Tibetan
་ཅེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་དམིགས་པ་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དམིགས་པར་འགྲུབ་ལ། སྔ་མ་ནི་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་གྲུབ་པ་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ནི་མི་རྟོགས་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཉམས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། འགལ་ཟླས་རྟོགས་པ་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེ་མ་རྟོགས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་པས་ན་ཐ་དད་པ་རྟོགས་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །དེ་ནི་མ་རྟོགས་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཡིན་ན་མི་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་ཐམས་ཅད་ནི་བླང་བྱ་དང་དོར་བྱ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་པོ་འདི་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །སྲིད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡང༌། ཅིག་ཤོས་ཡང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ཉེ་བར་མཁོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་མཁས་པ་རྣམས་ འདི་ལ་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་མི་རིགས་སོ། །བཤད་པ་མཛད་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པས་རློམས་ཏེ་གསུངས་པས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ན་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཁོ་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཐ་ཆད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སྡང་ན། གང་དུ་ཡང་གཅིག་ཉིད་རྣམ་པར་མི་གནས་ཏེ། དེ་ལྟར་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ། །རིག་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་ནི། །ཐོག་མ་བར་མཐའི་བྱེ་བྲག་གིས།། སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ཡང་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡིག་པ་ལས་ཀྱང་སྡིག་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །ཕྱོགས་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་བརྫུན་པ་ཡིན་ན་གསལ་བ་མི་འ
Chinese
且若，因为那样的缘故，以其他方式则目标本身不能成立。既然如此，目标才能成立，如果说前者既不是目标也不是非目标，即使那样，成立差别也不相违。如果说“从那不领悟之中领悟到差别”这句话相违，这没有丝毫过失，因为以相违而领悟时，不领悟与那不同的自性，就是从那之中领悟到差别，即使不领悟那，也没有过失，因此领悟差别没有必要。这句“从那不领悟之中领悟到差别”本身就是相违的，因为如果是一体，不领悟是不合理的。说无二对安立名言者来说并非必要，因为一切差别都是以应取和应舍的方式成为差别的所依。说无二对想要解脱者来说也不是，因为轮回和涅槃也无有差别。如云：“有和涅槃，二者皆非有，完全知有性，名之为涅槃。”如果这样说，那也不真实，因为仅仅知道那，另一者也不相异。因此，这既不具必要性，所以智者们如何对此显现执着是不合理的。因为宣说者以具足殊胜智慧而自诩，所以在修瑜伽行时才那样说的。多种无二是瑜伽行者的唯一救护。如此说，说识无相是下劣的，即使有相，如果憎恨多种无二，任何地方唯一也不存在，如所说：“如是白色等，于一识相中，以始中边之差别，而立为多种性。”完全通达识的极微也是不真实的，因此比罪恶更罪恶，广说即可。依靠四句也是不合理的，如果所取的行相是虚假的，则不显
English
And if, because of that very reason, the object itself cannot be established in another way. If that is the case, the object will be established, and if it is said that the former is neither an object nor a non-object, even then, the establishment of difference is not contradictory. If it is said that this statement, "From that non-comprehension, one comprehends the difference," is contradictory, there is no fault in this at all, because when one comprehends by contradiction, not comprehending the self-nature of that which is different from it, one comprehends the difference from that. And since there is no fault even if one does not comprehend that, there is no need to comprehend the difference. This very statement, "From that non-comprehension, one comprehends the difference," is contradictory, because if it is one, non-comprehension is unreasonable. Saying non-duality is not necessary for those who apply terminology, because all differences are dependent on differences in terms of what should be taken and what should be discarded. Saying non-duality is also not for those who desire liberation, because samsara and nirvana are also without difference. As it is said: "Existence and nirvana, these two are not existent, completely knowing existence itself, is called nirvana." If that is said, that is also not true, because just knowing that, the other is also not different. Therefore, since this is not endowed with necessity, it is unreasonable how the wise should be attached to this. Because the expounder, boasting of possessing excellent wisdom, spoke in that way when establishing the practice of yoga. The manifold non-duality alone is the refuge of the practitioners of yoga. Thus, saying that consciousness is without aspect is inferior, and even if it has aspects, if one hates the manifold non-duality, nowhere does the one itself exist, as it is said: "Thus, white and so on, in one aspect of consciousness, by the difference of beginning, middle, and end, it is established as manifoldness." Completely understanding the subtle particles of consciousness is also not truly reasonable, therefore it is more sinful than sin, enough with the elaboration. Relying on the four extremes is also not reasonable, if the aspect of what is grasped is false, then it does not appear
Tibetan
ཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་གསལ་བ་ཁོ་ན་གསལ་བ་ཡིན་ནམ། དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡིན་གྲང་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པའི་གསལ་བ་མི་གསལ་བ་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ། གལ་ཏེ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་ན། སུ་ཞིག་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་གུད་དུ་གསལ་བས་ན་ཤེས་པ་བཞིན་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་ནི་ཤེས་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པས་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡིན་ཡང་འཛིན་པ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་གསལ་བའི་ནུས་པ་མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན། དེ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ལྔ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་ནི་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་ཡོད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་དེ་ནི་གསལ་བ་ཁོ་ན་སྟེ་མི་ངེས་པར་ཟད་དོ་ཞེ་ན། མ་ངེས་ན་གསལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས། གཞན་དུ་ན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་གསལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གསལ་བ་ན་ཀུན་ ཏུ་བརྟགས་པ་གསལ་བ་མཐོང་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་ཡང་དེ་གསལ་བར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་ནམ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་མ་ངེས་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་དོན་གཞན་ལ་ཞུགས་པ་འགྲོ་བ་ན་རྩ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་ཀྱང་མི་ངེས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐོང་བ་གཞན་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་ཀྱང་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་ངོ་བོ་གང་དུ་ཡང་ནམ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གསལ་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེར་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡང་གསལ་བ་མི་བཟོད་ན། དེ་ལ་ཡང་བཟོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ངེས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་ཡང་ངོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཚེ་འདི་ལ་ནི་གང་ལ་ཡང་མ་དམིགས་ལ་གནས་སྐབས་དེར་སོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །གཞན་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ངེས་པ་བརྟགས་ནས་ཡོད་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་ན་ནམ་ཡང་སྣང་བ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མི་བྱ་བར་འགྱུར་བས་ན། འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་གཞི་མེད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ།
Chinese
因为是直接的缘故。如果是这样，那么是只有明了的觉知才是明了的吗？如果不是它的自性，如果是这样的话，按照第一种情况，就会变成觉知的自性。觉知的明了与不明了相异的体性是什么呢？如果存在于所取的行相上，谁会阻止它是它的自性呢？按照第二种情况，因为单独明了，所以会像觉知一样变成他者，因为明了是觉知的法性。如果说因为没有任何所取的行相，所以依赖于它，能取也不存在，这也是不正确的，即使有所取和能取，能取也是胜义谛，因为无有明了的能力，无明的自性是觉知的体性，如果没有它，也会导致它也不存在。依赖于第五种情况也不好，因为觉知是明了的体性，如果没有它，存在就是相违的缘故。如果说它只是明了，只是不确定而已，如果是不确定的，怎么说是明了呢？否则，一切分别念的明了都不合理，如果说明了，如果见到一切分别念的明了，难道不会变成比量吗？那是不存在的，因为任何时候都无法确定它是明了的。具有明了法性的，任何时候无论如何不确定是不合理的，就像这样，心投入到其他事物中行走时，即使接触到根等也不确定，即使那样，也只是确定见到其他事物，并且即使蓝色等成为对境在一刹那间不确定，也只是执着于蓝色的自性。如果说无论在任何体性中，任何时候都不应该进行比量的，那也明了，那么一切对一切都会明了。如果说在那里，任何这样的明了都无法忍受，那么也一定不要忍受它。瑜伽士们也有确定吗？暂时这一生中，对于任何事物都没有对境，只有到达那种状态的人才能确定。此外，如果考察未来会产生的瑜伽士的确定，然后安立存在存在的名称，那么任何时候都不会变成没有任何显现的名称，所以这是不合理的。如果说一切世俗都是没有基础的不合理，这也是不合理的。
English
Because it is direct. If that is the case, is it only clear awareness that is clear? If it is not its nature, if that is the case, according to the first case, it will become the nature of awareness. What is the nature of the difference between the clarity and non-clarity of awareness? If it exists in the aspect of the object, who would prevent it from being its nature? According to the second case, because it is clear separately, it will become other like awareness, because clarity is the dharma of awareness. If it is said that because there is no aspect of the object, therefore, relying on it, the grasper also does not exist, that is also not correct, even if there is an object and a grasper, the grasper is the ultimate truth, because the power of non-existence, the nature of ignorance is the nature of awareness, if it does not exist, it will also lead to its non-existence. Relying on the fifth case is also not good, because awareness is the nature of clarity, if it does not exist, existence is contradictory. If it is said that it is only clarity, it is only uncertain, if it is uncertain, how can it be said to be clear? Otherwise, the clarity of all conceptualizations is unreasonable, if it is said to be clear, if the clarity of all conceptualizations is seen, will it not become inference? That is non-existent, because it is never certain that it is clear. It is unreasonable for something with the nature of clarity to be uncertain in any way at any time, just like this, when the mind goes to other things, even if it touches the roots, etc., it is uncertain, even so, it only determines seeing other things, and even if blue, etc., become objects and are uncertain in an instant, it only clings to the nature of blue. If it is said that whatever should not be inferred at any time in any nature is also clear, then everything will be clear to everything. If it is said that no such clarity can be tolerated there, then it must not be tolerated. Do yogis also have certainty? For the time being, in this life, there is no object for anything, only those who have reached that state can be certain. Furthermore, if the certainty of the yogis who will arise in the future is examined, and then the name of existence is established, then it will never become a name without any appearance, so this is unreasonable. If it is said that all conventionalities are unreasonable without a basis, that is also unreasonable.