Tibetan
དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལ་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིའི་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་འདི་བདག་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་ཆོས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ལ་ནི་གང་གིས་ནི་ཆོས་གཉིས་གྲུབ་པར་བརྗོད་པས་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་པ་ལྡོག་པས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བདག་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལྟ་སུ་ཞིག་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ངོས་ལ་ནི། །གཅིག་དང་གཞན་ཉིད་སྤངས་པའི་གཟུགས། །སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡོད་མིན་ལྟར། །དངོས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན། །ཞེས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ལན་བཏབ་ པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཆོས་གཞན་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཡང་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་བཞིན་དུ་སྤོང་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བྱེད་ན་ནི་རྣལ་འབྱོར་བ་ཡང་མེད། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མེད། དེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའང་མེད། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་ཞིག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐལ་བ་འདི་དེ་ལས་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དགའ་དགུར་བརྗོད་ལ་རག་གོ །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་འདོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐལ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་ཞེས་ཏེ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དགོས་པའི་དབང་གིས་སྒྱུ་མ་མཁན་རྣམས་བཞིན་དུ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་པ་གང་དག་ནམ་ཡང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤང་བར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། གང་དག་མངོན་སུམ་མམ། བརྒྱུད་པས་རང་དང་གཞན་ལ་དགོས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་དེ་དག་སྙིང་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཅན་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཅུང་ཟད་གཞན་ལ་དགོས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་སྤངས་ཀྱང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དེ། དེ་དག་གིས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཀྱང༌། གཞན་ལ་ཕན་ པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་འདོར་རོ། །འདི་དག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་འགའ། །སྒྱུ་མ་ཐར་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན། །གང་ཕྱིར་དཔེ་འདི་སྔོན་ཤེས་པས། །སྒྱུ་མ་ལ་ནི་འདི་མི་ཆགས། །དེ་བཞིན་སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་མ་ལྟར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཁས་པས་མཁྱེན། །འགྲོ་བའི་དོན་དུ་གོ་བགོས་ཏེ། །འགྲོ་བ་སྔ་ནས་མཁྱེན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཉིད་ཁོ་ན་བླང་བའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་ལ། བདེན་པ་གསུམ་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ལེན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཐུགས་རྗེས་ནོན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བརྫུན་པ་སྤྲུལ་པ་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྒྲུབ་བོ། །དེ
Chinese
在成立它时，事物的自性也不会变成有法，因为不随顺的缘故，如前已述。因此，对于所成立的事物和成立者所说，仅仅是认为有法没有变成事物，因此这样，从那个理由成立相违。在成立事物的自性时，则会成立与此相违。如同此理由成立无我一样，说有法无事物也与之相同，这也是没有关联的。对于无我和无事物，无论以何者成立二法，都会变成说理由相违，反过来说，也不是互相有差别，因为二者是名称的体性。因此，如同成立无我一样，就会变成说成立无我，像那样精通言辞的人，有谁会这样说呢？因此，一切法在胜义中仅仅是成立为无自性。这个理由是薄伽梵亲自宣说的，譬如在镜子面上，舍弃一与异的形像，显现却不在那里一样，事物上的自性也是如此。因此，对于所成立的无自性，说没有丝毫理由，这也是回答了。还有，如果识也像其他法一样是无自性，那么那时它也是虚假的缘故，瑜伽士们也会像其他法一样舍弃它。如果那样做，那么瑜伽士也没有了，瑜伽士的智慧也没有了，由此证悟真如也没有了，诸佛薄伽梵的不住涅槃也没有了，一切相智的智慧也没有了，因此一切安立都会毁坏等等所说，这也是不合理的。如果说这个太过是说从舍弃对此显现为真实的执著的角度来舍弃，那么就取决于高兴的说法了。因为如此承许的缘故。
English
In establishing it, the self-nature of things will not become the subject, because it is not in accordance, as has been said before. Therefore, regarding what is to be established and what is said by the establisher, it is only considered that the subject has not become a thing, therefore, in this way, from that reason, the opposite is established. In establishing the self-nature of things, the opposite of this will be established. Just as this reason establishes selflessness, saying that the subject without things is also the same, this is also irrelevant. For selflessness and thinglessness, no matter which establishes the two dharmas, it will become saying that the reason is contradictory, and conversely, there is no mutual difference either, because the two are the nature of names. Therefore, just as selflessness is established, it will become saying that selflessness is established, who would say that, like someone who is proficient in words? Therefore, all dharmas are only established as being without self-nature in the ultimate sense. This reason was personally declared by the Bhagavan, for example, on the surface of a mirror, the image that abandons one and other, appears but is not there, the self-nature on things is also like that. Therefore, regarding the selflessness to be established, saying that there is not the slightest reason, this is also answered. Furthermore, if consciousness is also without self-nature like other dharmas, then at that time it is also false, so yogis will abandon it like other dharmas. If that is done, then there is no yogi, there is no wisdom of the yogi, and there is no realization of suchness by it, there is no non-abiding nirvana of the Buddhas, the Bhagavat, and there is no wisdom of all-knowing, therefore all establishments will be destroyed, etc., what is said is also unreasonable. If it is said that this extreme is said from the perspective of abandoning attachment to what appears to be true from this, then it depends on the happy saying. Because of such acceptance.
