Tibetan
ས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དབང་པོ་དྲུག་ཚད་མ་ཡིན་པར་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ལ། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། དོར་བར་བྱ་བ་ཡང་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་དམིགས་པ་ལགས། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་མི་དམིགས་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་ཙམ་དུ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་གཉིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། རབ་འབྱོར་ཇི་ཙམ་དུ་མིང་དང་གཟུགས་དང༌། ཇི་ཙམ་དུ་རྣ་བ་དང་སྒྲ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ཇི་ཙམ་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་གཉིས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཡང་མེད་ན་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ལྟ་བ་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐ་སྙད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལས་དགོངས་ཏེ། བདག་ཉིད་ལྟ་བ་པོ་ནས་ཤེས་པ་པོའི་བར་ཡིན་ནོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་ལ་གཟུད་པའི་དགོངས་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་གིས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་ལ་ཡོད་པའི་སྔོན་པོ་ལ་ སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་གཏན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གང་ཅུང་ཟད་ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འགོག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ནི་སྐད་ཅིག་མར་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་དུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་
Chinese
因为以地等遮止六根不是量，以前已经讲完了。从圣《般若波罗蜜多》等中，也是因为遮止了色等境。世俗中已经显示了一切，世尊自己也善加显示了密意。还说具有对境的《般若波罗蜜多》不是完全清净的。还显示了对境和无对境是菩萨们应取和应舍的。如薄伽梵母所说：薄伽梵，以多少为对境？以多少为无对境？薄伽梵说：饶益，有多少是二，就有多少是对境。无二就是无对境。请问：薄伽梵，以多少为二？薄伽梵说：饶益，有多少是名和色，有多少是耳和声，乃至有多少是无上正等菩提和佛，这都是二。就像这样。又说，如果对二有执着，就连随顺的忍辱也没有。从圣《总摄一切法》中也说，一切法都是无对境的，因此不会产生见解。因此，是从名言的眼等来考虑的，为了遮止从自性是见者到知者等见解，以安立于仅仅人无我的密意显示了眼等。因为这些在任何时候都不会显现，就像虚空的莲花具有的蓝色等一样，蓝色等色相显现的世俗也不是完全没有。任何稍微具有生起之法，一切都具有灭法，以这个比量，事物真实是刹那存在的法性成立，这是要显示的。所说的一切，也是通过了悟生灭之法而趣入无我，因此是就声闻的意乐而安立的人无我。
English
Because the six sense faculties, such as earth, are prevented from being valid cognitions, it has already been explained before. Also, from the Noble Perfection of Wisdom and so on, it is because the objects such as form are prevented. It has been shown that everything is conventional in the world, and the Blessed One himself has also shown the intention very well. It is also said that the Perfection of Wisdom with an object is not completely pure. It also shows that objects and non-objects are to be taken and abandoned by Bodhisattvas. As the Blessed Mother said: Blessed One, how much is an object? How much is a non-object? The Blessed One said: Rabyor, as much as there is duality, that much is an object. Non-duality is non-object. Asked: Blessed One, how much is duality? The Blessed One said: Rabyor, as much as there are name and form, as much as there are ear and sound, and so on, as much as there are unsurpassed perfect and complete enlightenment and Buddha, these are all duality. Like this. It is also said that if there is attachment to duality, then even compliant forbearance is not possible. From the Noble Compendium of All Dharmas, it is also said that all dharmas are without objects, therefore no views arise. Therefore, it is considered from the eyes and so on of conventional terms, and in order to prevent views from being the seer to the knower from self-nature, the eyes and so on are shown with the intention of establishing only the selflessness of the person. Because these do not appear at any time, just like the blue and so on that the lotus of the sky has, the conventional appearance of blue and so on is not completely non-existent. Whatever slightly has the nature of arising, everything has the nature of ceasing. By this inference, it is established that things are truly momentary dharmas, which is what is to be shown. Everything that is said is also entering into selflessness through understanding the nature of arising and ceasing, therefore it is the selflessness of the person established according to the intention of the Hearers.
