Tibetan
ར་གཅོད་པའམ་གནོད་པ་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ཀྱང་རྣལ་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་རྣམས་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པར་གོ་བར་བྱའོ། །ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་གཞི་མ་གྲུབ་པར་ནི་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ནི་སྨྲ་བ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་ཅན་དང་དེ་ལས་བཟློག་པའམ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ཆགས་ཅན་ནམ་རྣལ་དུ་གནས་པའམ་རྟག་པ་དང་རྟག་པའི་ས་གཞན་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྨྱོན་པ་ལྷག་ལུས་པ་ཡིན་ན་འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལྟར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་སྨྱོ་བ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྨྱོན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྨྱོན་པ་མགུ་བར་བྱ་བ་མི་འཐད་ལ། སྨྱོན་པ་མགུ་བར་བྱེད་ན་ཡང་གང་གིས་དེ་མགུ་བར་མི་བྱེད་པ་ཐ་མལ་པའི་སྨྱོན་པས་ཉེས་པ་ཅི་བྱས། དེ་དག་ལ་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མེད་པས་མགུ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། འགའ་ཡང་མགུ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། འོན་ཀྱང་མགུ་བར་བྱས་ན་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་དོ་སྙམ་པས་ཡིན་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །སྨྱོན་པ་ཡིན་ཡང་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་སྤྲོ། འདི་སྙམ་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོ་འདི་དག་གིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་པ་མེད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ས་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་ན་བྱེད་པ་པོ་དབང་ཕྱུག་གི་མིང་གཞན་ཅན་ཉེ་བར་འཇོག་གོ་སྙམ་ན། ཉེ་བར་མི་འཇོག་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་དབང་ཕྱུག་གནོད་པར་བྱེད་པས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར
Chinese
是遮止或从损害中返回，例如某些非疯癫者一样。自在也是安住的，这被称为自性之理。反驳则应理解为周遍的不可得。推论之理在基础未成立时，不应陈述，因为是根本之理的所周遍和周遍之事物成立之相。也不是根本之理的无周遍，即使没有也不相违，例如石女之子不是说话者，因为没有心识，就像这个一样。因此，如是慈悲者和从彼相反或离贪者和有贪者或安住者或常法和常法之异地的作者不存在，这并未成立。如果是疯癫的剩余，则此不能特别遮破。那些如是依赖者说他是疯癫者，则唯独自己说自己是疯癫者。因为非疯癫者不应使疯癫者欢喜，即使使疯癫者欢喜，谁不使他欢喜，寻常的疯癫者做了什么过错？如果说他们没有殊胜的能力而不使之欢喜，则说此具有能力，谁也不应使之欢喜，然而如果使之欢喜则会给予果实吗？也已经说过那是不存在的。即使是疯癫者，也有胜过一切有情的超凡能力吗？此非疯癫者谁会乐意说？如此认为，以量成立的自在，这些微小的损害不能压倒，如此因为是果故，和是无心识的近取者故，和具有生故，如瓶等，身体和土地和作者等，在成立为具有智慧之因时，则认为安立作者自在的异名，不应安立，因为以常等自性的自在被损害所遮止故，并且对于成为如是者也应成立。
English
It is to prevent or return from harm, just like some non-madmen. The self-existent one is also abiding, which is called the reason of self-nature. Rebuttals should be understood as the non-apprehension of the pervasive. Inferential reasons should not be stated when the basis is not established, because it is the aspect of establishing the pervaded and the pervading object of the fundamental reason. It is also not the non-pervasion of the fundamental reason, even if there is none, it is not contradictory, for example, the son of a barren woman is not a speaker because he has no mind, just like this. Therefore, it is not established that there is no compassionate one, and the opposite of that, or the one who is free from attachment, and the one who has attachment, or the one who abides, or the permanent, and the agent of another place of permanence. If it is a remaining madness, then this cannot be specifically refuted. Those who act as if relying on it say that he is mad, then only they themselves say that they are mad. Because non-madmen should not please madmen, and even if they please madmen, what fault has the ordinary madman committed who does not please him? If it is said that they do not please him because they do not have superior power, then it is said that this one has power, no one should please him, but if he pleases him, will he give fruit? It has already been said that that does not exist. Even if he is mad, does he have extraordinary abilities that surpass all sentient beings? Who among the non-madmen would be willing to say this? Thinking thus, the self-existent one established by valid cognition is not overwhelmed by these small harms, thus because it is a result, and because it is a non-conscious proximate cause, and because it has birth, like a pot and so on, when the body and the earth and the agent and so on are established as having a cause of intelligence, then it is thought to establish another name for the agent self-existent one, it should not be established, because the self-existent one of permanent nature and so on is prevented by harm, and also for becoming such, it should be established.
