Tibetan
བྱེད་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་འདུ་བྱེད་དག་བདག་མེད་པ་ཙམ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དུས་གཅིག་ཏུ་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་གྲུབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དུང་ལ་སོགས་པའི་དཀར་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་རྣམས་དང་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པའི་དོན་དམ་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་དེ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་པས་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་ལྷན་ཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་གཞན་ལགས། དོན་དམ་པ་ཡང་གཞན་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་གཞན་ལ། དོན་དམ་པ་ཡང་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པས་ལྟོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཅིག་ལ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡང་ རུང་བར་དཀའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟ་བ་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཡང་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་འདོད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ནི་
Chinese
也不會變成行的一般體性，勝義諦的體性，也不會變成行唯是無我，唯是無自性，也不會變成雜染和清淨的體性，同時各自成立體性。因此，勝義諦的體性，就像海螺等的白色等一樣，對於諸行，既非彼性，亦非異性，是不可言說的。如是說。僅僅對於事物，存在彼性和異性的分別，勝義諦的一般體性，因為事物沒有自性，所以唯是不可說為彼性和異性，如果事物存在，則可能分別為彼性和異性，對於沒有事物自性的，這是不可能的，所以沒有相違。智慧自性的勝義諦，也唯是與世俗一起，安立為如是性的體性的勝義諦的一種形態。如《聖般若波羅蜜多經》所說：世尊，什麼是世俗？世間的世俗也是其他的嗎？勝義諦也是其他的嗎？世尊說：善現，世間的世俗也是其他的，勝義諦也不是其他的，世間的世俗的真如是什麼，那也就是勝義諦的真如。智慧自性的勝義諦，因為與幻化等沒有差別，所以也是真實世俗的自性，因為與證悟真如相符，所以也是勝義諦的自性，以觀待的差別，一個具有兩者的自性也不相違。還有，如你所說，圓滿福德和智慧資糧等也很難做到，這也是不合理的，因為僅僅依靠這個見解，也能夠了知圓滿資糧。像這樣，以正確的見解所引發的布施等，唯是從因完全清淨而生，所以會產生殊勝的果報和願望的實現，如果以顛倒的見解所引發的，則不然。
English
It will not become the general characteristic of actions, nor will the nature of ultimate truth become actions that are merely selfless and merely without inherent existence. It will also not become the nature of defilement and purification, with each characteristic being established simultaneously. Therefore, the nature of ultimate truth, like the whiteness of conch shells, etc., is neither the same as nor different from actions, and is unspeakable. It is said as such. Only for things, there exists the distinction of being the same and different. The general characteristic of ultimate truth is that, because things have no inherent existence, it is only unspeakable as being the same or different. If things exist, then it is possible to distinguish them as the same and different. For those without the inherent existence of things, this is impossible, so there is no contradiction. The ultimate truth of the nature of wisdom is also only considered to be the same form of the ultimate truth of the nature of suchness, together with the conventional. As it is said in the Noble Perfection of Wisdom Sutra: "Bhagavan, what is conventional? Is the conventional of the world also different? Is the ultimate truth also different?" The Bhagavan said: "Subhuti, the conventional of the world is also different, but the ultimate truth is not different. Whatever is the suchness of the conventional of the world, that is the suchness of the ultimate truth." The ultimate truth of the nature of wisdom is also the nature of true conventional because it is no different from illusion, etc., and it is also the nature of ultimate truth because it is in accordance with the realization of suchness. Therefore, due to the difference in perspective, it is not contradictory for one to have the nature of both. Furthermore, as you say, it is difficult to accomplish the complete accumulation of merit and wisdom, etc., which is also unreasonable, because one can understand the complete accumulation of merit by relying solely on this view. In this way, giving, etc., which are motivated by the correct view, arise only from a completely pure cause, and therefore will produce extraordinary results and the fulfillment of wishes. However, if motivated by a perverse view, it is not so.
Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ། ལོག་པའི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེར་དམིགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་དང་བདག་གིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་མི་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྒྱས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་ས་བོན་གྲུང་པོས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་མེད་པར་འགྱུར་བ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ན་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དེ་དག་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ན་ནི་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐབས་མཁས་པས་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་བློ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པས་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པར་མོས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ། སྲས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཚེ་
Chinese
不是的。就像由邪见所发起的戒律支分等等一样。究竟而言，因为布施等等的实物什么也没有，所以在其上执著就完全是颠倒的，就像在阳焰中执著为水一样。因此，由它所发起的所有的波罗蜜多的行为，也就像由我与我所的颠倒所发起的布施等等一样，因为是由不清净的因所发起的缘故，所以力量非常弱小。布施等等成为所缘的对境，不执著才是正确的意义的对境，就像不执著阳焰为水一样，是不颠倒的。因此，由它所发起的布施等等也会成为大果，因为是由广大的因所发起的缘故，就像由健康的种子所实现的苗芽等等一样。正因为如此，依靠不执著的布施等等，是由正确的见解所发起的缘故，智者们会生起极大的欢喜，其他则不是。如果因为不进入布施等等而变得没有福德，也不是说布施之物等等完全没有，因为在世俗中一切都是存在的。也不是在任何时候都不执著，因为在不是等持的阶段，就像幻术一样执著它们的缘故。在那个时候，就安立为由信解所产生的不执著。如是世尊说：『世尊，如何菩萨摩诃萨以善巧方便行布施，并且完全受持般若波罗蜜多？』世尊说：『善现，在此，菩萨摩诃萨行布施，并且完全行布施时，对于布施唯有幻术之想安住。』这样广说。因此，世尊化现为菩萨，对于以信解幻术等方式而寻求意义的人们，完全施舍儿子等等也是不相违背的。在入定的阶段，布施等等就完全是不执著的。在那个时候
English
It is not so. It is like the branches of discipline, etc., that are aroused by wrong views. Ultimately, since there are no real things like generosity, etc., focusing on them is only a reversal, like focusing on water in a mirage. Therefore, all the actions of the perfections that are aroused by it are also like generosity, etc., that are aroused by the reversal of self and what belongs to self, and because they are aroused by an impure cause, they are very weak. Non-apprehension, in which generosity, etc., become objects of focus, is not reversed, like not focusing on water in a mirage, because it is the object of true meaning. Therefore, generosity, etc., that are aroused by it will also become great fruits, because they are aroused by a great cause, like sprouts, etc., that are accomplished by healthy seeds. For that very reason, generosity, etc., that rely correctly on non-apprehension are aroused by correct views, so wise people will generate great joy, but others will not. If one does not engage in generosity, etc., and therefore becomes without merit, it is not that the objects of generosity, etc., are completely non-existent, because everything exists in conventional truth. It is also not that one does not apprehend at all times, because one apprehends them like illusions when one is not in a state of meditative absorption. At that time, non-apprehension arising from aspiration is established. Thus, the Blessed One said, 'Blessed One, how does a Bodhisattva Mahasattva skillfully give generosity and fully uphold the Perfection of Wisdom?' The Blessed One said, 'Subhuti, here, when a Bodhisattva Mahasattva gives generosity and fully gives generosity, only the thought of illusion abides near generosity.' Thus he spoke extensively. Therefore, the Blessed One, having become a Bodhisattva, for those who seek meaning through aspiration for illusion, etc., it is not contradictory to completely give away sons, etc. In the state of equipoise, generosity, etc., are only completely non-apprehended. At that time