Tibetan
་སེམས་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་འབྱུང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་མིག་འཕྲུལ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མིག་འཕྲུལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མིག་འཕྲུལ་ཡང་སེམས་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཡང་མིག་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་འཁྲུལ་པ་བཀག་ནས་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་འཁྲུལ་པ་དང་སེམས་ཀྱི་རང་རིག་ཙམ་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བལྟའོ། །ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཤིན་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་དེ་དང་དེ་གཉིས་སུ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བལྟའོ། །འཁྲུལ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པོ། །འདི་ལྟར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་རི་བོང་གི་རྭ་གཉིས་ལས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་རི་བོང་གི་རྭ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྭ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་རྭས་དབེན་པ་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་གྲུབ་པོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དེའི་དང་ཚུལ་དུ་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་དགག་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཉིད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྤངས་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡང་ཕྱིའི་དོན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གཉིས་པོ་དེ་དག་དང་བྲལ་ བ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་ལྟ་བ་སེམས་ཀྱི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་མཐོང་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མེད་པ་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་བསྟན། །དེ་
Chinese
心也因错觉之力，显现为二之体性，是为“生”之义。现在为了显示眼翳之体性并非真实存在，故说“眼翳亦然”。眼翳亦应知为仅是心的错觉，应如是理解。又，眼翳之名，实无丝毫事物，因其体性以各种方式分析，皆非真实存在。现在为了遮止错觉，显示心之圆成体性，故说“是故心之”等。是故，即以方才所说之方式。无自性之错觉与心之自明仅一同观为无二。如错觉并非真实存在，故无事物，因此心与彼二者不应分离，故观为无二。因错觉不可得，故心自成一体。如母驴之子与兔角二者，因母驴之子不可得，故唯有母驴自身成立。如是，因兔角不可得，故与角无关之体性，离角之自身唯独成立。如是，因错觉不可得，故唯有识成立。无二是观彼之方式之义。如是遮止错觉后，为显示心之圆成体性，故说“中观”。即于彼处显示无二，舍弃增益与诽谤，应知是为中观之道。如非有之自性，又于外境执取能取与所取，更增益者，是为增益。不承认无二之识，是为诽谤。远离彼二者，是为中观之道。彼观为无二，见心之无二体性，是为法性，即法之无我，蕴、处、界等诸法无我之义。如是，为遮止真实执着，故说蕴、界等。
English
The mind, too, due to the power of delusion, appears as the nature of duality, which is the meaning of "arising." Now, in order to show that the nature of eye disease is not truly existent, it is said, "Eye disease also." Eye disease should also be understood as merely a delusion of the mind, and should be understood as such. Moreover, the name "eye disease" implies that there is not even a small amount of substance, because its nature, when analyzed in various ways, is not truly existent. Now, in order to prevent delusion and show the perfectly established nature of the mind, it is said, "Therefore, of the mind," and so on. Therefore, it is in the manner just shown. Delusion without self-nature and the self-awareness of the mind alone should be viewed together as non-dual. Just as delusion is not truly existent, and therefore there is no object, therefore the mind and that should not be separated, therefore view them as non-dual. Because delusion is not perceived, the mind itself is established as one. Just as, of the two, the son of a barren woman and the horn of a rabbit, because the son of a barren woman is not perceived, only the barren woman herself is established. Likewise, because the horn of a rabbit is not perceived, the nature that is unrelated to the horn, the self that is devoid of the horn, is established alone. Similarly, because delusion is not perceived, only consciousness is established. Non-duality is the meaning of viewing it in that way. Having thus prevented delusion, in order to show the perfectly established nature of the mind, it is said, "Madhyamaka." That is, to show non-duality in that very place, abandoning superimposition and denigration, it should be known as the Middle Way. Just as the nature of non-existence, and also the grasping of the external object as the grasper and the grasped, further superimposing, is superimposition. Not accepting non-dual consciousness is denigration. That which is separated from those two is called the Middle Way. Viewing that as non-dual, seeing the non-dual nature of the mind, is the Dharma-nature, that is, the selflessness of Dharma, the meaning of the selflessness of phenomena such as the aggregates, sense bases, and elements. Thus, in order to reverse the clinging to reality, the aggregates, elements, and so on are shown.
