English
The nature is, arising from its power, merely manifested by realization. Thus it is said. Furthermore, some others assert that the consciousness with various appearances, devoid of the distinctions of inner and outer, prior and subsequent, blue and non-blue, is the sole ultimate truth. Then, how is the distinction between inner and outer? It is said: The so-called inner and outer depend on place and time. Since one does not realize one's own nature, place and time are not reasonable. Here, the differences such as prior and subsequent are also merely conceptual constructs, and realization is also experienced in one's own nature, therefore it is the nature of consciousness. For it, in the ultimate truth, it does not appear as different. The distinction between realization and another is not any realization. Because it is not included in the category of self-awareness, difference is not realization, because realization is characterized by self-awareness. Even if it is included in its category, it is not, because being different from oneself is contradictory. The difference between consciousness and object does not exist, nor is it created by prior things, etc. The nature of prior and subsequent cannot be established by direct perception. Thus it is said. Others think that the basis of self-grasping, as the object of clinging, the bliss that is completely clear within, etc., that itself is the consciousness of the ultimate truth, while the apprehended image, indicated by ignorance, devoid of one and many, is merely emptiness. Since it does not exist, the clinging, bliss, etc., that depend on it also do not exist. Merely the basis of self-grasping, the nature of mind is without appearance. The appearances of delusion appear like illusions created by magic. Thus it is said, it seems to be thought. Some think that the consciousness of the ultimate truth is itself without appearance. Moreover, that is not established by the experience of those who see this shore, but now it arises from the rootless of no conventional truth, from which it can be inferred. The nature of this is without appearance, and it is considered to arise without stain. That is not a wise person, so one can never know it. Thus it is said. Among these schools, not one deviates from emptiness, the noble Nāgārjuna.
Tibetan
་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲས། །སྐྲག་པའི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །གང་དང་གང་དུ་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཅེས་གང་གསུངས་པའོ། །འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་མི་བཟོད་དོ། །དེ་སྐད་དུ། རིགས་པ་སྨྲ་བས། དཀར་སྡུག་ལ་སོགས་ཐ་དད་སྣང༌། །ཐ་དད་མ་ཡིན་བློ་མྱོང་ནི། །ཐ་དད་མེད་སྣང་ཐ་དད་ན། །ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་ན་ཅི། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གཞན་གྱིས་གཞན་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མཐོང་མེད་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན། །བློ་དངོས་ཐ་དད་མེད་མཐོང་བས། །ཐ་དད་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། གཞན་ཡང༌། བདེ་སོགས་ཐ་དད་མེད་དངོས་ཕྱིར། །དངོས་སོགས་ཅིག་ཅར་འཛིན་ཡིན་ན། །ཐ་དད་སྣང་བའི་གཟུང་བ་དང༌། །སེམས་ངེ་ཅི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྡུག་བསྔལ་ལས་བདེ་བ་བཞིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་ པས་མ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པར་མ་དམིགས་མོད། སྲིད་པ་ནི་ལྡོག་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་མེད་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་ངོ༌། །འདི་ནི་མ་རིག་པའི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གསལ་བ་དང་པོ་ཉིད་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་ལ་ཁྱབ་པར་དུ་མའི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཤེས་པ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ནི་གཞན་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་རང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་གཞན་དུ་གསལ་ན། འོ་ན་རང་གི་ངོ་བོར་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་ཏུ་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཅན་ལ་མི་གསལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསལ་བ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འབད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཚེགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་མི་རིགས་པས་ཐ་དད་
