Tibetan
པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་རུང་བ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པས་ནི་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་ཐ་དད་ཀྱང་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མའི་བདག་ ཉིད་དུ་འབྲང་བ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉི་ཚེ་བའི་ཤེས་པ་དག་གིས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལམ་གཞན་གྱིས་ཐར་པ་མེད་ཅེས་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་སྙམ་དུ་བློ་འབྱུང་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་མེད་པས་ཐར་པ་ནི་མེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིགས་ཅན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་འབྱུང་བའི་བློ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ལྟ་བ་ངན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་ཞེས་བགྱི་བ་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། རེག་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། ཁམས་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་ པ་ནི་ཞེས་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས། ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ཙམ་དུ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་དུ་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ཙམ་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་འགྲོལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་འདི་ལྟར་གཉིས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཡང་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་གི་ལམ་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འཇམ་དཔལ་ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དག་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྟེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དེ་ལས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལས་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལས་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་འབྱུང་ངོ༌། ལྟ་བ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། །ལྷའི་བུ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བྱུང་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དོན་དམ་པར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །གང་མི་རྟོག་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཚུལ་
Chinese
完全显示了能够获得菩提果位。因此，如来之声被认为是自性光明，是法界中人与法无我的特征。如是宣说，即是完全显示一切皆为无上正等觉之自性。此外，所谓“乘”，是指通往涅槃之城的唯一道路，因为从此出发。唯有知晓此唯一真谛，方能获得解脱，否则不能。此唯一真谛也仅有一个，否则将导致无尽的过失。虽然观点各异，但追随事物之唯一真谛的自性是不存在的。因此，具有唯一自性之境的智慧，也唯有唯一自性。佛陀和菩萨们，那些正确领悟此唯一真谛者，他们的智慧也是显现此唯一真谛之境，因为在一切方面都是普遍愚昧的对治。片面的知识无法证悟此唯一真谛，因为会导致过于极端的过失。如果那样，一切都将能见到此唯一真谛。因此，证悟人法无我之唯一真谛的智慧，才是获得涅槃的正确道路，否则不是，因此乘唯有一个。因此，世尊开示说，其他道路无法获得解脱。如《圣楞伽经》云：“如是，大慧，其他众生见一切法皆依赖因缘，便生起欲求涅槃之心。大慧，不见法无我者，则无解脱。大慧，此乃声闻乘现观之种姓，对于非决定者生起决定之念。大慧，为了遣除此等恶见，应勤修瑜伽。”如《圣般若波罗蜜多经》云：
English
It is fully shown that one can attain the state of enlightenment. Therefore, the voice of the Tathagata is considered to be naturally luminous, characterized by the selflessness of persons and phenomena in the realm of Dharma. As it is said, it is to fully show that everything is the very nature of unsurpassed perfect enlightenment. Furthermore, the so-called "vehicle" refers to the very nature of knowing the only path to the city of Nirvana, because one goes from here. Only by knowing that very truth can liberation be attained, but not by other means. That very truth is also only one, otherwise it would lead to endless faults. Although views may differ, there is no following of the nature of the one and only truth of things. Therefore, the wisdom that has the object of the one and only nature is also only of the one and only nature. Buddhas and Bodhisattvas, those who have correctly understood this very truth, their wisdom is also the object of manifesting that very truth, because in all aspects it is the antidote to universal ignorance. Fragmentary knowledge cannot realize this very truth, because it would lead to too extreme a fault. If that were the case, everything would be able to see this very truth. Therefore, the wisdom that directly perceives the very truth of the selflessness of persons and phenomena is the correct path to attain Nirvana, and not otherwise, therefore there is only one vehicle. Therefore, the Blessed One taught that there is no liberation through other paths. As the Holy Lankavatara Sutra says: "Thus, Mahamati, other beings, seeing that all dharmas depend on causes and conditions, arise with the desire to attain Nirvana. Mahamati, those who do not see the selflessness of dharmas have no liberation. Mahamati, this is the lineage of the realization of the Hearers' Vehicle, giving rise to the thought of certainty for those who are not certain. Mahamati, in order to dispel these evil views, one should diligently practice yoga." As the Holy Perfection of Wisdom Sutra says:
Chinese
扬！ 贤首，二者是事物。无二是无事物。 请问世尊，何为“二”？ 世尊开示：贤首，于色蕴生起执着，是为二。 同样，于蕴、界、触、受、六界、缘起、禅定、无色、痛苦、无我、快乐、有情等生起执着，如是广说。 执着多少，即为多少二。 二有多少，即为多少事物。 事物有多少，即为多少轮回。 轮回有多少，即有多少众生不得解脱。 因此，应知以这种方式，对于如此执着于二，连随顺的安忍也不应有。 圣者《入二谛经》中也说：一切烦恼的根本是执着于实有，因此唯有修习诸法无自性，才能断除烦恼，其他途径则不然。 文殊，如何调伏烦恼？如何完全了知烦恼？ 文殊答道：就胜义谛而言，一切法皆是极度不生不灭的事物。 就世俗谛而言，由于并非实有而产生颠倒，从非有产生颠倒，由此产生遍计和分别。 从遍计和分别产生不如理作意。 从不如理作意产生我执。 从我执产生见解的缠缚。 从见解的缠缚产生烦恼。 天子，若有人以不知一切法在胜义谛中极度不生不灭的方式来理解，那他在胜义谛中就没有颠倒。 谁在胜义谛中没有颠倒，他就不作分别和遍计。 谁不作分别和遍计，他就如理而行。 谁如
English
