from this, how can certainty arise even from what appears to be a valid proof? Mere similarity in sound does not obtain similarity in meaning. By this, Some say: If it is not true, then, if the object of certainty is true, why is the object of seeming valid cognition also not true? This is also to be refuted. Because here too, the sound of "not true" is the same, but the meaning is not. Like this, seeming valid cognition is not true because it deceives the object that is clung to. But in this case, even if the certainty does not deceive the object that is clung to, it is because it is separated from the ultimate nature. Therefore, even if the Madhyamikas accept valid cognition, or do not accept it, in either case, it should not be said that it is not possible to establish all phenomena as emptiness. Because they have already accepted those cognitions that do not deceive the object clung to by conventional truth, and are different from seeming valid cognition, as valid cognition. Therefore, the bubble of views that arises for this teaching is this: It is unreasonable to say that some say everything exists and some say everything does not exist, because it is said with the Madhyamikas in mind, and their tenets are not like that. Or, who can hate? It is enough to examine it. How can a wise Madhyamika hate a tenet realized by reason and scripture? Someone thinks: Someone thinks, for the time being, if someone realizes that something exists elsewhere, there is no lower realm. The fruits of well-performed and poorly-performed actions do not ripen, and those who hold this view are nihilists. If they hate existence, then, if those Madhyamikas who view everything as empty are the jewel on the crown of the group of non-existence, how can they not be hated? That is not the case, because there is no view of non-existence, it is unreasonable for the Madhyamikas to become nihilists.