Tibetan
སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ན། སེམས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་བརྒྱད་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ལ་ཉིན་མཚན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་གིས་ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་གནང་བ་དང་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཐམས་ ཅད་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་བས་ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པ་ལས་འདོད་པས་བསྡུས་པའི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དང་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལུས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་དང༌། ངག་གིས་མ་འབྲེལ་བའི་བརྗོད་པ་དག་གི་གཉེན་པོ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ཁམས་གཉིས་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཅི་བཞིན་ནོ། །རྗེས་ཀྱི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡང༌། འདོད་པ་ཆགས་བྲལ་འཕགས་པ་ཡི། །ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པའི་བརྒྱད་དང༌། །གཟུགས་སྐྱེས་གཉིས་ནི་དྲི་མེད་པའོ། །གཟུགས་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཟག་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། སྤོང་བ་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོབས་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འང་ཡང་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་སྟེ། སྔོན་དུ་སྤངས་པའི་སྟོང་ས་ལས་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོབས་ལས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི། །སྤངས་པའི་རྒྱུ་ལས་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེའོ། །གང་དག་ཆོས་ཤེས་པ་ནི། །སྤངས་པའི་སྟོབས་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་དེ་དག་ལས་སྐྱེའོ་ཞེས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་དང་བསྒོམ་པའི་ས་དག་ལ་ཅི་རིགས་སུ་བརྗོད་དོ། །གཉེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཉོན་མོངས་འཇིག་བྱེད་བཞིན་དུ་དངོས་སུ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ལས་དང་སྔོན་དུ་སྤངས་པའི་སྟོབས་དག་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྤངས་པ་སོ་སོའི་མཚམས་སུ་སྔོན་སྤངས་པའི་སྟོབས་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་སྲིད་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྒྱད་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང༌། དགེ་སློང་དང༌། དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་ཚུལ་ཕོ་མོ་དང་བྱ་རོག་སྐྲོད་བྱེད་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་
Chinese
即，当阿罗汉生起“我应断绝一切恶行”之心时，与此心同时生起八种无漏戒律。这在日夜中是没有的。同样，在此，以身语的表相行为如实安立，如实给予和殊胜行持的一切都是无漏的。因为不还者已离欲界的贪欲，所以从断绝一切恶行中，以欲界所摄的恶行之对治和色界所摄的非由身体所摄，以及与语言无关的言说之对治都是无漏的。因为已离二界的贪欲，不还者就像阿罗汉一样。之后的身体和语言的一切表相行为也都是无漏的。又说：“离欲贪之圣者，断绝一切之八种，色界生之二者是无垢，色界一切亦无漏。”如是说。道的戒律和对治的戒律有什么区别呢？应说：于苦法知，从舍弃和随顺的力量生起戒律。它也是刹那性的，所以会灭尽。个别观察的智慧也是暂时如此生起，从先前舍弃的空隙和随顺的力量。于苦随知，从舍弃之因和随顺的力量生起。有些人说：凡是法知，从舍弃的力量和随顺的自在中生起。同样，其余的和修习的地也应如理宣说。对治的戒律就像摧毁烦恼一样，从真实舍弃之因和先前舍弃的力量中生起，而不是从其他。在各个舍弃的界限中，仅仅是从先前舍弃的力量。如是，这就是简要地显示了从自性罪中返回的八种戒律。从制定的罪中返回的戒律，如比丘、比丘尼、沙弥、沙弥尼、乌鸦驱逐者、近事男和近事女。
English
That is, when an Arhat generates the thought, "I should refrain from all misconduct," eight types of undefiled precepts arise simultaneously with that thought. This does not occur during the day and night. Similarly, here, all actions of body and speech that are truly established, truly given, and especially practiced are undefiled. Because a Non-Returner is free from desire and attachment to the desire realm, the antidotes to misconduct included in the desire realm, and those included in the form realm that are not included by the body, and the antidotes to speech unrelated to language are all undefiled. Because of being free from attachment to the two realms, a Non-Returner is just like an Arhat. All subsequent actions of body and speech are also undefiled. Furthermore, it is said: "The noble one free from desire and attachment, the eight that refrain from all, the two born of the form realm are stainless, all in the form realm are also undefiled." It is said thus. What is the difference between the precepts of the path and the precepts of the antidote? It should be said: Knowing the Dharma of suffering, precepts arise from the power of abandonment and conformity. It is also momentary, so it will cease. Discriminating wisdom also arises temporarily in the same way, from the space of previous abandonment and the power of conformity. Knowing suffering accordingly, it arises from the cause of abandonment and the power of conformity. Some say: Whatever is Dharma-knowing, arises from the power of abandonment and the dominion of conformity. Similarly, the remainder and the grounds of meditation should be spoken of accordingly. The precepts of the antidote, like destroying afflictions, arise from the cause of actual abandonment and the power of previous abandonment, but not from others. In the boundaries of each abandonment, it is only from the power of previous abandonment. Thus, this is a brief explanation of the eight precepts that refrain from natural transgressions. The precepts that refrain from prescribed transgressions are also for monks, nuns, male and female novices, crow-scarers, laymen, and laywomen.
