Tibetan
འི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ནུས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་འདི་ཁོ་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན། དེས་ན་གང་དག་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་རྟོག་པ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དེའི་རྒྱུ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཇི་སྟེ་སོ་སོར་བརྟགས་པས་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་འགའ་ཞིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་དེའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་རང་གི་རྣམ་པར་གཏོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ན་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛེར་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཤོས་དག་གིས་དོན་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཕན་པ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་དེའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་དེའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་མི་འབྲང་ན་ནི་དེའི་རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དེ་ནི་ཐ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ཀྱང་རུང༌། འགའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་རྒྱུ་དེ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ན་དེ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ལས་ཀྱང་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བརྗོད་དགོས་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་
Chinese
因此，不确定性本身也不是。例如，完全缺乏能力本身就是非存在的特征。但由于它也存在于非复合事物中，这怎么会是存在本身呢？因此，那些通过分别分析而产生的止灭等，完全空无能力，与石女之子等无有差别，却仍然认为它们是真实存在的那些人的想法是不合理的，因为它们没有任何原因。例如，如果通过分别分析而产生的止灭等，变成了某种意识的对象，那么就必须承认它是该意识的原因之物，因为不是原因之物是不可能成为对象的。如果仅仅是原因的特殊性通过创造自己的形式来帮助意识，而你却坚持说它是对象，那么，它的常恒性就会被破坏，因为在名言上，它也不可能依次或同时地发挥作用。然而，即使它没有帮助，你仍然认为它是对象，因为它不是该意识所知的自性，那么，如果该意识所知的自性跟随它，那么该意识也会跟随它，因此就会变成常恒。如果它不跟随，那么它的常恒性就会被破坏。然而，如果你认为它甚至不会成为全知者的心的对象的实体，那么，在这种情况下，那些具有想法的人不应该将“存在”这个名称赋予它，因为在那里没有赋予名称的原因——知识。因为，能够从它那里区分开来的东西，必须比兔子角等所有近似的表达方式都分离的自性更特殊，因为没有从非存在中完全区分开来的自性是不可能被理解为存在的。说它具有持有自身自性的特征也是不合理的，因为非存在也具有持有自身自性的特征，尽管它完全缺乏能力。
English
Therefore, uncertainty itself is not either. For example, the complete absence of capacity is itself the characteristic of non-existence. But since it also exists in the unconditioned, how could this be existence itself? Therefore, the thought of those who, through separate analysis, completely empty of all capacity such as cessation, are no different from the child of a barren woman, etc., yet still conceive of them as being real, is unreasonable, because there is no cause for it. For example, if that which is produced by separate analysis, such as cessation, becomes the object of some consciousness, then it must be admitted that it is the causal entity of that consciousness, because that which is not a cause cannot be an object. If only the particularity of the cause helps consciousness by creating its own form, and you insist that it is an object, then its permanence will be undermined, because in conventional terms, it is also not appropriate to function sequentially or simultaneously. However, if it is conceived as an object even though it is of no benefit, because it is not the nature to be known by that consciousness, then if the nature to be known by that consciousness follows it, then that consciousness will also follow it in the same way, and therefore it will become permanent. If it does not follow, then its permanence is undermined. However, if you think that it will not even become the object of the mind of the all-knowing one, then in that case, those who have thoughts should not attribute the term "existence" to it, because there is no cause for attributing the term there, which is knowledge. Because, that which can be distinguished from it must be more special than the nature that is separated from all approximate expressions such as rabbit horns, because the nature that is not completely distinguished from non-existence cannot be understood as existence itself. It is also unreasonable to say that it has the characteristic of holding its own nature, because non-existence also has the holding of its own nature, although it is completely devoid of capacity.
Tibetan
ཕྱིར་རོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དངོས་པོ་ཞེས་མིང་དུ་འདོགས་ན་ནི་བརྩད་པ་མེད་དོ། འོན་ཀྱང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པར་ཅི་སྟེ་མི་བརྗོད་ཅེས་ནི་སྨྲའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ་འདུས་མ་བྱས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་འདི་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གཞན་དག་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་པ་གཉི་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ནི་ཅིག་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགག་པ་དང༌། གཞན་དགག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཅིག་དགག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་གཞན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོའི་བྱེ་བྲག་མ་ལུས་པ་དག་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས། རྡོ་རྗེའི་གཟེགས་མ་ཐོགས་པ་མེད་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་རབ་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ལམ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགལ་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དེ། རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེས་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ན་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁུངས་ཀྱི་མདོ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་གཟུགས་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོ
Chinese
驳斥。如果对于像石女之子等无差别的事物，也称之为事物事物，那没有争论。然而，为什么要说石女之子等也是无因的呢？因此，像这样说无为法存在，是不好的。因此，在《圣楞伽经》中也说：大慧，像这样将虚空、灭尽和涅槃执着为非造作的事物，这是执着于不存在的事物。有些人说，对于常与无常等不可言说的事物，由补特伽罗等来成立，这也是不确定的。这种说法也是不合理的，因为对于存在的事物，无论如何都不可能不可言说。像这样，常与无常是互相排斥而存在的自性，如果成立一个，否定一个，否定其他，没有成立就没有，因为否定一个，就是成立其他事物，怎么能说事物不可言说呢？如果不是这样，因为没有差别，一切都将变成不可言说。因此，为了摧毁自己和他人所说的所有事物差别，大自在者们善说了这四个无碍的金刚屑，因此这条道路不应被一切所违背，即：非自生，非他生，非二生，非无因生。任何事物在任何地方，都从未曾存在过。这样宣说的。这样，一切法都已如实地成立为无我。因此，薄伽梵在《圣般若波罗蜜多》中，遮止了对事物执着为常与无常，同样，根源的经部也如前所示。同样，如果说色是常的，那就不是在行般若波罗蜜多。为什么呢？因为色本身都不是那样存在的，更何况说是常的呢？
English
