Tibetan
་དུས་གསུམ་ཡིན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། དུས་སུ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་པ་འདོད་དེ། གཡེངས་དང་སེམས་མེད་པ་ལ་ཡང༌། །དགེ་དང་མི་དགེ་རྗེས་འབྲེལ་གང༌། །འབྱུང་བ་ཆེ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་འདི་དག་གི་ལྟར་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐོགས་པ་སྟེ་རང་གི་ཡུལ་དུ་གཞན་འབྱུང་བའི་གེགས་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུགས་གང་ལ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཡིན་ལ། འདིའི་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་གཞན་དུ་ བཙལ་བར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པའི་གཟུགས་ཏེ། མ་བཀག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདི་དག་ཀྱང་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཚིག་མ་བཀག་པ་ནི། འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མདོ་སྡེའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་ཏེ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཅི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡོད་མིན་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱང་མེད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ནམ་མཁའི་པདྨའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་མང་པོར་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་རྫས་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་དྲུངས་ཕྱུང་བར་འགྱུར་བས་ན་གུད་དུ་སུན་དབྱུང་བས་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །དུ་བ་ཅན་མེད་ན་འདུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་དེའི་སུན་འབྱུང་བ་ཡང་རྗེས་སུ་མི་བྱའོ། །རྫས་ཀྱང་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་བདག་དང་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ནི་སྔར་ཉིད་དུ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །ནམ་མཁའ་ནི་སྒྲའི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འདོད་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཡིན་པས་ན་ཡུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐག་ཉེ་བ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཐག་རིང་བར་འདོད་པས་ཀྱ
Chinese
是过去、现在、未来三时。随之而行，事物随之而行，并非如彼等所认为的那样存在，因为刹那坏灭遍及一切事物，并且不会在时间中转移。还有，分别说者认为存在一种名为“非表示色”的第十一种色法，即使在散乱和无心之时，善与不善的相续，以四大为因，那被称为非表示。然而，根据这些观点，它并不存在，因为没有阻碍的色法是不存在的。如是说。阻碍，即在自己的境中阻碍他者生起，名为非表示色，凡是不具备此者，也是不存在的，因为是不存在的。对此的驳斥，应当在其他地方寻找。刹那性、无我性、无作者，微尘积聚之色，凡是未被遮止者，这些也只是他们的观点而已。不遮止他者的言辞，是他们的观点，这是合理的。如是，依经部而行的经部师们，应当如此领悟和了解。如果瑜伽行者们如何说呢？名为有支之说，即不存在微尘。瑜伽行者们说，此三界唯是识，外境如同虚空莲花般。外境也是通过其他事物的功德和物质等差别而进行多种方式的考察。其中，功德等是诸法所依之物质，一旦遮止它，它们就会被连根拔起，因此不应通过单独驳斥来进行考察。如果没有烟，就不会有聚集，因此也不应追随对其的驳斥。物质也有地、水、火、风、空、时、方、我、意这九种。其中，我早已被遮止。虚空被认为是具有声音的性质，而且它也是唯一的，因此由于境相同，一切声音都不会被分别听到。因此，如同认为近处之境一样，也认为远处之境
English
are the three times: past, present, and future. Following after that, things that follow after are not existent as those ones think, because momentary destruction pervades all things, and because there is no transference in time. Furthermore, the Vaibhashikas assert an eleventh form called "non-revealing form." Even in distraction and mindlessness, whatever connection of virtue and non-virtue arises, having the great elements as its cause, that is called non-revealing. However, according to these views, it is not existent, because a form without obstruction is non-existent. It is said. Obstruction, that is, obstructing the arising of another in its own object, is called non-revealing form. Whatever does not possess this is also non-existent, because it is non-existent. The refutation of this should be sought elsewhere. The form of aggregated particles that is momentary, selfless, and without an agent, whatever is unprevented, these are also merely the assertions of these ones. Not preventing the words of others is their assertion, and this is reasonable. Thus, those Sutra followers who practice according to the Sutra should understand and know this. How do the Yogacharas speak? The statement called having limbs is: atoms are also non-existent. The Yogacharas say that this triple world is only consciousness, and external objects are of the nature of a lotus in the sky. External objects are also examined in many ways through the distinctions of the qualities and substances of other things. Among these, qualities and so forth are the substance that is the basis of all phenomena. By the very act of negating it, those things will be uprooted, so it should not be examined by refuting it separately. If there is no smoke, there is no gathering, so its refutation should not be followed. Substances are also of nine kinds: earth, water, fire, wind, space, time, direction, self, and mind. Among these, the self has already been negated. Space is considered to have the quality of sound, and since it is also one, all sounds would not be heard distinctly because the object is the same. Therefore, just as one considers a nearby object, one also considers a distant object.
