Tibetan
ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བར་འགྱུར། རེ་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་ཡི་གེ་དང་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་མདོར་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྤྱིའི་རྣམ་པ་གཟུང་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ཚིག་གི་ངོ་བོར་གཞག་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་གྱིས་ཁ་བསྐང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རིག་པ་དག་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་ན་ནི་དགའ་དགུར་ཐོགས་ལ། ཟན་ཡང་བྱིན་ཅིག །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པས་བརྩད་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལས་ཕན་ཆད་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟན་པའི་དོན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དོན་ནོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་རྟག་པའི་དོན་ནི་དོན་དམ་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་པར་ཁས་བླངས་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་དེར་ཟད་པས་བརྩད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྟག་པར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་མི་བདེན་པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་དེ་བདེན་པར་འགྱུར། གཅིག་ལ་བདེན་པ་དང་མི་བདེན་པ་ ཉིད་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ནི་མི་འཐད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླངས་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེས་འགྲོ་བ་ལ་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པར་འགྱུར། དེ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་བོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཚད་མ་འམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། འོན་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་འདི་ལས་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། གདོན་མི་ཟ་བར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། ས་བོན་མེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མི་འཐད་དོ། །ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་པས་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁས་མི་ལེན་ན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མེད། དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་གྱི་ན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གང་གི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ་འདི་དོན་དམ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ངེས་པར་གཟུང་བ་ཡང་ཡིན། འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུའང་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་འདི་དོན་དམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། འདིའི་དོན་ཡང་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གྱི་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་གྱི་ན་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གྱི་ན་ཉིད་ཅག་བཀག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གཅིག་པར་འདོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་དོར་དགོས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཉི་ག་ཡང་སོ་སོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་ དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེ་ན། གཅིག་ལ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་འདི་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་དག་ནི་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་དགག་པ་ཅིག་ཤོས་བསྒྲུབ་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེའི་ཚེ་དགག་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་ནུས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་ཅིག་ཅར་གཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་
Chinese
那么这些又将归于何处呢？暂时来说，并非归于世俗谛，因为它们是不可言说的。因为世俗谛的真理是可以施设名言的。如经中所说：何为世俗谛？即世间的一切名言，以文字和声音所表达的。这简要地说明了世俗谛的含义。然而，如果将显现和可分别的事物合二为一，执取总相，并说“这就是它”，那么就会过分地推及到胜义谛，因为胜义谛也可以被说成是词语的自性。这些也不包含在胜义谛的真理之中，因为胜义谛中存在实有。也不存在其他可以弥补真理差别的形式。然而，如果将依缘而生的色、受等自证的法，也命名为世俗谛，那就可以随意安立，也请给我糌粑。因为其中稍微存在着未颠倒的部分，所以没有争论。如果说，因为刹那之后就不存在，所以无常的意义就是世俗谛的意义，与此相反，常的意义就是胜义谛的意义。如果是这样，那就是成立已成立，因为你们也承认事物是刹那性的，我们也完全同意这一点，所以没有争论。同样，世俗事物的共同特征，无论是无我等法性，都是胜义谛。无论诸如来出世与否，它在任何时候都不会改变，所以被认为是常。如果说，不真实的意义是世俗谛，那么，它怎么会成为真实的呢？在一个事物上，真实和不真实本身是相互矛盾的，这是不合理的。必须承认世俗谛是事物的任何一种自性。如果不是这样，它怎么能被确立为对众生来说是真实的呢？如果承认这一点，那就是放弃了所立下的誓言。此外，世俗谛是量，还是非量呢？如果它是量，那么这
English