Tibetan
པ་ལ་གཞུག་པའི་དགོངས་པས་གསུངས་ཀྱི། དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟབ་མོའི་གཏམ་ལ་བརྟེན་ནས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ངོ་བོར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དང་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་ཉེ་བར་བཅོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་དེ་དག་གི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ནི་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་ཆོས་རྣམས་བཤད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ལམ། །དགོས་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན། །ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཉིད་དོ། །ཡང༌། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་འཇིག་པར་བཤད། །ཅེས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་སྟོང༌། །སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་སྟོང༌། །འདི་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་མེད་པའང་མིན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འཕགས་པ་ལག་བཟངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། དེ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དུས་གསུམ་ཡང་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་འདུ་ བྱེད་འདས་པ་གང་དག་འགགས་པ་འདི་ནི་འདས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །མ་འོངས་པ་གང་དག་མ་བྱུང་བ་དེའི་མ་འོངས་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ད་ལྟར་གྱི་གང་དག་སོ་སོར་བྱུང་བ་འདི་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་གནས་ཤིང་གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ནི་སྐད་ཅིག་ལས་ཕན་ཚུན་དུ་མི་གནས་སོ། །སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བའི་དུས་ཀྱང་གཞན། གནས་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན། འགག་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ནི་མི་གནས་ཤིང་གནས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ནི་སྐད་ཅིག
Chinese
是依據能被理解的意圖而說的，而不是為了菩薩們，依仗甚深法性的言論而說的。世尊對他們正確地觀察諸行的生滅本性，並近似地顯示，這就像是近似地修飾般若波羅蜜多。並且近似地顯示，遠離有為和無為等二邊，是他們獲得無上菩提的道路。如來在《聖法正攝經》中說，為了完全捨棄恐懼之處，因此依據名言而宣說生滅之法。阿闍黎也說：「生起和毀滅之道，為了必要的目的而近似地顯示。」這是之前已經顯示過的。又說：「如幻術、如夢境，如乾闥婆城一般，如是生起、如是住留，如是宣說毀滅。」《聖龍王海所問經》中也說：「先前的邊際是空，後來的邊際也是空，生、住、滅的事物是空，這不是事物存在也不是不存在，一切法自性空。」顯示了諸行的剎那本身並非真實。如《聖善臂所問經》中所說：「如是過去、未來、現在三時也完全了知，其中已滅的過去之行，稱為過去時。未來的未生之行，稱為未來時。現在個別生起的，稱為現在時。其中現在生起的蘊、界、處，要知道是不住留且無有住留的。為何如此？因為世間剎那間互不相續。剎那的生時也不同，住時也不同，滅時也不同，因此要知道剎那是不住留且無有住留的。」等等。這顯示了剎那。
English
It is spoken with the intention of being understood, not for the sake of Bodhisattvas, relying on the profound words of the Dharma's true nature. The Bhagavan, for them, correctly observes the nature of arising and ceasing of all phenomena and proximately shows it, which is like proximately embellishing the Prajnaparamita. And proximately shows that being apart from the two extremes, such as conditioned and unconditioned, is the path for them to attain unsurpassed Bodhi. The Tathagata said in the 'Arya Dharma Samgraha Sutra,' that in order to completely abandon the place of fear, the Dharmas of arising and ceasing are taught according to conventional terms. The Acharya also said, 'The path of arising and destruction, is proximately shown for the sake of necessary purpose.' This has already been shown before. Again, it is said, 'Like illusion, like a dream, like a Gandharva city, thus is arising, thus is dwelling, thus is the declaration of destruction.' In the 'Arya Nagaraja Samudra Pariprccha Sutra,' it is also said, 'The former limit is empty, the latter limit is also empty, the entities of arising, dwelling, and ceasing are empty, this is neither an existent nor a non-existent entity, all Dharmas are empty of inherent nature.' It is shown that the momentariness of all phenomena is not truly existent. As it is said in the 'Arya Bhadrapala Pariprccha Sutra,' 'Thus, the three times of past, future, and present are also completely known, wherein the past phenomena that have ceased are called the past time. The future phenomena that have not arisen are called the future time. The present phenomena that have arisen individually are called the present time. Among them, the aggregates, elements, and sources that have arisen in the present, it should be known that they do not abide and there is no abiding. Why is that? Because the world does not continuously exist from moment to moment. The time of arising of a moment is also different, the time of dwelling is also different, and the time of ceasing is also different, therefore it should be known that the moment does not abide and there is no abiding.' And so on. This shows the moment.