Tibetan
མོ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལ་དགེ་སློང་གིས་བསླབ་ པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ནི། འདུལ་བ་ལས་གསུངས་པའི། ཉི་ཤུ་ལྷག་པའི་བཞི་བརྒྱའོ། །བསླབ་པའི་གཞི་དེ་རྣམས་ལ་ཕལ་ཆེར་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལས་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཡིད་མ་བླངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ན་རྣམ་པར་མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་མ་ཡི་ཅི་རིགས་པར་རོ། །དགེ་ཚུལ་ཕོ་མོའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྩ་དགུ་དང༌། བྱ་རོག་སྐྲོད་པའི་བརྒྱད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བསྙེན་གནས་ཀྱིའོ། །དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་དག་གིས་བསླབ་པའི་གཞི་གཏན་དུ་བ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ན། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དུས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་འཕེལ་བ་སྟེ། མ་སྤངས་ཀྱི་བར་དུའོ་ཞེས་སོ། །ཡང༌། གང་དུ་དགེ་སློང་གིས་བཅས་པའི། །ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་སྡོམ་པ་དེའི། གྲངས་ནི་བརྒྱ་ཕྲག་བཞི་དང་ནི། །ཉི་ཤུས་ལྷག་པ་ཁོ་ནའོ། །དགེ་སློང་མ་ཡི་དེ་དང་གཞན། །དགེ་ཚུལ་དང་ནི་གསོ་སྦྱོང་དང༌། རྟག་པའི་དགེ་བསྙེན་སྡོམ་པ་ནི། །དགུ་དང་བརྒྱད་དང་ལྔ་རིམ་བཞིན། །དངོས་གཞི་དེ་ལས་ཉེས་སྐྱེ་ནི། །ཡང་དག་ལེན་སོགས་རྒྱུ་ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་བསྡུ་ན། རྒྱུ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་གནང་བ་དང༌། ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། སྡོམ་པའི་རྩ་བ་ཉེ་བར་མ་ཆད་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་སྤངས་པ་དང༌། བདེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོབས་དང༌། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་དང༌། སྔོན་སྤངས་པའི་སྟོབས་དང༌། དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། ཁས་བླངས་པ་ལས་ཏེ་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་དང་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་གཡོ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དང་གང་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྤངས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཀུན་ནས་གཡོས་པའོ་ཞེས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་དང༌། ཉེས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བགྱིའོ་ཞེས་ཡི་དམ་བླངས་པ་བྱེད་པའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་གཡོས་པ་དང༌། ཚུལ་ ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་
Chinese
那些（比丘尼）从佛陀所制定的学处中如实受持和完全守护而生。其中，比丘的所有学处，如律藏中所说，有四百二十多条。这些学处大部分是防止违越所制定的罪过的戒律。对于所有的戒律，如果不是以未发誓的心立即产生，那么就应该详细说明直到未舍弃为止。同样，比丘尼也应该根据情况而定。沙弥（男）和沙弥尼（女）的根本学处有九条，驱乌鸦的（学处）有八条，同样，近住的（学处）也是如此。居士和居士女的学处永远是五条。这些也是以如实受持的心立即产生，心的刹那时间如实增长，直到未舍弃为止。此外，凡是比丘所制定的，防止罪过的戒律，其数量只有四百二十多条。比丘尼的戒律与此不同。沙弥、斋戒和永久居士的戒律分别是九条、八条和五条。从根本上产生罪过，是从如实受持等原因产生的。如是说。因此，如果将所有非烦恼性的戒律归纳起来，它们是由十二个原因产生的，即：如实受持，使如实受持，如实给予，更加行持，戒律的根本没有中断，生起善根，舍弃恶行的原因，与真理相符的力量，修习的力量，先前舍弃的力量，完全了解事物，以及从承诺中产生，应该根据情况而定。如所说，这些烦恼性和非烦恼性的戒律的动摇有四种。即：在任何地方舍弃了戒律的支分，那就是动摇，这是从不一致的方面来说的；以及发誓要做所有的恶行，这是完全动摇；以及舍弃所有的戒律。
English
Those (bhikshunis) are born from truly taking and completely guarding the precepts established by the Buddha. Among them, all the precepts of a bhikshu, as stated in the Vinaya, are more than four hundred and twenty. Most of these precepts are the ethics that prevent transgressions of the established offenses. For all the precepts, if they do not arise immediately with a mind that has not taken a vow, then it should be explained in detail until they are not abandoned. Similarly, bhikshunis should also act accordingly. The fundamental precepts of male and female novices are nine, the (precepts) for scaring away crows are eight, and similarly, so are the (precepts) for those in close dwelling. The precepts of laymen and laywomen are always five. These also arise immediately with a mind that has truly taken them, and the moment of the mind truly increases, until they are not abandoned. Furthermore, whatever precepts are established by the bhikshu to prevent offenses, their number is only more than four hundred and twenty. The precepts of bhikshunis are different from these. The precepts of novices, fasting, and permanent lay practitioners are nine, eight, and five respectively. Offenses arise from the basis, from causes such as truly taking them. Thus it is said. Therefore, if all the non-afflictive ethics are summarized, they arise from twelve causes, namely: truly taking, causing to truly take, truly giving, practicing more, the root of the precepts not being interrupted, generating roots of virtue, abandoning the causes of misconduct, the power that accords with truth, the power of cultivation, the power of previous abandonment, completely understanding things, and arising from promises, it should be stated accordingly. As it is said, the wavering of these afflictive and non-afflictive ethics is of four types. Namely: wherever the limbs of ethics are abandoned, that is wavering, this is from the aspect of inconsistency; and vowing to do all misdeeds, this is complete wavering; and abandoning all ethics.