Tibetan
་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རིམ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་དོ་ཞེས་ནི་མི་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་རེ་ཞིག་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པའི་ནི་རྗེས་སུ་བྱ་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ།། འབྲས་བུ་འགའ་ཡང་རྒྱུ་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ་ཡོད་པའི་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ། །རྟག་པ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། རྟག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རིལ་གྱིས་ཉེ་ཡང་རེས་འགའ་འབྲས་ བུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ན་དེའི་འབྲས་བུར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྟག་པས་རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅིག་ཅར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ན་ནི་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་སོ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་ལས་གཞན་པ་གང་གིས་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ། གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་མ་ལུས་པས་སྟོང་པ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཆུང་ཟད་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་དངོས་པོ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་གཅད་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་མ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་མཚ
Chinese
不是追随一切的。因此，毫无疑问，这两者在某些方面是不同的。因此，如果认为即使不是次第产生，具有次第的果也不会相违，那是不合理的。我们也不会说，果追随所有因的法。然而，暂时毫无疑问地，果必须追随因所具有的，并且必须进行区分，因为因和果的实物之因仅限于此。有些果对于想要常因的人来说，不存在区分的追随，因为常法没有区分。如果不是这样，那就只会变成常法，而不是常法。也不是追随追随者的行为，因为即使非常接近，有时也不会产生果。如果某事物不追随某事物所具有的追随，那么它就不可能是它的果，因为会变得非常过分。这样一来，常法暂时无法次第地发挥作用。也不是同时发挥作用，因为如果追随后来才做事的自性，就无法避免不产生果，就像之前一样。如果不追随，那么它的常性就会丧失。除了次第和同时之外，没有其他方式可以发挥作用，因为如果这两者之间没有完全的区分，那么由于没有完全的决断，它们就会互相排斥，因为这是存在的特征。认为完全空无能力的物体本身也是不合理的，因为会变得非常过分。这样一来，石女的儿子等也会变成实物。因此，由于没有任何理由可以在没有实物的情况下进行命名，所以在没有实物的情况下，即使是微小的事物也无法成立。如果它不成立，那么实物也不会成立，因为区分不相符的方面没有成立。没有从不相符的方面返回的自性，即使是稍微也不能完全决断自己的体性。因此，仅仅是缺乏发挥作用的能力，就成了兔子角等的体性特征。
English
It is not following everything. Therefore, without a doubt, these two are different in some ways. Therefore, if one thinks that even if it is not produced in sequence, the sequential result will not be contradictory, that is unreasonable. We would not say that the result follows all the laws of cause. However, for the time being, without a doubt, the result must follow what the cause has, and a distinction must be made, because the cause of the real thing of cause and effect is limited to this. Some results, for those who want a permanent cause, there is no following of distinction, because permanence has no distinction. If it is not so, then it will only become permanent, not permanent. Nor is it following the actions of the follower, because even if it is very close, sometimes it does not produce results. If something does not follow the following of what something has, then it cannot be its result, because it will become too excessive. In this way, permanence cannot temporarily function sequentially. Nor does it function simultaneously, because if one follows the nature of doing things later, it is impossible to avoid not producing results, just like before. If one does not follow, then its permanence will be lost. There is no other way to function other than sequentially and simultaneously, because if there is no complete distinction between these two, then because there is no complete determination, they will exclude each other, because this is the characteristic of existence. It is also unreasonable to think that an object that is completely devoid of ability is itself, because it will become too excessive. In this way, the son of a barren woman, etc., will also become real things. Therefore, since there is no reason to name something without a real thing, without a real thing, even a small thing cannot be established. If it is not established, then the real thing will not be established, because the distinction of incompatible aspects has not been established. The nature that has not returned from the incompatible aspects, even slightly, cannot completely determine its own nature. Therefore, merely lacking the ability to function has become the characteristic of the nature of rabbit horns, etc.
