Chinese
又，承认是那样的体性是好的。论式是：凡是果，都是具有作者的，例如虚空。自在天也是其他宗义的果，这是自性的相违因。凡是不具有作者的，就不是果，例如虚空。自在天也是不具有作者的，这是相违，是周遍不成。这两个论式，因为是从承认在其他处成立的周遍而来的，所以对此不必怀疑。这样一来，作者无常也不存在，因此成立了没有各种作者。由此也可以推出一切都是没有作者的，因为凡是以疾病等多种方式感受痛苦的旁生等差别而对此进行区分的，如果存在作者，则无论如何也不合理，例如，如果他是慈悲心充满的人，为什么又让世界劳累呢？慈悲心本身就是想要消除痛苦，谁会相信具有慈悲心的人会让人痛苦呢？有人会想，凡是感受痛苦的，都是世界自己造作了那样的不善业，那么对于伟大的自性者们来说，怎么会有丝毫的过失呢？怎么会没有过失呢？因为他本身就是产生痛苦的原因啊。否则，同样也会推及到他不是被创造的。如果世界自己必须承受自己业的果报，因为造作了却不承受是不合理的。那么，即使他是慈爱的，当他成为朋友时，也没有过失。那又怎样呢？即使我不做那些事情，世界也会有痛苦吗？不是这样的，因为作者不做事，就不会产生果。那么，这样一来，这个慈爱者对他采取舍弃的态度，难道不是合乎道理的吗？难道因为众生的不善业力而采取舍弃的态度也是不合理的吗？在这里，自己的体性
English
Furthermore, it is good to accept that it is of such a nature. The reasoning is: whatever is a result is with a maker, like space. The Lord is also the result according to other tenets, which is a contradictory reason of nature. Whatever is not with a maker is not a result, like space. The Lord is also not with a maker, which is a contradiction, a non-perception of pervasion. These two reasonings, because they come from admitting the pervasion established elsewhere, there is no need to doubt this. Thus, there is also no impermanent maker, so it is established that there are no various makers. From this, it can also be deduced that everything is without a maker, because whatever is distinguished by the differences of animals and others who suffer in various ways such as diseases, if there is a maker, then it is not reasonable in any way, for example, if he is one whose heart is moistened by compassion, why does he make the world weary? Compassion itself is the desire to eliminate suffering, who would believe that one with compassion would cause suffering? Someone might think, whatever suffers is because the world itself has done such unwholesome deeds, then how can there be any fault in those of great self-nature? How can there be no fault? Because he himself is the cause of producing suffering. Otherwise, it would also follow that he is not to be created. If the world itself must necessarily experience the fruit of its own actions, because it is unreasonable to do something and not experience it. Then, even if he is loving, there is no fault when he becomes a friend. How is that? Even if I do not do those things, will there still be suffering in the world? It is not so, because if the maker does not do the work, there will be no result. Then, in that case, is it not reasonable for this loving one to take a discarding attitude towards him? Is it also unreasonable to take a discarding attitude because of the unwholesome power of sentient beings? Here, one's own nature
Tibetan
་ལ་ཡང་དབང་མེད་པས་ན་གསལ་བར་དབང་ཕྱུག་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ལས་རིགས་པར་སྤྱོད་པ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཅི་སྟེ་དབང་ཕྱུག་མ་ཡིན། གང་གི་ཚེ་འདི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་དེ་ཚར་བཅད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་སྙིང་རྗེས་ལྡོག་པར་ཡང་བྱེད་པས་ན། འཇུག་པར་ཡང་མི་བྱ་ལྡོག་པར་ཡང་མི་བྱ་བས་ཉམ་ང་བ་ཆེན་པོར་ཆུད་དོ། །འདིའི་སྙིང་རྗེས་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ནང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་ན་འདི་དེ་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ལེགས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་འདི་བརྩེ་བ་ཅན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདི་ལས་མ་ཐར་རོ། །ཅི་སྟེ་འདི་ལ་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་འདོད་ ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཤིན་ཏུ་ཡིན་ན། བརྩེ་བ་དང་བྲལ་བས་ན་ཕན་མི་འདོགས་སུ་ཆུག །ཅིའི་ཕྱིར་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་འགའ་ཞིག་ཚར་གཅོད་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལ་མེད་པས་ན་ཇི་ལྟར་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད། རྩེད་མོའི་ཆེད་དུ་ཇི་ལྟར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྩེད་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འཆལ་བ་ལས་གཞན་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར། རེ་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ཡང་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྩེད་མོའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་འདི་འདྲ་བ་མི་སྣང་ན། དེའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འདི་ཡོད་དམ། ཇི་སྟེ་འདི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་ཕྱུག་བཞིན་དུ་འགའ་ཞིག་ཚར་གཅོད་པ་ལ་འགའ་ཞིག་ཕན་འདོགས་སོ་ཞེ་ན། དོན་གཉེར་ཉེས་པ་མཐོང་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་འདི་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་གཞུང་གཟུགས་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བྲན་པོ་འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བཅིངས་པ་ལ་ནི་ད་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེ་བོ་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་ཉིད་མེད་ཅིང༌། འགྲོ་བ་མཐའ་དག་འགོད་པ་ལ་བཟོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མི་སྲིད་དོ། །དབང་ཕྱུག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་བཞིན་དུ་དབང་ཕྱུག་དང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཡི
Chinese
因為對其也沒有控制權，所以顯然是自在。如果具有利用自身事業的世間不是自在，那麼當這個不是世間法的時候，為了斷除它而做事情，在那時也會因為慈悲而退轉。既不進入也不退轉，陷入極大的困境。這個的慈悲非常珍貴，而且也是內部的支分，所以這個與之相符而進入才是好的。此外，因為是所有具有生者的本性之因，所以這個非法的也是幻化。因此，如果這個是慈愛的，那麼為什麼有時會做損害世間的事業呢？這個辯駁和考察是無法擺脫的。如果這個沒有慈悲，那麼這個是遠離貪欲等還是不遠離？如果確實遠離貪欲等，因為遠離慈愛，就讓它不給予利益吧！為什麼要斷除？如果是因為貪欲等的力量而斷除一些，但那些對這個也沒有，那怎麼斷除？如果說是為了玩樂而做，遠離貪欲等為了玩樂等而進入，除了放蕩之外，誰會相信這個？暫且不說具有貪欲等，但對於具有規矩的人來說，為了玩樂而進入這種情況都不存在，那麼對於遠離貪欲的人來說，會有這個嗎？如果這個只是具有貪欲等，因此像世間的自在天一樣，對一些斷除，對一些給予利益，那麼，沒有看到追求的過失。這句話說得很好，像這樣，如果說煩惱是自在的作者，具有固有的貪欲等，那麼，貪欲等煩惱的奴隸被束縛在輪迴的監獄裡，就像其他眾生一樣，根本沒有自在，而且對於安置一切有情來說，具有工巧之性的作者根本不可能。自在天如果具有貪欲等，卻仍然是自在天和作者本身，
English
Because there is no control over it, it is clearly independent. If the world that uses its own activities is not independent, then when this is not a worldly dharma, in order to cut it off, doing things, at that time, will also retreat due to compassion. Neither entering nor retreating, falling into great distress. This compassion is very precious, and it is also an internal branch, so it is good for this to enter in accordance with it. Furthermore, because it is the cause of the nature of all beings, this non-dharma is also an illusion. Therefore, if this is loving, then why does it sometimes do things that harm the world? This refutation and examination cannot be escaped. If this has no compassion, then is this free from desire, etc., or not free? If it is indeed free from desire, etc., because it is free from love, let it not give benefits! Why cut off? If it is because of the power of desire, etc., that some are cut off, but those are not present in this, then how to cut off? If it is said to be done for fun, who other than a libertine would believe that entering for fun, etc., is free from desire, etc.? For the time being, not to mention having desire, etc., but for those who have discipline, such a situation of entering for fun does not exist, so for those who are free from desire, would this exist? If this only has desire, etc., therefore, like the independent god of the world, cutting off some and giving benefits to some, then, the fault of pursuing is not seen. This saying is well said, like this, if it is said that affliction is the independent author, having inherent desire, etc., then, the slave of afflictions such as desire, etc., is bound in the prison of samsara, like other beings, there is no independence at all, and for settling all sentient beings, the author with the characteristic of skillful means is impossible. If the independent god has desire, etc., but is still the independent god and the author himself,
Tibetan
