Tibetan
་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བས་བྱས་པའི་རང་ བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་འཆོལ་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་དག་ལས་འབྲས་བུ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ན་དངོས་སུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཡང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པར་གྱུར་པར་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་གིས་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ལས་ནི་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་ལས་ནི་ཡུལ་འཛིན་པ་སོ་སོར་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དག་ལས་ནི་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དག་ལས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཡུལ་དང་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དག་ལས་ཀྱང་ཡུལ་འཛིན་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ངེས་པ་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ན་སྟེ། རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་དག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་གཟུད་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་ན་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན། འདི་ལྟར་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གལ་ཏེ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའམ། ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང༌། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་གཟུགས་ལས་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གཟུགས་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དག་ཇི་ལྟར་མི་འགལ། ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས་ཁྱད་པར་འདི་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ དོན་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་རྟོག་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་ཁོ་ན་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཁོ་ན་ལ་མིག་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་དག་ལ་ཡང་འགའ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པར་དུ་མ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ལས་དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མིག་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཁོ་ནས་རིགས་མཐུན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་སྐྱེ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དག་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འགྱུར། དེ་ལ་ནི་གང་གིས་ན་འབྲས་བུ་གཞན་སྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུས་རང་གི་ངོ་བོ་འཕོས་ནས་འབྲས་བུ་ཉེ་བར་མི་སྐྱེ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཅིག་ལས་དུ་མ་སྐྱེ་བ་དང༌། དུ་མ་ལས་གཅིག་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་བར་ནུས་ཤེ་ན། འདི་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདི་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་ནི་མི་སྒྲུབ་པོ། །མཐོང་བ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གང་དག་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གི་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པས་འགལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དོན་དམ་པ་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་རྫས་གཅིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ
Chinese
如实地结合，因为不混淆自性差别，所以使因的差别成为差别本身就是矛盾的。比如，从眼睛等自性各异的事物产生眼识等果时，虽然实际上不是各异的，但会产生认识的自性和对色等各自境的确定，以及变成它的相状。而且，通过随行和违逆等，与此相似的紧随因会变成认识的体性。可以确定，不是从眼睛等产生。同样，从境产生也与之相似。从根产生，则是对境的执持各自确定。这样，从根和境等产生，不是认识的体性，而且与根相似的紧随因也不是境的体性，与境相似的紧随因也不是对境的执持各自确定，如此安立，确定使因的差别成为差别本身，因为从各异的因产生各异的差别。如果这样想，从名言的角度来说，为了引导所有愚童而说，这才是合理的。但从胜义的角度来说则不然。比如，如果这些差别不是仅仅未经观察，就是以违逆的差别来观察的体性。如果像第一种情况那样，那么，由于此时的识与所缘的自性等体性无别，所以会成为与它相似的无二。而且，所缘的自性等也和识一样，会变成唯一，这是无法避免的。因为识不是认识的体性之外的其他，所以会成为与它相似的，不从色产生。而且，由于与它相似的不是各异的，所以也会说从色产生。因此，一个事物在同一时间，相互矛盾的产生和不产生怎么会不矛盾呢？如果认为出现这种过失不行，而认为这些差别仅仅是与识 意义各异的，那么此时识是因。
English
As it is, the very act of closely associating, because it does not confuse the distinctions of its own nature, is contradictory to making the differences of causes different. For example, when the fruits of eye consciousness and so on arise from things like the eye that have different natures, although they are not actually different, they arise as the nature of cognition and the determination of objects such as form in their respective spheres, and as having become their aspects. Moreover, through following and reversing, what is similar to this becomes the nature of cognition from the immediately preceding condition. It is certain that it does not arise from things like the eye. Similarly, what arises from objects is similar to that. What arises from the senses is the separate determination of grasping objects. Thus, what arises from the senses and objects is not the nature of cognition, and what is similar to the senses is not the nature of objects from the immediately preceding condition, and what is similar to objects is not the separate determination of grasping objects from the immediately preceding condition. Such an establishment is certainly what makes the differences of causes different, because different distinctions arise from different causes. If one thinks in this way, it is only reasonable to say that from the perspective of convention, it is for the sake of guiding all childish beings. But it is not so from the ultimate perspective. For example, if these distinctions are either merely unexamined, or are the nature examined by the distinction of reversal. If it is like the first case, then at that time, since consciousness is not different in nature from the nature of the object, etc., it would be necessarily similar to it and non-dual. Moreover, the nature of the object, etc., would also become one and the same as consciousness, which cannot be avoided. Since consciousness is not other than the nature of cognition, it would also necessarily not arise from form, being similar to it. Moreover, since what is similar to it is not different, it would also be said to arise from form. Therefore, how can it not be contradictory for one thing to both arise and not arise at the same time, which are mutually contradictory? If one thinks that it is not permissible for this fault to occur, and that these distinctions are only different in meaning from consciousness, then at that time, consciousness is the cause.