Tibetan
ཡང་བཟློག་ནས་སྐལ་ལྡན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་རྣམ་པར་གཞག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་དང་བདེན་པའི་མཐའ་ནི་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐར་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་ལྡན་པས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཉིད་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིང་བ་དང་ཉེ་བ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་དང་མཐོང་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲར་བརྗོད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རིང་བ་ན་ནས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཕྱིར་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དགའ་བ་ཆེན་པོས་དེའི་ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བའང་མིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱིས་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པས་ངོ་བོ་དཔྱད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་ནུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་སུ་ཞིག་གིས་དེ་རང་གིས་རིག་ཅེ་ན། རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྲ་བ་གཟིགས་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་དངོས་པོ་ཕྲ་བ་རྣམས་གཟུགས་ཏེ། དེ་དག་གིས་དེ་རང་གིས་རིག་པ་ ཡིན་ནོ། །རང་ལ་གནས་པ་ནི་ཡང་རང་གི་སེམས་ལ་གནས་པའོ། །བདག་འདྲ་བ་ཤེས་རབ་རྩིངས་པས་མཐོང་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ལྟར་སངས་རྒྱས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གིས་རིག་ཅེ་ན། ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཕྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྲ་བ་ཉིད་རང་གིས་རིག་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟག་པ་རྣམས་ཟད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་གཟིགས་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་གཟིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན
Chinese
又反过来说，对有缘者而言，安立为唯心。如是说。真实与真谛的边际是究竟。因此，对彼宣说为真实的边际。由于除彼之外无有他物，故为真如。彼自身空于二，故为空性。如是，诸法平等之故，故为平等性。瑜伽士们具足止观，必定解脱即是解脱。彼唯是识性，遮止外境之义。真如如实，为遮止远近之门，为了显示获得与见，为了诸法皆摄于内。如是等等宣说，无二之心性即是真如之语。以彼二者远离之性，诸法皆摄于内，故摄于其中。因此不是远，远则不是从远处而来。然而，非瑜伽士之士夫们不能完全了知，故不能获得。何时以大喜乐，彼之诸漏尽而成为佛，彼时不是近，故也不是近。如此，对于无二之自性，孩童们于二之相状迷惑，不能观察自性，是不能决定的意思。因此，此不能被孩童们获得，是此之义。若问谁能自己证悟之，则说自证等等，以无碍智慧之眼观见微细者，即是微细之事物，彼等自己证悟之。 安住于自者，亦安住于自心。如我等智慧粗钝者不能见，是此之义。又若问彼等佛自己证悟之耶，则说以微细之故，如是彼等佛之自性是微细的，因此微细者自己证悟是合理的，是此之义。诸漏尽故，无二之真如极微细之性，成为诸佛之境，故超越诸根而见，没有见外境之义。
English
Furthermore, turning back, for the fortunate ones, it is established as mind-only. Thus it is said. The limit of truth and reality is ultimate. Therefore, it is shown as the limit of truth. Since there is nothing other than that, it is Suchness. Since that itself is empty of two, it is Emptiness. Likewise, since all phenomena are of equal nature, it is Equality. Yogis who possess shamatha and vipashyana are definitely liberated, which is liberation. That very nature of mere consciousness is the negation of external objects. Suchness, as it is, is to show attainment and vision by blocking the doors of distance and proximity, and because all phenomena are contained within. Thus, and so on, it is said that the non-dual mind itself is expressed as the term Suchness. By the very nature of being separate from those two, all phenomena are contained within, therefore it is contained within it. Therefore, it is not far, because being far is not being from afar. However, those who are not yogis cannot fully understand, therefore they cannot attain it. When, with great joy, the outflows of that are exhausted and one becomes a Buddha, at that time it is not near, so it is not near either. Thus, regarding the non-dual essence itself, children are confused by the appearance of duality, and they cannot examine the essence, which means they cannot ascertain it. Therefore, this cannot be attained by children, that is the meaning. If asked, who will realize it themselves? It is said, self-awareness and so on, seeing the subtle with the unobstructed wisdom eye, that is, subtle things, those realize it themselves. Dwelling in oneself is also dwelling in one's own mind. It means that those like me with coarse wisdom cannot see it. Furthermore, if asked whether those Buddhas realize it themselves, it is said, because of subtlety, like that, the nature of those Buddhas is subtle, therefore it is reasonable that the subtle realize it themselves, that is the meaning. Because the outflows are exhausted, the non-dual Suchness, the very subtle nature, becomes the realm of the Buddhas, therefore they see beyond the senses, there is no seeing external objects.