Tibetan
པ་ཉིད་ཁོ་ན་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། འདུ་ཤེས་ཙམ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ནི་འདིར་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གནང་བའི་མིང་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་རྗོད་པ་ཁོ་ན་མིང་གི་སྒྲར་དགོངས་ཀྱི། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གྲགས་པའི་སྒྲ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཟད་ན་ནི་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ སྣང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པས་ཤུགས་ཀྱིས་ན་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང༌། རྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་གསུངས་ཀྱི། སྒྲ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ལྷའི་བུ་གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལས་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ན་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱ་དང༌། རྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང༌། འདི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་དང༌། ཡི་གེ་དང་སྒྲར་བསྟན་པ་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའི། །རྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་དོན་དམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ལས་བཟློག་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་ན་དེའི་ཚེ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་
Chinese
仅仅是显示那个本身，说安住在唯有意识中。意识在这里被说是觉悟的自性。给予它的名称是能说者，意义是所说者，因此，除了能说者之外，没有所说者。这样说了。对于有分别念的知识，显现的能说者仅仅被认为是名称的声音，对于耳识所听到的声音则不是，因为那不是能说者。如果仅仅是那样，那么一切显现为各种各样的色等，也不会改变，蕴等也不会被安立。经中也因为显示了胜义谛，所以暗示了知识、所知、能说等一切都仅仅是世俗谛，不仅仅是声音。如圣者《二谛经》中所说：天子，另外，就胜义而言，胜义谛是完全超越一切名言的，没有差别，不生，不灭，与所说、能说、所知、知识分离。像这样，从这里暗示了知识、所知、能说等一切都仅仅是世俗谛，因为世俗谛是与胜义谛相反的体性。正因为那些，圣者《无尽慧所说经》中也与此相符地，世间的名言，知识和所知的自性，以及以文字和声音显示的能说自性，应当知道是世俗谛，而不仅仅是能说和所说。如果不是那样，那么对于什么没有心的运行呢？这样将胜义谛显示为与世俗谛相反的境，怎么会合理呢？如果有人挑剔说，因为在胜义中没有要显示的实有事物，所以也不会有善说等的区分，那么那时就是成立所成立的。因为一切法在真如中都是一味的。真如中没有分别。
English
It is said that only that itself is shown, and that it abides in mere consciousness. Consciousness is here said to be the nature of realization. The name given to it is the speaker, and the meaning is the spoken, therefore, apart from the speaker, there is no spoken. Thus it is said. For the knowledge with conceptualization, only the appearing speaker is considered as the sound of the name, but the sound heard by the ear consciousness is not, because that is not the speaker. If it were only that, then everything appearing as various forms, etc., would not change, and the aggregates, etc., would not be established. In the sutra, also, because the ultimate truth is shown, it is implied that all knowledge, knowable, speaker, etc., are only conventional truth, not just sound. As it is said in the Noble Two Truths Sutra: Son of the gods, moreover, in terms of the ultimate, the ultimate truth is completely beyond all conventions, without distinction, unborn, unceasing, separated from the spoken, the speaker, the knowable, and knowledge. Like this, from here it is implied that all knowledge, knowable, speaker, etc., are only conventional truth, because conventional truth is the nature opposite to the ultimate truth. Precisely because of those, in the Noble Inexhaustible Intelligence Sutra, it is also in accordance with this that the worldly conventions, the nature of knowledge and knowable, and the nature of speaker shown in letters and sounds, should be known as conventional truth, and not just the speaker and the spoken. If it were not so, then for what would there be no movement of mind? How would it be reasonable to show the ultimate truth as an object opposite to the conventional truth? If someone were to criticize, saying that because there is no real thing to be shown in the ultimate, there would be no distinction of good speech, etc., then at that time it would be establishing what is established. Because all phenomena are of one taste in suchness. In suchness, there is no distinction.
