Tibetan
་དོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་གཞན་ལས། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྟོག་མེད་འདོད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་རྟོག་དང་བཅས། །ཞེས་གཞན་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོག་པ་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་ཡི། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རྟོག་མེད་འདོད། །གཉིས་མེད་ཡང་དག་ཡོད་གཟིགས་པ། །སྟོབས་བཅུ་རྣམས་ནི་རྣམ་རྟོག་བཅས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལོག་པར་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཟིགས་པས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞར་ལས་བྱུང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྐབས་ཉིད་དང་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་གི །བྱ་བ་གང་ཚེ་སྣང་གྱུར་ན། །དོན་བཞིན་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡི། །དེ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱིས་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བའི་དོན་མཛད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་དེ་སྐད་བརྒལ་བ་དེ་ལ་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པས་ལན་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །གཞན་འདི་ཡང་བརྗོད་དེ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་པ་བརྫུན་པ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྣ་ཚོགས་དག་སྣང་ན་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པའི་དོན་མཛད་པ་དེ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང༌། ཡང་དག་པ་མི་ཡིན་པ་ལ་ཀུན་རྟོག་པ་ལ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གནས་པའི་ནས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་འགྲུབ་ཏུ་རུང་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་ས་བོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་འདི་ལས་ཇི་ ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དུ་མ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་གདགས་པ་བྱ་བའི་རྒྱུ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པ་ཡི། །རྟེན་ནི་རྩ་བའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །རྩ་བའི་ཡན་ལག་དེར་འདོད་ལྟར། །དུ་མའི་མཐུ་ལྡན་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་འཇུག་པའི་གནས་ཡིན་པས། །དེ་ཡི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དག་པ་རྩ་བའི་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཇུག་པའི་རྟེན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་ལ་ས་བོན་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྩ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐུ་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་གྱི་དངོས་པོར་རྩ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕན་ཚུན་གྱི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་དེ་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པ་རྣམས་ནི་འབྱོར་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་ལ། གཞན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་པས་ན། །རྣམ་རྟོག་ཀུན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་རྣམས་འཇིག་པས་ཡེ་ཤེས་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དབང་འབྱོར་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དབང་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་གློ་བུར་དུ་རྩོལ་བ་མེད་པར་ཅིག་ཅར་དུ་སྣང༌། འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྒྱུ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བས་དེ་ནི་ཀླན་ཀར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམ་པར་བཤིག་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་དབང་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བསྡུས་པ་བརྙེས་ཏེ། གང་ལ་དབང་འབྱོར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་མངའ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་བསྐལ་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་སྐུ་གསུམ་འདི་ལ་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་དང་བཅས་པ་དང་ཕུང་པོ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་སྐུ་གང་ལ་ཡང་མ་གཏོགས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཕུང་པོར་བཅས་པའི་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཐུབ་སྐུ་གཉིས་ལ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལའོ། །དེ་ལ་བཞག་པ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སངས་རྒྱས་ལ་སྩོགས་པའི་སྐུར་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཏེ་ཕུང་པོ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕུང་པོ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱི
Chinese
དོ། 如果诸佛世尊不分别，为何在其他经中说：孩童认为无分别，如来具有分别。如果有人这样问，这是为了说明：执着于两种错误的孩童认为无分别，看见无二真实存在的十力者具有分别。这样说，是为了断除错误地执着于二。看见无二真实存在的所取和能取等解脱，因此胜者们被称为具有分别。这样，在圆满完成顺便产生的事情后，为了与当下结合，说了以下内容：当虚假分别的活动显现时，为何如实分别不会发生？这样说，是因为其他人反驳说，佛陀获得了超越世间的智慧，那么不分别者如何能成就各种圆满的调伏事业？对于这种反驳，已经用太阳等比喻回答过了。另外，这里也说到，即使在不真实的虚假分别中，各种圆满的事业也会显现，那么如实不分别、安住于超越世间的真如的意义，又何必多说呢？为何不会发生呢？对于不真实的事物，由于从无始以来，各种种子都存在于阿赖耶识中，所以凭借种子成熟的力量，可以成就各种施设名言的事业。如果不分别的智慧本身没有种子，那么如何能从中成就无数无上的名言形式呢？因此，说了以下内容：施设名言是活动的因，分别进入的所依是根本心，根本支分如彼所愿，具有众多力量的不分别智慧是进入之处，凭借它，真如清净被认为是根本因。这样说，意思是说，作为施设名言之因的分别进入的所依
