Tibetan
་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དུས་ཕྱིས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཇི་ལྟར་ཆོས་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་ལུས་ཅན་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེ་བ་ཞེས་ཡང་དག་པར་བསྒྲགས་པ་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་ཉེ་བར་ལྡན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པས་སྐྱེ་བར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ནུས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཡང་དག་པར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་སྔོན་བྱུང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་རྒྱུས་འདི་མེད་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདི་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །ཐ་སྙད་ཀྱི་ཟུར་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པའི་ཆོས་གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ན་གཞན་གང་ ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡིན། དེ་ལྟ་བས་ན་མེད་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ཙམ་ཁོ་ན་ཞིག་སྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དཔྱད་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱེད་པ་དགག་པ་ཙམ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འདི་རྒྱུ་ཉེ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ། ཇི་སྟེ་དེའི་ཚེ་དེ་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་འགའ་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་
Chinese
如果无的自性是一个，那它怎么会后来又变成有的自性呢？因为有和无是互相矛盾的。如果某个法完全舍弃了某种东西而存在，那么这个法的性质怎么会与具有该法的有法紧密相连呢？例如，对于属于非有身之法的虚空来说，就像具有有身一样。被正确宣称为生，有的自性也是完全舍弃了无的自性而存在的性质，那它怎么会真实地与无紧密相连呢？如果有人认为，所谓的无，与生的行为相关联，所以说与生接近，这完全是不可能的。然而，事物的自性，在某些能力各自确定的因的后续中，显现为真实存在，但这不是先前已经存在过的，因此，由于这个原因，世间上会产生“此无生”这样的分别念，认为它具有生的特征，并且广泛使用这种表达方式的术语。仅仅是术语的用法并不会对事物造成任何损害。我们也不认为有所谓的无，会具有与有相关的其他性质。如果它变成有，那么它就不会是无，而后来产生的自性就是其他的，如果是其他的，那它怎么会是它的呢？因此，认为“无生”等等，仅仅是证明事物是从未生到生的过程，仅此而已，如果这样想，那是不合理的。因为这里是分析事物自性的场合，而不是仅仅想表达对行为的否定。如果这个事物在近因之前没有产生，那么那时应该说它的自性是什么呢？如果有人认为，那时它根本不存在，那么应该在什么时候表达它的自性呢？那是不允许的。如果事物的自性根本不存在，那么那时就会清楚地说明它的自性仅仅是无。如果不是这样，那么就会说“此为无”
English
If the nature of non-existence is one, how can it later become the nature of existence? Because existence and non-existence are mutually contradictory. If a certain dharma completely abandons something and exists, how can the nature of that dharma be closely related to the possessor of that dharma who possesses that dharma? For example, for space, which belongs to the dharma of non-corporeality, it is like possessing corporeality. The nature of existence, which is correctly proclaimed as birth, is also the nature of completely abandoning the nature of non-existence, so how can it be truly closely related to non-existence? If someone thinks that the so-called non-existence is associated with the act of birth, so it is said to be close to birth, this is completely impossible. However, the nature of things, in the aftermath of certain causes whose abilities are determined separately, appears to be real, but this is not something that has existed before, therefore, for this reason, the world will produce the discrimination of "this non-birth", thinking that it has the characteristics of birth, and widely use the terminology of this expression. Merely the use of terminology does not cause any harm to things. We also do not think that there is such a thing as non-existence that has other properties related to existence. If it becomes existence, then it will not be non-existence, and the nature that arises later is other, and if it is other, how can it be its? Therefore, thinking that "non-birth" and so on, is merely proving the process of things from unbirth to birth, and nothing more, if you think like this, it is unreasonable. Because here is the occasion to analyze the nature of things, not just to express the negation of action. If this thing did not arise before the proximate cause, then what should be said about its nature at that time? If someone thinks that it does not exist at all at that time, then when should its nature be expressed? That is not allowed. If the nature of things does not exist at all, then it will be clearly stated that its nature is only non-existence. If it is not like this, then it will be said "this is non-existence"
Tibetan
