Tibetan
ར་མདོ་དེའི་ཁུངས་མདོ་ཉིད་ཀྱང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་ཡང་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏོ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་འདོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས་ཀྱང༌། འཇམ་དཔལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་ན། དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོའི། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལ་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཀྱང་སྔར་བཀག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཁོ་ནའི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་ཁ་བསྐང་མི་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་རང་དགས་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་པར་བྱེད་ན་ནི་དགའ་མགུར་ཐོགས་ལ་དགའ་སྟོན་ཡང་བྱེད་ལ་རག་གོ །རང་དགའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་གཞག་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བར་འབྲང་བ་མེད་དོ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དང༌། རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་དང་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པས་འཁྲུལ་པའི་ཡང་ཕྱིར་ལ། གང་དུ་ཡང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་མི་འབྱུང་བ་ལ་དངོས་པོ་ཉིད་མ་མཐོང་ངོ་ཞེ་ན། མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། གཞན་ལ་དེར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཤིང་ཉིད་ཡོད་པས་ཤིང་ཤ་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མ་གྲུབ་པས་བརྩད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཇི་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལས་ཕན་ཆད་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མི་འདོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གནས་པ་དང་མི་གནས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་
Chinese
那个理路的来源，那个理路本身也已经说过了。如果有人说，对于胜义谛来说，也只是过失而已，那么这也是因为他们那样认为，所以才不是过失。因为它的体性就是不承认。在胜义谛上安立的自性，就只会变成世俗谛，因为它已经超离了一切戏论。如经中也说：“文殊，何为胜义谛的真谛？”文殊回答说：“天子，如果胜义谛的真谛在胜义谛上成为身语意的对境的自性，那它就不算作胜义谛的范畴，只会变成世俗谛。天子，再者，在胜义谛上，胜义谛的真谛是超离一切名言的。”广说了这些。对于这些，实有的习气也早已遮止，因此，包含在仅仅是世俗谛的范畴中，所以不需要另外补充。如果量成立了事物不存在，与幻化等没有差别，对于这样，如果也安立名称说自性成立在胜义谛上存在，那么就应该高兴庆祝了。仅仅随顺自性的意愿，通过仅仅是安立的方式，事物也不会变成那样，因为会太过分了。缘起和自证本身也不是事物本身的因，因为对于幻化和毛发等会产生错乱，而且任何地方关系都没有成立。如果说不缘起就见不到事物本身，即使见不到，对于其他来说，也必须变成那样，这没有任何关系，因为能遍的树本身存在，也不能说明树上的寄生植物一定存在。因此，真谛等没有如实成立，所以不是没有争论。如果有人说，因为刹那之后就不会存在等等，那么这也不会变成不承认，因为自性不可能变成其他，而且如果事物都是真实的，那么存在和不存在相互矛盾是不合理的，这之前已经说过了。
English
The source of that reasoning, the reasoning itself, has already been discussed. If someone says that it is only a fault even for the ultimate truth, then it is not a fault because they think so. Because its characteristic is to not accept. To state the nature of what is imputed to the ultimate truth will only become conventional truth, because it has transcended all elaborations. As it is said in the sutra: "Manjushri, what is the ultimate truth?" Manjushri said: "Son of the gods, if the ultimate truth becomes the nature of the object of body, speech, and mind in the ultimate truth, then it will not be counted as the category of the ultimate truth, it will only become conventional truth. Son of the gods, furthermore, in the ultimate truth, the ultimate truth is beyond all expressions." These were extensively explained. For these, the imprints of reality have also been previously prohibited, therefore, since it is included in the category of merely conventional truth, there is no need to supplement it elsewhere. If valid cognition proves that things do not exist, and there is no difference from illusion and so on, then if one also establishes the name saying that self-establishment exists in the ultimate truth, then one should be happy and celebrate. Merely following the wish of self-establishment, things will not become like that through merely establishing them, because it would be too extreme. Dependent origination and self-awareness itself are not the cause of things themselves, because there would also be confusion due to illusion and hair and so on, and because no relationship is established anywhere. If you say that you cannot see the thing itself if it does not arise dependently, even if you do not see it, it is not necessary for others to become like that, there is no relationship whatsoever, because the pervasive tree itself exists, it does not necessarily mean that the parasitic plant on the tree exists. Therefore, since the truth and so on are not established without being mistaken, it is not that there is no dispute. If someone says that because it does not remain beyond a moment and so on, then this will not become unacceptable, because it is not reasonable for the nature to change into something else, and if things are truly real, then it is unreasonable for existence and non-existence to contradict each other, as has been previously shown.
