Tibetan
ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དག་སྤངས་པའི་ལམ་གྱི་གང་ཟག་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པའོ། །གང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ལམ་གྱི་གང་ཟག་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གང་ཚེ་ འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་བར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་རྒྱུ་གང་གིས་འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། བརྗོད་དེ། གཙོ་བོར་བསྡུས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའོ། །སྨྲས་པ་གཙོ་བོ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་དེ། འགྲོ་བ་དམན་པའི་རྒྱུ་དང་ཁམས་དམན་པའི་རྒྱུ་དང་ཉེ་བར་བཟུང་པའོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་དམན་པ་ནི་དམྱལ་བ་ཡི་དགས་དུད་འགྲོ་རྣམས་སོ། །ཁམས་དམན་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཏུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དམན་པ་ལས་མི་འདའ་བས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ཏ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་དམན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དག་གིས་ཁམས་དམན་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་མ་ཡིན་པས་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་དེ་དག་ནི་ཁམས་དམན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་སྤངས་པའི་ལམ་གྱི་གང་ཟག་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའོ། །གང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་པ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །འདིས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་གྲང་ན། རྒྱུ་གང་གིས་དེ་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་རྣམས་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཅེ་ན། བརྗོད་དེ། གཙོ་བོ་བསྡུས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་བའོ། །སྨྲས་པ། གཙོ་བོ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ཅི་ཞེ་ན། བརྗོད་དེ། གོང་མཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། གོང་མ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བའི་རྒྱུ་དག་ཉེ་བར་བཟུང་བའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་འདོད་ཆགས་དག་ལས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གོང་མ་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྟེ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྲེད་པ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པས་ཀྱིས་དེ་རུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་སོ། །རྒོད་ པ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ཀྱིས་གོང་མ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པས་ཀྱིས་དེ་རུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་འདྲེས་པ་དང་ཉེ་བར་འདྲེས་པས་ལྷ་རུ་བདུན་དང་མིའི་བདུན་གྱི་སྲིད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་ཕྱིན་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་ལན་བདུན་པའོ། །གང་ལྷ་རུའམ་མི་རིགས་རིམ་དུ་སོང་སྟེ་མིའི་ནང་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་སོན་པ་དེ་ནི་རིགས་ནས་རིགས་སོ། །གང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ལྷ་རུའམ་མི་རུ་སྲིད་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པའོ། །གང་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ཉིད་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ལྷའི་ནང་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་གཅིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དེ་ནི་བར་ཆད་གཅིག་པའོ། །བར་ཆད་གཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་གཞན་གང་གི་གོ་སྐབས་དེ་ནི་བར་ཆད་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །བར་མདོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྤངས་ལ། མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ནི་མ་སྤངས་པས་བར་མའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ན་སྔོན་དུ་གོམས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཅིག་གོ །གང་ཞིག་བར་དོའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྲིད་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་སེམས་པ་ཉིད་ན་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །གང་ཡང་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཀུན་དུ་བསམས་ཏེ་མངོན་དུ་གནས་པ་ཉིད་དེ། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ཐོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ། ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །གང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མ་སྤངས་ཤིང་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་མ་སྤངས་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་ན་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །གང་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ་འབད་པ་མེད་པར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་རྗེས་སུ་སོན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། གང་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་འབད་པས་ལམ་མངོན་
Chinese
断除了烦恼的第七品和第八品的道之补特伽罗，是为不来果而入者。于修道中，断除了欲界所行烦恼的第九品的道之补特伽罗，是不来者。此处说，何时断除了欲界所行修所断的一切烦恼而成为不来者呢？那么，以何因说断除了与下分相应的五种结而不来呢？答：是说，主要摄持的近取。问：什么是主要近取呢？答：是说，下劣趣之因和下劣界之因的近取。其中，下劣趣是地狱、饿鬼、旁生等。下劣界是欲界。其中，以坏聚见、戒禁取、疑等不超离下劣趣，所以坏聚见等那些是下劣趣之因。以贪欲和嗔恚等不能真实超离下劣界，所以贪欲和嗔恚等那些是下劣界之因。不来果之后，立即于修道中，从第一禅的第一个烦恼品开始，到有顶的第八个烦恼品之间，断除了这些的道之补特伽罗，是为阿罗汉果而入者。断除了有顶的第九个烦恼品，完全圆满的补特伽罗，是阿罗汉。此说，何时断除了三界中所行的所有烦恼而成为阿罗汉呢？以何因说断除了与上分相应的五种结而成为阿罗汉呢？答：是说，主要摄持的近取。问：什么是主要近取呢？答：是说，近取上界之因，以及不永断上界之因。其中，从色界和无色界的贪欲等，近取欲界之上界，即于色界和无色界中近取生，是此之义。
English