English
Do. If the Buddhas, the Bhagavat, are non-conceptual, then why is it stated elsewhere in the sutras: "Children consider it non-conceptual, the Tathagatas possess concepts." If someone asks this, it is to explain that: "Children who cling to two errors consider it non-conceptual, the ten powers who see the non-dual reality possess concepts." This is said to cut off the erroneous clinging to duality. Because the victors see the non-dual reality, liberated from grasping and grasper, etc., they are called possessors of concepts. Thus, having completely accomplished what arises incidentally, in order to connect it with the present context, it is said: "When the activity of false conceptualization appears, why does true conceptualization not occur?" This is said because others object, saying that since the Buddha has attained wisdom beyond the world, how can the non-conceptual ones accomplish various perfect activities of taming? This objection has already been answered with examples such as the sun. Furthermore, it is also said here that even in the unreal, false conceptualization, various perfect activities appear, so what need is there to mention the meaning of the non-conceptual, abiding in the suchness beyond the world? Why does it not occur? For unreal things, since various seeds have been present in the Alaya-consciousness from beginningless time, various activities of imputation can be accomplished by the power of the ripening of the seeds. If this non-conceptual wisdom itself has no seed, then how can countless unsurpassed forms of expression be accomplished from it? Therefore, it is said: "Imputing names is the cause of activity, the support for the entry of conceptualization is the root mind, the root branches are as desired there, the non-conceptual wisdom possessing many powers is the place of entry, by its power, pure suchness is considered the root cause." This means that the support for the entry of conceptualization, which is the cause of imputing names,
Chinese
认为赖耶识是遍计所执，因为种子存在于其中，所以它就像根本的支分一样。同样，清净的真如也应被认为是无分别智慧的多种力量生起的所依之根本支分，因为它们是相互依存的。如是说。获得无分别智慧者具有多种财富，而其他普通人则不然，这是为什么呢？因为以多种方式进入，由于遍计所执周遍，那些（遍计所执）被摧毁，所以智慧具有那样的自在力。如是说。或者，有智慧者的圆满自在力如何突然且毫不费力地显现呢？这有什么原因呢？因此，说了“因为以多种方式进入”等。因为果是从因中产生的，所以这是无可非议的。也就是说，因为具有以多种方式进入的遍计所执被摧毁，所以如实知晓，智慧也因此获得了以其自身形态圆满自在力所摄持的（境界）。凡是具有如此自在力的，就应如是称呼。那么，这种有余涅槃和无余涅槃的区分，这三身具备吗？ 或者，所谓有余和无余，是指不属于任何身的某种东西吗？因此，说了“有余涅槃”等。所谓“于二佛身”，是指化身和报身。安立于彼，是“安立”之义。因为在佛等身相中普遍显现，所以是蕴，即是蕴的缘故。无余涅槃的自性则安立于法身，那是怎样的呢？说了“因为远离一切蕴，法身无蕴”。因为其中不存在任何戏论之事物
English
It is believed that the ālaya-vijñāna is the basis of all phenomena, because seeds reside within it, so it is like a fundamental branch. Similarly, pure Suchness should also be considered a fundamental branch as the basis for the arising of the manifold powers of non-conceptual wisdom, because they are mutually dependent. Thus it is said. Those who have attained non-conceptual wisdom possess many riches, while other ordinary people do not; why is that? Because of entering in various ways, due to the pervasiveness of conceptualization, those (conceptualizations) are destroyed, so wisdom possesses such power of freedom. Thus it is said. Or, how does the perfect power of freedom of the wise suddenly and effortlessly appear? What is the cause for this? Therefore, it is said, "Because of entering in various ways," etc. Because the result arises from the cause, this is not objectionable. That is to say, because the conceptualization that enters in various ways is destroyed, so one knows things as they are, and wisdom also attains (the state) encompassed by perfect power of freedom in its own form. Whoever possesses such power of freedom should be called that. Now, does this distinction between sa-upadhiśeṣa-nirvāṇa and an-upadhiśeṣa-nirvāṇa exist in these three bodies? Or, is what is called with remainder and without remainder something that does not belong to any body? Therefore, it is said, "Nirvāṇa with remainder," etc. The phrase "in the two Buddha bodies" refers to the Nirmāṇakāya and the Sambhogakāya. Being established in that is the meaning of "established." Because it universally appears in the forms of Buddhas and others, it is the skandhas, that is, because it is the skandhas. The nature of an-upadhiśeṣa-nirvāṇa is established in the Dharmakāya; how is that? It is said, "Because it is separated from all skandhas, the Dharmakāya has no skandhas." Because there is no object of elaboration in it.
