Tibetan
འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་དེ་རྒྱུ་ཉེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཡིན་པ་ན་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་སེམས་པ་ཅན་ཉེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་སེམས་པ་མེད་པར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མི་འཐད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རླུང་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བའི་རྒྱུ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་དགག་པར་ནུས། དེ་ཡང་རླུང་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཨ་རུ་ར་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷས་འཁྲུ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྟོག་ན། མཚོན་དང་སྨན་གྱི་འབྲེལ་པ་ལས། །ནག་པའི་རྨ་དང་འདྲུབས་ཡིན་ན། །འབྲེལ་མེད་སྡོང་དུམ་ཅིའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྟོགས་མི་བྱེད། །དེས་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་འདི། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པར་དོགས་པ་ཇི་ལྟར་སེལ། ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་འདིས་ནི་བྱེད་པ་པོའི་རྟག་པའི་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་དགག་པར་རིགས་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་རྟག་པ་ལ་རག་ལུས་པ་ནི་རེས་འགའ་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འགྲུབ་པ་མ་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་རག་ལུས་པར་སྨྲ་བ་ནི། བསྔགས་པར་འོས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རག་ལུས་པ་དེ་ཡང་རེས་འགའ་མེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་དོགས་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མེད་དུ་ཆུག་མོད། ཁྱོད་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་མ་མཐོང་བ་དང༌། མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་རིགས་པའོ། །འབྲས་བུ་ཙམ་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་བུ་ལ་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལས་ གཞན་པ་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འགལ་བ་མི་སྣང་ངོ༌། །འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་སྣང་སྟེ། འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་མེའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ཆུའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཞིང༌། ཁ་ཅིག་རླུང་གི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁ་ཅིག་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ས་ལྟར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པར་དོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་འདི་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ངེས་པ་ལས་ནི་འདོད་པ་གྲུབ་པར་མི་རིགས་ཏེ། འཇིམ་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལས་ཀྱང་རྫ་མཁན་གྲུབ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ
Chinese
因为从行和还中，看到它与近因紧密结合。即使种类繁多，在某些情况下，有情是近因，而在另一些情况下，无情是近因，这没有任何不合理之处。风也只是种子等近因的特定目标。因此，如何能否定它是无情的呢？如果说风不是近因，而是士夫，那么这就像说依靠诃梨勒果来清洗污垢一样。如果这样认为：从刀剑和药物的关系中，产生黑色的伤口和脓液，那么，没有关系的树干为什么不会被认为是原因呢？因此，不要将它理解为原因。因此，对于这在不相似方面未成立的遍行不现见，如何消除对其作为理由的怀疑呢？这个遍行不现见只能否定作者恒常的作为的跟随，因为依赖于恒常作者有时是不合理的。说没有见到它的成就依赖于完全成熟，这是值得赞叹的智慧者，诸天所喜悦的，因为依赖于它有时是不可能的。即使我们没有消除怀疑的原因，你有什么进入的原因呢？因为关系未成立，没有见到矛盾，以及推理是不确定的原因。仅仅是果，对于原因的差别，与士夫的关系没有成立。如果看到某些果是士夫的原因，即使那样，还有其他的果，也是果，但不是士夫所造，这没有矛盾。果是作为不确定的原因而显现的，例如，有些是火的原因，有些是水的原因，有些是风的原因。因此，既然有些是士夫所造，就认为所有都是如此，像土地一样去理解是不可能的。因此，这个怀疑进入不相似方面的果本身，就是被称为犹豫的未确定性。从不确定性中，不应该成立所希望的，因为也会推论出从泥土的变化中成立陶匠。正如所说的那样
English
Because from going and returning, it is seen that it is closely connected with the proximate cause. Even though there are various kinds, in some cases, sentient beings are the proximate cause, and in others, insentient beings are the proximate cause, and there is nothing unreasonable about this. Wind is also only the specific object of the proximate cause such as seeds. Therefore, how can one deny that it is insentient? If it is said that wind is not the proximate cause, but the purusha, then this is like saying that one cleanses dirt by relying on haritaki fruit. If one thinks like that: From the relationship of swords and medicine, black wounds and pus are produced, then why is the unrelated tree trunk not considered a cause? Therefore, do not understand it as a cause. Therefore, for this pervasive non-apprehension that is not established in the dissimilar side, how to eliminate the doubt about it being a reason? This pervasive non-apprehension can only negate the following of the agent's permanence, because relying on a permanent agent is sometimes unreasonable. Saying