Tibetan
་ཀྱི། ཁྱེད་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་འགལ་བར་བརྗོད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། སྣང་བ་སེལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པ་ཡང་གྲགས་པ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཁོ་ནར་གཞུང་བཙུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་རྒྱུ་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམས་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རྒྱུ་དང༌། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཚད་མས་གནོད་པར་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་ལ། དེ་ལ་ཁྱད་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དག་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་མི་འདོད་པར་བྱས་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཉེས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱེད་ཁོ་ན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་ལ་ཚད་མ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་གང་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་དག་གི་ལོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པའི་ཕྱིར་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཚད་མས་རབ་ཏུ་སྦྱར་གྱི། གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཚད་མ་སྦྱར་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མི་འཇུག་སྟེ། ཚད་མས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནར་བྱེད་ཀྱི། གྲགས་པ་སེལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པ་པར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཚད་མས་གནོད་ལ། དེ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་གནོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན། མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ནོར་བ་ཡིན་ན་མ་ནོར་བ་ནི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དམ་བཅས་པ་འདི་ལ་ མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གསལ་བར་སྣང་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བས་དེ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྲ་དང༌། ཤ་སྦྲང་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་སུས་ཀྱང་ཁས་མི་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་དང་འཚམ་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ཡང་སྒྱུ་མ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་དུས་མཉམ་པའམ། དུས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་འཇོག་ཀྱང་འོན་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་འཇུག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། བརྫུན་པ་ལ་འགལ་བ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དེ་ཉིད་དོ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པར་ལྟག་ལ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱས་པར་བསྒྲོའོ། །གང་ཡང་གཞན་འགའ་ལས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་བག་མེད་པ་དག་འདུ་བྱེད་དག་ལས་ཡང་དག་པར་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱས་ནས་རིམ་གྱིས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གཟུད་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བ་མེད། །འདི་ལ་ཅུང་ཟད་འགག་པའམ་མེད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ལམ། །དགོས་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་སྟོན། །སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་ འཇུག་པ་ཡིན། ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཁས་བླངས་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པར་ཉེ་བར་བརྗོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དང་ལུང་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་སྤང་བར་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ནུས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་དེ་ལ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་
Chinese
您并非如此认为。像这样，如果说它与此相矛盾，您只会证明那是虚假的，而不是消除显现，因为虚假与名声并不矛盾。即使证明它是虚假的，也只会为我们这一方建立论点。像我们一样，因和果都依赖于处所、时间、因和缘的差别，但因为被量所损害而虚假，所以才被安立为世俗谛。同样，通过说出与此相违背之处，就能阻止其他人执着于实有，这样还有什么不想要的呢？然而，仅仅说出无过失之处，只会对您造成损害。我们并非不在此处运用量，如果不是这样，又如何能证明这是世俗谛呢？像我们这样，对于那些承认因果事物如其所显现般真实的人，为了遣除他们的错误执着，才在此处运用量，而不是对其他人。即使对它运用量，也不会受到现量的损害，因为量只是证明事物的实相如其所是地存在，而不是消除名声。如果不是这样，那它就不能成为量了。量会损害那些对事物自性进行胜义谛考察的情况，但那也不是现量所成立的，那它如何能损害它呢？如果是现量所损害。如果现量的定义是不错乱，那么不错乱也不应该是量所损害的对境，因为那样会太过分了。因此，这个承诺也没有受到现量的损害。如果不是这样，即使外境清晰显现，但因为是现量所成立的，所以与现量相矛盾，也不能通过远离一和多的自性来证明其无自性。对于患有眼翳等疾病的人来说，显现出毛发和腐肉蝇等不存在的事物，如果也因为与现量相矛盾而被认为是虚假的，那么谁也不会承认它了。因此，
English
