Tibetan
་པ་པོ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་ཡང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དཀར་ཤམ་མོ་བདག་འགྲོའོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྟེ་འདི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན་བདག་རྟོགས་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཡོད། དཀར་ཤམ་ལ་བདག་དཀར་ཤམ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའམ། འགྲོ་བ་ པོ་ལ་བདག་འགྲོ་བ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པས་ན་གནོད་བྱེད་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་པས་བདག་རྟོགས་པ་པོར་རྟོགས་པས་མི་འགྲུབ་པོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་བེམས་པོར་ནི་རྟོགས་པ་པོར་མི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་དེ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟར་ན་ཡང་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྲུབ་བོ། །འདི་ལས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དག་གིས་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་དོན་འདི་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡིད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོ་ཡང་དེ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ནི་གཟུགས་སམ་སྒྲ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་གཟུགས་དང་སྒྲའི་ཤེས་པ་དག་རྟེན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དག་མ་གཟུང་བ་ན་བློ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་པར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལ་ཡང་དེ་མི་འགྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འདོད་དགོས་ལ། དེ་དག་ཐ་དད་པ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བདག་མེད་དེ་དེ་ཡང་ངེས་པར་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་མི་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དག་བདག་གཅིག་ལས་ཐ་དད་མེད་ན། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཡང་བཏང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་ལྟར་ཐ་དད་པས་ན་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བདག་ངོ་བོ་གང་གིས་རིག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དེའི་སྒོ་ནས་ནི་བེམས་པོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གང་གི་སྒོ་ནས་ཐ་མི་དད་པ་དེའི་སྒོ་ནས་རིག་པ་ཡིན་པས་ན་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡུལ་དུ་མ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་རིགས་སོ། །འདིས་ནི་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། འཐད་པ་ཐུན་ མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་རྟོགས་པའི་ས་བོན་དྲུངས་ཕྱུང་བར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་ནི་དེ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་དུས་མཚུངས་པར་སྣང་བ་དབང་པོ་ཐ་དད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་རྣམས་དང༌། དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་པར་སྣང་བ་དེ་དག་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་པོ་གཅིག་ཡིན་པར་གྲག་ལ། འདིའི་གཅིག་ཉིད་ཚད་མས་མི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་བེམས་པོ་ལྟ་བ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན། བདག་ཏུ་རྟོག་པ་ལ་རྩ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདིས་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་བདག་གིས་སྔར་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ། །ད་ལྟ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་གོ་སྙམ་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པས་ཤེས་པ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་པོ་གཅིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་བདག་ཡིན་ཞིང་འདིས་བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་དེ། དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ། རྣམ་པ་དེ་འདྲའི་སྐྱེས་བུ་དེ། །ངོ་ཤེས་པ་ཡི་ངོ་བོ་ཡི། །རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་མེད་པ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གནོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། བེམས་པོ་ཤེས་པ་པོར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བེམས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངོ་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས་ན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་གིས་སྔར་ཤེས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་པོ་དྲན་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ངས་ཤེས་སོ་སྙམ་པ་ནི་ད་ལྟར་བའི་འཛིན་པ་ཡིན་ན། དུས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་པ་པོ་གཅིག་གང་གིས་འཛིན། ཇི་སྟེ་ཤེས་པ་འདི་གཅིག་ཡིན་དུ་བཅུག་ཀྱང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་ནི་རང་གི་དུས་སུ་ཆད་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་འཛིན་གྱི། དུས་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་ཡོད་པ་ནི་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་ལྟ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྔོན་གྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་ད་ལྟར་བའི་ཡོད་པ་འཛིན་པས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངོ་ཤེས་པ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ཏེ། གཟུང་ཟིན་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དུས་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡང་ཚད་མའི་སྐབས་ཡོད་དོ། །ད་ལྟར་བ་ཡི་ཡོད་པ་ཉིད། །སྔོན་གྱི་བློ་ཡིས་རྟོགས་མ་ཡིན། །སྙམ་ན། དེ་ཅི་ད་ལྟར་བའི་ཡོད་པ་ཡང་གཞན་སྔར་ཡོད་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ རང་རིག་གི་ཚིག་གིས་ཡུལ་ཐ
Chinese
如果说补特伽罗本身是能知者，那么它也必然具有色等法，因为知道“我是白衣者，我行走”的缘故。如果这是颠倒的知，那为什么不说“我是觉悟者”呢？如果说因为没有损害的缘故，那么这里有什么损害呢？对于白衣，没有产生“我不是白衣”的想法，或者对于行走者，没有产生“我不是行走者”的想法。正如刚才所说，因为没有损害，所以认为我是觉悟者是不能成立的。因此，补特伽罗作为物质，是不可能成为觉悟者的。即使如此，按照那些论者的观点，色和声等也不可能被一个觉悟者现量证成。这也不能成立，因为对于“色和声等由一个觉悟者所知”的说法，没有任何量可以证明。就像这样，这个道理不能通过现量成立，因为由意所生和外在的根识都不会涉入其中。由意所生不是对色或声的觉悟，而外在的根识不是对自我的觉悟。这否定了“色和声的知识在同一个所依上被现量认知”的说法，因为如果不执取色和声，就无法认识到与这些心识的关联。也不能通过比量来证明，因为没有作为依据的相。在第二种观点中，这也无法成立，就像这样，如果不是物质的自性，那么色等就必须被认为是识的自性。如果它们是不同的，那么它们的自性之补特伽罗也必然是不同的。因此，不知道色等如何被一个觉悟者现量认知。如果它们与一个补特伽罗没有差别，那么相互的差别也就被舍弃了。如果因为某种方式的差别而没有矛盾，那么，补特伽罗的自性通过与识不同的方式，就仅仅是物质；而通过不不同的方式，就是识。因此，对于非物质的事物，不能成立将其作为对境来现量认知。因此，无论补特伽罗存在与否，同时显现的色等觉悟者