Tibetan
ར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བརྗོད་པ་ཁས་བླངས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་བརྙེས་པ་སྐྱོབ་རྣམས་ཀྱི། །སྐུ་གསུམ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །བསྡུས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་བརྙེས་པ་སྐྱོབ་རྣམས་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་གཤེགས་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་མི་བཞུགས་ཏེ། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསྡུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར། སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་བཞུགས་མི་འདོད། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིས་དེ་དག་རྣམས། །འཁོར་བ་ལ་ཡང་བཞུགས་མི་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྤྲུལ་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པར་མི་འདོད་དོ། །དེ་གཉིས་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་གདུལ་བའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་དེ་ལས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ནི་འཁོར་བ་ལ་བཞུགས་པར་མི་འདོད་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་སྤྲོས་པའི་དངོས་པོའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་བརྙེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྐུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན། ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན། གཉིས་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཡང་དོགས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་པོ་དད་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུའང་དོགས་པའི་ས་བོན་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར། སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་དེ་དག་ཀྱང༌། །ཡོད་མིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ལ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་པའམ། །ཐ་དད་མིན་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའམ་མེད་པར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་གདུལ་བའི་དགོས་པ་ཇི་སྲིད་པ་ཙམ་དུ་བཞུགས་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པའམ། གཅིག་པར་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྤྲུལ་པ་དང
Chinese
如是。如是，已承诺并阐述了与声闻乘共同的寂灭。现在为了总摄无上寂灭，故说：不住寂灭之，功德圆满救护者，此等三身即，应知已总摄。如是说：不住寂灭之，功德圆满救护者。即以智慧与慈悲二者到达极顶，次第不住于轮回与寂灭，此乃胜于声闻等。如何总摄耶？为此，二身诸佛陀，不住于寂灭，法身彼等亦，不住于轮回。如是说：化身与报身不住于入寂灭。因为彼二者非真实，彼二者为了调伏之义，从法身之力的彼处显现之故。法身不住于轮回，因为已从一切戏论中真实超脱之故，轮回是戏论之物的所依故。如是诸佛是获得不住寂灭功德圆满者。此等三身是无实事之自性，抑或是有实事之自性？非互相各异，抑或是各异之自性？因为二者是虚妄，故也怀疑是无实事之自性。因为法身存在，以及二者不异，故也有是存在之自性的怀疑种子，为此，三身彼等亦，非有亦非无，彼等互相一，不异如是想。如是说：因为有与无，故不能说是存在或不存在。化身唯于调伏之所需而住，故非存在。报身亦与此相同。法身住于轮回存在之时，故亦非不存在。彼等非互相各异，亦非一，如何非一性耶？化身与
English
So it is. Thus, having promised and explained the nirvana common to the Shravakas, now, in order to summarize the unsurpassed nirvana, it is said: 'Those protectors who have attained the distinction of non-abiding nirvana, it should be known that these three bodies themselves have summarized it.' Thus it is said: 'Those protectors who have attained the distinction of non-abiding nirvana.' That is, having reached the extreme limit with both wisdom and compassion, they do not abide in samsara or nirvana in order, and this is superior to the Shravakas and others. How is it summarized? For this reason, 'The Buddhas with two bodies do not wish to abide in nirvana, and their Dharmakaya also does not wish to abide in samsara.' Thus it is said: The Nirmanakaya and Sambhogakaya do not wish to enter nirvana. Because those two are not real, those two appear from the power of the Dharmakaya for the sake of taming. The Dharmakaya does not wish to abide in samsara, because it has truly transcended all elaborations, and samsara is the basis of elaborated things. Thus, the Buddhas are those who have attained the perfection of the distinction of non-abiding nirvana. Are these three bodies of the nature of non-existent things, or are they of the nature of existent things? Are they not mutually different, or are they of the nature of difference? Because the two are false, there is also doubt that they are of the nature of non-existent things. Because the Dharmakaya exists, and the two are not different, there is also a seed of doubt that they are of the nature of existence, therefore, 'Those three bodies are also neither existent nor non-existent, those are thought to be mutually one, not different.' Thus it is said: Because of existence and non-existence, it is not possible to say that they are existent or non-existent. The Nirmanakaya abides only as long as there is a need for taming, so it is not existent. The Sambhogakaya is also the same. The Dharmakaya is not non-existent because it abides as long as samsara exists. They are neither mutually different nor one. How is it not one? The Nirmanakaya and