Tibetan
ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། ། ཀུན་རྫོབ་གཡོ་བའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་མི་འདོད་པར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་བ་དང་མ་བྱུང་བ་དག་ཏུ་ཡང་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཡིན་པས་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཇི་སྟེ་མི་བདེན་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་བདེན་པའི་སྒྲའི་དོན་མངོན་པར་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནས་གླེངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནི་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཡང་བདེན་པའི་ངོ་བོ་ལྟ་བུར་གྲགས་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་ལ་བདེན་པའོ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་པ་མཛད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ངོར་བདེན་པ་ཞེས་བྱའི། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལྟོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སྒྲ་ཙམ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་དང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འགྲོ་བ་བརྫུན་པ་ཡང་དེ་དག་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་གདོན་མི་ཟ་བར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉེས་པས་དམ་བཅས་པ་བོར་བས་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཚད་མ་འམ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང༌། གལ་ཏེ་འདི་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། འོན་ཏེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་འདི་ལས་བདག་མེད་པ་འགྲུབ་ཅེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་བརྫུན་པ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་ཞུགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་
Chinese
多！因此，变动本身完全显示诸事物自性空，因此，称彼等为世俗的自性。如果世俗是变动的意义，则不是不欲求的成立。事物变动的自性，对于彼等一切，如幻术等一般，凡是自性空之相的空性，即是胜义谛。而且，如来等出现与未出现中，亦恒时安住，故是常，因此，不是已成立的再成立。凡是说“如非真实义”等等，也是唯独不明显了知真实之语义而说的。如此，错乱之心是世俗，如是先前已显示。彼是执持虚妄相貌而显现，故说为非真实。彼虽非真实，然以如真实之体性而著名，因此，随彼等之意乐，而作是名为真实。何时说知与所知等一切是世俗，彼时也是在世间著名的面前说是真实，在真实的智慧面前则不是，因此，观待差别，仅是安立语词之故，真实与非真实等，并非互相相违。世俗以错乱之相而显现之故，亦不承许为实物，彼本身是不转变的，如是先前已显示。以彼分别安立之虚妄有情，也是随彼等之意乐而称为真实，因此，凡是说必须无疑地承许世俗为实物，彼即是不合道理，以舍弃罪过之誓言之故。凡是说世俗是量，或是成为非量。如果此是量，则如何是世俗？如果不是量，则如何由此成立无我？彼亦不合道理。如此，如比量之识，以进入执持总相之虚妄，虽是世俗之体性，然是明显意欲的
English
To! Therefore, change itself completely shows that all things are empty of their own nature, therefore, they are said to be of the nature of conventional truth. If conventional truth is the meaning of change, then it is not the establishment of what is not desired. The nature of the change of things, for all of them, like illusion and so on, whatever emptiness is the characteristic of emptiness of self-nature, that is the ultimate truth. Moreover, the Tathagatas, whether they appear or not, always abide, so it is permanent, therefore, it is not the establishment of what is already established. Whatever is said, such as "untrue meaning," etc., is also said only because the meaning of the word "true" is not clearly understood. Thus, the confused mind is conventional truth, as has been shown before. It is called untrue because it appears to hold a false appearance. Although it is not truly true, it is famous as the nature of truth, therefore, according to their intention, it is named as true. When it is said that all things such as knowledge and objects of knowledge are conventional truth, then it is also said to be true in the face of what is famous in the world, but not in the face of true wisdom, therefore, depending on the difference, only because of the establishment of words, truth and untruth are not mutually contradictory. Conventional truth is not accepted as a real thing because it appears as a confused appearance, and it itself is unchanging, as has been shown before. The false sentient beings established by that distinction are also called true according to their intention, therefore, whatever is said that conventional truth must undoubtedly be accepted as a real thing is unreasonable, because of abandoning the vow of guilt. Whatever is said, conventional truth is valid, or it becomes invalid. If this is valid, then how is it conventional truth? If it is not valid, then how is selflessness established from this? That is also unreasonable. Thus, like the consciousness of inference, by entering into holding the falsehood of the general appearance, although it is the nature of conventional truth, it is clearly intended