Tibetan
ན་ལ། དེ་ནི་དེ་དག་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཏུ་སྣང་བ་ན་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ཡོད་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྣང་བ་ན་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་འདི་དག་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་ཡང་ལུས་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཚིག་གི་ཚུལ་ནི་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་དེ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་གི་དེའི་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལས་ གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ལུས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མི་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལུས་མི་བདེན་པ་ཡིན་ན་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གྲུབ་པས་ན་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་དེ་དག་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པ་དང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་དེར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འདི་དག་ཐ་དད་མེད་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །སྔོ་དང་དེ་བློ་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པས་ངེས་པར་གཅིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གང་དང་ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ཡང་རང་གི་ཤེས་པ་དང་ངེས་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་དམིགས་པར་སློབ་དཔོན་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པར་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་མེད་ན་ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། མི་བདེན་པ་དང་དེའི་ཤེས་པ་བདག་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་དེ་ཡོད་ན། འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་
Chinese
那么，这对于那些也是一样的。正如快乐等等那些存在本身就是存在一样，那些也是如此。如果说它们是在显现时才产生的，而不是存在本身，那么，在那里显现的各种识也应该是在显现时才存在，而不是存在本身。如果说这些显现的自性只是显现的存在，那么，为什么不认为具有那种自性的身体的存在也是如此呢？即使具有随行性，身体也不是原因，因为是不真实的。如果这样说，那么语句的结构就被破坏了，因为无论什么，即使它存在，也不是原因和结果的自性的随行性和相违性之外的东西。另外，即使显现为身体的意识是原因，但快乐等的原因仅仅被证实是不真实的。如果身体是不真实的，那么在那里显现的意识也因为必定同时被认知而成立为无有差别，因此是不真实的。像这样，凡是必定同时被认知的，它们就是一，例如意识和它自己的自性一样。身体和在那里显现的各种识也是必定同时被认知的，这用自性的理由成立为这些无有差别。如是说：因为必定同时被认知，蓝色和它的意识不是他者。这样说。凡是必定同时被认知而成立为一的，不是这样，但却是无有差别，凡是和什么必定同时被认知的，那不是从那之外的他者，例如一个月亮显现为两个月亮一样。意义也是必定和自己的意识同时被认知，这被认为是遍及相违的，这是学者的观点。差别是由没有必定同时被认知所遍及的，因为没有关联。认为和那相违的是必定同时被认知，那不是很好的思考，如果必定同时被认知是具有关联的理由，那么，在那不存在时，会变成不确定的东西，如果虚假和它的意识对我来说完全没有关联而存在，那么，就应该变成具有关联的理由。
English
So, this is the same for those as well. Just as happiness and so on, those that exist are only existing, so are those as well. If it is said that they arise when appearing, but are not existence itself, then the various consciousnesses that appear there should also exist when appearing, but not in existence itself. If it is said that these entities of appearance are only the existence of appearance, then why shouldn't the existence of the body with that entity also be the same? Even if it has concomitance, the body is not the cause, because it is unreal. If you say so, then the structure of the sentence is broken, because whatever exists, is nothing other than the concomitance and opposition of the nature of cause and effect. Furthermore, even if the consciousness appearing as the body is the cause, the cause of happiness and so on is only proven to be unreal. If the body is unreal, then the consciousness appearing there is also established as non-different because it is necessarily perceived simultaneously, therefore it is unreal. Like this, whatever is necessarily perceived simultaneously, they are one, just like consciousness and its own nature. The body and the various consciousnesses appearing there are also necessarily perceived simultaneously, which is established as non-different by the reason of nature. It is said: Because it is necessarily perceived simultaneously, blue and its consciousness are not other. It is said. Whatever is necessarily perceived simultaneously to be established as one, it is not so, but it is non-different, whatever is necessarily perceived simultaneously with what, that is not other than that, just like one moon appearing as two moons. The meaning is also necessarily perceived simultaneously with one's own consciousness, which is considered to be pervasive contradiction, this is the view of the scholar. Difference is pervaded by the absence of necessary simultaneous perception, because there is no connection. Thinking that the opposite of that is necessarily perceived simultaneously, that is not a good thought, if necessarily perceived simultaneously is a reason with connection, then, when that does not exist, it would become uncertain, if falsity and its consciousness exist completely without connection to me, then, it should become a reason with connection.
