Tibetan
ན་ནི་དེ་དག་འཇུག་པ་ལ་མི་བརྟེན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ན་ནི་དེ་དག་འཇུག་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། དགེ་སློང་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངེས་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་པར་མི་བྱ་ལ། སྦྱིན་པ་མི་སྦྱིན་པར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ཚད་གཟུང་བར་སླའམ། རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མ་ལགས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་མི་དམིགས་པར་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ཀྱང་གཟུང་བར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྦྱིན་པའི་སྒྲ་ནི་འདིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་ཡིན་པར་བཞེད་དེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ལེན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཡོན་གནས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །བསྔོ་བ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་ སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་དུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང༌། ཡོན་གནས་དང༌། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མོས་པ་དེ་ནི་བསམ་པ་ཚད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་འཐོབ་ལ། རྫབ་རྫུབ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལག་མཐིལ་ན་ཡོད་པ་དང་འདྲ་བས་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་གོ་སྐབས་ཐག་བསྲིངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་དོན་གང་ཡིན་པར་འདོད། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ན་ཡང་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡང་དག་པ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཡོད་པ་དང་སྔ་ན་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་གཅིག་ལ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་ཡང་དག་པར་ན་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་རག་ལས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདི་དག་ཡང་དག་པར་ན་གཞན་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་སྔར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ནི་འདི་དག་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་པ་མི་འཐད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་གཅིག་ལ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། མི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།། དེས་ན་འདི་དག་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་རབ་ཏུ་མངོན་པས་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡིན། ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ། ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡང་དག་པར་ན་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཡིན
Chinese
因为它们不依赖于进入那些（状态），所以在禅定的时候，布施等等被置于平等的状态。然而，在预备和结束的阶段，它们是进入的。因此，在圣《宝积经》中也说：‘比丘们，菩萨不应执著于布施的自性，也不应不布施。’等等，广为宣说。因此，在圣《般若波罗蜜多经》等等中，宣说了基于对空性的信仰和不执著的布施等等的果报是巨大的，并且是完全清净的。如所说：‘善现，你怎么想？东方虚空容易测量吗？’善现回答说：‘世尊，不容易。’‘善现，同样，菩萨不执著地行布施，其福德的量也不容易测量。’等等，如是宣说。布施这个词在这里被认为是六度，因为有‘布施的六度’这样的说法。在圣《宝源经》中也说：‘菩萨智慧极寂静，为菩提之故而行持，应了知一切法无自性，布施也应了知为无自性，受者也应了知为无自性，施物也应了知为无自性，回向也应了知为无自性，回向者也应了知为无自性，回向处也应了知为无自性。’为什么呢？因为布施以布施的自性而空。同样，受者、施物、布施的果报、完全回向以及菩提的自性也应如此运用。这样，对空性的信仰，通过无量发心之门，将使布施波罗蜜多完全清净，并且这个布施也将获得布施波罗蜜多的名称，并且也将变得真实不虚。
English
Because they do not depend on entering those (states), so in the time of samadhi, giving and so forth are placed in a state of equanimity. However, in the preparatory and concluding stages, they do enter. Therefore, in the Holy Ratnakuta Sutra, it is also said: 'Monks, Bodhisattvas should not fixate on the nature of giving itself, nor should they not give.' and so forth, is extensively taught. Therefore, in the Holy Prajnaparamita Sutra and so forth, it is taught that the result of giving and so forth, based on faith in emptiness and non-attachment, is very great and is completely pure. As it is said: 'Subhuti, what do you think? Is it easy to measure the eastern sky?' Subhuti replied: 'Bhagavan, it is not.' 'Subhuti, likewise, the merit of a Bodhisattva who gives without attachment is also not easy to measure.' and so forth, is taught. The word 'giving' here is considered to be all six perfections, because there is the saying 'the six perfections of giving.' In the Holy Ratnakara Sutra, it is also said: 'Bodhisattvas, whose wisdom is extremely peaceful, should practice for the sake of enlightenment, and should understand that all dharmas are without inherent existence. Giving should also be understood as without inherent existence. The receiver should also be understood as without inherent existence. The object of giving should also be understood as without inherent existence. Dedication should also be understood as without inherent existence. The one who dedicates should also be understood as without inherent existence. The place to which one dedicates should also be understood as without inherent existence.' Why is that? Because giving is empty of the nature of giving. Likewise, the receiver, the object of giving, the result of giving, the complete dedication, and the nature of enlightenment should also be applied in the same way. In this way, faith in emptiness, through the door of immeasurable intention, will make the perfection of giving completely pure, and that giving will also obtain the name of the perfection of giving, and will also become true and not false.
