Tibetan
པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཤེས་པ་དངོས་པོ་དུ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་དོ། །གང་དག་གི་ཡུལ་སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང༌། མུན་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དངོས་པོ་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཡུལ་ཉིད་དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་མིང་གི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཅིག་པ་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། ཡི་གེའི་ངོ་བོ་དུ་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཉིད་དུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །འགྲོ་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ངོ་བོར་སྨྲ་བ་གང་དག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་ཡང་དག་པའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་པའི་དེ་ཁོ་ནར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ལྟ་བ་གང་ལ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་མ་གྲུབ་བོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་རིགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་གྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདི་ཇི་ལྟར་གྲུབ། གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པ་གཞན་ལས་གྲུབ་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་བསྩལ་བ་ཉིད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བདག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོས་མི་སོད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་དེས་ཁྱབ་པ་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ལ་སྦྱོར་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་སྟེ་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན། གང་ལ་དེ་དང་བྲལ་བ་འདི་སྒྲུབ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་དགག་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཅན་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ལ་ཡང་དེ་དགག་པ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཀླན་ཀར་ཇི་སྟེ་མི་འགྱུར། ཕ་རོལ་པོ་དག་ གིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་བླངས་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གྲུབ་པ་དེའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཅན་དེ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་ཀྱང་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་རྟག་ཏུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་སོ་སོར་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་དང་བྲལ་བ་གྲུབ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཚོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་ལ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མྱོང་བ་ཡང་མེད་དེ། དཔེར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུའོ། །མངོན་སུམ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འདི་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པས་སྔར་ལན་བཏབ་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་སྟེ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བ
Chinese
那些造作者也承认了识是多个事物的对境。那些承认境唯有勇气、微尘和黑暗的自性的人，也仅仅是承认了识的境是多个事物的自性，因为他们承认境是三种事物的自性。那些说意的识是过去等等的境，是唯有无所缘的那些人的观点，由于具有名称的形象，所以那一种形象是不合理的，因为显现为多种字母的自性。梦等等的识，也因为体验到显现为青色等等的各种形象，所以自性是一种是不合理的。那些唯识论者说识仅仅是自性，他们承认一切识不是外境真实的对境，因为是自证的缘故，所以是究竟的，他们也承认由于无始以来遍计错乱的习气完全成熟的力量，一切识 生起显现为色等等的各种颠倒，所以识不是一种自性。因此，识在任何观点中也没有成立是一种自性。如果不成立，那么自性也不成立，如前所说。正因为如此，用自续来成立，也不是因不成，如前所说的道理，对于敌论者和反驳者双方来说，一切法仅仅成立为远离一和多。对于仅仅是分别的事物来说，成为所立和能立以及随顺的法有实事物是不合理的，如前已显示。因此，安住于自宗和他宗的人们，对于所近似观察的法，也仅仅以分别的法，如前所说，对于双方都成立。又，这个因如何成立？如果以不见的方式成立，那么那不见也从其他不见成立，则有无穷的过失。以现量的方式成立不见也不成立，
English
Those makers also admit that consciousness is the object of many things. Those who admit that the object is only the nature of courage, dust, and darkness also only admit that the object of consciousness is the nature of many things, because they admit that the object is the nature of three things. Those who say that the consciousness of mind is the object of the past, etc., is only without an object, according to those people's views, because it has the appearance of a name, so that one appearance is unreasonable, because it appears as the nature of many letters. Consciousness of dreams, etc., is also unreasonable to be one nature, because it is experienced as appearing in various forms such as blue, etc. Those who speak of consciousness only as nature, who admit that all consciousness is not the object of the external reality, because it is self-aware, so it is ultimate, they also admit that due to the power of the completely matured habits of beginningless misperception, all consciousness arises and appears as various inversions such as form, etc., so consciousness is not admitted to be one nature. Therefore, consciousness is not established as one nature in any view. If it is not established, then nature is also not established, as mentioned before. For this reason, it is not the case that the reason is not established even when establishing with one's own continuum, as the reason mentioned above, for both the opponent and the refuter, all phenomena are merely established as being free from one and many. For what is merely a distinction, it is unreasonable to be a real thing that is to be established, established, and in accordance with the subject, as has been shown before. Therefore, for those who abide in their own and others' doctrines, the dharma that is closely examined is also established for both parties, as mentioned above, merely by the dharma of distinction. Furthermore, how is this reason established? If it is established through the means of non-apprehension, then that non-apprehension is also established from another non-apprehension, which would entail an infinite regress. It is also not established that non-apprehension is established through the means of direct perception,
Chinese
诶，说“那是因为它不是它的境”也是被驳斥的。因为以如上所说的方式，能很好地成立理由。如此，暂时凡是我等不被感官所欺骗的那些，都是因为它所遍及的与果次第相连等法被承认的缘故，所以与一和多分离也仅仅是被很好地成立了。如果所立的法本身不成立，如果心想对谁成立与此分离呢？那是不合理的，因为对于那样的实事的否定，完全只是对所立法进行考察，因为以前已经说明了，那仅仅是不见其法。如果不是那样，那么对于您来说，对于那个否定，又怎能不变成“理由不具备能起作用的特征”这样的责难呢？因为他者们仅仅是对所遍计的所立法，承认了那样的果次第，所以依靠着成立遍及它的法的规律，因此所立法是所遍计的缘故。即使通过比量来认识，也不会无止境地推下去，因为那些本身不是量。因为以前已经说过，通过名言来成立，对于成立来说，周遍也是成立的。凡是所立法色等未隐蔽的那些，也都是与自性一分离的现量，因为这些总是以各种各样的形态显现，所以没有差别地，没有分别体验到自性一是缘故。如果成立了与自性一分离，那么与自性多分离也仅仅是现量成立的，因为多本身就是一个集合的自性。以前已经说明了，通过名言，现量等不是量也不是没有。然而，凡是胜义中没有的，在世俗中也没有，稍微的体验也没有，例如兔角。如果心想现量也和它一样，那么也已经回答过了，因为这样，由于没有关联，所以这个理由是不确定的。如果假设是虚构的
English
E, saying "that is because it is not its object" is also refuted. Because in the manner described above, the reason is well established. Thus, for the time being, all those that are not deceived by the senses, such as myself, are only well established as being separate from one and many, because it is admitted that they are pervaded by and connected to the sequential fruits and so on. If the subject itself is not established, if one thinks, "For whom is this separation established?" That is not reasonable, because for the negation of such a thing, it is only the subject that is examined in all cases, because it has already been explained that it is only the non-perception of its dharma. If it is not so, then how can you not be subject to the criticism that "the reason does not have the characteristic of being able to function" for that negation? Because others only admit such a sequential fruit for the imputed subject, therefore, relying on the rule of establishing the dharma that pervades it, the subject is imputed. Even if it is understood through inference, it is not an infinite regression, because those are not valid cognitions themselves. Because it has already been said that through convention, the pervasion is also established for the establishment. All those subjects, such as form, that are not hidden are also only direct perception that is separate from one self-nature, because these always appear in various forms, so there is no separate experience of one self-nature without distinction. If separation from one self-nature is established, then separation from many self-natures is also established only by direct perception, because many themselves are the nature of a collection. It has already been explained that through convention, direct perception and so on are not valid cognitions, nor are they non-existent. However, whatever does not exist in the ultimate sense does not exist in the conventional sense either, nor is there any slight experience, such as a rabbit's horn. If one thinks that direct perception is also the same as that, then it has already been answered, because in this way, since there is no connection, this reason is uncertain. If it is assumed to be fabricated