Tibetan
ས་ཏེ། ལུས་ཅན་ནི་ལུས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་པ་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་དག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་ཉིད་མི་འགྲུབ་བོ་ཞེ་ན། གང་གིས་ཆོས་ནི་གཞན་དག་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་བསྡུ་བའོ། །འདོད་ཆགས་པ་འབའ་ཞིག་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་ཅི་སྲིད་པའོ། །བྱིས་པ་ནི་མི་མཁས་པའོ། །བརྫུན་བདག་ཉིད་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་གིས་བརྟགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུར་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་སོ་སོའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་དོན་དམ་པར་གང་ཞིག་ལས་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྒོ་ནས་མེད་པར་བསྟན་ནས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་སྐད་དུ། དམ་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ལའང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་འང་གི་སྒྲ་ནི་བསྡུས་པ་ཡིན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀག་གི་འབའ་གཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དོན་དམ་པ་ལའང་ཐོབ་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དགག་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པ་བདག་གིས་རྟོགས་ཟིན་ཏོ། །བདག་གིས་རྟོགས་སོ། །བདག་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་དང༌། རིག་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཞེན་པ་ནི་ དོན་དམ་པ་རིག་པའི་མཁས་པས་མཐའ་ཡས་
Chinese
总而言之，有情众生即具有身体者，无论是贪欲、嗔恨还是愚痴，都应了悟它们仅仅是心的遍计而已。因此，它们在胜义谛中是不存在的。如果有人认为，作为贪欲等对境的色等法，由于各自不同而真实存在，因此唯心之说不能成立。那么，（经中）说“任何其他的法也……”等等，此处的“也”字是总摄之意。不仅是贪欲是心的遍计，任何可能的色等法也是如此。孩童是不智者。虚假的自性是被邪见所控制者，即由贪嗔痴所测度的事物，也应被视为心的遍计。因为，如果以一和多的自性进行分析，它们就像乾闼婆城一样，在胜义谛中是不成立的。同样，也无法找到各自独立的自性，因此它们是遍计所执的自性。由于遍计所执也是不恒常的，那么它们如何能在胜义谛中成为不同或相同的事物呢？同样，在通过分析表明贪欲等以及色等法也是分别念的自性后，为了表明胜义谛与一切分别念无关，是完全清净的，因此（经中）说：“对于胜义谛的分别念也……”等等，这里的“也”字也是总摄之意。由于贪欲等和色等在胜义谛中是不存在的，所以导师并非仅仅遮止一切分别念。只要在胜义谛中，获得和分析等特征的一切分别念都是完全不存在的，因此才需要宣说遮止。即“我已经证悟了胜义谛！我证悟了！我将证悟！”像这样，所要证悟的、能证悟的和证悟者等等无边的分别念执着，是通达胜义谛的智者所不取的。
English
In short, sentient beings are those who possess bodies. Whether it is desire, hatred, or ignorance, one should realize that they are merely the conceptual elaborations of the mind. Therefore, they do not exist in ultimate reality. If someone argues that the forms and other phenomena that are the objects of desire and so on, exist in ultimate reality because they are distinct, and therefore the doctrine of mind-only cannot be established, then it is said, "Any other phenomena also..." The word "also" here is inclusive. Not only is desire a conceptual elaboration of the mind, but any possible form and other phenomena are as well. Children are the unwise. False self-nature refers to those who are controlled by wrong views, that is, things that are measured by desire, hatred, and ignorance, which should also be regarded as conceptual elaborations of the mind. Because, if analyzed in terms of one and many, they are like a mirage city, and cannot be established in ultimate reality. Similarly, one cannot find their own independent self-nature, therefore they are the self-nature of what is imputed. Since what is imputed is also impermanent, how can they become different or the same things in ultimate reality? Similarly, after showing through analysis that desire and so on, as well as form and other phenomena, are also the nature of conceptualization, in order to show that ultimate truth is unrelated to all conceptualizations and is completely pure, it is said, "Even for the conceptualization of ultimate meaning..." The word "also" here is also inclusive. Since desire and so on, and form and so on, do not exist in ultimate reality, the teacher does not merely negate all conceptualizations. As long as all conceptualizations of the characteristics of attainment and analysis and so on are completely non-existent in ultimate reality, it is necessary to proclaim negation. That is, "I have realized the ultimate truth! I have realized it! I will realize it!" Like this, the attachment to endless conceptualizations such as what is to be realized, the one who realizes, and the act of realizing, is not taken by the wise who understand ultimate truth.