The individual on the path who has abandoned the seventh and eighth aspects of affliction is one who has entered for the sake of the fruit of non-return. The individual on the path who, on the path of cultivation, has abandoned the ninth aspect of affliction that operates in the desire realm is a non-returner. Here it is said: When one becomes a non-returner by abandoning all the afflictions to be abandoned by cultivation that operate in the desire realm, then by what cause is it said that one is a non-returner by abandoning the five fetters that are in accordance with the lower part? It is said: It is the close grasping that mainly gathers. Asked: What is the main close grasping? It is said: It is the close grasping of the cause of inferior migrations and the cause of inferior realms. Among these, inferior migrations are the hells, hungry ghosts, and animals. The inferior realm is the desire realm. Among these, because the view of the aggregates, the adherence to ethics and vows, and doubt do not transcend inferior migrations, those such as the view of the aggregates are the cause of inferior migrations. Because desire and malice do not truly transcend the inferior realm, those such as desire and malice are the cause of the inferior realm. Immediately after the fruit of non-return, on the path of cultivation, starting from the first aspect of affliction of the first dhyana, up to the eighth aspect of affliction of the peak of existence, the individual on the path who has abandoned these is one who has entered for the sake of the fruit of Arhat. The individual who has completely perfected the abandonment of the ninth aspect of affliction of the peak of existence is an Arhat. This says: When one becomes an Arhat by abandoning all the afflictions that operate in the three realms, by what cause is it said that one becomes an Arhat by abandoning the five fetters that are in accordance with the upper part? It is said: It is the close grasping that mainly gathers. Asked: What is the main close grasping? It is said: It is the close grasping of the cause of closely taking the upper realm, and the causes of not completely abandoning the upper realm. Among these, from the desire for form and formlessness, taking closely the upper realm of the desire realm, that is, closely taking birth in the form and formless realms, is the meaning of this.
Chinese
哦！贪欲至上的禅定者，因此完全被烦恼所染。傲慢以及怀疑等，不能完全舍弃上者，即怀疑至上的禅定者，因此完全被烦恼所染。如果进入圣流者，混合且接近混合，依靠天界七次和人间七次的有，而达到痛苦的尽头，那个人就是最后有七次者。如果进入天界或人种次第，在人间达到痛苦的尽头，那就是种姓至种姓。如果进入圣流者，依靠天界或人间的两次有，而完全从痛苦中解脱，那就是为了一来果而进入者。如果一来者为了不来果而进入，在天界中依靠一次有，而完全从痛苦中解脱，那就是一间。一间就是其他任何出生的机会，那被称为一间。中有中完全从痛苦中解脱有三种，即，舍弃了出生的束缚，没有舍弃显现的束缚，因此在中有之有显现之时，先前习惯的道显现，而达到痛苦的尽头，这是一。如果中有的有显现，为了进入出生的有，在心中显现道，而达到痛苦的尽头，这是二。还有，出生的有完全被思考而显现安住，不是获得出生的有，道显现而获得痛苦的尽头，这是三。如果出生的束缚没有舍弃，并且显现的束缚没有舍弃，仅仅在色界出生之时，道显现而达到痛苦的尽头，那就是生后完全从痛苦中解脱。如果出生后没有显现造作，即没有努力而道显现，而达到痛苦的尽头，那就是没有显现造作而完全从痛苦中解脱。如果出生后显现造作，即努力而道显现
English
O! The meditator with supreme craving is thus completely defiled by afflictions. Arrogance, pride, and doubt, etc., do not completely abandon the higher realms, that is, the meditator with supreme doubt is thus completely defiled by afflictions. If one who has entered the stream, mixed and nearly mixed, relies on seven existences in the heavens and seven in the human realm, and reaches the end of suffering, that person is the one with seven final existences. If one goes to the heavens or the lineage sequence of humans, and reaches the end of suffering in the human realm, that is from lineage to lineage. If one who has entered the stream relies on two existences in the heavens or the human realm, and is completely liberated from suffering, that is one who has entered for the sake of the fruit of once-returning. If one who once-returns enters for the sake of the fruit of non-returning, and relies on one existence in the heavens, and is completely liberated from suffering, that is one interruption. One interruption is any other opportunity for birth, that is called one interruption. Complete liberation from suffering in the intermediate state has three aspects, namely: the bondage of birth is abandoned, but the bondage of manifestation is not abandoned, so when the existence of the intermediate state manifests, the previously accustomed path manifests, and one reaches the end of suffering, this is one. If the existence of the intermediate state manifests, and in order to enter the existence of birth, the path manifests in the mind, and one reaches the end of suffering, this is two. Furthermore, the existence of birth is completely contemplated and manifested to abide, not obtaining the existence of birth, the path manifests and one obtains the end of suffering, this is three. If the bondage of birth is not abandoned, and the bondage of manifestation is not abandoned, and merely at the moment of being born in the form realm, the path manifests and one reaches the end of suffering, that is complete liberation from suffering after birth. If, after birth, there is no manifestation of activity, that is, without effort, the path manifests and one reaches the end of suffering, that is complete liberation from suffering without manifestation of activity. If, after birth, there is manifestation of activity, that is, with effort, the path manifests.