ན་དུ་ཆུག་མོད། ཅི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནམ། རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་གནས་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གློ་བུར་དུ་ཉེས་པ་མེད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་གནོད་པ་བྱེད། ལམ་ལོག་པར་འགྲོ་བའི་ཉེས་པ་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལམ་གོལ་བར་འགྲོ་བ་ཡང་རང་ཉིད་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ཉིད་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པའི་ཕྱུག་པོ་ནི་རང་གི་འདོད་པས་ཉེས་པ་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པ་དང་མཐུན་པར་ཚར་གཅོད་པ་ཡིན་ན། རང་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ཉེས་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་ཚར་གཅོད་པ་ན། ཀྱེ་མ་དབང་ཕྱུག་དམ་པའི་ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་འདི་ནི་ སྔར་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྱོད་པ་འདི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། གཏི་མུག་གི་དབང་གི་ཤེས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལམ་ལོག་པར་འཇུག་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་མཐོང་རྒྱ་ཆུང་བས་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ༌། །ཇི་སྟེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་མགུ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་དོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སླར་ལྟུང་བ་བཞིན་དུ་གྲོལ་བ་ཡང་སླར་སྲིད་པར་འཆིང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་རག་ལས་པ་འདི་དག་དེ་མི་བྱེད་པར་ཡང་མི་དབང་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཐལ་བའི་སྦྱོར་པ་རྣམས་ནི། གང་ཞིག་གང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཕན་གང་ཞིག་གང་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་འདོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་པན་འདོགས་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཕན་པ་འདོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཁོ་ནར་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་བུ་ལ་བྱམས་པའི་ཕ་བུ་ལ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་ཕན་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་སྡང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་པ་ཅན་གྱིས་ཤིན་ཏུ་སྡུག་པ་ལ་བཞིན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་སྡང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣལ་དུ་གནས་པ་དེ་ནི་ཉེས་པ་ཚ
Chinese
那倒也是。 难道是安住于瑜伽吗？ 不是安住于瑜伽。 如果是安住于瑜伽，为何突然对无罪之人造成损害？ 如果说对误入歧途的罪人造成损害，那么，这误入歧途也不是自己造成的，而是让他那样做的。 如果自在天是因为人们自己作恶而按照罪行进行惩罚，那么，自己让人们作恶后再进行惩罚，哎呀，自在天圣尊的这种惩罚方式，以前从未发生过啊！ 具有伟大自性者的这种行为也是超世间的，因为被愚痴的力量所空，所以如空性般被证悟。 为什么安住于瑜伽的自性者会让世间误入歧途呢？对于这个问题，我们因为见识浅薄，所以一点原因也没看到。 如果是第二种情况，那么，那些追求显赫和决定性利益的人们，为了让他高兴而做的那些仪式等等，就都是没有意义的，因为从他那里不可能得到想要的结果，因为也可能出现其他情况。 就像依赖显现最终会堕落一样，解脱也可能再次被束缚于轮回。 总之，这些依赖于他的一切，他不做也无法控制，难道不是被烦恼所摧毁了吗？ 徒劳的努力是：想要追随谁，就给谁戴上枷锁。 自在天也想要追随世间。 谁想要对谁有益和有帮助，如果那人有智慧，就会让他进入正确的道路，比如慈爱的父亲对待儿子一样。 自在天也想要对世间有益和有帮助。 谁不憎恨谁，就会背离对那人造成伤害的行为，比如贪欲者对非常丑陋的东西一样。 自在天也不憎恨众生。 谁安住于寂静，那人就会
English
That may be so. Is it abiding in yoga? It is not abiding in yoga. If it is abiding in yoga, why suddenly harm innocent beings? If it is said that it harms the guilty who go astray, then this going astray is not done by oneself, but it is made to do so. If the Lord of Destruction punishes those who have committed sins according to their sins by their own will, then, having made beings commit sins and then punishing them, alas, this way of punishing of the Holy Lord is unprecedented! This conduct of the great self-nature is also beyond the world, because it is empty of the knowledge of the power of ignorance, so it is realized as emptiness. Why does the self-nature who abides in yoga cause the world to go astray? We, with our limited vision, have not seen even a little reason for this. If it is the second case, then the rituals and so on to please him by those who seek eminence and definite good are meaningless, because it is impossible to get the desired result from him, because other things may also happen. Just as relying on manifestation leads to falling back, liberation may also be bound again in samsara. In all ways, these things that depend on him, he cannot control even if he does not do them, are they not destroyed by afflictions? The futile efforts are: whoever wants to follow whom, puts a yoke on him. The Lord also wants to follow the world. Whoever wants to be pleasing and helpful to whom, if that person has wisdom, he will make him enter only the right path, just like a loving father to his son. The Lord also wants to be pleasing and helpful to the world. Whoever does not hate someone turns his back on harming him, like a lustful person to something very ugly. The Lord also does not hate sentient beings. Whoever abides in tranquility, that person will