English
Furthermore, to summarize, there are two types: the accumulation of merit and the accumulation of wisdom. At any time, one first accumulates the accumulations of merit and wisdom, and similarly, from now on, one should distinguish them particularly. In detail, there are seventeen types of accumulations, namely: the complete pacification of all the sufferings of hell beings, hungry ghosts, and animals, and being born as gods and humans, including the Buddhas, is the accumulation of compassion. The accumulation of the perfection of generosity, the accumulation of the perfection of ethics, the accumulation of the perfection of patience, the accumulation of the perfection of diligence, the accumulation of the perfection of meditation, the accumulation of the perfection of wisdom, the accumulation of tranquility, the accumulation of insight, the accumulation of the union of tranquility and insight, and the application of all forms of action that do not rely on any action, possessing the all-knowing wisdom, and practicing the perfections, and also establishing other beings in it, is the accumulation of skillful means. Fully understanding the twenty emptinesses is the accumulation of wisdom. The samadhis such as the Heroic Walk, the Jewel Seal, the Treasury of Space, and the Lion's Play are the accumulation of merit. The many paths such as the limbs of enlightenment, liberation, meditative absorption, the abodes of overcoming, and cessation are the accumulation of the path, and so on. Meditating on the letters A（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：A，汉语字面意思：无）, RA（藏文：ར，梵文天城体：र，梵文罗马拟音：RA，汉语字面意思：离垢）, PA（藏文：པ，梵文天城体：प，梵文罗马拟音：PA，汉语字面意思：语）, CA（藏文：ཙ，梵文天城体：च，梵文罗马拟音：CA，汉语字面意思：行）, etc., by focusing on their meaning as it is, and perfecting the meditation. Generating patience for the meaning of the letters is the dharani of patience, and the mind that possesses dharani. Unifying the memory and wisdom that are the cause of holding the aggregates of the teachings of the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions is the dharma dharani. Unifying the memory and wisdom that are the cause of holding its meaning is the meaning dharani. Being able to follow and gather sentient beings, like an illusion, and becoming the master of mantra reciters is the mantra dharani. These four dharanis are the accumulation of dharanis. The ten bhumis of Bodhisattvas, such as the Joyful Ground.
Tibetan
་ནི་སའི་ཚོགས་སོ། །གཞན་དག་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་ས་ཡི་ཚོགས་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བྱ་དངོས་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་བཟུང་བའི་རྟོག་པའོ། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་གཉེན་པོ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་བཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་གོ་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་གི་རྫས་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོའོ། །མིང་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བས་གནས་པ་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་བཟུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉེན་པོའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྫས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཟག་བཏགས་པའི་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མི་དམིགས་པ་གཉེན་པོ་དང༌། གཉེན་པོ་བརྒྱད་པོ་དེ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་ཞེས་བདེན་པ་བཞི་དམིགས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་དེའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྟོབས་རྫོགས་པ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའོ། །ཆ་ཤས་མེད་པ་མངོན་སུམ་པ་གཅིག་ནི་རང་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཞེས་པའི་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེས་ན་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མཐོང་བར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གོ །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་བསམ
Chinese
是地的集合。其他的一切都进行清净，进行清净就是叫做地的集合。在见道上，如实等等和梦境等等所取事物，专注于此是所取之分别。证悟到这些的自性空性是能对治的，以及布施等等直至佛陀的法之究竟，能对治的事物专注于此是所取的行相分别，因为这些自性是空性，所以不缘是能对治的。阿罗汉等等的补特伽罗之自性专注于此是能取的行相分别。同样地，不缘是能对治的。名称和符号以及术语等等专注于此是能取的行相分别。同样地，不缘是能对治的。在修道上，以一切法不住的加行，不是住也不是不住，所取的诸事物不缘是能对治的，以及布施等等能对治的事物不缘是能对治的，以及入流者等等的补特伽罗之自性不缘是能对治的，以及入流者等等的补特伽罗假立之所依的入流果等等不缘是能对治的，这八种能对治就是能对治的集合。这四种发心就是假立的世俗世间。其中五种发心是：于苦谛知法忍和于苦谛知法。同样地，于集谛、灭谛、道谛，如此缘四谛，见道十六刹那之自性，显现一切法无自性，由此进入真实性之决定，是极喜地。极喜地的所有法皆是无自性，当修习的力量圆满时，一切法以各种行相显现自己的体性，生起无漏的智慧。无分显现的一个是自变，量士夫们所观察的，没有见到的其他部分又有什么呢？这是根据这样的理路。因此，见道的自性是见而证悟的一刹那。也如是说，佛陀的境界思
English
It is a collection of lands. All other things are purified, and purification is called the collection of lands. On the path of seeing, focusing on objects to be grasped, such as reality and dreams, is the conceptualization of what is to be grasped. Realizing the emptiness of these things is the antidote, and focusing on the antidote objects, such as generosity and the ultimate Dharma of the Buddha, is the aspectual conceptualization of what is to be grasped. Because these things are empty in nature, non-apprehension is the antidote. Focusing on the substance of individuals, such as arhats, is the conceptualization of the aspect of grasping. Similarly, non-apprehension is the antidote. Focusing on names, symbols, terms, and so on, is the conceptualization of the aspect of grasping. Similarly, non-apprehension is the antidote. On the path of meditation, with the application of all dharmas not abiding, neither abiding nor not abiding, non-apprehension of objects to be grasped is the antidote, and non-apprehension of antidote objects, such as generosity, is the antidote, and non-apprehension of the substance of individuals, such as stream-enterers, is the