Tibetan
ང་ཐོས་པའམ། ཡང་ན་གཞན་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་མི་འཐད་དོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རང་ལས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་ལས་ཡིན་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་དེ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པ་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་དོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་དེ་དག་ཉིད་ལས་ཡིན་ན། དེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དག་དོན་མེད་པ་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བདག་ ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཁྱབ་པ་ཉིད་དགག་པར་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་དང་ཕྱོགས་འདི་དག་གཅིག་ཡིན་ཞིང༌། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཚང་བ་དང་མ་ཚང་བ་དག་གི་ཚེ་ཡང་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ན། འགའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང༌། དེ་དག་ནུས་དང་ནུས་མེད་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་གང༌། །རྟག་ཕྱིར་བསྒྱུར་དུ་མེད་པ་ལ། །གང་གིས་དེ་ནི་དགག་པར་ནུས། །ཞེའོ། །ཡིད་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ནི་གཅིག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། གར་མཁན་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཅིག་ཅར་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་ན་ནི་འདི་ནམ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ས་ལ་སོགས་པ་ལྷག་ལུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཡན་ལག་ཅན་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་རྡུལ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩམས་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་ཡིས། །ཆ་རྣམས་ཉིད་ནི་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་དང་ལྡན་པ་ཆ་མེད་པ། །གཞན་ནི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཉིད། །ཡན་ལག་གཅིག་ཁ་བསྒྱུར་བའམ་གཡོ་བ་ན། དེ་ལ་འདུས་པ་དེ་ལ་དེ་དག་མེད་པས་ན་དེ་ལ་ཡང་ཁམ་བསྒྱུར་བ་དང་གཡོ་བ་མེད་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡོད་ན་གཞན་ལ་ཡང་ཁ་བསྒྱུར་བ་དང་གཡོ་བ་དང་བཅས་པར་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གཅིག་བསྒྲིབས་པ་ན་དེ་ལ་ཡང་མ་བསྒྲིབས་པར་དམིགས་པར་ཐལ་ཞིང༌། བསྒྲིབས་ན་གཞན་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་དེ་དག་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལྟར་ན་དངོས་སུ
Chinese
我听闻或者也不是从其他处听闻。因为方位和时间也是相同的缘故，对于先前和之后等等的证悟是不合理的。如果说以能作区分的差别来区分证悟，那么，是什么能作区分的事物的先前和之后是从自身而来呢？还是从他者而来呢？第一种情况，因为从其自身就能成立证悟，所以那些（区分）是无意义的。第二种情况，如果说是从那些事物自身而来，因为那是一个，所以那些是不可能的。如果说是从他者而来，那么那些无意义的情况就是当下。我 就像周遍一样，这些周遍本身也应当被遮破。虚空和方位这些是一个，并且在具有共同作用的完整和不完整的时候，自性也没有差别，那么，怎么会在仅仅某些时候产生结果呢？就像这样， 那些具有能力和不具有能力的， 本体自性的住处， 因为是常，所以是不可改变的， 谁能遮破它呢？ 是这样说的。如果说，有部宗的人认为，意识不能产生一个知识，所以应当通过推理来了解，那么，观看舞者等等的同时产生的知识就仅仅是体验而已，如果存在那个，那么这个就永远不合理。因此，虚空等等是仅仅不存在的。土地等等是剩余的，那些也被认为是具有支分和极微之别的两种。其中，以微尘二者等等的次第，由极微组成的瓶子等等的具有支分的事物，是不存在的，是仅仅不存在的，因为作为能被看见的特征的那个没有被看见的缘故。 如此这般安置的缘故， 部分自身是显现的， 与此相关的无分， 其他不是显现的自性。 当一个支分转动或者移动时，因为聚集于那个支分上的那些（极微）在那个支分上是不存在的，所以那个支分上也会被认为没有转动和移动，如果存在，那么其他支分也会被认为具有转动和移动的过失。当一个支分被遮蔽时，那个支分也会被认为没有被遮蔽的过失，如果被遮蔽，那么其他支分也会被认为不被看见的过失。按照胜论师的观点，那些是能造作的，按照经部宗的观点，是真实存在的。
English
I heard, or it was not heard from elsewhere either. Since the direction and time are also the same, it is unreasonable to have realizations such as earlier and later. If it is said that the distinction of realization is made by the distinction of what makes the distinction, then, are the earlier and later of the things that make the distinction from themselves? Or are they from others? In the first case, since that realization is established from itself, those (distinctions) are meaningless. In the second case, if it is said that it is from those things themselves, since that is one, those are impossible. If it is said that it is from others, then those meaningless situations are just at that moment. I Just like pervasiveness, these pervasiveness themselves should be refuted. If these space and directions are one, and even when there is completeness and incompleteness of acting together, there is no difference in nature, then how can it produce results only at certain times? Like that, Those with ability and without ability, The place of the essence of the entity, Because it is constant, it cannot be changed, Who can refute it? It is said like that. If the Vaibhashikas say that the mind cannot produce a single knowledge, so it should be understood through inference, then the simultaneous knowledge of watching dancers etc. is just experience, and if that exists, then this is never reasonable. Therefore, space etc. are only non-existent. Earth etc. are remaining, and those are also considered to be two kinds of distinctions: having parts and having atoms. Among them, with the order of two atoms etc., the things with parts such as vases composed of atoms are non-existent, they are only non-existent, because that which is the characteristic of being seen is not seen. Because of such arrangement, The parts themselves are appearing, The indivisible related to that, The other is not the nature of appearing. When one part turns or moves, since those (atoms) gathered on that part do not exist on that part, it will be considered that there is no turning or moving on that part, and if it exists, then it will be a fault that other parts will also be considered to have turning and moving. When one part is obscured, it will also be a fault that that part will be considered not to be obscured, and if it is obscured, then it will be a fault that other parts will also be considered not to be seen. According to the view of the Vaisheshikas, those are able to create, according to the view of the Sautrantikas, they are truly existent.