Chinese
如是广说。如是，不缘的布施等，因为果大，并且完全清净的缘故，其果无上圆满正等觉犹如在手掌中一样，因此有缘的机缘仅仅是延长了而已。 任何说一切法无自性，对此作何解释？如果因为自性空而无自性，那么此时就成了已成之事的重述等等。对此，如果仅仅因为自性空而安立为无自性，也没有相违，也不是已成之事的重述。如果诸法的自性是真实存在的，那么依赖于他而存在以及先前不存在也是不合理的，因为存在和不存在对于同一个事物来说，即使是依次也是相违的。因此，这些事物真实而言，如同幻术一般，仅仅是以依赖于他者的自性而无自性。先前已经阐述过，自性不是被造作的。这些真实而言也不是从他者而有的，因为这也已经充分证明过了，怎么会是已成之事的重述呢？在名言中，这些是依赖于他者的自性而存在的，因此也不会有恒常存在等等的过失。如是，如果诸法以自性而具有自性，那么以自己的自性也不可能不存在，同样，安住于自己的自性也是不合理的，因为是相违的。对于真实存在的法的一个自性来说，具有存在和不存在，安住和不安住等等相互矛盾的法是不合理的。因此，这些因为没有自己的自性，并且不安住于自己的自性，所以非常明显地显现为无自性，怎么会是已成之事的重述呢？如果是遍计所执的自性而无自性，那么也不是已成之事的重述，因为先前已经证明过了，因为正量所破就是遍计所执的自性。诸法的生起，真实而言，也是正量所破。
English
Thus it is extensively explained. In this way, giving, etc., which rely correctly on non-objectification, are because of the great fruit and because of being completely pure, the fruit of unsurpassed, perfectly complete enlightenment is like being in the palm of one's hand. Therefore, the opportunity for objectification is only prolonged. What meaning is intended by saying that all phenomena are without intrinsic nature? If it is without intrinsic nature because of being without self, then at that time it becomes a mere repetition of what is already established, and so forth. Even if it is established as being without intrinsic nature merely because of being without self, there is no contradiction, and it is not a mere repetition of what is already established. If the intrinsic nature of things were truly existent, then being dependent on others and not existing previously would also be unreasonable, because existence and non-existence are contradictory even sequentially for one thing. Therefore, these things, in reality, are only without intrinsic nature by way of an intrinsic nature that depends on others, like an illusion. It has already been shown that intrinsic nature is not something that is made. These are also not existent from others in reality, because this has already been thoroughly proven, so how could it be a mere repetition of what is already established? In conventional terms, these engage as being of a nature dependent on others, so there is no fault of being eternally existent, and so forth. Thus, if things have intrinsic nature by their own nature, then it is impossible for them to be non-existent by their own nature, and similarly, it is unreasonable for them to abide in their own intrinsic nature, because it is contradictory. It is unreasonable for one truly existent intrinsic nature of a thing to possess contradictory qualities such as existence and non-existence, abiding and non-abiding, and so forth. Therefore, since these are without their own nature and do not abide in their own intrinsic nature, they clearly and manifestly appear as being without intrinsic nature, so how could it be a mere repetition of what is already established? If it is without intrinsic nature by way of the intrinsic nature of what is imputed, then it is also not a mere repetition of what is already established, because it has already been proven that what is refuted by valid cognition is the intrinsic nature of what is imputed. The arising of things, in reality, is also what is refuted by valid cognition.