Tibetan
པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་དག་རང་གི་དོན་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་དམན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་དེ་དག་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པར་བརྟགས་པ་ཅི་ཞིག་དགོས། གང་ཞིག་གཞན་དོན་བྱེད་པ་དེ་བདེན་པར་བདག་གིས་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྲོག་གཏོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཆོག་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདེན་ལ་བདེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བདེན་ལ། བདེན་པ་ཡིན་པར་མཁས་པ་མཆོག་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་འཁྲུལ་པ་བརྫུན་པར་གཟིགས་ཏེ། དེ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ ཐེག་པ་བདེན་པ་ལ་ནི་གནས་པར་མི་བྱའོ། །མཁས་པ་བདེན་པར་གསུང་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚིག་རྣམས་མི་བདེན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱིས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱིས་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ། ངག་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བདེན་པའི་དག་ལས་བརྫུན་པའི་ངག་མཆོག་སྟེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ཅུང་ཟད་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ངག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐར་ནི་སྟེ། དེའི་བདག་ཉིད་བརྫུན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་ངག་རྣམས་ནི་དྲང་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཤུ་པ་ལས་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་མི་ཤེས་ཏེ། བློ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ནུས་པ་མེད་པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་དོན་མི་ཤེས་པས་སྒྲའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲའི་ཤེས་པ་ལས་དོན་ཐོ
Chinese
应作（此书）。声闻们也没有见到进入利益有情之事，因为他们欲求自己的利益。正因为如此，（佛）说般若波罗蜜多等等比声闻乘低劣。此外，那些乘是真实还是虚假，又有什么可考察的呢？谁做利益他人的事，我就认为那是真实的，那也是大乘，安住于其中，菩萨们即使舍弃生命也做利益有情之事。像这样，仅仅是亲近利益有情之事，就显示了大乘比声闻乘殊胜。现在为了用最胜的智慧显示其最胜，说了“于真实为真实”等等。因为无二智慧大乘是真实的，因此大乘是真实的，贤哲们说是真实的。以那无二智慧本身，见到声闻乘以能取和所取的自性进行分别的错乱是虚假的，因为那是虚假的，所以不应安住于声闻的 乘于真实之中。与“贤哲说是真实的”相联系。这样以最胜的智慧显示了大乘的最胜之后，现在为了显示依于声闻乘的词句是不真实的，说了“孩童世间”等等。孩童世间的词句，也就是言语之中，从真实的词句中，虚假的言语是最殊胜的，是超胜的。因为稍微与那相关的那些言语，最终都是，意思是说它的自性是虚假的。像这样，那些言语被显示为是正直的意义，因为显示了人与蕴、处、界。人和蕴等等也是不存在的，因为在《二十颂》中已经遮止了。也不了解世尊所说的密意，因为心没有分别的能力，所以如字面一样地执取。同样，因为不了解如实之语的意义，所以显示语的知识是量。从语的知识中获得意义。
English
It should be done (this book). The Shravakas also did not see entering into the benefit of sentient beings, because they desired their own benefit. Precisely because of this, (the Buddha) said that Prajnaparamita and so on are inferior to the Shravaka Vehicle. Furthermore, what need is there to examine whether those vehicles are true or false? Whoever does things that benefit others, I consider that to be true, and that is also the Mahayana, and abiding in it, the Bodhisattvas even give up their lives to do things that benefit sentient beings. In this way, merely by being close to the benefit of sentient beings, it is shown that the Mahayana is superior to the Shravaka Vehicle. Now, in order to show its supreme nature with the supreme wisdom, it is said, "In truth, it is true," and so on. Because the non-dual wisdom Mahayana is true, therefore the Mahayana is true, and the wise say it is true. With that very non-dual wisdom, seeing that the delusion of the Shravaka Vehicle, which distinguishes between the nature of the grasper and the grasped, is false, because it is false, one should not abide in the Shravaka Vehicle in the truth. It is related to "The wise say it is true." Having thus shown the supreme nature of the Mahayana with the supreme wisdom, now, in order to show that the words based on the Shravaka Vehicle are not true, it is said, "The world of children," and so on. The words of the world of children, that is, among the words, from the true words, the false words are the most supreme, they are surpassing. Because all those words that are slightly related to that are ultimately, it means that its nature is false. In this way, those words are shown to be upright in meaning, because they show the person, aggregates, sources, and elements. The person and aggregates, etc., also do not exist, because they have been negated in the Twenty Verses. They also do not understand the intention of the Blessed One, because the mind does not have the ability to discriminate, so they grasp it as it is in the literal sense. Similarly, because they do not understand the meaning of the words as they are, they show that the knowledge of words is valid. From the knowledge of words, meaning is obtained.