Tibetan
་རྣམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་རྣམས་དང༌། སོ་སོ་ཡང་ དག་པར་རིག་པ་རྣམས་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། འབྲས་བུ་བཞི་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མེད་དེ། ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟགས་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུང་བའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འགྲོ་བ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་སྔོན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་ལས་ཀྱང་མེད། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མེད། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མེད། སྐྱེ་བ་ཡང་མེད། འགག་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དོན་དམ་པར་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་དེ་བཞིན་དུ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་དུ་ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ན་སྦྲུལ་མཐོང་ནས་བརྒྱལ་བ་དང་དེ་དང་བྲལ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་བརྫུན་པ་ཁོ་ནར་བརྗོད་དོ། །བདེན་པ་བཞི་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་པ་ཚངས་པས་ཞུས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚངས་པ་འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་འགགས་པ་དག་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགགས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ
Chinese
以及禅定，以及陀罗尼之门，以及如来的力量，以及各个正确地觉知，以及大慈悲，以及佛的不共之法，以及四果，以及了知道的相状，以及无上圆满正等菩提也没有。这些法全部是依靠世间的名言来安立的，就胜义谛而言则不是。如是说。从色到一切种智之间，凡是这些法，都不是真实存在，也不是不存在，因为是无色、不可见、无障碍、无自性。如来为了摄受众生，仅仅在世俗名言中宣说这些，就胜义谛而言则不是。如是说。而且，在世间世俗中获得的，以及现观和五道的差别，从一开始就不是胜义谛。就胜义谛而言，业也没有，业的异熟也没有，烦恼也没有，清净也没有，生也没有，灭也没有。如是说。因此，如是世尊，就胜义谛而言，遮止了烦恼和清净等这一切，但在名言中，由于应允了，所以没有像那样遮止，因此对承诺没有损害。世尊也像在梦中见到蛇而昏厥，以及从那之中解脱一样，将烦恼和清净说成是虚假的。也没有诽谤四圣谛的过失，因为世尊在其他的大乘经典中已经分别解说了。如《圣梵天请问经》中所说：‘苦、集、灭、道不是圣者的谛实。梵天，然而，没有苦的生起，这才是圣者的谛实。集，没有普遍的生起，这才是圣者的谛实。对于完全的灭尽，没有生起也没有灭尽，这才是圣者的谛实。’
English
and also meditative stabilizations, and the doors of dharanis, and also the powers of the Thus-Gone One, and also the individual correct knowledges, and also great compassion, and also the Buddha's unmixed qualities, and also the four fruits, and also the knowledge of the aspects of the path, and also there is no unsurpassed, perfect, complete enlightenment. All these things are established based on worldly conventions, but in ultimate reality, they are not. Thus it was said. Whatever these things are from form up to all-knowingness, all these things are neither truly existent nor non-existent, because they are formless, invisible, unimpeded, and without characteristics. Those are only spoken in worldly terms by the Thus-Gone One for the purpose of grasping beings, but in ultimate reality, they are not. Thus it was said. Moreover, what is obtained in worldly convention, and the distinctions of realization and the five destinies, from the beginning, are not ultimately real. In ultimate reality, there is no action, no ripening of action, no affliction, no purification, no birth, and no cessation. Thus it was said. Therefore, in this way, the Blessed One, in ultimate reality, has prohibited all these things such as affliction and purification, but in conventional terms, because he has assented, he has not prohibited them in that way, therefore there is no harm to the promise. The Blessed One also, just as in a dream one sees a snake and faints, and as one is liberated from that, speaks of afflictions and purifications as being merely false. There is also no fault of slandering the four noble truths, because the Blessed One has explained them separately in other Mahayana sutras. As it is said in the Noble Brahma's Inquiry: 'Suffering, origin, cessation, and path are not the truths of the noble ones. Brahma, however, whatever does not have the arising of suffering, this is the truth of the noble ones. Origin, whatever does not have universal arising, this is the truth of the noble ones. For those that are completely ceased, whatever does not have arising and does not have cessation, this is the truth of the noble ones.'