Chinese
将会变成那样，因为仅仅是其他的眼等才接近结合。因此，将会推及到常有等。如果说是考察的宗派，那么，那时识将会变成无因，因为仅仅是考察的自性才接近结合眼等。对于考察的自性等，也没有任何接近结合，因此将会推及到一切都变成无因。因此，从胜义谛上来说，多个产生一个果是不合理的。一个产生多个也不行，因为在这里也和前面一样，将会推及到因的差别不是产生差别。比如，如果仅仅是眼的自性的差别产生同类的刹那，它本身就接近产生自己的识，那么，那时即使因不是差别，但因为果是差别，果的差别和不是差别怎么不会变成无因呢？对于它来说，凭借什么会产生其他的果，也没有其他的自性差别，因为一切事物都是没有部分的。因此，因虽然不转移自己的体性而接近产生果，但是，因为因的自性没有差别，所以它所产生的果不会没有差别。不是见到一个产生多个，多个产生一个吗？因此，怎么能够舍弃它呢？这不合理，我们也没有说没有见到。仅仅见到也不是量，因为如同梦等一样，这些虚假的也都会显现。然而，为了遣除那些认为所见即是真实的人的邪分别，通过成立一切法如同梦幻，所以没有相违。此外，眼识等从多个产生所见到的，胜义谛的事物的体性一点也没有成立为一，因为这在一切时分都显现为多种的相。如果多种的体性也是一个，那么将会推及到一切都是一个自性。
English
It will become so, because only other eyes, etc., closely combine. Therefore, it will extend to being permanent, etc. If it is said to be the tenet of investigation, then, at that time, consciousness will become without cause, because only the nature of investigation closely combines with eyes, etc. For the nature of investigation, etc., there is also no close combination, so it will extend to everything becoming without cause. Therefore, from the ultimate truth, it is not reasonable for many to produce one result. One producing many is also not possible, because here too, as before, it will extend to the difference of cause not producing difference. For example, if only the difference of the nature of the eye itself produces a similar moment, and it itself closely produces its own consciousness, then, at that time, even if the cause is not different, but because the result is different, how can the difference and non-difference of the result not become without cause? For it, by what will it produce other results, and there is no other difference in its nature, because all things are without parts. Therefore, although the cause does not transfer its own nature and closely produce the result, however, because the nature of the cause has no difference, the result produced by it will not be without difference. Isn't it seen that one produces many and many produce one? Therefore, how can it be abandoned? This is not reasonable, and we have not said that we have not seen it. Merely seeing is also not a valid cognition, because like dreams, etc., all these false things also appear. However, in order to dispel the wrong conceptions of those who accept what is seen as the truth, by establishing all phenomena as dreamlike, there is no contradiction. Furthermore, the nature of things in the ultimate truth, which is seen as arising from many, such as eye consciousness, is not established as one at all, because it appears as various forms at all times. If the nature of various things is also one, then it will extend to everything being one essence.