Tibetan
མི་ཤིགས་ཤིང༌། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི་གང་གིས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་སྐྱེས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་འང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་བར་ཆད་མེད་པ་ཆེས་བརྟན་པ་དང་རོ་གཅིག་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་དེའི་རྒྱུན་མི་ཉམས་པས་བར་ཆད་མེད་པས་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཆོད་པའི་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པས་སྙིང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེས་བརྟན་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པས་རོ་གཅིག་གོ །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དོན་འདི་དག་གཞན་ལ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། དཔེར་ན་བྲག་རི་ཆེན་པོ་མི་ཆོད་པ་མི་ཤིགས་པ་སྲུབས་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་མཁྲེགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཟླུམ་པ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རླུང་འཇུག་པས་མི་གཡོ་བ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཤར་གྱི་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བཞེས་པ་ནི། འདིར་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར། མེ་སློབ་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། ལམ་གྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྔོན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནི་མངོན་ པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་སློབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བྱ་བ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཁམས་གསུམ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ལམ་འདིའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའོ། །གང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྟེན་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སམ། དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་འགོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་དམིགས་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྱུར་ནས་ཤེས་པ་དེ་ལའང་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་གང་ཤེས་པ་སྟེ། གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་པའི
Chinese
不坏，一切障碍皆摧毁。以无间道所摄持者，谓由彼即刻生起知尽及知不生者。彼定亦于大菩提无间、极坚固、一味、周遍。于此，以世间道彼之相续不衰损故，以无间故，且一切障碍不能断绝故，且以摧毁一切障碍故为心要故，故极坚固。以于无分别性乃一味故，为一味。以缘一切所知之如是性故，为周遍，乃金刚喻定。为令此等义明显于他，故薄伽梵所说。譬如大石山，不可断绝，不坏，无缝隙，一团坚硬，极其圆满，东方之风吹入亦不动摇，亦不移动。如东方，如是于一切方亦尔。彼即刻受持转依者，于此，转依有三种，即如此，以获得暖位之道故，心之转依，及道之转依，及恶趣之转依之义。先，世间道于现证之时，完全转变为超世间，是名有学，以有余事之故。于何时，一切不顺品皆变为无有，且离三界之贪欲，于彼时，此道自性之转依，被安立为道之转依。何者，以舍弃阿赖耶识之烦恼习气而转依者，彼乃恶趣之转依。何者，以无余舍弃一切生起之智慧，或彼时之缘灭之智慧，彼乃知尽。缘不生之果，或如是于不生而知者，彼亦乃知不生。后，于一切痛苦皆极不生之法性之谛，何者知者，即缘痛苦之谛之识。
English
Indestructible, all obscurations are destroyed. That which is encompassed by the unobstructed path is the arising of the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising immediately after it. That samadhi is also unobstructed, extremely firm, of one taste, and pervasive with respect to great enlightenment. Here, because the continuity of that is not diminished by the worldly path, because it is unobstructed, and because it cannot be cut off by all obscurations, and because it is the essence by destroying all obscurations, therefore it is extremely firm. Because it is of one taste in non-conceptual nature, it is of one taste. Because it focuses on the suchness of all knowable things, it is pervasive, it is the vajra-like samadhi. In order to make these meanings clear to others, the Blessed One said: For example, a great rocky mountain, which cannot be cut, is indestructible, without crevices, solid, extremely round, and does not move or shake even when the east wind blows into it. Just as the east, so it is in all directions. Immediately after that, taking the transformation of the basis, here, there are three kinds of transformation of the basis, namely: the transformation of the basis of the mind by obtaining the path of heat, the transformation of the basis of the path, and the meaning of the transformation of the basis of the bad rebirth. Previously, the worldly path is completely transformed into the transcendental at the time of realization, which is called a trainee, because there are remaining tasks. When all unfavorable factors have completely disappeared and are free from desire from the three realms, at that time, the transformation of the basis of the nature of this path is established as the transformation of the basis of the path. Whoever is transformed by abandoning the afflictive habitual tendencies of the alaya consciousness, that is the transformation of the basis of the bad rebirth. Whichever wisdom abandons all arising without remainder, or the wisdom that focuses on the cessation of the cause of that time, that is the knowledge of exhaustion. Focusing on the non-arising fruit, or likewise knowing that it has become non-arising, that is also the knowledge of non-arising. Later, whatever knows the truth of the nature of all suffering as extremely non-arising, that is, the knowledge that focuses on the truth of suffering.