Tibetan
ན་ཉིད་ཡིན་ལ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དངོས་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་འགའ་ཞིག་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེའི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུ་ཡུལ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་རང་གི་རྣམ་པར་འཇོག་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཕན་པ་བྱེད་པ་ན་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྟག་པ་དེའི་རྟག་ པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གི་རྒྱུར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཕན་མི་འདོགས་བཞིན་དུ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་རྟོག་ན་ནི་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དང་འདྲ་བར་རྟག་པར་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ན་ནི་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བ་བཟློག་དཀའོ། །འོན་ཏེ་ཐ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ཀྱང་རུང་འགའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་མཁས་པ་རྣམས་དེ་ལ་དངོས་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཤེས་པ་དེར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་གང་གིས་ན་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །དེའི་ཁྱད་པར་བདག་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་ན་མིང་ལ་ནི་བརྩད་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟ
Chinese
是那样的。与此相反，则可以认为是事物的体性。因此，对于与兔角等无有差别的各别观察的止灭等，具有认识的人们，不应安立为事物，因为没有它的原因。如此，如果各别观察的止灭等成为某些知识的对境，那么，那时就必须毫不犹豫地承认它是该知识的原因的事物，因为不是原因就没有原因的对境。只是原因的差别安立自己的相，因此说对识有利益就是对境。如果不是这样，那么常法的常性本身就会消失，因为在任何情况下都不能成为次第和同时的原因。然而，即使不施加利益，也认为它是识的对境，那么，该识的自性以所有方式跟随它，因此该识也像它的自性一样，恒常跟随，所以会成为常法。如果不跟随，那么就难以避免它的常性本身消失的过失。然而，即使是遍知的心，也不接近任何对境的事物，如果这样认为，那么，智者们不应将它安立为事物，因为没有在该识上安立名称的原因。它与兔角等完全不存在的事物相比，还需要通过什么来证明它与它们不同呢？必须区分，因为没有从非事物中区分开来的自性，不能被认为是事物本身。说它的差别在于具有我之自性，也是不合理的，因为对于非事物来说，也具有与所有能力分离的体性的我之自性。对于与石女之子等无有差别的那个，如果也命名为事物，那么对于名称就没有争论了。然而，具有认识，以成办意义为目的，从而研究事物自性的人们，由于极其不可见的自性，空无所有能力，与石女之子等无有差别，是那样的。
English
That is how it is. Conversely, it can be considered the nature of things. Therefore, it is not reasonable for those with understanding to designate as things the cessations of separate examination, etc., which are no different from rabbit horns, etc., because there is no cause for them. Thus, if the cessations of separate examination, etc., become the object of some knowledge, then at that time, it must be undoubtedly admitted that it is the cause of that knowledge, because without a cause, there is no object of the cause itself. It is said that only the difference of the cause establishes its own aspect, so benefiting consciousness is the object. If it is not so, then the very permanence of the permanent will be lost, because it cannot be the cause of sequence and simultaneity in any case. However, even if it does not confer benefit, if it is still considered the object of consciousness, then the nature of that consciousness follows it in every way, so that consciousness also follows it permanently, like its own nature, so it will become permanent. If it does not follow, then it is difficult to avoid the fault that its very permanence is lost. However, even the mind of the omniscient does not approach any object as a thing, if one thinks so, then the wise should not designate it as a thing, because there is no cause to designate a name on that consciousness. Compared to things that are completely non-existent, such as rabbit horns, what else needs to be proven to be different from them? It must be distinguished, because a nature that is not distinguished from non-things cannot be regarded as a thing itself. It is also unreasonable to say that its difference lies in having the self-nature of self, because even for non-things, there is the self-nature of self, which is the nature of being separated from all abilities. If that which is no different from the son of a barren woman, etc., is also named a thing, then there is no dispute over the name. However, those who have understanding, who aim to accomplish meaning, and thus examine the nature of things, are like that, because of the extremely invisible nature, empty of all abilities, and no different from the son of a barren woman, etc.