Tibetan
་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པས་བསྡུས་པའི་མིང་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། འདོད་པས་བསྡུས་པའི་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཆོས་མཆོག་གོ །འདོད་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་མིན་པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། མིང་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཆོས་མཆོག་གོ །འདོད་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་ མིན་པར་གྱུར་པའི་གཟུགས་མེད་པས་བསྡུས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། མིང་གི་འདུ་ཤེས་དང༌། མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་དང༌། ཆོས་མཆོག་གོ་ཞེས་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་བཅུ་གཉིས་སོ། །འདི་ནི་བཅུ་གཉིས་པ་གསུམ་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་བོར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ལས་ཕན་ཆད་དུ་ཅི་འབྱུང་ཞེ་ན་བརྗོད་དེ། ཆོས་མཆོག་དེ་ལས་པར་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡང༌། བདེན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ལས། འདོད་པས་བསྡུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་སེམས་པ་ལས་མ་ཡིན་པས། དེ་ལས་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །ཆོས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་སྟེ། དེ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའམ། ཆོས་ཏེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །གང་དེ་རྣམས་དང་པོའི་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་པ་ཟག་པ་མང་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་ཏེ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཉིད་འགག་ཅིང༌། །དེ་འགགས་པ་ལས། རྒྱུ་འཕགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོར་གྱུར་པས་བརྒྱད་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་ཞུགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བསྡུས་པ་བག་ལ་ཉལ་ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་སྤོང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང། ཐེ་ཚོམ་མོ། །བག་ལ་ཉལ་མ་ཡིན་པ་ཉི་ཤུ་ཟད་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། མ་དད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། སྒྱུ་དང༌། གཡོ་དང༌། མི་བརྟན་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། དྲེ
Chinese
之忍，以及欲所摄之名想，以及欲所摄之相想，是为法最上。于欲离贪未成之色所摄之忍，以及名想，以及相想，是为法最上。于欲离贪 未成之无色所摄之忍，以及名想，以及相想，是为法最上，如是则成十二。如是于欲离欲贪之十二。此乃十二之三，当说为三十六。若如是现观之近行圆满修习之瑜伽，乃是一切异生之顶上安住。此后将生何果耶？当说，瑜伽行者由彼法最上无间，随顺诸谛，从欲所摄之苦生起无漏之法智。其中，法即是法性，从彼生起，非从心生，故从彼生起法智。法即是苦谛，初知彼即是法智，法即是四圣谛。何者彼等初知欲界无常耶？彼多漏之智即是法智。于苦得法智，圆满安住之瑜伽行者，彼异生即灭尽，彼灭尽故，说为八，乃是八支圣道之初支，为入流果而趣入。于苦得法智之真实获得时，舍弃轮回之因，于欲中行之苦所摄随眠烦恼十种，如是：贪欲，嗔恚，我慢，无明，邪见，身见，边见，见取见，戒禁取见，以及怀疑。二十种非随眠灭尽，如是：不信，无惭，
English
The patience of, and the name perception gathered by desire, and the sign perception gathered by desire, is the supreme Dharma. The patience gathered by form, which has not become detached from desire, and the name perception, and the sign perception, is the supreme Dharma. The patience gathered by formlessness, which has not become detached from desire, and the name perception, and the sign perception, is the supreme Dharma, thus becoming twelve. Likewise, the twelve that are detached from desire and desire. These three of the twelve, should be said to become thirty-six. If so, the yoga of fully practicing the near conduct of manifest realization, is abiding on the crown of all ordinary beings. What will arise from this hereafter? It should be said that the yogi, without interruption from that supreme Dharma, in accordance with the truths, from the suffering gathered by desire, the uncontaminated Dharma wisdom will arise. Among them, Dharma is just the nature of Dharma, arising from it, not arising from the mind, therefore Dharma wisdom arises from it. Dharma is the truth of suffering, knowing it first is Dharma wisdom, Dharma is the four noble truths. What is it that they first know that the desire realm is impermanent? That knowledge of many leaks is Dharma wisdom. The yogi who has perfected and abides in the Dharma wisdom of suffering, that ordinary being is extinguished, and because of that extinction, it is said to be eight, which is the first branch of the eightfold noble path, entering for the sake of the fruit of entering the stream. When the true attainment of Dharma wisdom in suffering is obtained, abandoning the cause of samsara, the ten latent afflictions gathered by the suffering that acts in desire, are as follows: greed, anger, pride, ignorance, wrong view, body view, extreme view, view of holding views as supreme, view of holding vows and discipline as supreme, and doubt. Twenty non-dormant ones are exhausted, as follows: disbelief, shamelessness,