Tibetan
ཉིས་དེ་སྐད་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་དངོས་པོ་བཏགས་པའི་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་འདི་མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་པ་སྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏོ། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རྩ་ནས་བཏོན་པས་གཏན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་ལྡོག་པ། །གཉིས་རྟོག་སྤངས་པ་མིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་དག་གྲོལ་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། ཤེས་པ་ལྡོག་པ་ནི་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མཁྱེན་པ་ཆགས་པ་མི་མངའ་ཞིང་ཐོགས་པ་མི་མངའ་བར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དེ་འཇུག་པ། །གཏན་ནས་བཟློག་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་དེས་ཆོས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་ཡང་འོས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མངའ་ནི་འཕངས་པ་ཡང༌། །སྔར་བཀང་ དབང་གིས་འགྲོ་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་བཞིན་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱང༌། །སྔོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་ལག་པའི་རྩོལ་བའི་དབང་གིས་ཇི་སྲིད་དུ་གཟས་པར་མདའ་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱི་དབང་གིས་འདུ་མཛད་པ་ཇི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་དེ་ཅི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཞིག་ཡིན། གཅིག་ལ་ཆོས་གཉི་ག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། རྟག་ལ་དམིགས་པ་འཇུག་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་མ་ཡི
Chinese
又，如是说，对于不分别名言之智慧，则无有施设事物之因的名言，如是则成为坚固。如果以真实之智慧而得解脱，因此，阿罗汉们也将成为佛陀。彼等亦以不分别之智慧力，从根本上断除烦恼之蕴，而永远完全寂灭，若如是说。因此，说“阿罗汉等之识，退还，以未舍弃二取故”。以不分别之智慧力，彼等解脱是真实的，然识之退还，以未舍弃二取之故，有极大差别。如此，彼等乃以了悟人无我之门，生起真实之识，而安住于无余蕴之寂灭界中，非以法无我。佛陀薄伽梵等，乃以人与法无我之门，远离习气与俱之烦恼，以及所有所知之障，故于所知一切无有染着与障碍而入，因此，说“诸佛之彼入，是欲求永不退还”。如果，不分别之智慧是超越戏论的，那么，彼如何安立诸法？于不分别之同时，如何能适宜地行入？因此，说“譬如箭已放，先前充满力，依力而行进”。如是，不分别之智慧，亦依先前之愿力而行入。如以手之作用力，尽力射出之箭之行进一般，不分别之智慧亦如是，依先前之愿力之力量，随顺于所作之事而行入。所说之不分别智慧，是常还是无常？以一者无有二法之故，若如是说。因此，说“以缘常法而入故”。如果这样，那么一切识都将成为常法。
English
Furthermore, it is said that for the non-conceptual wisdom that does not discriminate names, there are no names that are the cause of designating things, and thus it becomes firm. If liberation is attained through true wisdom, then it would follow that even Arhats would become Buddhas. If it is said that they also, through the power of non-conceptual wisdom, completely eradicate the aggregates of afflictions from the root and attain complete Nirvana forever, then, therefore, it is stated, "The consciousness of Arhats reverts, because they have not abandoned dualistic grasping." Although it is true that they are liberated by the power of non-conceptual wisdom, the reversion of consciousness is very different because they have not abandoned dualistic grasping. Thus, they generate true knowledge through the gateway of realizing the selflessness of persons and abide in the realm of Nirvana without remainder of aggregates, but not through the selflessness of phenomena. The Buddhas, the Bhagavat, through the gateway of the selflessness of persons and phenomena, are free from afflictions together with imprints and all obscurations of knowledge, therefore, they have no attachment or obstruction to knowledge and enter into all knowable objects, therefore, it is stated, "The entry of the Buddhas is intended to be irreversible." If non-conceptual wisdom is beyond elaboration, then how does it establish phenomena? How can it be appropriate to engage while being non-conceptual? Therefore, it is stated, "For example, an arrow that has been shot, goes by the power of having been filled before." Similarly, non-conceptual wisdom also enters by the force of previous strength. Just as an arrow shot with the force of the hand's effort travels as far as it is aimed, so too, non-conceptual wisdom follows what is done by the power of previous aspiration. Is the non-conceptual wisdom that is spoken of permanent or impermanent? Since there are no two qualities in one, if it is said. Therefore, it is stated, "Because the object of permanence is entered." If that is the case, then all consciousness will become permanent.