English
If the person himself is the knower, then he must also possess forms and so on, because he knows "I am the white-clad one, I walk." If this is a reversed knowledge, then why not say "I am the enlightened one"? If you say it is because there is no harm, then what harm is there here? For the white-clad one, there is no thought of "I am not the white-clad one," or for the walker, there is no generation of the knowledge of "I am not the walker." As just stated, because there is no harm, it is not established that one understands oneself as the knower. Therefore, it is not appropriate for the person to be a knower as a material object. Even so, according to those who assert this, forms and sounds and so on cannot be directly realized by one knower. This is also not established, because there is no valid means of proof for the statement that "forms and sounds are known by one knower." In this way, this meaning is not established by direct perception, because what arises from the mind and the external sense powers do not engage in it. What arises from the mind is not the perception of form or sound, and the external sense powers are not the self. This refutes the assertion that "the knowledge of forms and sounds is directly known as being on the same basis," because if forms and sounds are not apprehended, it is not possible to recognize the connection with those minds. It is also not by inference, because there is no sign. In the second view, it is also not established, like this: if it is not the nature of matter, then form and so on must be regarded as only the nature of consciousness. If they are different, then the selflessness of their nature must also necessarily be different. Therefore, it is not known how form and so on are directly perceived by one knower. If they are not different from one self, then mutual difference is also abandoned. If there is no contradiction because of some kind of difference, then the nature of the self, by which it is different from consciousness, is only matter; and by which it is not different, it is consciousness. Therefore, it is not established that something that is not matter is directly perceived as an object. Therefore, whether the self exists or not, the knower of forms and so on that appear simultaneously
Chinese
仅仅一个（识）不能现量证成。因为这样也能遣除那些非同时显现的事物，因为道理是共同的。这样一来，就应当了知，主张有我者，他们证悟我的种子已被拔除。因为在那些主张有我者看来，同时显现的，能被不同根识所取的事物，以及非同时显现的那些事物，据说是由另一个观看者所见。而此一（识）的一体性并非量所欺骗，并且不是物质性的观看者，因此，执著于我没有任何根基。有些人说，通过现量了知“我以前知道了，现在我亲自觉知”，从而了知一个与先前和后来的知识相关的觉知者，而那即是我，并且这能损害主张无我者。如是说：“如是形态的补特伽罗，是认识的自性之认识，是证悟，以此能损害无我。”所说的这些也是清楚的，因为物质不适合作为觉知者，并且如果不是物质性的觉知是不同的，那么就不会有不不同的，因为认识是错乱的，所以不是现量。此外，“我以前知道了”这指的是对先前觉知者的忆念，而“现在我知道”指的是对现在的执取，那么，谁来执取与先前和后来的时间相关的觉知者呢？即使允许这个认识是一个，也不是现量，因为所缘非近。现量是执取在自己时间中断的事物，而不是被其他时间完全限定的事物。被其他时间完全限定的事物，不能在其他时间被看到，否则，先前的认识也会执取现在的存在。即使那样，认识也不会成为量，因为是执取已被执取之物。以境、时等差别，那也是量的场合。现在的存在，不是先前的智慧所证悟。如果这样认为，那么，难道现在的存在也是其他的，先前的存在也是其他的吗？如果说是的，那么，你的自证的言辞就超越了所缘。
English
A single (consciousness) cannot directly prove it. Because this also eliminates those things that do not appear simultaneously, because the reasoning is common. Thus, it should be understood that those who assert self have the seed of their realization of self eradicated. Because, according to those who assert self, things that appear simultaneously and can be apprehended by different sense faculties, and those things that do not appear simultaneously, are said to be seen by another observer. And this oneness is not deceived by valid cognition, and it is not a material observer, therefore, there is no basis for clinging to self. Some say that by directly knowing "I knew before, now I personally perceive," one realizes a knower related to the previous and later knowledge, and that is the self, and this harms those who assert no-self. As it is said, "Such a person of such form, is the cognition of the nature of recognition, is realization, this harms no-self." What is said is also clear, because matter is not suitable as a knower, and if the non-material knower is different, then there will be no non-different, because recognition is confused, so it is not direct perception. Furthermore, "I knew before" refers to the memory of the previous knower, and "now I know" refers to the grasping of the present, then who grasps the knower related to the previous and later times? Even if this cognition is allowed to be one, it is not direct perception, because the object is not near. Direct perception grasps the existing object that is cut off in its own time, not the one that is completely limited by other times. The existing object that is completely limited by other times cannot be seen at other times, otherwise, the previous cognition would also grasp the present existence. Even so, recognition will not become valid cognition, because it is grasping what has already been grasped. With the distinction of object, time, etc., that is also the occasion of valid cognition. The present existence is not realized by the previous wisdom. If you think so, then is the present existence also different, and the previous existence also different? If you say yes, then your words of self-awareness transcend the object.