Chinese
的尊者说：以空性的狮子吼，所有怖畏的论敌，无论进入何处，空性即在何处。如是宣说的。如此第一种观点，以显现为各异的现量本身即无法成立。如是说：立宗者说，白丑等显现为各异，若心未曾体验各异，若无各异之显现则如何？若无各异则如何？如是说。同样，因他者而坏灭他者之自性，因未见事物，故非为一。见心与事物无有各异，故必能确定无有各异。如是说。又，乐等无有各异之事物，若事物等同时执持，则显现各异之所取与心，为何不各异？如是宣说的。此处的立论是，凡是从某物显现为各异者，则并非不异于彼物，譬如乐从痛苦显现一样。所取的行相也显现为与能取的行相各异，此乃是指出相违的差别。刹那等并非不定，因为对于现量而言，显现为不异于自己的体性，并且对于不执持事物体性的分别念而言，没有显现。如果未曾发现错乱，难道存在不是不可逆转的吗？由于无明的力量，无有各异也会显现为各异。此乃是无明的无明本身，名为接近显示颠倒之体性。此不合理，因为首先已经遮止了显现为颠倒，并且对于识而言，普遍存在多种合理性。识在其他事物上显现为颠倒，但对于识而言，不可能存在其他自性，若说其自身是颠倒，那岂不是疯了？另外，如果识显现为其他，那么就不是自己的体性了，即使如此，对于具有唯一显现的体性而言，不显现是不合理的，并且显现也是颠倒的。因为识没有任何体性，所以努力成立无自性，将会变得毫不费力。另外，体性无有各异也是不合理的，所以各异
English
The venerable one said: With the lion's roar of emptiness, all fearful adversaries, wherever they enter, emptiness is there. Thus it was proclaimed. Thus, the first view is untenable by the very perception that appears as distinct. As it is said: The proponent says, white, ugly, etc., appear as distinct, if the mind has not experienced distinctness, if there is no appearance of distinctness, then how? If there is no distinctness, then how? Thus it is said. Similarly, because others destroy the self-nature of others, because things are not seen, therefore it is not one. Seeing that mind and things are not different, it is certain that there is no difference. Thus it is said. Also, happiness, etc., are not different things, if things, etc., are held simultaneously, then why are the apprehended and the mind that appear different not different? Thus it was proclaimed. Here, the proposition is that whatever appears different from something is not non-different from that thing, just as happiness appears from suffering. The aspect of the apprehended also appears to be different from the aspect of the apprehender, which is to point out the contradictory difference. Moments, etc., are not uncertain, because for perception, it appears to be non-different from its own nature, and for the conceptual thought that does not hold the nature of things, there is no appearance. If delusion is not found, is existence not irreversible? Due to the power of ignorance, even non-difference will appear as difference. This is the ignorance of ignorance itself, called approaching to show the nature of inversion. This is unreasonable, because the appearance as inversion has already been prevented first, and for consciousness, there is a universal existence of multiple reasonableness. Consciousness appears as inversion on other things, but for consciousness, it is impossible for there to be another self-nature, if it is said that it is inversion itself, then how is it not madness? Furthermore, if consciousness appears as other, then it is not its own nature, even so, for the nature of having a unique appearance, it is unreasonable not to appear, and the appearance is also inverted. Because consciousness has no nature at all, striving to establish selflessness will become effortless. Furthermore, the non-difference of nature is also unreasonable, so different
Tibetan
པར་རིག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་རིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བ་རྒྱུན་ཆད་པས་ན་སྣ་ཚོགས་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་ལས་གཞན་པའི་བྱ་བ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་བརྟན་རྣམས་ལ་བྱ་ག་ལས། །འདི་དག་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་དེ། །བྱ་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་བརྗོད། །དེ་ལྟ་ཡང་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་ཤེས་པ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གསལ་བ་སྨྲ་བ་འདིའི་སྐམ་ལ་ལྷུང་བར་འདོད་པ་འདམ་དུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པའི་གྱལ་པ་སྨྲ་བ་ལ་གུས་པས་ཆོག་གོ །དེས་ན་དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། ། གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་པ་དག་ཐ་དད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྒྱུད་གཞན་ལ་སོགས་པ་དག་བཞིན་དུ་ངེས་པར་ཕན་ཚུན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་གཉི་ག་རང་རིག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་གཏམ་ཡང་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཚུན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་མོད། སྐྱོན་ཅི་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ། ངས་འདི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཞེན་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། དེ་གཉི་གའི་ནུས་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཞེན་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡོད། རྒྱུད་གཞན་ལ་ཡང་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནུས་པ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རྒྱུ་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ལྟ་བ་པོ་གཅིག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་པོ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ན་དེ་གཉི་ག་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་འདིར་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་གིས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཀྱང་རྟོག་པས་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་རློམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། འོ་ན་དེ་ལྟ་ན། རྒྱུད་གཞན་ལ་ཡོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་ལས་མངོན
Chinese
按照说“显现为影像”的人们的观点，识会迷乱于自己的体性。即使那样，因为没有自证，并且他证不合理，所以在一切情况下，显现都会中断，因此种种都会消失。除了生起之外的其他作用也不可能存在，因为一切有为法都是刹那的，对于不稳定的事物来说，有什么作用呢？这些产生的原因是什么，就说那是作用。即使那样，显现为各异也是识那样生起的本身。即使那样，这也只是其自己的体性变为各异而已。这对于说显现为其他形象的人来说，想要落入旱地却会落入泥潭。对于说孩童之语的人，恭敬就足够了。因此，这样一来，第一个方面是不合道理的。第二个方面也不合理。 如果认为所取和能取的识是各异的，那么那时就像其他相续等一样，必定会互相隐蔽。那二者都是自证的究竟，因此一个对另一个说什么也不知道。即使是互相隐蔽，有什么过失呢？如果说“我看见了这个”的执着不合理，那么从那二者的能力中产生的那样的执着有什么矛盾呢？如果说对其他相续也同样有这个过失，那么不是的，因为那对那没有能力，并且如果有能力，那么产生结果是不可避免的。如果问：这又怎么会在一个因上呢？如果回答说：因为在阿赖耶识一个上产生。那么这里要说的是：如果是互相隐蔽的，那么就不会被一个证悟者现量见到。按照说无我的人们，特别是按照瑜伽行者的观点，没有一个与识各异的见者。识的自性的见者只是其他的乐等，其他的只是青色等，因此那二者不会变为互相隐蔽。如果认为：在这里，只是不会被一个证悟者现量见到。然而，是分别念认为就是那样的。那么，如果是那样，从存在于其他相续上的青色等显现中现
English
According to those who say "it appears as an image," consciousness becomes confused about its own nature. Even so, since there is no self-awareness and other-awareness is unreasonable, in all cases, the appearance will be interrupted, and therefore everything will disappear. Other actions besides arising are also impossible, because all conditioned things are momentary. What action is there for impermanent things? Whatever is the cause of these, it is said that it is the action itself. Even so, appearing as different is also the arising of consciousness itself. Even so, only its own nature becomes different. For those who say it appears as another image, wanting to fall into dry land will cause them to fall into the mud. For those who speak childish words, respect is enough. Therefore, in this way, the first aspect is not reasonable. The second aspect is also unreasonable. If it is thought that the apprehended and the apprehender consciousnesses are different, then at that time, like other continuums, they will necessarily become mutually obscured. Since both of them are the ultimate of self-awareness, one will not even know what the other is saying. Even if they are mutually obscured, what fault is there? If it is said that the clinging of "I saw this" is unreasonable, then what contradiction is there in such clinging arising from the power of those two? If it is said that the same fault applies to other continuums, then it is not so, because that has no power over that, and if there is power, then the arising of the result is unavoidable. If you ask: How can this be on one cause? If you answer: Because it arises on one alaya consciousness. Then it should be said here: If they are mutually obscured, then they will not be directly perceived by one who realizes. According to those who speak of no-self, and especially according to the Yogacharas, there is no one who sees different from consciousness. The seer of the nature of consciousness is only other happiness and so on, and the others are only blue and so on, so those two will not become mutually obscured. If it is thought: Here, it is only not directly perceived by one who realizes. However, it is conceptual thought that assumes it to be so. Then, if that is the case, from the appearance of blue and so on existing in other continuums, it is apparent