Yang! Subhuti, duality is substance. Non-duality is non-substance. The question is, Blessed One, what is meant by "duality"? The Blessed One replied: Subhuti, perceiving form as such is duality. Similarly, perceiving aggregates, elements, contact, feeling, the six elements, dependent origination, meditative absorption, the formless, suffering, selflessness, happiness, sentient beings, and so forth, is duality, as extensively explained. To the extent that there is perception, to that extent there is duality. To the extent that there is duality, to that extent there is substance. To the extent that there is substance, to that extent there is samsara. To the extent that there is samsara, to that extent sentient beings are not liberated. Therefore, it should be understood that with this method, there should not even be acceptance that is in accordance with perceiving duality in this way. Furthermore, in the Holy Scripture "Entering the Two Truths," it is taught that the root of all afflictions is attachment to things as real, and therefore, only by meditating on the lack of inherent existence of all phenomena can afflictions be abandoned, and not by any other means. Manjushri, how are afflictions subdued? How are afflictions fully known? Manjushri said: In the ultimate sense, all phenomena are substances that are utterly unborn and unarisen. In the conventional sense, from what is not existent there arises perversion, and from perversion of what is not existent, conceptualization and discrimination arise. From conceptualization and discrimination, inappropriate attention arises. From inappropriate attention, the imputation of self arises. From the imputation of self, the entanglement of views arises. From the entanglement of views, afflictions arise. Son of the gods, whoever understands that all phenomena are utterly unborn and unarisen in the ultimate sense, that understanding is not a perversion in the ultimate sense. Whoever is not perverted in the ultimate sense does not conceptualize or discriminate. Whoever does not conceptualize or discriminate has entered the proper way. Whoever
Tibetan
བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མྱ་ ངན་ལས་འདས་པར་ལྟ་བ་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་བར་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བར་བལྟ་སྟེ། འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷའི་བུ་གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ལྷའི་བུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གང་སྦྲུལ་གྱི་རིགས་འདོན་པ་དེས་ནི་དུག་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །ལྷའི་བུ་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་དག་ལ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ནི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་འདི་ཁོ་ནར་ཟད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་བདག་ལེགས་སུ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ངན་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐག་བསྲིངས་ཏེ་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པ་དང༌། ལུང་གི་སྒྲོན་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་གསལ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐྱེ་བོ་མཁས་པའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པས་བརྗོད་ཅིང་རྗེས་སུ་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་གུས་པར་རྟག་ཏུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།མཁན་པོ་ཤཱི་ལེན་དྲ་བོ་དྷི་དང་ལོ་ཙཱ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།། །། དབུ་མ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ།
Chinese
像那样进入的，不会执着于并非胜义谛存在的。谁不执着于并非胜义谛存在的，那人就不会生起一切见解，乃至不会生起胜义谛涅槃的见解。安住于无生者，以不见的方式看待烦恼，视为极见，这称为调伏烦恼。天子，当烦恼被无相的智慧和知识，在胜义谛中极为空性，极为无相，以及胜义谛中诸事物极不生不现的方式彻底了知时，天子，烦恼以不了知的方式被完全了知。天子，例如，取出蛇毒的人会平息毒性。天子，谁彻底了知烦恼的种类，那人就会以极不明显的方式平息烦恼。天子说：文殊，烦恼的种类是什么？文殊说：天子，胜义谛中，对一切法极不生不现的事物所作的分别，这就是烦恼的种类。因此，凡是必定进入善妙城市的人，仅仅是修习一切事物为空性，所以，为了这个目的，那些喜爱善良的人们，应该断绝对于恶道的分别念，并且恭敬地恒常依止那些大士们以理性和圣教之灯的集合所明示的，以及一切智者所宣说和随行之道。因此，唯一的一乘，以及一切法在胜义谛中唯有自性空性才成立。论典《中观光明》由导师莲花戒所著，圆满。堪布寂护和译师吉祥积翻译、校订并确定。
English
That which enters in that way will not cling to what is not ultimately existent. Whoever does not cling to what is not ultimately existent will not give rise to any views, not even to the view of ultimate nirvana. Abiding in the unborn, one sees the afflictions as extremely visible in an invisible way; this is called subduing the afflictions. Son of the gods, when afflictions are thoroughly known by the wisdom and knowledge of non-appearance, as utterly empty in the ultimate sense, utterly without characteristics, and when things are thoroughly known as utterly unborn and unarisen in the ultimate sense, then, son of the gods, afflictions are completely known in a way that is not known. Son of the gods, for example, whoever extracts the venom of a snake pacifies the poison. Son of the gods, whoever thoroughly knows the kinds of afflictions will become thoroughly pacified in a way that the afflictions are utterly imperceptible. Son of the gods said: Manjushri, what are the kinds of afflictions? Manjushri said: Son of the gods, in the ultimate sense, whatever conceptualization there is about all phenomena as things that are utterly unborn and unarisen, this is the kind of afflictions that was spoken of. Therefore, whoever will definitely enter the excellent city, it is only by meditating on the emptiness of all things, so for that purpose, those who delight in goodness should cut off the stream of discrimination towards the evil path and always respectfully rely on that which is clearly explained by the great beings with reasoning and the collection of scriptural lamps, and which is spoken and followed by all wise beings. Therefore, only the one vehicle, and all phenomena are established as only being empty of inherent existence in the ultimate sense. The treatise called "Madhyamaka Aloka (The Light of the Middle Way)" composed by the teacher Kamalashila is complete. Translated, revised, and finalized by the abbot Shantarakshita and the translator Paltsheg. Madhyamaka Aloka.