antidote, and non-apprehension of the fruits of stream-entry, etc., which are the basis for the imputation of individuals, such as stream-enterers, is the antidote. These eight antidotes are the collection of antidotes. These four bodhicittas are the conventionally designated, worldly, mundane. Among them, the five bodhicittas are: the forbearance of knowing the Dharma in suffering, and the knowledge of the Dharma in suffering. Similarly, focusing on the four truths, such as the origin, cessation, and path, the nature of the sixteen moments of the path of seeing, manifesting the selflessness of all dharmas, thereby entering into the certainty of reality, is the Joyful Ground. When the power of meditating on the selflessness of all dharmas on the Joyful Ground is perfected, all dharmas manifest their own nature in all aspects, and uncontaminated wisdom arises. One partless manifestation is self-transforming. What other part is there that is not seen, which is to be examined by the measurers? This is based on such reasoning. Therefore, the nature of the path of seeing is one moment of seeing and realization. It is also said that the realm of the Buddha is thought
Tibetan
་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། འཇམ་དཔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལྷའི་བུ་འདིར་གང་གིས་འདུ་བྱེད་ ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡང་དག་པར་མ་ཆད་པ་མཐོང་བ་དེས་ནི་ཀུན་འབྱུང་རབ་ཏུ་སྤངས་པའོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐོང་བ་དེས་ནི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་མཐོང་བ་དེས་ནི་ལམ་བསྒོམ་པ་བྱས་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བྱེད་བཞིན་པ་ན་ལན་ཅིག་ཉིད་སྦྱོར་བ་སྟེ། རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། གང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་མཐོང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའོ། །གང་འདི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ནི་ཡུལ་ལོ། །ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །འདིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གང་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །གང་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་གི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་སོ། །དབུ་མ་རྩ་བ་ལས་གསུངས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་འཁོར་བ་ནི། །ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མིན། །འཁོར་བ་ལས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །ཐ་དད་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་ཀྱི་མཐའ་གང་ཡང༌། །འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ཡང་ཡིན། །དེ་དག་བར་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །འདིས་མཐའི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་བརྗོད་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྟིང་དུ་གནས་པའོ། །བྱིས་པ་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་བཞི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་དམིགས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཅིག་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས། གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགག་པ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དེས་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས
Chinese
《显示不可遍知经》中说：文殊，何为圣谛四谛？天子，在此，谁见到一切行无自性生，彼即是遍知痛苦。谁见到一切法极真实不灭，彼即是断尽集谛。谁见到一切法极完全寂灭，彼即是现证灭谛。谁见到一切法极为空性，彼即是修道，因为自性不生之故。此以四谛之所有相，说其自性即是空性。彼亦于现证之时，一次性结合，非渐次，因为空性无分故。《萨罗树王经》中说：谁见缘起，彼即见法。因为与法之自性无别，故见佛。谁能完全断除此者，彼之智慧即是知法。法是境，智慧是知法。此是于痛苦上知法之忍之自性。从何而知痛苦是缘起故，自性不生。谁是自性无生者，彼即是轮回与涅槃之自性不生者。中观根本论中说：涅槃与轮回，少许差别亦无有。轮回与涅槃，少许差别亦无有。涅槃之边际为何，轮回之边际亦是。彼等之间少许，极微细者亦无有。如是。此中“边”之语，是说极度，所谓极度，是说最终安住者。非是孩童凡夫之行境之自性。如是，四谛是缘起之自性，无生无灭，以目标而见之故，是现证唯一。彼亦以缘起为目标之智慧，谁能完全断除痛苦之无生无灭，彼即是遍知自身之痛苦。
English
It is said in the Sutra Showing the Unknowable: Manjushri, what are the four noble truths? Son of the gods, here, whoever sees that all formations are unborn in nature, that is the complete knowledge of suffering. Whoever sees that all dharmas are extremely truly unceasing, that is the complete abandonment of the origin. Whoever sees that all dharmas are extremely completely in nirvana, that is the manifestation of cessation. Whoever sees that all dharmas are extremely empty, that is the practice of the path, because of the unborn nature. This, with all aspects of the four truths, says that its own nature is only emptiness. That also, when realizing, is a single union, not gradual, because emptiness has no parts. It is said in the Salu Tree King Sutra: Whoever sees dependent origination sees the Dharma. Because there is no difference from the nature of the Dharma, one sees the Buddha. Whoever completely cuts this off, that wisdom is knowing the Dharma. Dharma is the object, wisdom is knowing the Dharma. This is the nature of forbearance of knowing the Dharma in suffering. From what does suffering arise dependently, therefore it is unborn in nature. Whoever is unborn in nature, that is the unborn nature of samsara and nirvana. It is said in the Root Wisdom: Nirvana and samsara, there is not the slightest difference. From samsara to nirvana, there is not the slightest difference. Whatever is the limit of nirvana, is also the limit of samsara. Between them, not even the slightest, most subtle thing exists. Thus. Here, the word "limit" expresses the extreme, the so-called extreme, which is the ultimate abiding. It is not the nature of the realm of practice of childish beings. Thus, the four truths are the nature of dependent origination, unborn, unceasing, because they are seen with an object, it is the only realization. That also, with the wisdom that makes dependent origination the object, whoever completely cuts off the unborn and unceasing of suffering, that is the complete knowledge of one's own suffering.