Refutation. If for things that are no different from the son of a barren woman, etc., one also calls them things, things, then there is no dispute. However, why should one not say that the son of a barren woman, etc., is also without cause? Therefore, to say that the unconditioned exists in this way is not good. Therefore, it is also said in the Holy Lankavatara Sutra: Great Wisdom, like this, to impute the uncreated to space, cessation, and nirvana is to impute to what does not exist. Some say that to establish things that are unspeakable, such as permanence and impermanence, by persons, etc., is also uncertain. This statement is also unreasonable, because it is impossible for something that exists to be unspeakable in any way. Like this, permanence and impermanence are characteristics that exist in mutual exclusion. If one establishes one, negates one, negates the other, and there is no establishment, then there is nothing. Because negating one is establishing another thing, how can one say that things are unspeakable? If it is not like this, because there is no difference, everything will become only unspeakable. Therefore, in order to destroy all the differences of things spoken by oneself and others, the great lords have well spoken these four unobstructed vajra splinters, therefore this path should not be contradicted by all, namely: not from self, not from other, not from both, not from no cause. Whatever things, wherever, have never existed. This is what is said. Thus, all dharmas are truly established as selflessness. Therefore, the Blessed One, in the Holy Perfection of Wisdom, has prohibited clinging to things as permanent and impermanent, and similarly, the source sutras have also been shown before. Similarly, if one were to say that form is permanent, then one would not be practicing the Perfection of Wisdom. Why is that? Because form itself does not exist in that way, let alone saying that it is permanent?
Tibetan
ས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདིར་གང་གཞན་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་ག་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན། གང་གིས་ན་དེ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་འགོག་པར་བྱེད། འདི་ལ་ནི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་དགག་པར་བྱ་བ་ལ། ཁྱེད་ལ་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞེས་བྱ། ཆ་ཤས་མེད་པ་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཡིན་གྲང་ན། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་དག་གིས་སྔོན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བྱར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གཞན་དག་གིས་སྔོན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པ་དེ་ནི་ནམ་ཡང་གང་གིས་ཀྱང་མི་སྐྱེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོད་པར་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཅད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་ཚིགས་སུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་སྔར་བསྟན་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དག་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ དུ་བྱར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལོག་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་མི་སྲིད་པས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གཞན་དག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་དེའི་ཡིན། སྔོན་གནས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཉེ་བའི་སྔོན་རོལ་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དག་ལས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱབ་ན་འོ་ན་ནི་མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་དུ་ཟད་དེ། དེ་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས
Chinese
如是说，同样地，应将其与遍知智慧的究竟相连。因此，在此，从他处产生果实有什么相违之处呢？又有什么能阻止从它产生果实呢？对于说“此无有害之量”等等，都已经回答了。对于要遮止果实存在而产生，你们二者都没有成立的理由和例子等等，这也是不合理的。因为，所谓“存在”是什么意思呢？对于无分者，不可能以分而成立，如果说是以自身全部而圆满成立的自性，那么，凡是圆满成立的自性，就不是由其他新有的差别所能作用的。凡不是由其他新有的差别所能作用的，就永远不会由任何事物所生，例如虚空莲花等等。想要显现为存在者，也与此相同，因此如何能有理由等等呢？因为仅仅是要成立分别，并且理由也显示如此，而且这些对于非有法事物也不相违。因此，并非是不成立之过等等，这只是先前已经说明的。因为所要成立的和成立的法都随顺于同品，所以也不是理由相违。仅仅是从名言的角度可以施加差别就遍及于产生，因此如果遍及者颠倒，则所遍及者不可能，所以也不是不定，因为，凡是由其他施加差别的就是自性，而什么是其他的，它又怎么会是它的呢？凡是先前存在的自性，是因为从近因之前就存在，所以它怎么能说是从因中产生的呢？因此，不是不定。如果说，如果可以施加差别就遍及于产生，那么无者就会产生吗？这仅仅是从名言的角度来说的，但那不是真实的。例如，如果自性
English
Thus it is said. Similarly, it should be connected up to the ultimate of the wisdom of the All-Knowing. Therefore, what contradiction is there here in a result arising from something else? And what would prevent a result from arising from that? All that has been said, such as "There is no valid cognition that harms this," has already been answered. Also, it is unreasonable to say that you have no established reason or example for refuting the arising of an existing result. For what does "existing" mean? Since it is impossible for something without parts to be established by parts, if it is said to be an entity that is completely established by itself, then that which is a completely established entity is not something that can be acted upon by new differences from others. Whatever is not acted upon by new differences from others is never produced by anything, like a lotus in the sky, and so on. The desire to appear as existing is similar to that, so how can there be a reason, and so on? Because it is only necessary to establish a distinction, and the reason also shows it in that way, and these are not contradictory even for things that are not objects of dharma. Therefore, it is not a fault of being unestablished, and so on, this has already been shown before. Because what is to be established and the qualities of establishment follow the homogeneous side, it is not a contradictory reason either. Because being able to be differentiated from the perspective of language pervades arising, therefore, if the pervader is reversed, the pervaded is impossible, so it is not uncertain either. For example, whatever is differentiated by others is the nature, and what is other, how is it its? Whatever is the previously existing nature, because it exists from before the proximate cause, how can it be said to be produced from causes? Therefore, it is not uncertain. If it is said that if being able to be differentiated pervades arising, then would non-existence arise? This is only from the perspective of language, but that is not true. For example, if by nature