Tibetan
་དོན་ཏོ། །མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི། མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་མི་སློབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོའོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་མཚན་མ་ཉིད་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདིས་གོམས་པར་བྱེད་པས་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རིགས་པར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་རིགས་པ་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བརྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་པའི་སེམས་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གོ་འཕང་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་ཞེས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་འཇིག་རྟེན་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ལས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་དེ། དེ་ལ་བདེན་པའི་རྣམ་པར་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་མ་ཞུགས་པས་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཅན་ཡིན་པས་སྒྲིབ་པ་དང་བཅས་པའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོས་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལ་བཟློག་པས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པས་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པས་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ཡང་འདི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ན་ཅི་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་བརྗོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་བཞིན་པ་མི་རྟག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྤྲོས་པའི་སྒོ་ནས་མི་རྟག་
Chinese
意义是。 不学之法有十种，即不学之戒蕴、定蕴、慧蕴、解脱蕴、解脱智见蕴，应知是就此五蕴而说的。 其中，不学的正语、正见、正命是不学之戒蕴。 正念、正定是定蕴。 正见、正思、正勤是慧蕴。 正解脱是解脱蕴。 正智是解脱智见蕴。 道谛的行相有四种特征，即：以如实之义而串习，是业的特征。 是不可理喻的烦恼的对治，是理性的特征。 由于未证悟如实之过，以分别等颠倒而颠倒之心，是为了证悟颠倒之如实而修证，是修证的特征。 为了恒常、极度、殊胜地趋入决定出离之位，是决定出离的特征。 同样，对其他也是四种四种，即十六种行相，既可以是世间的，也可以是出世间的。 那么，世间道与出世间道有何区别呢？ 回答说：其中，世间的真谛行相，因未现证如实，故未善入于所知，且具有烦恼习气，故具有障碍。 从言说的角度来说，所要开展的是与分别念相连的。 与此相反，出世间的真谛行相，是善妙地完全进入，故无有障碍，且无有分别念。 再次，如果这样没有分别念，那如何能善入于所知呢？ 回答说：正在进入出世间行相，见到无常之义，即是体验。 从言说开展的角度来说，是无常
English
The meaning is. The ten non-learning dharmas are: the aggregates of non-learning morality, the aggregates of samadhi, the aggregates of wisdom, the aggregates of liberation, and the aggregates of the vision of the wisdom of liberation. It should be understood that these are spoken of in terms of these five aggregates. Among them, non-learning right speech, right view, and right livelihood are the aggregates of non-learning morality. Right mindfulness and right samadhi are the aggregates of samadhi. Right view, right thought, and right effort are the aggregates of wisdom. Right liberation is the aggregate of liberation. Right knowledge is the aggregate of the vision of the wisdom of liberation. The aspects of the truth of the path have four characteristics, namely: by familiarizing oneself with the meaning of suchness, it is the characteristic of action. It is the antidote to the afflictions that have become unreasonable, it is the characteristic of reason. Due to the fault of not realizing suchness, the mind that is inverted by discrimination and so on, is to cultivate and realize the inverted suchness, it is the characteristic of cultivation. In order to constantly, extremely, and supremely enter the state of definite departure, it is the characteristic of definite departure. Similarly, for others also, there are four each, that is, sixteen aspects, which can be either worldly or transcendental. So, what is the difference between the worldly path and the transcendental path? It is said: Among them, the worldly aspect of truth, because it has not directly realized suchness, it has not entered well into the knowable, and because it has the habit of afflictions, it has obstacles. From the point of view of expression, what is to be developed is connected with discrimination. Conversely, the transcendental aspect of truth is that it has entered completely and well, so there is no obstacle, and there is no discrimination. Again, if this is without discrimination, how can it enter well into the knowable? It is said: Entering into the transcendental aspect, seeing the meaning of impermanence, is experience. From the point of view of developing expression, it is impermanence.