Tibetan
་པ་ཁོ་ན་བས་ལེགས་པར་བྱེད་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ནུས་པའམ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ ཤེས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཡང་དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་དེ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་ནུས་པའམ། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ནུས་པའང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟག་ཏུ་ཉེ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གསལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཅག་གི་ལུགས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་རིགས་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་གསལ་བ་དང་གསལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་དང་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡང་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གསལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་པ་ཡང་བཟློག་དཀའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གསལ་བར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། དངོས་པོ་རྣམས་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་བཀག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དེ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་ཀྱང་མ་བྱས། གཉི་གས་ཀྱང་མ་བྱས། དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་མ་སྤྲུལ། དུས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བསྒྱུར། རྐྱེན་གཅིག་པུ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་བཀའ་འདི་ནི་བྱེད་པ་དགག་པ་ལྷུར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བར་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བཤད་པ་འདི་བཟང་གི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། དོན་དམ་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར། །བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རིགས་ཏེ། འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་བདེན་གྱི། ཆོས་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ཡང་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དགག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲིས་པ་དང༌། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་ཏོ། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་བཞུགས་ནས་བདེན་པ་གཅིག་ཀྱང་གྲུབ་པ་མ་མཐོང་ན་བཞི་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་རིགས་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ལུང་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གླང་པོ་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས། གང་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་ཡི། །དངོས་པོ་འགའ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་དངོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་དག་ནི་སྐྱེ་བར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཞན་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་ཅི་སྐྱེད་འགྱུར་ཞེས། །རྒྱུ་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོང་ཞིང༌། །སྐྱེ་དང་འཇིག་དང་གནས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང༌། །འདི་ནི་དངོས་མིན་ དངོས་པོ་མེད་པའང་མིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོ
Chinese
仅仅比那更好做就变得毫无意义了。如果能力或者它的识是成为识的自性，那么那时在使根变得更好之前，就会发生对它的识产生，因此使之变得更好就变得毫无意义了。因此，使之变得更好也不是作为在那境上产生识的相状，像这样如果所要显现的事物自己不能，或者它的识不是成为识的自性，那么即使它的识已经产生，也不会成为它的识的境。然而，如果能力也是它的识成为识的自性，那么那时就像它的自性一样，因为原因没有不齐全的，所以识总是接近的，因此显现者们不是产生识的。另外，按照你们的观点，一切事物的种类都是恒常存在的自性，因此显现和显现者们以及所要显现的也是恒常存在的，因此安立显现等等是不合理的。因为显现者们连少许也不做，所以一切事物都将恒常显现的推论也是难以避免的。因此，说显现是不好的。因为存在于顺应的一方，所以也不是不决定的理由，也不是相违的，因此，在胜义中一切事物都是恒常无自性的，这个就成立了。因此，薄伽梵在《萨鲁绿树经》中，遮止了事物是自和他和二者和无因的，如所说名和色的苗芽，不是自己所作，也不是他者所作，也不是二者所作，也不是自在天所化，也不是时间所变，不是仅仅依赖于一个缘，也不是从无因而生等等。其他有些人说，这部经是着重于遮止作者，那些人的说法也是不合理的，因为在胜义中没有任何事物产生
English