Tibetan
་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ལ་བརྗོད་ཕྱིར། །བསལ་བ་གཏན་ཚིགས་རྟེན་མ་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མེད་པར་སྨྲ་བར་ཡང་མི་རིགས་ ཏེ། འདི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲུབ་པ་ཡང་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་ཚད་མ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ན། བྱེད་ཀྱི་ནུས་པས་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནོད་བྱེད་ཀྱི་ནུས་ནུས་པས་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གནོང་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བསྒྲུབས་པའི་གནོད་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་འཇུག་པར་ཡང་མི་རིགས་ན། གནོད་བྱེད་སེལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་སོ། །མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་པ་སྲིད་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་ན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་བརྟག་ཏུ་མེད་དོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་དང་པོར་དབང་ཕྱུག་སྨྲ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་དེའི་སུན་འབྱིན་པས་ཀྱང་གནོང་བྱེད་ཀྱིས་ཚད་མ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དེས་གནོང་བྱེད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་འདི་དག་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སྒྲུབ་བྱེད་དང་པོ་ལ་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་རྒྱུ་ཙམ་གྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ནི་འདོད་དེ། འདི་སྒྲུབ་བྱེད་བློ་དང་ལྡན་པས་ནི་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པས་ཇི་ལྟར་དེ་སྒྲུབ་པར་ནུས། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནི་མི་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱི་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། ཁྱབ་པར་ལ་ཁྱབ་པར་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པས་ཀྱང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དུ་བ་ཙམ་དང་དུ་བའི་ཁྱད་པར་ལས་མེ་ཙམ་རྟོགས་ལ། ཁྱད་པར་ལས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཙམ་བློ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་མི་འཁྲུལ་པར་སེམས་པ་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱེད། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཙམ་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་མོད། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གཞན་ལ་འཁྲུལ་པ་དམིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་དོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས
Chinese
因为能立量不合理，因为立宗犹豫不定。遣除，不是立宗的所依。这是所说的。那么，说不存在也不合理，因为这是由能立所成立的，成立也是因为有损害，所以量不合理。如果说，是由作用的能力而存在的话。如果说，损害的作用的能力是由能力而存在的话。为什么损害的作用的能力不是不存在呢？不是这样的，因为损害不是量。如果说，这怎么不是量呢？因为被能立所损害。那么，能立也不是量，因为被损害所损害。先前已成立的损害所损害的对境的能立也不应理，更何况是遣除损害呢？如果对具有体性者造成损害是可能的话，那只会变成驳斥其体性，因此对一切都不能信任。那么，在什么时候，最初自在天论者说了能立，驳斥者也不应该用损害来表达量，如果是这样的话，那是对的。那时，不应该用损害来表达，然而，只是驳斥能立而已。这些能立不是使能立的体性广大，因为缺少周遍性。就像这样，暂时对于第一个能立，仅仅果由仅仅因周遍成立是允许的，这能立由具慧者周遍没有成立，怎么能成立它呢？所周遍的是不欺骗的对境。周遍者是不欺骗总相，对于周遍不欺骗周遍，但不是总相，因为没有它也不相违。就像这样，仅仅由烟和烟的差别就能了知仅仅火，由差别了知差别。因此，仅仅果对于具有具慧体性的因的差别不欺骗，具有心识者怎么说呢？如果仅仅果对于具慧的因没有见到欺骗，然而，见到对其他差别的欺骗，那仅仅是怀疑对这个欺骗而已。仅仅没有见到
English
Because the means of proof is unreasonable, because the proposition is uncertain. Elimination is not the basis of the proposition. This is what is said. Then, it is also unreasonable to say that it does not exist, because it is established by the means of proof, and the establishment is also because of the harm, so the means of proof is unreasonable. If it is said that it exists by the power of action. If it is said that the power of the harm exists by power. Why is the power of harm not non-existent? It is not like that, because the harm is not a means of proof. If it is said, how is this not a means of proof? Because it is harmed by the means of proof. Then, the means of proof is also not a means of proof, because it is harmed by the harm. The means of proof of the object harmed by the previously established harm is also unreasonable, let alone eliminating the harm? If it is possible to cause harm to those who have characteristics, then it will only become refuting their characteristics, so everything cannot be trusted. Then, when the first proponent of Ishvara speaks of the means of proof, the refuter should not express the means of proof with harm, if that is the case, that is correct. At that time, it should not be expressed with harm, however, it is only refuting the means of proof. These means of proof are not to expand the nature of the means of proof, because they lack pervasiveness. Just like this, temporarily for the first means of proof, it is permissible for only the effect to be established as pervaded by only the cause, this means of proof is not established as pervaded by the wise, how can it establish it? What is pervaded is the object that is not deceptive. The pervader is the non-deceptive generality, and for the pervaded, it is not deceptive to pervade, but it is not the generality, because it does not contradict even without it. Just like this, only from smoke and the difference of smoke can one know only fire, and one knows the difference from the difference. Therefore, only the effect is not deceived by the difference of the cause with the nature of the wise, how does the one with consciousness speak? If only the effect has not seen deception in the cause of the wise, however, seeing deception in other differences, that is only suspecting this deception. Just not seeing