Then where will these be included? For the time being, they are not included in the conventional truth, because they are inexpressible. Because the truth of conventional truth is something to be designated with terms. As it is said in the sutra: What is conventional truth? It is all the terms of the world, expressed by letters and sounds. This briefly explains the meaning of conventional truth. However, if one combines appearances and things to be distinguished, grasps the general characteristics, and says "This is it," then it will be excessively extended to the ultimate truth, because the ultimate truth can also be said to be the nature of words. These are also not included in the truth of the ultimate truth, because there exists something real in it. There is also no other form that can compensate for the difference in truth. However, if one also names the self-aware dharmas such as form and feeling that arise from conditions as conventional truth, then one can freely establish it, and please give me some tsampa as well. Because there is a slight portion of non-reversedness in it, there is no dispute. If one says that because it does not remain beyond a moment, the meaning of impermanence is the meaning of conventional truth, and conversely, the meaning of permanence is the meaning of ultimate truth. If that is the case, then it is establishing what is already established, because you also admit that things are momentary, and we completely agree with that, so there is no dispute. Similarly, the general characteristics of conventional things, whatever dharma nature such as selflessness, is the ultimate truth. Whether the Tathagatas appear or not, it does not change at any time, so it is considered permanent. If one says that the meaning of untruth is conventional truth, then how can it become true? On one thing, truth and untruth themselves are contradictory, which is unreasonable. It must be admitted that conventional truth is any kind of nature of things. If it is not so, how can it be established as true for beings? If one admits this, then one has abandoned the vow that was made. Furthermore, is conventional truth a valid cognition or an invalid cognition? If it is a valid cognition, then this
Chinese
如同世俗一样。然而，如果不是量，那么如何由此成立无我呢？如果不否认，世俗的种子，即各种识等，也必须承认为胜义存在，因为没有种子的世俗是不合理的。哪个是种子，那本身就是实有成立的。此外，如果承认实有的自性，那么对它进行虚假的增益，那个虚假的自性就是世俗谛，而没有增益的实有自性就是胜义谛，因此二谛可以区分。如果不承认，那么世俗也不存在，也无法在胜义中进行安立，因为没有安立的因。此外，如果胜义是“是何”，那么那时为了谁而成立呢？因为这也不是胜义。那怎么又是智慧所决定的呢？这也不适合被称为胜义的词语，因为这样一来，这既不是胜义，它的意义也不是殊胜的。这不是殊胜智慧的意义，因为是“是何”。如果胜义本身是“是何”，那么“在胜义中事物不存在”就只会变成对“是何”的遮止，因此会变成承认事物存在。此外，如果认为世俗和胜义是一体的，那么那时如何安立为二谛呢？只能舍弃二者中的任何一个。然而，如果是他体，那么那时二者都各自成立，因此会变成实有。 如果说是他体和非他体呢？一个上怎么会有互相矛盾的这二者呢？因此，既不是他体，也不是非他体，这种观点也是不合理的，因为是矛盾的。像这样，他体和非他体是互相排斥而存在的自性，这些如果没有否定任何一个，另一个就无法成立。那么那时又怎么能够否定呢？因为成立和否定同时在一个上是矛盾的。此外，按照你们的观点，福德和
English
like conventional. However, if it is not valid cognition, then how can selflessness be established from this? Without denying, the seeds of conventionality, such as the various consciousnesses, must also be acknowledged as existing ultimately, because conventionality without seeds is unreasonable. Whatever is the seed, that itself is established as real. Furthermore, if the nature of reality is acknowledged, then the false imputation upon it, that false nature is the conventional truth, and the nature of reality without imputation is the ultimate truth, therefore the two truths can be distinguished. If that is not acknowledged, then conventionality also does not exist, and it is also not possible to establish it in the ultimate, because there is no cause for establishment. Furthermore, if the ultimate is 'what is it?', then for whom is it established at that time? Because this is also not ultimate. How then is it also apprehended by wisdom? This is also not suitable to be called the word of ultimate, because in this way, this is neither ultimate, nor is its meaning supreme. This is also not the meaning of supreme wisdom, because it is 'what is it?'. If the ultimate itself is 'what is it?', then 'in the ultimate, things do not exist' will only become a negation of 'what is it?', therefore it will become an acknowledgment that things exist. Furthermore, if it is thought that conventionality and ultimate are one, then how can it be established as two truths at that time? It will only be necessary to abandon either one of the two. However, if it is different, then at that time both are established separately, therefore it will become real. If it is said to be different and not different? How can these two contradictory things exist in one? Therefore, it is neither different, nor not different, this view is also unreasonable, because it is contradictory. Like this, difference and non-difference are characteristics that exist by mutually excluding each other, and if none of these are negated, the other cannot be established. Then how can it be negated at that time? Because establishment and negation are contradictory at the same time in one. Furthermore, according to your view, merit and