Tibetan
ན་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ནོར་བར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འགྱུར་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟག་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པ་སྟེ། གང་ལ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གཉི་ག་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཞེ་ན། །དེའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མི་རྟག་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་ཆོས་གཟིངས་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་གསུངས་ལ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་དངོས་པོར་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་འགལ་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དབང་འབྱོར་རྣམ་ཀུན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འཇིག་པས། །གཟིངས་འདྲར་བརྗོད་པ་མདོ་སྡེའི་དོན། །དགོངས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་དབང་འབྱོར་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞིག་པར་མཛད་ཀྱི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་རྣམ་པར་གཞིག་པར་མཛད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཟིངས་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་མདོ་ལས་འབྱུང་བའི་དགོངས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པར་བདག་གིས་ཤེས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་གནས་གང་ཡིན། ཅི་སེམས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་སེམས་ཡིན་ན་ནི་དེ་གང་ན་ཡོད་པ་དེར་ཆོས་གཞན་དག་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་བསྟན་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། གནས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །དེ་ཡི་གནས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གནས་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་དེའི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་མི་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཉེས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས་ན། །སེམས་ནི་དེ་ཡི་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་གནས་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི་
Chinese
因此，是由于虚构而进入的缘故。那是由于缘于如是的缘故，才能无误地见到法界。由于具有不变的缘故，无分别即是常。这被称为第二个理由，凡是有变化的，那一定是无常的，而无分别本身是没有变化的。因此，两个理由都是成立的，无分别就是常。如果问怎么也是无常呢？因此说：由于是有为法，所以是无常。因为一切有为法都显现为无常，所以称为无常。诸比丘，你们知道法如筏喻，尚应舍弃诸法，何况非法？这样说了。如果无分别的智慧存在，并且所谓的如是也作为事物存在，那怎么不会成为矛盾呢？因此说：为了获得一切圆满的自在，通过舍弃布施等，筏喻所说的经部之义，是向诸佛宣说的。这样说了，为了获得具备一切殊胜的自在，诸佛世尊舍弃了布施等，但没有舍弃无分别的智慧，因为如来们是它的自性。因此，经中出现的“如筏”之意，我知道是仅就布施等而言而说的。那么，无分别智慧的处所是什么呢？是心吗？还是其他？如果说是心，那么它在哪里，其他法也就在那里，那就会成为繁琐。如果说是其他，那就必须指出来。因此说：成为其他处所的，被认为是它的处所。这样说了，处所转变就是指如是，是智慧的处所。为什么不说是心呢？因此说：因为会变成两种过失，所以心不是它的处所。这样说了。如果心成为处所的话，那么
English
Therefore, it is because of entering through fabrication. That is because of focusing on Suchness, one sees the Dharmadhatu without error. Because of possessing immutability, non-discrimination itself is permanent. This is called the second reason: whatever has change is only impermanent, but non-discrimination itself has no change. Thus, both reasons are valid, non-discrimination is permanent. If asked how it is also impermanent, therefore it is said: Because it is conditioned, it is impermanent. Because all conditioned things appear as impermanent, it is called impermanent. Monks, knowing that the Dharma is like a raft, you should abandon even the Dharmas, what need is there to mention non-dharmas? So it was said. If non-discriminating wisdom exists, and what is called Suchness also exists as a thing, then how will it not become contradictory? Therefore, it is said: In order to obtain all perfect dominion, by abandoning generosity and so on, the meaning of the Sutra spoken of as a raft, is spoken to the Buddhas. Thus it is said, in order to obtain dominion endowed with all perfections, the Buddhas, the Bhagavat, abandon generosity and so on, but do not abandon non-discriminating wisdom, because the Tathagatas are its nature. Therefore, the meaning of 'like a raft' that appears in the Sutra, I know is spoken only in terms of generosity and so on. What is the place of that non-discriminating wisdom? Is it the mind? Or is it something else? If it is said to be the mind, then wherever it is, other dharmas are also there, and that would become elaborate. If it is something else, then it must be pointed out. Therefore, it is said: That which has become another place, is considered to be its place. Thus it is said, the change of place refers to Suchness, it is the place of wisdom. Why is it not said to be the mind? Therefore, it is said: Because it would become two faults, the mind is not its place. So it is said. If the mind becomes the place, then
Tibetan
ཉེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསགས་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡིན་ན་ནི་དེ་མི་རུང་སྟེ། འཁོར་བ་པའི་ས་བོན་མ་ལུས་པར་བཏོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་གྱི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་བརྟེན་ཏོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་མི་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔེ་ཞིག་མེད་ན་འདི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་རུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འགྲོ་བའི་བགེགས་བྱེད་མ་ཡིན་པས། །སྐབས་ནི་རབ་ཏུ་འབྱེད་པས་ན། །ནམ་མཁའ་གཟུགས་སུ་སྣང་ཀུན་གྱི། །གནས་སུ་འདི་ནི་ཡོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་གནས་ནི་གྱུར་པ་ན། །དེ་ནི་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་གནས་ལ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ འགྲོ་བའི་རྒྱུན་ལ་བགེགས་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་སྐབས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པས་ན་ནམ་མཁའ་ནི་གནས་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་གནས་གྱུར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གི །ཇི་སྲིད་དུ་གནས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་འབྱུང་བར་སྟོན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་ནི་དེ་ཡི་གནས། །ཞེས་བྱ་བས་མཇུག་བསྡུས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གནས་སོ། ཅིག་ཤོས་ནི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདི་དག་གསལ་བར་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་དང་ནི་གནས་གྱུར་པ། །དེ་གཉིས་དེ་ཚེ་ཕན་ཚུན་དུ། །གནས་ཀྱི་དངོས་པོར་འདོད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ། འདི་གཉི་ག་ཡང་ཕན་ཚུན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་གཅིག་ཁོ་ན་གནས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཉི་ག་ལ་ཡང་གནས་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གནས་གྱུར་པ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་འབྱུང་ལ། ཡེ་ཤེས་མེད་པར་ཡང་གནས་གྱུར་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གནས་སྐབས་དེ་ན་བརྗོད་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཅིག་ཅར་འཇུག་སྟེ། རྩ་བ་དང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ
Chinese
过失有两种。为什么呢？因为名为“心”者，意欲积聚和进入各种形象。如果说是第一种情况，那是不行的，因为轮回的种子已经全部拔除了。第二种情况也不对，因为没有进入的识。而且，心是普遍形象的事物完全断绝者，而超世间的智慧则与此相反。因此，应当依赖智慧，而不应依赖识。这样教导说，因为它不是如实地进入事物，所以不应依赖它。智慧是如实地完全断绝事物如何存在者，所以应当依赖它。这是它的要点。如果没有一个例子，这怎么能理解呢？因此说： 不作行之碍， 以善分别故， 如虚空于诸， 有色之所依。 如是住转变， 彼乃极进入， 于具过之住，无有。 这样说，例如有色法 不作行之流的障碍，因此虚空善于分别，所以虚空被称为处所。同样，如果住转变，则会产生无分别的智慧。只要住处具有过失，无论如何也不会产生。因此，以“彼乃彼之住”作结。如果那样的话，因为依赖它而产生，所以如来藏是处所，另一个是能依，如果有人坚持要明确这些，因此说： 智慧与住转变， 彼二于彼时， 许为住之物。 这样说，意思是说：这两个也互相以力量而转变，因此并非确定唯一一个成为处所，而是两者都具有处所和所依的事物。这样显示说，没有住转变，也不会产生无分别的智慧，没有智慧，也没有住转变。因此，在那住的阶段，两种说法同时适用，根本和完全分别
English
There are two kinds of faults. Why is that? Because that which is called "mind" desires to accumulate and enter into various forms. If it is the first case, that is not possible, because the seeds of samsara have been completely removed. The second case is also not correct, because there is no entering consciousness. Moreover, the mind is that which completely cuts off the object of general appearance, while the transcendental wisdom is the opposite of that. Therefore, one should rely on wisdom, and not rely on consciousness. Thus it is taught, because it does not enter into things as they are, so one should not rely on it. Wisdom is that which completely cuts off how things exist as they are, so one should rely on it. This is the gist of it. If there is no example, how can this be understood? Therefore, it says: Because it does not hinder going, Because it distinguishes well, Like the sky for all, Appearances of form, this is the place. Likewise, when the place is transformed, That is the ultimate entry, In a place with faults, there is none. Thus it is said, for example, the forms of matter Do not hinder the flow of going, therefore the sky distinguishes well, so the sky is called a place. Similarly, if the place is transformed, then non-conceptual wisdom will arise. As long as the place is with faults, it will not arise in any way. Therefore, it concludes with "That is its place." If that is the case, since it arises by relying on it, thusness is the place, and the other is the dependent. If someone insists on clarifying these, therefore it says: Wisdom and the transformation of the place, Those two at that time, Are considered to be the object of the place. Thus it is said, meaning that these two also transform each other by power, therefore it is not certain that only one becomes the place, but both have the object of the place and the dependent. Thus it is shown that without the transformation of the place, non-conceptual wisdom will not arise, and without wisdom, there is no transformation of the place. Therefore, at that stage of dwelling, both expressions apply simultaneously, root and complete distinction.