that not seeing its accomplishment depends on complete maturation is praiseworthy wisdom, pleasing to the gods, because relying on it is sometimes impossible. Even if we do not have a reason to dispel doubt, what reason do you have to enter? Because the relationship is not established, no contradiction is seen, and the reasoning is an uncertain cause. Merely the fruit, for the difference of the cause, the relationship with the purusha is not established. If some fruits are seen to be the cause of the purusha, even so, there are other fruits, which are also fruits, but are not made by the purusha, there is no contradiction in this. Fruits appear as uncertain causes, for example, some are the cause of fire, some are the cause of water, and some are the cause of wind. Therefore, since some are made by the purusha, it is impossible to understand that all are so, like the earth. Therefore, this fruit itself, which doubts entering the dissimilar side, is the uncertainty called hesitation. From uncertainty, one should not establish what is desired, because it would also be inferred that a potter is established from the transformation of clay. As it is said
Tibetan
། དབྱིབས་སོགས་ཅི་འདྲ་བྱིན་རློབ་པོ། །ཡོད་མེད་རྗེས་འཇུག་ཅན་གྲུབ་པ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔོག་གང་ཡིན། །དེ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་དངོས་ལ་རབ་གྲུབ་པ། །སྒྲ་མཚུངས་པས་ཐ་དད་མེད་པས། །རྗེས་དཔོག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱེ་བོའི་རྫས་ལ་མེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྫ་མཁན་གྱི། །བུམ་པ་ལ་སོགས་འཇིམ་པ་ཡི། །རྣམ་འགྱུར་འགའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །གྲོག་མཁར་ཡང་དེས་བྱས་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྫ་མཁན་གྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་སོ་ཕག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཇི་བའི་རྣམ་འགྱུར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་འཇི་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལས། གྲོག་མཁར་ལ་རྫ་མཁན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྫ་མཁན་དང་གྲོག་མཁར་ལ་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པས་བྱས་པའི་འཇི་བའི་རྣམ་འགྱུར་མཚོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། གྲོག་མཁར་ལ་འཇི་བའི་རྣམ་འགྱུར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང༌། ཆུ་ཀླུང་འབྲུ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཅི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས་ཅན་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་གནོད་པར་ཞུགས་པའི་མངོན་སུམ་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་ལྡོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན། ཀྱེ་མ་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་བདེ་བར་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཅི་ཉོན་མོངས་འདི་མ་ནིང་ལ་སྤྱད་པས་བུ་ཚོལ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའི། གནོད་པར་བསྒྲགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱབ་པ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ན། དེ་མ་གྲུབ་པར་སུ་ཞིག་བརྗོད་པར་སྤྲོ། ཁྱབ་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྫ་མཁན་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཚ
Chinese
形状等如何加持呢？有或无后随者成立，对此，什么是随后的推断？那就是理路本身。在各异事物上完全成立，因声音相同而无差异，随后的推断不是理路，如众生的事物之火。如果不是这样，陶师的瓶子等泥土的某些变化，因为制作的缘故，蚁穴也因此制作成立。如是说。因为在不是陶师果实的砖等上面，也见到揉捏的变化。也不应认为，从迷惑者的揉捏变化中，不能推断蚁穴是陶师所为，因为陶师和蚁穴，都致力于表现人和非人制作的揉捏变化。还有些人说，因为与现量相违，所以不能推断蚁穴有揉捏的变化。这已经用推断河流干涸与现量相违的方式说过了。另外，是遍及成立上造成损害呢？还是在未成立上造成损害呢？对此，第一种情况不是，因为没有损害就不会产生，这是相违的。如果无则不生，那么要证成的事物只有在存在时才存在，具有该特征者，在有法上具有理由，并且，如果在那上面没有要证成的法，那会怎么样呢？对要证成的法造成损害的现量，会使有法从那上面退回，而那只有在存在时才存在的理由，如果进入到那个有法上，唉呀，事物就变得非常不安稳了。另外，如果不是在要证成的法不存在时理由不产生，而是在有法上不产生，那么，这就像“以烦恼施于太监而求子吗”等等一样，应该像理滴一样陈述。对于第二种情况，也应该陈述遍及未成立本身，宣告损害有什么用呢？如果遍及也由现量成立，谁会乐意说它未成立呢？如果对遍及进行证明的现量本身造成损害，那样的话，瓶子等等也不能推断是陶师所为了，因为能成立者
English
