Tibetan
་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ཡང་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མ་ལོག་ཀྱང་དོན་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེས་བུ་ལ་ལྟོས་ནས་གཏན་ཚིགས་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེའི་དངོས་པོའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་ཡང་དེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་མི་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི། མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མ་མཐོང་བ་ཚད་མར་མི་བྱེད་ན་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་མ་འབྲེལ་པ་ནི་དེ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དོན་དངོས་པོ་གཞན་ལ་འབྲེལ་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་འབྲེལ་པར་འདོད་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནམ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་གཞན་ལས་སམ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ན། འདོད་པའི་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་ལ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་དེ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཡོད་ན། འབྱུང་ན་ནི་དེ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ནན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ནམ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པར་འབྲེལ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན། གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་མཐོང་ཞེས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་ཐུན་མོང་ཡང་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་དམིགས་པ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མི་ དམིགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྡང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཅི་མཐོང་བ་དག་གིས་མི་འཁྲུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཅི་
Chinese
不能够认识到远离错谬，因为同样会推论出没有所要成立的，而且即使量是颠倒的，也不能毫无意义地成立，而且具有错谬的理由，相对于没有见到错谬的人来说，也会推论出没有错谬，而且相对于人来说，如果是理由和相似理由，那么其事物的安立就会崩溃。那么，烟等对于火等，即使没有见到错谬，也不能成立对其不迷惑，如果这样问。不是不能成立，因为这些进入不相似的方面，仅仅没有见到并不是不迷惑，然而，是因为与自己的所要成立相关联，而且那也是从所要成立的意义中产生的有理由的，不是没有见到的有理由的。那么，如果不把没有见到作为量，那么从那产生的也不会成立，因为因和果的自性是见到和没有见到的能立，如果这样问。不是的，因为与那没有关联，就没有对其不迷惑的确定性，而且即使不是从那产生的，也不允许与其他的真实事物相关联。如果认为与那相关联是其他的因所具有的，或者没有因，那么在那时，即使没有那，也从其他的因或者突然产生，对于所希望的关联的境，怎么会变成叫做关联的呢？如果那没有就不会产生，那存在，如果产生，就强烈地成立是从那产生的，那么那怎么会是其他的因所具有的或者没有因呢？而且没有从那产生，关联又是怎么样的呢？此外，暂时在一个地方，对于没有所要成立的，说没有见到理由，仅仅如此并不是对其不迷惑，因为进入不相似方面的一个方面的共同，也会推论出对于自己的所要成立不迷惑。因此，对于所有没有所要成立的，不显现，那不是要说错谬的因，而且那也仅仅是不显现，所以，对于从那产生的，不可能憎恨。此外，难道见到就不是不迷惑吗？此外，什么
English
It is not possible to realize being free from error, because it would also be inferred that there is nothing to be established, and even if the valid cognition is reversed, it cannot be established without meaning, and the reason with error, relative to a person who has not seen the error, it will also be inferred that there is no error, and relative to the person, if it is a reason and a similar reason, then the establishment of its object will collapse. So, smoke, etc., for fire, etc., even if the error is not seen, it cannot be established that there is no confusion about it, if you ask like this. It is not that it cannot be established, because these enter into dissimilar aspects, and merely not seeing is not not being confused, however, it is because it is related to what one wants to establish, and that is also a reason that arises from the meaning of what is to be established, not a reason that has not been seen. So, if not seeing is not taken as a valid cognition, then what arises from that will not be established, because the nature of cause and effect is the establisher of seeing and not seeing, if you ask like this. It is not, because there is no certainty of not being confused about that which is not related to that, and even if it is not produced from that, it is not allowed to be related to other real things. If it is thought that being related to that is possessed by other causes, or has no cause, then at that time, even if there is not that, it arises from other causes or suddenly, how will it become called a relation to the object of the desired relation? If that does not exist, it will not arise, that exists, if it arises, it is strongly established that it arises from that, then how can that be possessed by other causes or have no cause? And without arising from that, how is the relation? Furthermore, temporarily in one place, for what is not to be established, it is said that the reason is not seen, merely this is not not being confused about it, because the commonality of entering one aspect of the dissimilar aspect will also infer that there is no confusion about what one wants to establish. Therefore, for all that is not to be established, not appearing, that is not to say the cause of error, and that is also merely not appearing, so, for what arises from that, it is impossible to hate. Furthermore, is it not that seeing is not not being confused? Furthermore, what
Tibetan