Chinese
因此，过失不是不应理的。因为它的体性是不希望的缘故。然而，如果说一切种类的过失都要完全断除，那么此时的理由就是不确定的。因为没有能损害所要成立的对立面的量。所谓“虚假”，即一切种类都要舍弃，这没有任何理由。因为幻术虽然是虚假的，但由于需要，就像幻术师们一样会依赖它。哪些虚假永远不会为了自己和他人而结合，那些可以被瑜伽士们称为具有完全断除之相的舍弃。哪些通过现量或比量，对自他具有需要的功德，那些具有大悲心，获得了产生利益他人的方便的人们，怎么会时时刻刻都完全舍弃呢？因此，清净的刹土和色身的化身等等，凡是稍微对他人有需要的，那些世尊们虽然通过颠倒的方式舍弃了，但直到轮回存在都不会退转。他们像幻术师一样，虽然了知一切都是虚假的，但因为是利益他人的方便，所以不会舍弃。对于这些也没有执着于颠倒，因为如实地证悟了。如是，在圣《正法集经》中也说：“譬如幻术师，为了解脱幻术而努力。因为事先知道这个例子，所以不执着于幻术。同样，圆满菩提的智者了知三有如幻术。为了众生的利益而分别，因为事先了知众生。”因此，事物本身不是唯一的取舍之因，非事物本身也不是完全舍弃之因。例如，声闻缘觉具有事物之想者，也会舍弃前两个真谛，而第三个真谛即使是非事物也会取。瑜伽士以大悲心压倒的意乐，为了他人的利益，也会成就各种各样的虚假化现，如大象等。
English
Therefore, fault is not something that should not be reasoned with. Because its nature is that it is undesirable. However, if it is said that all kinds of faults should be completely abandoned, then at that time the reason is uncertain. Because there is no valid cognition that can harm the opposite of what is to be established. The so-called "falsehood," that is, all kinds should be abandoned, there is no reason for this. Because although illusion is false, it is relied upon like illusionists because of need. Those falsehoods that will never be combined for the sake of oneself and others, those can be said by yogis to be abandoned with the characteristic of complete abandonment. Those who, through direct perception or inference, have the qualities of need for themselves and others, those who have great compassion and have obtained the means to generate benefit to others, how can they completely abandon them at all times? Therefore, pure lands and the manifestation of the form body, etc., all those that are slightly needed by others, those Bhagavad-bhagavats, although they have abandoned them in a reversed way, will not retreat until samsara exists. Like illusionists, although they know that everything is false, they will not abandon it because it is a means of benefiting others. There is no attachment to these reversals, because they have realized them as they are. Thus, in the Holy Sutra Collection of True Dharma, it is also said: "For example, an illusionist strives to liberate illusion. Because he knows this example in advance, he is not attached to illusion. Similarly, the wise man of perfect Bodhi knows the three realms as illusion. He distinguishes them for the benefit of beings, because he knows beings in advance." Therefore, things themselves are not the only cause of acceptance or rejection, and non-things themselves are not the cause of complete abandonment. For example, those Sravakas and Pratyekabuddhas who have the thought of things will also abandon the first two truths, and the third truth, even if it is a non-thing, will be taken. Yogis, with minds overwhelmed by great compassion, will accomplish various false manifestations such as elephants for the benefit of others.