Tibetan
འགའ་ཡང་མེད་དེ། དེས་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང༌། ལེགས་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་རྒོལ་ན་ནི་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་མངོན་སུམ་དང་བརྒྱུད་པས་དོན་དམ་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། བཟློག་པ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ཡང་མིང་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་དག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་གཞག་སྟེ། དེ་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་ལེན་གང་ཡིན་པ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །གང་ཡང་ཇི་སྟེ་སྒྲའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སྒྲའི་དོན་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྒྲའི་དོན་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་མི་མང་པོ་དག་ལ་མི་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་ཅི་སྟེ། རྣམ་པར་མི་གཞག །ཁྱད་པར་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ལ་སྒྲའི་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ངོ་བོར་འགྱུར་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། སྔ་ན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་མེད་པ་ཞེས་སྤྱིར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་དག་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཁོ་ན་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་ལས་ཀྱང་རྗོད་པ་དང༌། །བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱི
Chinese
什么也没有，因此，善说和非善说，在胜义的自性中虽然没有分别，也没有过失。如果有人反驳说，在世俗中也没有分别，那是不成立的。例如，如来所说的教言，通过现量和传承，能够表达胜义谛，并且能够为有情带来利益和安乐，那就是善说。与此相反的，就是非善说，因此二者的差别是成立的。按照你的观点，名称是假立的自性，那么善说和另一种（非善说）如何安立差别呢？你所接受的，也是我们所接受的，所以这是不合理的。还有，说“如果声音的意义”等等，也是不合理的，因为不仅仅是世俗的声音的意义。然而，也显示了声音的意义，因为一切事物在胜义中是无自性的，可以像幻术等一样被表达，是假立的自性。例如，就像在许多幻化的人中，安立“人不会生”的声音的意义，具有普遍相的自性一样，对于胜义中无自性的事物，为什么不能安立呢？特别是，必须只有成为实有之物，才能成为声音的意义，具有普遍相的自性，这没有任何理由，因为对于先前不存在等等的差别，即使没有成为实有之物，也看到普遍地施加“没有”这样的名称。还有，说“安乐等等是各自自己所能感知的”等等，也是不合理的，因为一切安乐等等都包含在世俗之中，就像之前所说的那样。只有事物才会变成不可指示的自性，这没有任何道理，因为也看到虚假的毛发和第二个月亮等等，也是不可言说的自性。经中也已经说明，不仅仅是能说和所说的自性才是世俗谛。因此，
English
There is nothing. Therefore, there is no fault in not distinguishing between what is well-spoken and what is not well-spoken in the nature of reality. However, if one argues that there is no distinction even in conventional terms, that is not established. For example, the teachings of the Tathagata, which express the ultimate truth through direct perception and transmission, and which bring benefit and happiness to sentient beings, are well-spoken. The opposite is not well-spoken, so the difference between the two is established. According to your view, names are merely imputed natures, so how can you establish a distinction between what is well-spoken and the other (not well-spoken)? What you accept is also what we accept, so this is unreasonable. Furthermore, saying "if the meaning of sound" and so on is also unreasonable, because it is not only the meaning of conventional sound. However, it is also shown that the meaning of sound is also the case, because all things are without inherent existence in the ultimate sense, and can be expressed like illusions and so on, being imputed natures. For example, just as in many illusory people, the meaning of the sound "people do not arise" is established, having the nature of a general characteristic, why can't it be established for things that are without inherent existence in the ultimate sense? In particular, there is no reason why only things that have become real must become the meaning of sound, having the nature of a general characteristic, because even for differences such as non-existence before, even if they have not become real things, it is seen that the name "non-existence" is generally applied. Furthermore, saying "happiness and so on are to be known by each individual themselves" and so on is also unreasonable, because all happiness and so on are included in the conventional, as has been said before. There is no reason why only things become un-demonstrable natures, because it is also seen that false hairs and second moons and so on are also un-speakable natures. It has already been shown that it is not only the nature of what can be said and what is to be said that is the conventional truth. Therefore,