How are shapes, etc., blessed? Those who have followers, whether existent or nonexistent, are established. What is the subsequent inference for that? That is the reasoning itself. It is well established on different objects. Because the sounds are the same, there is no difference. Subsequent inference is not reasoning, like the fire of beings' objects. If it is not like that, the potter's pots, etc., are some changes of clay. Because of making, the anthill is also made and established by it. It is said. Because the kneading changes are also seen on bricks, etc., which are not the fruits of the potter. It should not be thought that the potter is not inferred from the kneading changes of the deluded one to the anthill, because the potter and the anthill are dedicated to showing the kneading changes made by humans and non-humans. Also, some say that because it contradicts the present, it is not inferred that the anthill has kneading changes. This has already been said in the way that inferring the drying up of the river contradicts the present. Furthermore, does it harm the established pervasiveness? Or does it harm the unestablished? On this, the first case is not, because if there is no harm, it will not arise, which is contradictory. If it does not arise without it, then the thing to be proven only exists when it exists. The one with that characteristic has a reason on the subject, and how can it be that there is no dharma to be proven on it? The present, which harms the dharma to be proven, makes the subject turn away from it, and when that reason, which only exists when it exists, enters that subject, alas, things become very unstable. Furthermore, if the reason does not arise when the dharma to be proven does not exist, but it does not arise on the subject, then, like "Is one seeking a son by applying afflictions to a eunuch?" and so on, it should be stated like a drop of reason. For the second case, the unestablished pervasiveness itself should also be stated. What is the use of proclaiming harm? If the pervasiveness is also established by the present, who would be happy to say that it is unestablished? If the present that proves the pervasiveness itself causes harm, then the pots, etc., will also not be inferred to be made by the potter, because the establisher
Tibetan
ད་མ་མ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ལ་ནི་གཞན་གྱིས་གནོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིམ་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་རྫ་མཁན་གྱི་འབྲས་བུར་མཐོང་བ་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་གལ་ཏེ་མེད་པར་འབྱུང་ན། དེ་རྒྱུ་རྫ་མཁན་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དེ་ལས་ལན་ཅིག་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཞན་འདྲ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འཇི་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཙམ་ལ་མ་ཁྱབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གྲོག་མཁར་ལ་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་བརྗོད་པར་མི་རིགས་ཀྱི། རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མེད་པར་འབྲེལ་པ་མེད་པ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྷག་མ་གཉིས་མ་ངེས་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་སྦྱོར་བར་བྱའོ། །ཇི་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང༌། རང་བཞིན་ངེས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བློ་དང་ལྡན་པ་མེད་པར་ཡང་ཡོད་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན་འདི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ན་དེས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པས་ན་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། བློ་དང་ལྡན་པའི་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་ པ་ངེས་པ་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་རག་ལས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ལ། རྒྱུས་ངོ་བོ་གང་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་འབྲས་བུ་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རང་བཞིན་སོ་སོར་ངེས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བློ་དང་ལྡན་པའི་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོ་མེད་ན་རྒྱུའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཁོ་ནར་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དུ་དེའི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེའི་སོ་སོར་ངེས་པ་དེ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པས་ན། རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་སུན་འབྱིན་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །འོ་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྲས་བུར་མི་འགྱུར་རོ། །འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དང་ལྡན
Chinese
如果不是，那么要证成的事就不会成立。对于量来说，不会被其他所压伏，因为在一切时处都不可信赖。泥土的形变是怎样的，陶匠的果实所见到的就是那样，如果不是那样产生，那它就不是陶匠的因，因此它不会从那（陶匠）产生一次。然而如果是其他的相似，那么那时仅仅是泥土的形变，没有遍及的差别，就不应该说蚂蚁窝没有成立。有理性的人们，无意义地说无关联的话有什么用呢？对于能成立的剩余二者不决定的情况，也应该结合如何获得这个道理。如果说具有生等，是被处所、时间和自性所决定而周遍的。如果即使没有具慧者也存在，那么处所等就不会各自决定。因此，由于遍及者不显现，从不相似方退还，这个安住在具慧者的因性上，因此由它周遍成立，所以认为不是不定。那也是不真实的，即使没有具慧者的作用，处所等