Tibetan
་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པ་མེད་ན་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བའམ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཞིག་གསལ་གྲང་ན་དེ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་ཀྱང་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱེད་ལ། བཀོད་པས་དབེན་པར་སྣང་བ་དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཚད་མའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་མ་བཀག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ། བདེ་བའི་བདག་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལ་བློ་དང་ལྡན་པས་བརྩད་པར་མི་འོས་སོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་བསལ་བས་ན་བརྫུན་པ་ཁོ་ནའོ། །འཛིན་པ་ཉིད་ན་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་འཛིན་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འདི་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན། དེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མི་འཐད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ཉིད་ནི་གཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བ་དང་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་ཉམས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་བུ་ལ་ཅོ་འདྲི་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་དག་དང་ཐ་མི་དད་པས་ན་དེ་དང་འདྲ་བར་བརྫུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བརྗོད་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་མི་བཟོད་པས་ནི་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབད་པས་སྒྲུབ་པ་འདི་ཅི་དགོས། དེ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་གཏམ་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་དེའི་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེས་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་ན་འདི་དེས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ནི་མི་སྲིད་དེ། གཟུགས་མེད་པ་ལ་གཟུགས་གཞག་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དུས་མཚུངས་པ་དག་ལ་རྒྱུ་དང་
Chinese
如何作为对境，如果不存在损害，则应如是安立。如果不是这样，世俗的名称也不合理，而且，彼等识也应是执著蓝色等的行相之故。即使这样，如果所取或能取显现，则彼不是所取，因此仅仅是能取。由此也是能取，即凡是我执著蓝色等，执著能取为自我的所依处。显现为远离安立的彼，与所取的行相共同，以一和多的自性空性，不是量之境。因此，未被损害所阻碍，以体验而成立。快乐的自性，蓝色等的识不是虚假的，对此有智慧者不应争论。蓝色等虽然已经体验，但因为被损害所排除，所以仅仅是虚假的。如果说，在能取本身，因为依赖于所取，如果彼不存在，则彼也不存在。那么，能取快乐等的自性，是依赖于所取吗？或者仅仅是能取本身？其中，自性依赖于所取是不合理的。自性不是依赖于所取而获得的。能取本身是依赖于所取，如果彼不存在，则不存在。仅仅如此，对于喜悦和沮丧等的行相，没有任何损害，如果这样想。那么，这一切都是因为没有实义，所以是在责备水树的树干。就像这样，蓝色等的识与彼等无有差别，因此如同彼等一样是虚假的，我们是这样说的。如果不能忍受，则应说彼等是各异的，对于快乐等各异，我们没有不同意的。因此，努力地成立这个有什么必要？如果说，彼等就是蓝色等的识。那么，这是故事，以何者彼成为彼之识，蓝色等不是显现为快乐等。如果彼成立显现的自性，那么此成为彼所显现之物，这是不可能的，因为对于无色者安立色是不合理的，并且，对于同时者，因和
English
How to take it as an object, if there is no harm, then it should be established as such. If it is not like that, the name of convention is also unreasonable, and also, those consciousnesses should also be the aspect of grasping blue etc. Even so, if the object to be grasped or the grasper appears, then it is not the object to be grasped, therefore it is only the grasper. From this also it is the grasper, that is, whenever I grasp blue etc., grasping the grasper as the basis of self. That which appears as being devoid of establishment, together with the aspect of the object to be grasped, empty of the nature of one and many, is not the object of valid cognition. Therefore, not obstructed by harm, established by experience. The nature of happiness, the consciousness of blue etc. is not false, the wise should not argue about this. Although blue etc. have already been experienced, but because they are excluded by harm, therefore they are only false. If it is said that in the grasper itself, because it depends on the object to be grasped, if it does not exist, then it also does not exist. Then, does the nature of grasping happiness etc. depend on the object to be grasped? Or is it only the grasper itself? Among them, it is unreasonable for the nature to depend on the object to be grasped. The nature is not obtained by depending on the object to be grasped. The grasper itself depends on the object to be grasped, if it does not exist, then it does not exist. Just like that, for the aspects of joy and depression etc., there is no harm, if you think like that. Then, all of this is because there is no essence, so it is blaming the trunk of the water tree. Just like this, the consciousness of blue etc. is not different from them, therefore like them it is false, we are saying like this. If you cannot bear it, then you should say that they are different, for the different happiness etc., we have no disagreement. Therefore, what is the need to strive to establish this? If you say that they are the consciousness of blue etc. Then, this is a story, by what does it become the consciousness of that, blue etc. is not appearing as happiness etc. If it establishes the nature of appearing, then this becomes the thing that is appeared by it, this is impossible, because it is unreasonable to establish color for the formless, and also, for the simultaneous, cause and
Tibetan
འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུ་ཡིན་ན་དངོས་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བསྒྱུར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བསལ་བ་བསལ་བས་ན་དེས་བསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བསལ་བས་ན་བསལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཡིན། འདི་བསལ་བ་དེ་བསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དེའི་དུས་སུ་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་སྔ་མ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་དེའི་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དུས་མཉམ་དུ་བྱ་བ་ཙམ་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མེད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཡིན། གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་ནུས་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ལ་ནུས་པ་མི་འཐད་མ་ཡིན་གྱིས་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི་མི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པས་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བར་བྱ་བ་ག་ལ་ཡིན། གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་ནུས་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་ན། གསལ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་ནུས་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསལ་ལོ། །དེས་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ ཀྱང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རང་ཉིད་གསལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། ཇི་སྟེ་མེད་པ་ལ་རང་གསལ་བ་མེད་ན། ད་ནི་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར། གང་ཡང་རང་བཞིན་མི་གསལ་ཞིང་གཞན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར། མེད་པ་ནི་མི་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། མ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་དེ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་མཚར་འདི་ཅི་ཡིན། དེས་ན་ཕྲད་པར་བྱ་བའི་ལས་ཡིན་པ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རང་གསལ་བ་ཡིན་ལ། རང་གསལ་བ་ལ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གསལ་བར་མི་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མི་འཐོབ་སྟེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་འཛིན་པར་བྱེ
Chinese
因为没有果的自性，如果说是果，那就会变成实物。这不能被转换，因为消除它就是通过消除来被它消除。消除它，那么消除是什么意思？消除这个是消除那个的原因吗？还是在那时？第一种情况，因为之前没有差别，所以通过它的驳斥本身就被驳斥了。第二种情况也不合理，仅仅是同时做某事就能被显现吗？快乐等等也会因此而改变。不是这样的，如果说蓝色等等的不存在本身不合理作为显现者，如果不存在不是显现者，那么显现者又是什么呢？显现者是能够显现的，而对于不存在来说，能力是不合理的，因此被显现不是不合理的。那么，就像不存在没有能力一样，存在也是不存在的，因此快乐等等也不会变成显现者，即使那样，蓝色等等又怎么会被显现呢？另外，如果需要果的能力，那么，没有被显现的不是果，因此把能力放在附近是不好的。另外，在知道的时候，蓝色等等是显现的。它对这个一点作用也没有。那么，就会变成自己显现。如果不存在没有自显现，那么现在怎么会显现呢？任何自性不显现，也不是来自他者的东西，那怎么会显现呢？不存在仅仅是不显现的，如果说无明的自性的识使它显现，识使它显现，但它不是显现的，这仅仅是那个人的大见解，识不是使它显现的，使它显现的奇特之处是什么呢？因此，如果是要被遇到的业，那么蓝色等等是自显现的，对于自显现来说，没有任何被称为显现者的东西。不显现不是被称为执着的，仅仅不是所取就不能获得能取，即使蓝色等等不是所取，也会执着。
English
Because there is no nature of the fruit, and if it is said to be a fruit, then it will become a real thing. This cannot be transformed, because eliminating it is to be eliminated by it through elimination. Eliminating it, then what is the meaning of saying 'eliminated'? Is eliminating this the reason for eliminating that? Or is it at that time? In the first case, because there is no difference before, it is refuted by its own refutation. The second case is also unreasonable, can something be revealed merely by doing something at the same time? Happiness and so on will also change because of this. It is not like that, if it is said that the non-existence of blue and so on is itself unreasonable as a revealer, if non-existence is not a revealer, then what is the revealer? The revealer is that which is able to reveal, and for non-existence, ability is unreasonable, therefore being revealed is not unreasonable. Then, just as non-existence has no ability, existence is also non-existence, therefore happiness and so on will not become revealers, even so, how can blue and so on be revealed? Furthermore, if the ability of the fruit is needed, then that which is not revealed is not the fruit, therefore it is not good to put the ability nearby. Furthermore, at the time of knowing, blue and so on are revealed. It does not do anything to this at all. Then, it will become self-revealing. If non-existence has no self-revelation, then how will it be revealed now? Anything that does not reveal its own nature and is not from another, how will it be revealed? Non-existence is only non-revealing, and if it is said that the consciousness of the nature of ignorance makes it reveal, consciousness makes it reveal, but it is not revealed, this is only that person's great view, consciousness is not making it reveal, what is the wonder of making it reveal? Therefore, if it is the karma to be encountered, then blue and so on are self-revealing, and for self-revealing, there is nothing called a revealer. Not revealing is not called grasping, and merely not being the object of grasping does not obtain the grasper, even if blue and so on are not the object of grasping, they will grasp.