Tibetan
། །ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཉམ་ཞིང་ལམ་བསྒོམས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཙམ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། བདག་མེད་པ་གཉི་ག་བསྟན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གནག་རྫིའི་ཆུང་མ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་གྲགས་པས་དེའི་ཕྱིར་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ལ་མ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གྲགས་ན་ནི་དེ་དག་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཡང་གྲགས་པར་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལས་ཚད་མ་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁོངས་སུ་འདུས་ན་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་དེས་གནོད་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གཞན་དག་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་ནས་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བར་འདོད་པས་དེ་ལས་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་མི་འགལ་བ་ཉིད་དེ། ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་ཡང་དེ་ལས་ངེས་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཀྱི། སྐྱེ་བ་ཙམ་བཀག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལས་ངེས་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དམ་བཅས་ པ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི། སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ཡང་དབང་པོའི་ཡུལ་ཐ་སྙད་པ་ལས་དགོངས་ནས་འདི་གསུངས་ཏེ། གཞན་ལས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཞེ
Chinese
就像所说的那样，一切法无二平等，修习的道就是圣者的真谛。因此，胜义谛中痛苦等谛是不存在的。只是为了声闻众生而说，为了让他们对轮回生起厌离心，并且为了让他们安住于人无我的真如，才仅仅以无常等体性来开示，并不是为了开示二种无我而说的，应当这样理解。还有，所要产生的和产生者的事物自性，即使是牧童的妻子也都知道，因此说是名言妨害，这也是没有关联的，因为胜义谛的自性等，不是普通人所能了解的。如果他们了解，那么他们也不会变成普通人了。就像梦等一样，虚假的自性也有可能被了解。名言不是现量和比量之外的其他量。如果包含在其中，那么与此相违的就完全断绝了，因此由它造成的妨害也完全断绝了。还有，其他人想要生起定解，想要运用因明，因为承诺了由此产生定解，所以说是与自己的话相违背，这也是不相违背的。为了生起定解而运用因明，但并不会因此就承诺了胜义谛的定解会由此产生。那么是什么呢？仅仅是产生而已，但不是产生的差别。这里是要通过遮止胜义谛的产生，来成立诸法在胜义谛中无自性，而不是通过遮止仅仅是产生。因此，虽然从因明中不会产生胜义谛的定解，但就像从影像中产生影像一样，世俗谛的产生是不相违背的，因此所立的宗与自己的话并不相违背。还有，世尊说：具有眼识就能了知蓝色，但并不是认为是蓝色。这也是从根境的假名安立而说的。其他论典中说：眼耳鼻等也不是量。
English
It is like saying that all dharmas are equal without duality, and the path that is cultivated is the truth of the noble ones. Therefore, truths such as suffering do not exist in the ultimate sense. It is only spoken for the sake of the Shravakas, in order to make them disgusted with samsara, and to settle them in the suchness of selflessness of persons. It is only shown as the nature of impermanence and so on, and it is not meant to show the two selflessnesses, it should be understood in this way. Furthermore, the nature of the object to be produced and the producer is known even to the wife of a herdsman, therefore it is said that it is harmed by fame, which is also irrelevant, because the nature of ultimate truth and so on is not known to ordinary people. If they know it, then they will not become ordinary people. Just like dreams and so on, the nature of falsehood may also be known. Fame is not another valid cognition other than direct perception and inference. If it is included in it, then the contradiction with it is completely cut off, so the harm caused by it is also completely cut off. Furthermore, others want to generate certainty and want to apply reasoning, because they have promised that certainty will arise from it, so it is said that it is also contrary to one's own words, which is also not contradictory. Applying reasoning in order to generate certainty, but it does not mean that the certainty of ultimate truth will arise from it. So what is it? It is only produced, but it is not the difference of production. Here, by stopping the production of ultimate truth, it is intended to establish that all dharmas are without self-nature in ultimate truth, but not by stopping mere production. Therefore, although the certainty of ultimate truth will not arise from reasoning, the production of conventional truth is not contradictory, just as an image arises from an image, so the proposition is not contradictory to one's own words. Furthermore, the Blessed One said: Having eye consciousness, one knows blue, but not that it is blue. This is also said from the nominal establishment of the sense object. In other treatises it is said: Eyes, ears, noses, etc. are also not valid cognitions.