Tibetan
པའི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་རྒྱུར་ཡང་རྟོགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པ་རིག་པས་གནས་པར་མི་བྱ་ཆགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དགེ་བའི་དོན་ལ་ཡང་རྟོགས་པའི་དོན་གྱིས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། མི་དགེ་བ་ཡང་རྣམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ལམ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་དུ་རྟོག་པ་དེ་ལའོ། །གཉི་ག་ལ་ཡང་ལམ་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་སྔར་གསུངས་པའི་དོན་དཔེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མེའི་བསྲེག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བུད་ཤིང་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྩ་བ་དང་ལོ་མའི་དབྱེ་བས་དེའི་སྲེག་པ་ཉིད་དུ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །བསིལ་བའི་ངོ་བོ་ཙན་དན་གྱི་མེ་འདིས་ཀྱང་རེག་པ་ཙམ་གྱིས་ཏེ། རེག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་སྲེག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་ཡུལ་གྱི་རྟོག་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ནི་མ་ལུས་པའོ། །འདི་ལྟར་འཁོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐོབ་པའམ། མི་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྲ་མོ་ཇི་སྙེད་པའང་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཞིག་ཅེ་ན། འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར། སེམས་ནི་མངོན་པར་བསླད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གེགས་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྟོག་པ་དང་མཚུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་དགག་པའི་དཔེས་དེའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པ་མ་དག་པའི་ཕྱིར། མིག་འཕྲུལ་གྱི་ནི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ འཕྲུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་འཕྲུལ་ནི་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའོ། །ཇི་ལྟར་མིག་འཕྲུལ་མཁན་གྱིས་དེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི
Chinese
因为是产生执着的因，所以也理解为是轮回的因。因为如此，所以究竟的智慧不应安住，不应执着，这是它的意思。因为即使是善的事物，以分别的缘故，也会变成轮回的因，不善的事物也是同样的。分别有什么差别呢？这是说，对于究竟的境，或者不是究竟的境的分别。两者都是相顺的道，因为都是分别的缘故。现在为了用比喻显示之前所说的意义，说了“依赖于所依的差别”等。火的燃烧的特征虽然是木柴，但是根和叶的差别，对于它的燃烧本身是没有差别的。具有清凉本性的旃檀木的火，也仅仅是接触，因为成为接触的行境，所以也是燃烧。同样，对于究竟的境的分别也应当了解。又为什么对于究竟的相的分别也不应执着呢？说了“一切都应当舍弃”等。一切就是没有剩余。像这样，不仅仅是粗大的轮回的分别，对于究竟的自性显现执着的分别，获得或者不能获得的微细的理由，也应当舍弃，这是它的意思。分别变成什么样呢？是虚妄的自性，是幻化的自性的意思。因为“心是显现的欺骗”，这是说会成为对真实性的障碍。如果那样，虚妄的自性是什么样的呢？因为那与分别相同，所以为了用否定的比喻显示它的自性，说了“虚妄也是”等。又的语气是 جمع 的意思。因此，因为虚妄是不清净的，所以“幻术的是幻变”，这是说像幻术的显现一样显现。幻变是真实出现的。就像幻术师将不是其自性的土地等事物显现为大象等事物一样，对于无二自性的
English
Because it is the cause of arising attachment, it is also understood as the cause of samsara. Because of this, ultimate wisdom should not abide, should not be attached, that is its meaning. Because even virtuous things, due to discrimination, will become the cause of samsara, and non-virtuous things are the same. What is the difference in discrimination? This is saying that discrimination is about the ultimate object or the non-ultimate object. Both are paths that are in accordance, because they are both discriminations. Now, in order to show the meaning of what was said before with an example, it says "depending on the difference of the support," etc. Although the characteristic of fire's burning is firewood, there is no difference in its burning itself due to the difference between roots and leaves. The fire of sandalwood, which has a cool nature, is also just touching, because it becomes the object of touch, so it is also burning. Similarly, discrimination of the ultimate object should also be understood. Also, why should one not be attached to discrimination of the ultimate aspect? It says "everything should be abandoned," etc. Everything means without remainder. Like this, it is not just the gross discrimination of samsara, but also the discrimination of attachment to the ultimate nature, and even the subtle reasons for obtaining or not obtaining should be abandoned, that is its meaning. What does discrimination become like? It is the nature of illusion, the meaning of the nature of illusion. Because "the mind is manifest deception," this is saying that it will become an obstacle to reality. If that is the case, what is the nature of illusion like? Because it is the same as discrimination, in order to show its nature with a negative example, it says "illusion is also," etc. The tone of "also" is the meaning of جمع. Therefore, because illusion is impure, "the illusionist's is transformation," this is saying that it appears like the manifestation of illusion. Transformation is what truly appears. Just as an illusionist makes things like land, which are not its nature, appear as things like elephants, so too with the non-dual nature.