English
will be explained, through the distinction of the grasper and the grasped, explaining the nature of the two minds. If external objects are not directly perceived as they appear, then how do they exist? Why would one think that external objects such as the sun are directly perceived, how could they not exist? Mentioning the sun and moon, etc., external objects such as the sun are not real, however, these are emanations of the mind, appearances of the mind itself, not external objects. Not only the sun, etc., but also these three realms, namely the desire realm, the form realm, and the formless realm, these three realms are the three realms. How vast is their extent? "The peak of existence" is mentioned, up to the extent completely defined by the peak of existence. Like this, from "neither perception nor non-perception," how do all these sentient and non-sentient beings appear? All these objects are "drops of poison of consciousness." It means that they pervade like drops of poison. The word "poison" is mentioned to subtly indicate that the teacher does not approve of the Yogacara school's view. Now, to explain generally to the Yogacarins, it is said, "If it appears," etc. If one admits that the aspect of things appears in consciousness, then how does one understand "there are no external objects"? As long as the aspect of external objects has not arisen in consciousness, then how does its aspect appear? If the aspect has not arisen, then its aspect is unreasonable, whenever the object is near, its aspect will arise in consciousness, at that time, the existence of external objects is established, so they say. Otherwise, if not relying on the object, the aspect of the object either arises or does not arise. Like this, if considering from the perspective of the mind, if external objects appear, how could they not exist? How could one understand it as non-existent? Because non-existent things like rabbit horns do not appear. Appearance also pervades existence, the nature of non-existence cannot appear. Thus, to the opponent who asserts external objects, the Yogacara school replies: because of appearance, things exist, but appearance is not the thing itself.
Tibetan
་ཏེ། དེ་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར། ཅི་ག་རྨི་ལམ་མི་སྣང་ངམ། །དོན་དུ་སྣང་མོད་ཀྱི་དེ་ལས་ཡང་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཉེ་བར་གནས་པས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རབ་རིབ་དང་ལྡན་པས་དོན་མེད་ཀྱང་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སྣང་གི་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་སེམས་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་ཞེ་ན། ལྷག་པའི་དྲི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུས་ལྷག་པའི་དྲི་མས་བློ་རྟོགས་པའི་རང་གི་བདག་ཉིད་བསྒྲིབས་པར་གྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་ བློ་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །བློའི་སྒྲ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤེལ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་ནོར་བུ་ཤེལ་ལྷག་པའི་དྲི་མས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྒྲིབས་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནོར་བུ་ཤེལ་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར། གཞན་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་ཞེས་བྱ། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་སྣང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་སྣང་བའང་དེ་དག་ཀྱང་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་གཡོ་བའི་བག་ཆགས་བསྒོས་པ་དང་འདྲ་བས་བསྩགས་ཐོབ་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྟ་བུ་ཐོབ་ཅིང་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་སེམས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་གཅིག་ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་སེམས་གཅིག་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྣམ་པར་བླང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་འཁྲུལ་པས་སོ། །ཡང་བག་ཆགས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གཟུང་བའི་ཆ་དང་འཛིན་པའི་ཆའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཉིས་སུ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་དེ་བས་ན་
Chinese
是故，那是不确定的缘故。例如，难道梦境不显现吗？虽然显现为真实，但那并非真实存在，意思是“无”。由于事物近处存在，而产生对事物的形象的认知，这是不可能的。例如，患有眼翳的人，即使没有事物，也会产生对毛发的认知。因此，凭借习气的力量，认知中显现事物的形象，但并非因为外境真实存在。又如何显现为他心之相呢？提到了“额外的污垢”等等。因为凭借习气的力量，额外的污垢遮蔽了智慧领悟的自性，因此显现为他心之相。智的词语是认知的同义词。因此，认知本身就是显现的意思。如何显现呢？提到了“如同水晶”。如同宝珠水晶被额外的污垢遮蔽了自身的本性，显现为其他事物的相。认知也是如此的意思。即使凭借额外的理由，宝珠水晶显现为其他事物是显而易见的，但由于认知的理由不明显，如何显现为其他事物呢？提到了“自性本身不显现”。如果对色等进行分别念，因为是普遍的自性，所以自性本身不显现，但那些也如同被善与非善，以及不动的习气所熏染一样，获得了积累的自身特征的相，并且那会显现在分别念中，如同获得了可见的行境一样。因此，获得他心的相是习气的原因的意思。一个心如何不会显现为二呢？提到了“心是”等等。如果一个心本身也同样是为了分别取舍，因为是分别错乱。又凭借习气和精通方便的一些人，以所取分和能取分的区分显现为二，意思是二取。不了解所取和能取的自性，因此
English
Therefore, that is because it is uncertain. For example, does a dream not appear? Although it appears to be real, it is not actually real, meaning "non-existent." Because things are close by, the appearance of things does not arise in cognition. For example, for someone with cataracts, even if there is nothing, the appearance of hairs arises in cognition. Therefore, by the power of habit, the appearance of things appears in cognition, but not because external things actually exist. Furthermore, how does it appear as the aspect of another mind? It mentions "additional impurities" and so on. Because by the power of habit, the additional impurities obscure the self-nature of wisdom's realization, therefore it appears as the aspect of another mind. The word "mind" is a synonym for cognition. Therefore, cognition itself is the meaning of appearance. How does it appear? It mentions "like crystal." Just as a jewel crystal is obscured from its own nature by additional impurities and appears as the aspect of other things, cognition is