Tibetan
པ་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་འབྲེལ་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་སྟེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་འདི་སྲིད་པ་ན། རང་གི་འགལ་ཟླ་མི་འགོག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་ཡང་སྲིད་པས་ན་འདི་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ངེས་པ་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན། ཁྱབ་བྱེད་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་མ་རིག་གོ །རིགས་པ་ཤེས་པ་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་མཛད་པའི་དགོངས་པ་རིགས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ ཡིན་ན་འབྲེལ་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་འདིའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་པས་ན། དངོས་པོ་ལ་ཡང་དེ་མེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་འདི་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་ནི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་གྱི། མ་རིག་པའི་ནུས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པས་ན་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་དོན་ཡང་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ་ནི་མ་རིག་པའི་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ནི་མེད་པ་སྟོན་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེར་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་འབྲེལ་པ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། དེར་ཡང་རིག་པའི་བྱེད་པ་རྟོག་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཤེས་པས་མི་བདེན་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་རིག་པའི་དབང་གིས་མི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་ན་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་བདེན་པ་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མྱུ་གུ་རེས་འགའ་དམིགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དམིགས་པར་རེས་འགའ་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཁོ་ན་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་མོད་ཁྱེད་དམིགས་པ་ཡང་གང་ལ་འདོད། གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཡིན། དེ་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པས་ན་འདི་རེས་འགའ་བ་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མྱུ་གུའི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་
Chinese
不是这样。因此，无论有无关联，当这种共同显现的确定性存在时，它不会阻止自身的矛盾，并且也可能存在差异，因此，仅仅因为怀疑这种逆转，怎么会不确定呢？你怎么会不明白，普遍存在的矛盾的显现又是什么呢？据说，理解理性的知识是具有各种形式的知识，这是广泛解释的意图，是伟大的理性。如果事物 存在，那么它依赖于关联，但不存在的事物则不是这样。如果有人这样说，那么这是胜者的教言：即使不存在的事物没有关联，如果共同显现是确定的，那么，因为它不是这个的理由，为什么事物也会没有它呢？共同显现的确定性是具有理由的，没有理由就不会改变。仅仅关联不是理由，因为被无明的力量完全掌握，因此，揭示真实的自性也是揭示完全不存在的意义，而对于清晰地揭示事物，则没有无明的行为。因为它具有能够揭示不存在的特征。因此，如果有人说，在那里应该寻找成为事物的关联，那么，那是不真实的，因为在那里，理性的行为与概念没有矛盾。正如由于无明的力量，知识清晰地揭示了不真实的事物一样，由于理性的力量，不真实的事物也会清晰地揭示出来，因此，这就是原因。因此，论证不是不成立的。如果有人说，因为不真实不是结果，所以例子是空洞的，没有论证的力量，那么，幼苗怎么会偶尔显现呢？如果有人说，显现是偶尔的，但那不是这样，那么，快乐等等也会是这样。因为它们是显现的自性。如果有人说，只有那些是偶尔的，那么，幼苗等等也是如此，但你认为显现是什么？如果它是事物的自性本质，那么，因为它偶尔存在，这怎么会不是偶尔的呢？如果它是快乐等等，那么，它怎么会是那个的显现呢？因为没有关联。那既不是幼苗的自性，也不是原因，也不是结果。
English
It is not like that. Therefore, whether there is a connection or not, when this certainty of simultaneous perception exists, it does not prevent its own contradiction, and there may also be differences, so how can it not be uncertain just because of doubting this reversal? How can you not understand what the manifestation of the pervasive contradiction is? It is said that understanding the knowledge of reason is knowledge with various forms, and this is the intention of the extensive explanation, which is great reason. If things exist, then it depends on connection, but things that do not exist are not like that. If someone says this, then this is the teaching of the Victorious One: even if things that do not exist have no connection, if simultaneous perception is certain, then, because it is not the reason for this, why would things also not be without it? The certainty of simultaneous perception is with reason, and it will not change without reason. Connection alone is not the reason, because it is completely grasped by the power of ignorance, therefore, revealing the true nature is also revealing the meaning of complete non-existence, and for clearly revealing things, there is no action of ignorance. Because it has the characteristic of being able to reveal non-existence. Therefore, if someone says that there one should look for the connection that becomes a thing, then that is not true, because there, the action of reason has no contradiction with concepts. Just as due to the power of ignorance, knowledge clearly reveals untrue things, so due to the power of reason, things that are not untrue will also be clearly revealed, therefore, this is the reason. Therefore, the argument is not unestablished. If someone says that because the untrue is not the result, the example is empty, without the power of proof, then how would a sprout occasionally appear? If someone says that appearance is occasional, but that is not so, then happiness and so on would also be like that. Because they are the nature of appearance. If someone says that only those are occasional, then sprouts and so on are also like that, but what do you consider appearance to be? If it is the nature essence of things, then, because it exists occasionally, how could this not be occasional? If it is happiness and so on, then how could it be the appearance of that? Because there is no connection. That is neither the nature of the sprout, nor the cause, nor the result.