Tibetan
ང་ཆུབ་པོ། །འབྲིང་གིས་རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །རྟག་ཏུ་དམ་པར་བྱེད་པ་དང༌། །མཆོག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་ཚོར་བའོ། །ཞེས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཆད་པ་མེད་པར་ངེས་འབྱུང་ཚོལ་བ་དང༌། གུས་པས་ངེས་འབྱུང་ཚོལ་བ་དང༌། མཆོག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་འཕགས་པའི་ངེས་འབྱུང་ཚོལ་བའོ་ཞེས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་རྣོ་བའོ། །བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་མངོན་དུ་བྱེད། །ཅེས་པ་ནི། བདེན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའོ། །ཅི་ལྟར་ངེས་ཤེ་ན། བརྗོད་དེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཞེས་པ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་ གཞིལ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདོན་པ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིར་བཟོད་པ་དཔྱད་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་འཇུག་ན་འདུ་ཤེས་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྐྱེ་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འགོག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་གཞིལ་བའི་བཟོད་པ་ལ་ནི་འགག་པའི་འདུ་ཤེས་གསལ་བའོ། །ཅིག་ཤོས་འདུ་ཤེས་གཉིས་ནི་ཞན་པའོ། །མིང་གི་འདུ་ཤེས་ལ་ནི་སྐྱེ་བའི་འདུ་ཤེས་ནི་མེད་དེ། འགག་པའི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ནའོ། །འགག་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདུ་ཤེས་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དག་པར་གཞིལ་བའི་བཟོད་པ་དེ་དག་བསྒོམས་པ་ན། ཞི་གནས་དང་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་ལ་མཁས་པ་ཆེས་མང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང༌། སེམས་རྒོད་པ་ན་མི་རྒོད་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འདི་ནི་ཞི་བར་གནས་པའི་དུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་དུ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སེམས་བྱིང་བར་གྱུར་པའམ་སོམ་ཉིར་གྱུར་པ་ན། འདི་ནི་རབ་ཏུ་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དོན་དུ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དགའ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་ཟུང་འཇུག་གི་རྒྱུ་བ་རྟག་ཏུ་བསྒོམས་པས་གཉི་ག་རེངས་པར་གྱུར་པ་ན། འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དུས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཕྱོགས་གཉི་ག་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་མྱུར་བར་དམིགས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་དང་རབ་ཏུ
Chinese
我菩提。中间以自国的菩提。特别殊胜的，能成就无上正等正觉菩提。恒常作清净，以及，最胜的出离感受。意思是说，无间断地寻求出离，恭敬地寻求出离，最胜是指寻求更殊胜的出离，应按次第结合。明了是指对于证悟真如自性敏锐。证悟真谛现前。意思是说，证悟真谛就是个别地确定。如何确定呢？说：一切有为法皆是无常，以及，痛苦彻底 摧毁。说是从痛苦中彻底解脱，也就是痛苦的体性之义。此处，如果忍耐、观察、确定、普遍运用而进入，则有三种认识。即是说，事物之认识，生之认识，灭之认识。对于彻底摧毁痛苦的忍耐来说，灭之认识是清晰的。另外两种认识是微弱的。对于名之认识来说，没有生之认识，唯有灭之认识。灭是依赖于事物的，因此事物之认识是随之而来的。同样，对于相之认识等等也是如此。如是，当修习那些彻底摧毁痛苦的忍耐时，对于寂止、提升和舍弃之时机变得非常精通。也就是，当心散乱时，为了不散乱，要知道这是安住寂止之时。为了平息散乱，应极度串习和修习三摩地。当心下沉或犹豫时，要知道这是极度提升之时。为了提升心，应修习法之辨别、精进和欢喜。当获得心之平等性时，由于恒常修习双运之运行而变得僵硬时，要知道这是舍弃之时，应修习舍弃。由此，在两个方面都无需勤作，并且迅速地目标显现，并且极度
English
I am Bodhi. The middle one is the Bodhi of one's own country. Especially the excellent one accomplishes the unsurpassed, perfectly complete enlightenment of Bodhi. Always making pure, and, the supreme feeling of renunciation. That is to say, seeking renunciation without interruption, seeking renunciation with respect, and the supreme refers to seeking a more excellent renunciation, which should be combined in order. Clear means being sharp in realizing the true nature of reality. Manifesting the realization of truth. That is to say, the realization of truth is to determine individually. How to determine? It is said: All conditioned phenomena are impermanent, and, suffering is completely destroyed. It is said that it is to be completely liberated from suffering, that is, the meaning of the nature of suffering. Here, if patience, observation, determination, and universal application are used to enter, there are three kinds of cognition. That is to say, the cognition of things, the cognition of birth, and the cognition of cessation. For the patience of completely destroying suffering, the cognition of cessation is clear. The other two cognitions are weak. For the cognition of name, there is no cognition of birth, only the cognition of cessation. Cessation depends on things, so the cognition of things follows. Similarly, for the cognition of characteristics and so on. Thus, when practicing those patiences that completely destroy suffering, one becomes very proficient in the timing of tranquility, elevation, and abandonment. That is, when the mind is distracted, in order not to be distracted, one should know that this is the time to abide in tranquility. In order to calm distraction, one should practice and cultivate samadhi extremely. When the mind is depressed or hesitant, one should know that this is the time to elevate extremely. In order to elevate the mind, one should practice discrimination of dharma, diligence, and joy. When the equality of mind is attained, when it becomes rigid due to constantly practicing the movement of union, one should know that this is the time to abandon, and one should practice abandonment. Therefore, there is no need to work hard in both aspects, and the goal quickly manifests, and extremely
Tibetan
་དང་བར་འགྱུར་རོ། །དྲན་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་སྤྱད་པ་འདི་རྫོགས་པས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཕན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་དབང་པོ་གསལ་ལམ་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཤུགས་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡིད་ཡང་དག་པར་དཀྲིས་ཏེ། དུས་གསུམ་པའི་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཇོག་པའོ། །དེ་ལྟར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན། གང་གི་ཚེ་ཡི་གེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁམས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཚིགས་བཅད་ལེགས་པར་ གོམས་པའི་རིགས་པའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་དེ་ལ་འདུ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིང་གི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བཤད་དོ། །མིང་གི་འདུ་ཤེས་ལས་ཕ་རོལ་ཡི་གེ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཁམས་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ཀུན་དུ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་དེ་ནི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དམན་པའི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། འབྲིང་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཡང་སོ་སོར་དམན་པའི་དམན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བས་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ནི་དབྱེ་བ་དགུའོ། །དམན་པའི་དམན་པ་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། དམན་པའི་འབྲིང་པོ་དང༌། དམན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། འབྲིང་གི་དམན་པ་དང༌། འབྲིང་གི་འབྲིང་དང༌། འབྲིང་གི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་དམན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་འབྲིང་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །འདིར། འདི་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དང་པོ་གསུམ་ལས་དང༌། འབྲིང་པོ་གསུམ་ལས་བརྒྱ་ལམ་ན་ཉམས་པ་ཡང་ངོ༌། །ཕྱི་མ་འདུ་ཤེས་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཡང་ངེས་པར་མི་གཡོ་བའོ། །དེས་ནི་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་མཆོག་གོ། ཆོས་མཆོག་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡང་མཚུངས་ལྡན་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལ་ཆོས་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་ཅེ་ན། བརྗོད་དེ། གང་ལས་དེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་འདི་ནི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་སྟེ། མར་གྱི་ཉིད་ཁུ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མཆོག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ལ་བཅུ་གཉིས་པ་གསུམ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་བཤད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་མིན་པར་གྱུར་པའི་འདོད་པས་བསྡུས
Chinese
和中间会改变。记忆应当在所有时间都修习。同样，通过圆满地实践忍耐，善根被指示在有益的心相续中。为了在痛苦中生起对法的了解，通过清晰的根基或行为对象的威力，将心完全地系缚于痛苦。确立过去、现在、未来三时的一切欲界都是无常的。如果这样修习，当仅凭一个字就能把握欲界是无常的时候，这就是对偈颂熟练的理路。对于行为对象，任何显现都是名相的显现。从名相的显现中，无需其他文字，就能表达欲界无常的特征，这种显现被称为特征的显现。它又可以分为下等、中等和殊胜三种。例如，下等特征的显现，中等和殊胜的特征的显现。进一步，通过区分下等的下等等，特征的显现分为九种。下等的下等特征的显现，下等的中等，下等的殊胜，中等的下等，中等的中等，中等的殊胜，殊胜的下等，殊胜的中等，殊胜的殊胜。在此，安住于此的瑜伽士，从最初的三种和中间的三种中，在百道中也会退失。后面的三种显现是绝对不动的。因此不会退失。殊胜的殊胜显现是具有染污的殊胜法。随顺于殊胜法，与修习的自性相应或不相应。其中，相应的是善根等等。那么，为什么称此为殊胜法呢？因为在所有具有染污的事物中，它是最精华的，就像酥油的精华一样。因此称之为殊胜法。在此，对于现观的近取行，有十二种分为三类，总共是三十六种。例如，被不离贪欲的贪欲所摄持。
English
And the middle will change. Memory should be cultivated at all times. Similarly, by perfecting the practice of patience, the root of virtue is indicated in the beneficial mindstream. In order to generate knowledge of the Dharma in suffering, through the power of a clear basis or the object of action, the mind is completely bound to suffering. It is established that all realms of desire in the three times of past, present, and future are impermanent. If one cultivates in this way, when one can grasp that the realm of desire is impermanent with just one letter, this is the reasoning of being well-versed in the verses. Whatever appearance there is for the object of action, that is said to be the appearance of a name. From the appearance of a name, without other words, the characteristic of the impermanence of the realm of desire can be expressed, and that appearance is called the appearance of a characteristic. It can also be divided into three types: inferior, medium, and superior. For example, the appearance of an inferior characteristic, the appearance of a medium and superior characteristic. Furthermore, by distinguishing between the inferior of the inferior, etc., the appearance of a characteristic is divided into nine types. The appearance of the inferior of the inferior characteristic, the inferior of the medium, the inferior of the superior, the medium of the inferior, the medium of the medium, the medium of the superior, the superior of the inferior, the superior of the medium, and the superior of the superior. Here, the yogi who abides in this, from the first three and the middle three, may also fall away in the hundred paths. The latter three appearances are absolutely immovable. Therefore, they will not fall away. The superior of the superior appearance is the supreme Dharma with defilements. Following the supreme Dharma, it is either in accordance with or not in accordance with the nature of cultivation. Among them, what is in accordance is the root of virtue, etc. Then, why is this called the supreme Dharma? Because among all things with defilements, it is the most essential, like the essence of ghee. Therefore, it is called the supreme Dharma. Here, for the preliminary practices of manifest realization, there are twelve types divided into three categories, totaling thirty-six. For example, being possessed by desire that is not separated from attachment to desire.