Merely making it better than that alone becomes meaningless. If the ability or its consciousness is the nature of becoming conscious, then at that time, before making the senses better, consciousness will arise for it, therefore making it better becomes meaningless. Therefore, making it better is also not reasonable as the characteristic of consciousness arising on that object. Like this, if the object to be manifested cannot do it itself, or its consciousness is not the nature of becoming conscious, then even if its consciousness has arisen, it will not become the object of its consciousness. However, if the ability is also its consciousness becoming the nature of consciousness, then at that time, just like its own nature, because the causes are not incomplete, consciousness is always close, therefore the manifesters are not the ones who produce consciousness. Furthermore, according to your view, all kinds of things are constantly existing nature, therefore manifestation and the manifesters and what is to be manifested are also constantly existing, therefore establishing manifestation and so on is not reasonable. Because the manifesters do not do even a little, therefore the inference that all things will always be manifest is also difficult to avoid. Therefore, saying manifestation is not good. Because it exists on the side of agreement, it is also not an uncertain reason, nor is it contradictory, therefore, in the ultimate sense, all things are always without self-nature, this is established. Therefore, the Bhagavan in the "Sālu Green Tree Sutra," prohibited things from being self, other, both, and without cause, as it is said, the sprout of name and form is not made by itself, nor by others, nor by both, nor transformed by the Lord, nor changed by time, not relying on just one condition, nor born from no cause, and so on. Other people say that this sutra is focused on prohibiting the maker, those people's说法 is also unreasonable, because in the ultimate sense, no things arise
Chinese
的缘故。 如果真实中某事物被证实产生，那么这个说法才是好的，否则就不是。因此，圣者龙树的尊前也说：为了驳斥胜义中的产生，不是从自产生，不是从他产生，不是从二者产生，不是无因产生。任何事物在任何地方，产生都是不存在的。如是说。因此，胜义中一切法都应是无生。如圣者《正法集》中所说：无生是真实的，其他法是不存在的。就像这样。这无生也是因为与胜义中的证悟相符，所以称为胜义。像这样，因为没有任何需要驳斥的生等成立，因为无境不与无相连，所以执着于无生等只是戏论，就像对唯识等进行分别一样。胜义中，不应将真如说成无生等，因此，圣者妙吉祥童子询问真如，圣者无垢称却一言不发。圣者如来智慧手印三摩地经中也说：安住于菩提树下，如果连一个真谛都无法证成，何况是四个？如是说。这样，暂时通过理证，一切事物都被证实为空性。这也可以通过圣教来证实。其中，《象力经》中说：在其中，有产生可能的事物，任何也找不到。对于无自性的事物，愚童们却认为有产生。如是说。圣者《宝源经》中也说：在其中，没有自性，没有自性，如何变为他缘？没有自性，如何生起他物？如是因，如来已宣说。如是说。《龙王海请问经》中也说：前际空，后际空，生、灭、住的事物空。这不是实有，也不是没有实有。一切法都以自性空。
English
Therefore. If something is proven to arise in reality, then this statement is good, otherwise it is not. Therefore, the venerable Nagarjuna also said: In order to refute arising in the ultimate sense, it is not from self, not from other, not from both, not from no cause. Whatever things, wherever they are, arising never exists. Thus he said. Therefore, in the ultimate sense, all dharmas should be without arising. As it is said in the Holy Collection of True Dharmas: Non-arising is true, but other dharmas do not exist. Like that. This non-arising is also called ultimate because it is in accordance with the realization in the ultimate sense. Like this, since nothing to be refuted such as arising is established, and since non-existence is not connected to the absence of an object, holding on to non-arising etc. is merely elaboration, just like discriminating about mind-only etc. In the ultimate sense, the thusness should not be spoken of as non-arising etc. Therefore, the venerable Manjushri Kumara asked about the thusness, and the venerable Vimalakirti remained silent. In the Sutra of the Samadhi of the Tathagata's Wisdom Mudra, it is also said: Having sat at the Bodhi tree, if one cannot see even one truth established, what need to mention four? Thus he said. Thus, for the time being, by reasoning, all things are proven to be without self-nature. This can also be proven by scripture. Among them, in the Elephant Strength Sutra, it is said: In which, a thing that has the possibility of arising, nothing is found. For things without self-nature, children think that they arise. Thus he said. In the Holy Jewel Source Sutra, it is also said: In which there is no self-nature, without self-nature, how can it change into other conditions? Without self-nature, how can it generate other things? Such cause, the Tathagata has taught. Thus he said. In the Sutra Requested by the Dragon King Ocean, it is also said: The beginning is empty, the end is empty, the things of birth, destruction, and abiding are empty. This is not real, nor is it non-real. All dharmas are empty by their own nature.