བས་ཅི་ཞིག་སྨྲས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་གང་ཕྱིས་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་ངོ་བོ་འདིའི་རང་བཞིན་མ་གཏོགས་པར་ཇི་ལྟར་ཉེ་བར་བརྟགས། འདི་སྔོན་བྱུང་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མེད་པ་སྐྱེ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་བརྫུན་པ་འདི་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་བྱུང་བ་ལ་འབྱུང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡང་མེད་པ་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནར་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་ན་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་སྔོན་མེད་པ་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་དག་གི་དེ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པ་པ་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡང་དག་པར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ལ་རིམ་གྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མི་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་མཉམ་པ་ལ་ཡང་དེ་མི་འགལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འདི་དག་དུས་མཉམ་པར་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་འགལ་བ་དག་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས། ཆོས་ཅན་ གཅིག་ལ་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅིག་ཅར་ཆོས་འགལ་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་ན་གཅིག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་དོ་དང་ལྡན་ན་དེ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ད་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་དག་གིས་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའམ། མངོན་པར་གསལ་བར་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ལ་ཡང་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་འགལ་བ་དང་ལྡན་པར་ཇི་སྟེ་བརྗོད། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རིམ་གྱིས་དངོས་པོ་ཉེ་བར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་འགལ་བར་བརྗོད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་དག་གིས་རི་དང་ལུས་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཀུན་བརྟགས་ནས་འདི་དག་གི་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་འདི་དག་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས
Chinese
那么会说什么呢？像这样“以前没有”的否定，就是事物自性后来产生的那个。而且，除了这个以前没有的自性的本性之外，如何能靠近观察呢？“这不是以前产生的”这样，虚假的没有产生之名言的因缘，又如何能正确地说呢？这样，对于未产生的，成立为产生，也只能成立为没有与有相结合，不是其他的。如果说“从其他未产生的产生”，则是不相关的。因此，对于说事物先前没有而后来有的那些人，就变成了仅仅是承认了与此相违背的真实法。具有相违之法的自性，也不是真实合理的，因为一切都将变成一切的自性。如果说，对于一个事物来说，逐渐地有和没有并不相违，那是不合理的，因为对于同时的事物来说，也将会变成不相违。然而，如果这些在同时是相违的，那么那时为什么逐渐地不会相违呢？因为没有差别。对于不同的法性，相违的特征是不相违的。对于一个法性来说，也不是逐渐的，像这样，如果同时具有多种相违的法，那么单一性就会面临消失的危险，同样地，如果逐渐地具有，也会面临同样的危险。如果不是现在，那么其他的主等逐渐变成大等集合的自性，或者对于明显清晰的观察来说，又怎么能说具有清晰和不清晰等相违的法呢？对于自在天等逐渐产生事物来说，又怎么能说具有能和不能等相违的法呢？那些认为山、身体和金刚等是坚固的自性，并且通过这些不同的状态，来区分逐渐产生的冷和热等差别的人，对于那些想要成立这些是刹那性的人来说，又如何能成立冷和热等呢？
English
Then what would be said? This negation of "not previously existent" is the very nature of the thing that arises later. Moreover, how can one closely examine it apart from the very nature of this previously non-existent nature? How can one correctly say that this false cause and condition of the term of non-existence arising, "this is not what arose before"? Thus, to establish arising for what has not arisen, one can only establish that non-existence is combined with existence, not something else. If one says, "it arises from something else that has not arisen," then it is irrelevant. Therefore, for those who say that things were previously non-existent and later existent, it becomes merely an admission of possessing the true dharma that contradicts this. The nature of possessing contradictory dharmas is also not truly reasonable, because everything will become the nature of everything. If one says that for one thing, gradual existence and non-existence are not contradictory, that is unreasonable, because for simultaneous things, it will also become non-contradictory. However, if these are contradictory at the same time, then why would they not gradually be contradictory at that time? Because there is no difference. For different dharmas, contradictory characteristics are non-contradictory. For one dharma, it is not even gradual, like this, if one simultaneously possesses many contradictory dharmas, then oneness will face the danger of disappearing, similarly, if one gradually possesses them, it will face the same danger. If it is not now, then how can one say that other chief things, etc., gradually become the nature of a great collection, etc., or for clear and distinct observation, how can one say that it possesses contradictory dharmas such as clear and unclear? For Ishvara and others gradually producing things, how can one say that it possesses contradictory dharmas such as capable and incapable? Those who consider mountains, bodies, and vajras, etc., to be of a stable nature, and who distinguish the differences between gradually arising cold and heat, etc., through these different states, for those who want to establish these as momentary, how can they establish cold and heat, etc.?