You don't think so. Like this, if it is said that it contradicts this, you will only prove that it is false, not eliminate the appearance, because falsehood does not contradict fame. Even if it is proven to be false, it will only establish an argument for our side. Like us, cause and effect depend on the differences of place, time, cause, and condition, but because it is harmed by valid cognition and is false, it is established as conventional truth. Similarly, by pointing out the contradictions in this, it can prevent others from clinging to reality, so what else is not desired? However, merely pointing out the faultless will only harm you. We are not not applying valid cognition here, if not, how can it be proven that this is conventional truth? Like us, for those who acknowledge that cause and effect are real as they appear, in order to dispel their wrong clinging, we apply valid cognition only here, not to others. Even if valid cognition is applied to it, it will not be harmed by direct perception, because valid cognition only proves that the reality of things exists as it is, not to eliminate fame. If not, then it cannot be valid cognition. Valid cognition harms those who investigate the nature of things as ultimate truth, but that is not established by direct perception either, so how can it harm it? If it is harmed by direct perception. If the definition of direct perception is non-erroneous, then non-erroneous should not be the object harmed by valid cognition, because that would be too extreme. Therefore, this commitment is also not harmed by direct perception. If not, even though external objects appear clearly, but because they are established by direct perception, and contradict direct perception, it cannot be proven that they are without self-nature by being separated from the nature of one and many. For those who have eye diseases, etc., the appearance of hair and flesh flies, etc., which do not exist, if it is also considered false because it contradicts direct perception, then no one will acknowledge it. Therefore,
Chinese
因此，以见解而言，与自身相符的因和缘，从无始以来传递而来的所有这些生，虽然依赖于处所、时间和因的差别，但如同幻化显现一样，仅仅是世俗谛的安立。如果如其所是地安立，无论是同时还是异时安立，也没有任何相违之处。因此，也不会有非刹那等过失，因为在虚假的事物上不会有相违。如幻术和梦境般的诸法，真实而言，不能成立刹那和非刹那等法。如是，圣者《般若波罗蜜多经》中说：如果认为色是常或者无常，那就不是在修习般若波罗蜜多。为什么呢？因为色本身并非如其存在，如果认为它是常或无常，那就是颠倒。同样，直到一切种智之间都要广为宣说。还有，其他一些经中说诸行是刹那，那是为了让放逸者对诸行生起真实的厌离，从而逐渐引导他们进入无我的真如。因此说：如此稍微生也不有，于此稍微灭或无亦无，生及灭道，为必要义而近示，知生故而知灭，知灭故而知无常，知入于无常性，是为入于殊胜法。如是宣说。然而，如果认为如幻术等一样，幼芽等具有种子等的能力，那么就变成了承认实有。如此，所谓的种子等世俗谛，必须毫无疑问地与一切言说相违的，具有与兔角等不同的特征。如果不是这样，你们如何避免与世间和教证等相违呢？我们所说的实有，是指与一切能力相离的，具有与兔角等不同的特征。如果你们也认为那是世俗谛的话……
English
Therefore, from the perspective of view, all these births that have come down through causes and conditions that are in accordance with oneself from beginningless time, although dependent on the differences of place, time, and cause, are established as merely conventional truths, just like the appearance of illusion. If something is established as it is known, whether it is established simultaneously or at different times, there is no contradiction. Therefore, there will be no faults such as not being momentary, because there is no contradiction in falsehood. For phenomena such as illusion and dreams, in reality, momentary and non-momentary phenomena are not valid. As it is said in the Holy Perfection of Wisdom Sutra: 'If one practices thinking of form as permanent or impermanent, one is not practicing the Perfection of Wisdom.' Why is that? Because form itself does not exist as it is, and if one thinks of it as permanent or impermanent, it is a perversion. Similarly, it should be widely proclaimed up to the point of omniscience. Furthermore, some other sutras say that conditioned phenomena are momentary, which is to make the negligent truly disgusted with conditioned phenomena, and then gradually lead them into the suchness of selflessness. Therefore, it is said: 'Thus, there is no slight arising, and there is no slight cessation or non-existence here. The path of arising and ceasing is shown near for the sake of necessity. By knowing arising, one knows cessation. By knowing cessation, one knows impermanence. By knowing how to enter impermanence, one enters the excellent Dharma.' Thus it is said. However, if one assumes that sprouts and so on have the power of seeds and so on, like illusions and so on, then one is merely admitting the existence of things. Thus, the so-called conventional truth of seeds and so on must undoubtedly be described as being different from the characteristics of rabbit horns and so on, which are contrary to all statements. If it is not like that, how will you avoid contradicting the world and the scriptures? We say that a real entity is that which is separate from all powers and has characteristics different from those of rabbit horns and so on. If you also consider that to be conventional truth...