also the same. Even though it is obvious that a jewel crystal appears as other things due to additional reasons, how does cognition appear as other things since the reasons for cognition are not obvious? It mentions "self-nature itself does not appear." If one engages in conceptual thought about forms and so on, because it is the universal self-nature, self-nature itself does not appear, but those are also like being imbued with merit and non-merit, and unwavering habits, they obtain the aspect of their own accumulated characteristics, and that will appear in conceptual thought, as if obtaining the very object of sight. Therefore, the meaning is that obtaining the aspect of another mind is the cause of habit. How does one mind not appear as two? It mentions "the mind is" and so on. If one mind itself is also the same for the sake of discriminating and accepting, it is because of discriminatory confusion. Also, by habit and some who are skilled in means, it appears as two by the distinction of the apprehended aspect and the apprehending aspect, meaning dualistic grasping. Because one does not understand the self-nature of the apprehended and the apprehending,
Tibetan
དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་ནི་འགུལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བའོ། འཛིན་པའང་སྲོག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ནི་གཡོ་བར་བཅས་པའི་ཕྱིར་ནང་ནི་དེ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་མཚོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་དགག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཕྱིའི་དོན་དུ་སྨྲ་བའི་གཞུང་དགག་པའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་ཕྱི་ནང་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ནི་ཅུང་ཟད་དེ་ཕྱིའི་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་དང༌། ནང་གི་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་པོ་མ་གཏོགས་པར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཡང་གཉི་ག་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་མེད་ན་གཞན་གྱིས། །གཏོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་འགྲུབ་བོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་ཅི་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ། བར་ན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་བར་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཟུང་བ་ལོག་ན་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་འཛིན་པ་ངེས་པར་མི་ལྡོག་གོ །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་མིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣལ་མའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ལས་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སེམས་ལ་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྣང་བར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་གང་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་
Chinese
为了显示那二者的体性，说了“所取的相”等等。所取的相不动的缘故，就是没有动摇的缘故。安住于如同外境一般，就是显现为如同外境一般。能取也是具有命的缘故，就是具有动摇的缘故，内则是譬喻为与那作用具有一般，是这个意思。将要如此宣说。 意义是，于所取的相而了知，就是能取。现在，导师以遮遣所取和能取的自性为前导，为了遮遣说外境的宗义，说了“于此内外皆无少许”等等。于此少许，即外在所取的自性不可得，内在能取的自性也不是。除了有知者之外，所取和能取的其他自性是没有的。而且，二者于一刹那产生是不合理的。若无彼之自性以及从彼生之关系，则不属于他者。能取不是所取的自性，因为承认是不同的。也不是从彼生，因为是同时产生的。因为若是彼之自性，且是从彼生者，则能成立所取和能取的自性。因为是观待一者而成立，所以不是所取和能取的自性。因为所取是遍计所执，所以是不可思议的自性。因此，观待于何而称为了知为能取？说了“中间非有”，在根与境之间，所取和能取的自性丝毫也没有。若所取灭除，则能取必定不退还，因为不是彼之自性，也不是彼之果。因此说了“非无”，以二重否定来领悟真实的意义。因此，从所取和能取的自性中，能取非无，然而却是存在的。瑜伽行者所说的，以无明的力量，相的自性显现于心，这也是不合理的。因为无相是了知的实性，与彼无关联而成为虚妄的自性，那如何
English
In order to show the characteristics of those two, it is said, "The aspect of the grasped" and so on. The aspect of the grasped is unmoving, which means it is without movement. Abiding as if it were an external object, it appears as if it were external. The grasper is also with life, which means it is with movement, and the inner is likened to being with that function, that is the meaning. It will be taught in this way. The meaning is, knowing in the aspect of the grasped is the grasper. Now, the teacher, with the negation of the nature of the grasped and the grasper as a preliminary, in order to refute the tenet that speaks of external objects, says, "Here, there is not even a little of inner and outer." Here, even a little, that is, the nature of the external grasped is not found, and the nature of the internal grasper is also not. Apart from the knower, there is no other nature of the grasped and the grasper. Moreover, it is unreasonable for both to arise in one instant. If there is no relationship of being its nature and arising from it, then it does not belong to another. The grasper is not the nature of the grasped, because it is admitted to be different. It is also not born from it, because it arises simultaneously. Because if it were its nature and born from it, then the nature of the grasped and the grasper would be established. Because it is established by relying on one, it is not the nature of the grasped and the grasper. Because the grasped is the completely imputed, it is the nature of being inconceivable. Therefore, relying on what is knowing called the grasper? It is said, "There is nothing in between," between the sense faculty and the object, there is not even a little of the nature of the grasped and the grasper. If the grasped ceases, then the grasper will definitely not revert, because it is not its nature, nor is it its result. Therefore, it is said, "Not non-existent," with a double negation to realize the true meaning. Therefore, from the nature of the grasped and the grasper, the grasper is not non-existent, but it is indeed existent. What the Yogacara says, that by the power of ignorance, the nature of the aspect appears in the mind, that is also unreasonable. Because the non-aspect is the reality of knowing, and having become a false nature without connection to it, how can it