མཐོང་བ་དག་གིས་མི་འཁྲུལ་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་འཁྲུལ་པ་ཞིག་གི་འམ་འོན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཞིག་གིས་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལས་གལ་ཏེ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་བྱ་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། འཁྲུལ་པ་ཞིག་མ་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མ་ངེས་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདི་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་དགོས་སོ། །འདི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡིན་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བཙལ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ༌། །རྒྱུ་མཚན་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་གཏམ་རྒྱུད་ཡིན་ཏེ། མི་འཁྲུལ་བའི་མིང་གཞན་ཅན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་འདིར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་མི་འཁྲུལ་བ་དང་ལྡན་པའི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་ནི་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་འཁྲུལ་བར་ཅི་ལྟར་བརྗོད་པར་ནུས། འོ་ན་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཙམ་སྐྱེས་བུ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་མཐོང་གི་འབྲས་བུ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་མཐོང་ཞེས་ཏེ། དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་ནི་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་མཐོང་བས་ན། དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུས་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ནི་ངེས་པར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་མྱོང་བ་ན། དེ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ཅི་ལྟར་ཡོད། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཉིད་རྟག་པ་ལ་ཡང་མཐོང་བས་ན་དངོས་པོ་ཙམ་སྐྱེས་བུ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་མི་འདོད་ན། འོ་ན་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པས་ན་འབྲས་བུ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པས་ན་དེས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ལ་འགོག་
Chinese
所见之物能做到不迷惑吗？ 还是能做到知晓？ 如果是能做到，那么，是以其自身的不迷惑，还是以迷惑的事物来做到呢？ 其中，如果它自身是不迷惑的，那么它还有什么其他作用呢？ 如果是迷惑的事物做到不迷惑，那么不确定性就会永远消失。 如果是能做到知晓，那么怎么能说这是不迷惑的呢？ 认为这是没有理由的，是不合理的，因为这样会推导出一切都是如此。 从它产生之外的原因，即使寻找也找不到。 如果原因是确定的，那么这只是一个故事。 如果没有其他不迷惑的名称，而在此使用不产生的原因，那么，这本身作为其自身的原因是不合理的。 因此，不应贬低从它产生的原因所具有的不迷惑的烟等。 仅仅通过看到结果本身，怎么能说它是不迷惑的呢？ 那么，结果本身也是通过从它产生的关系来理解的吗？ 不是的，因为仅仅结果本身并没有确立为士夫、原因和结果的自性。 只有瓶子等结果的差别，才能看到它们随着士夫的出现和消失而变化，而不仅仅是结果本身。 瓶子等事物上也能看到结果本身，但这并没有确立士夫是先决条件。 如果是这样，那么仅仅看到事物本身，事物本身也会变成那样。 事实并非如此，因为事物本身也存在于虚空等常法之中。 如果有人说，当体验到士夫所遍及的事物本身的基础必定是士夫所造时，那么怎么会有常法这个说法呢？ 如果因为在常法中也能看到事物本身，所以不认为仅仅事物本身是士夫的先决条件，那么，结果本身也存在于大地等非士夫所造的事物中，所以不仅仅是结果本身。 如果有人说，因为大地等事物是被区分出来的，所以这不是不确定性，那么，对于虚空等事物也被区分出来，有什么阻碍呢？
English
Do things that are seen cause non-confusion? Or do they cause knowing? If they cause it, is it by their own nature of non-confusion, or by a confusing thing? Among these, if it is non-confused by its own nature, then what other function does it have? If a confusing thing causes non-confusion, then uncertainty will cease forever. But if it causes knowing, then how can it be said that this is non-confusing? To consider this to be without reason is not reasonable, because it would follow that everything is like that. Other than the reason arising from that, even if sought, is not found. If the reason is definite, then this is just a story. If there is no other name for non-confusion, and the reason for non-arising is used here, then that itself as the reason for itself is not reasonable. Therefore, the smoke and so on that possess non-confusion due to the reason arising from that should not be disparaged. How can it be said that the result itself is non-confusing just by seeing it? Then, is the result itself understood through the relationship arising from that? No, because the result alone is not established as the nature of the person, cause, and result. Only the distinctions of the result, such as pots, are seen to follow the appearance and disappearance of the person, but not just the result itself. It is said that the result itself is also seen in pots and so on, but it is not established that the person is a prerequisite. If that were the case, then since even just the thing itself is seen in that, even just the thing itself would become like that. That is not the case, because the thing itself also exists in permanent things such as space. If someone says that when the basis of the thing itself pervaded by the person is definitely experienced as being made by the person, then how can there be such a thing as permanence? If, because the thing itself is also seen in permanence, it is not considered that just the thing itself is a prerequisite for the person, then, since the result itself also exists in things not made by the person, such as the earth, then it is not just the result itself. If someone says that since things such as the earth are distinguished, this is not uncertainty, then what prevents things such as space from also being distinguished?