Tibetan
བ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ལ་ལར་རེས་འགའ་འབྱུང་བས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་ངེས་པ་ཉིད་དེ། ལྟོས་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ལྟོས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཕན་པ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་གྲགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་རྣོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་འཇིག་ རྟེན་ན་མངོན་སུམ་ཁོ་ནར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ལ་གཏན་ཚིགས་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐག་བསྲིངས་ཏེ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་བརྟགས་ན་དགའ་བ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་མེད་དོ། །ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་བའི་ཉེས་པ་ནི་སྔར་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། འགལ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་སྐྱེ་བས་དེ་དག་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དག་པར་ལྡོག་ན་དེ་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བསམ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་པ་འཇུག་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ན་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་བདེན་པ་ཡང་སྐྱེ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ན་དེའི་རྣམ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ།
Chinese
无有也。 如此，此等事物一切，于有者有时而生，故定是具有所待。 无有待者，恒常无有差别，故不应是有时而生。 彼等之所待者，即是因，以无利益者不应有所待故。 其中，凡是称为利益者，即是彼等之因，如是成立。 若是无因，则以无差别故，荆棘等之锐利等必不转变，故一切亦将成为一切之自性。 种子与苗芽等因果之事物，亦于世间唯以现量而成立故。 现量亦害于立宗，且于他者，由理证所应成立之事，以定生而承诺故，亦违背自语。 若非如此，则理证之陈述将唯成无义。 唯以立宗，不能成就所欲之义，以一切将成就能一切之过失故。 是故，此说无因者，于名言中亦为现量等所害故，智者当远而舍之。 若不观察安住如幻术等之理证等，则不遮止如何显现之喜悦，故说无生者，则无有现量等之损害。 法不成等之过失，已于先前遣除。 如是，以存在于随顺品故，亦非理不成，亦非相违。 虚空之花等未生者，以未曾体验具有自性故，生遍及彼等，若彼真实返还，则彼亦将返还，故亦非决定。 生之进入，不能唯一真实成立彼，以梦等之中，不真实之子等亦显现生故。 彼乃是识，彼如是显现，如是说亦不应理，以于彼真实，则彼之相不应理故，如是先前已显示矣。
English
It is not. Thus, all these things arise sometimes in some cases, so it is certain that they are dependent. Those that are independent are always without distinction, so it is not appropriate that they arise sometimes. That which is to be depended upon by them is the cause, because it is not appropriate to depend on what is useless. That which is known as beneficial is the cause of them, so it is established. If there is no cause, then because there is no difference, the sharpness of thorns, etc., will certainly not change, so everything will become the nature of everything. Seeds and sprouts, etc., the objects of cause and effect, are also established in the world only by direct perception. Direct perception also harms the proposition, and for others, because it is promised that what should be established by reasoning will definitely arise, it also contradicts one's own words. If it is not like that, then the statement of reasoning will only become meaningless. The desired meaning is not achieved by merely making a proposition, because it would follow that everything could achieve everything. Therefore, this statement of no cause is to be abandoned by the wise, because it is harmed by direct perception, etc., even in conventional terms. If one does not examine the reasoning, etc., that abides like illusion, etc., then because the joy of how it appears is not prevented, there is no harm from direct perception, etc., for those who say there is no birth. The faults of the unestablished subject, etc., have already been removed. Thus, because it exists in the similar class, it is not an unestablished reason, nor is it contradictory. Because unarisen things such as sky flowers have not been experienced as having a nature, birth pervades them, and if that truly reverses, then that will also reverse, so it is not certain either. Entering into birth cannot be uniquely and truly established there, because even untrue sons, etc., appear to be born in dreams, etc. It is not reasonable to say that it is consciousness that appears like that, because if it is true there, then its appearance is not reasonable, as has been shown before.
Tibetan
།གཞན་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དག་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དེས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལ་ངེས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པར་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏེ། དེ་ནི་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་ན་གང་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་འཇུག་ པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གང་དག་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་དག་ལས་མི་སྐྱེའི། འོ་ན་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ཡང་སྔར་བསལ་བ་སྤྱིར་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་དག་ལས་དངོས་པོ་གསལ་བར་འགྱུར་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པའི་ངོ་བོ་འམ། དེའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་དམ། དབང་པོ་ལེགས་པར་བྱེད་པའམ། ཡུལ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ཞེས་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྒྱས་པ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་ལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱས་པ་གཞན་ཞིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་སྔ་མ་མ་འགགས་ན་གཅིག་ལ་རྒྱས་པ་དང་མ་རྒྱས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་འཆོལ་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་སྔོན་མེད་པ་ཞིག་མི་སྐྱེ་ན་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་སྔར་རྒྱས་པར་བསྩལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་ཟད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གིས་ཀྱང་བྱེད་པར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་བྱ་བ་སྔར་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རྐྱེན་རྣམས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དོན་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་བྱེད་བར་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་སྔོན་ཉིད་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྟག་པ་ལ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་མ་བཤིག་པའམ། མ་བསྐྱེད་པར་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ནམ་ཡང་རིགས
Chinese
另外，认为他者显现为他者的体性也是不合理的，因为彼和此二者是相违的缘故。虽然生遍及具有体性，但对于生来说，必定具有体性并不成立。因为先前已经说明，能遍近处，并非所有所遍都必定是近处，这是共同的缘故。实际上，任何事物都不会有生。这也已经充分论证过了。有些人认为事物不是从因缘中产生的，那么是什么呢？它们仅仅是被因缘所显现而已。因此，这种想法也是不确定的，因为先前已经普遍驳斥过了，所以应该舍弃。如果事物从因缘中显现，那么是成为自己的自性增长的体性，还是成为其障碍完全耗尽的自性，或者是使根变得良好，或者是在该境上产生识的特征之一呢？这样进行辨析。对此，首先第一种情况是不可能的，因为会陷入常恒性被破坏的过失。如果自己的体性没有增长，那是自己自然毁灭，还是从显现的因缘中产生？如果产生了其他的体性增长，那么那时它会从那里增长自己的特征。事实并非如此，如果自己的先前体性没有停止，那么就会承认在一个事物上，增长和未增长两种相互矛盾的自性混杂在一起。如果自己的先前没有的体性没有产生，那么显现的因缘也会变得没有意义，并且事物的产生先前已经广泛驳斥过了，因此是不合理的。也不是障碍完全耗尽的自性，因为不存在的体性，由于是非事物，所以任何事物都无法作用。对于事物的体性，作用先前已经驳斥过了。如果它作用于其他事物，那么因缘如何成为事物的显现者呢？因为没有变成其他事物是不可能作用的，因为它先前就存在。对于常恒的事物来说，如果不破坏或不产生某种自性的差别，那么遮蔽它是不可能的。
English
Furthermore, it is unreasonable to think that something else appears as the nature of something else, because "that itself" and "otherness" are contradictory. Although arising pervades having a nature, it is not necessarily true that arising must have a nature. As previously explained, just because something that pervades is near, it does not necessarily mean that everything that is pervaded is near, because this is common. In reality, there is no arising in anything. This has also been thoroughly proven. Some people think that things do not arise from conditions. What then? They are merely made clear by those conditions. Therefore, that thought is also uncertain, because it has been generally refuted before, so it should be abandoned. If things become clear from conditions, then do they become the nature of the increase of their own characteristics, or the nature of the complete exhaustion of their obscurations, or do they make the senses good, or do they become one of the characteristics of the arising of consciousness in that object? Analyze this. First of all, the first case is not possible, because it would lead to the fault of the destruction of permanence. If one's own nature does not increase, does it perish on its own, or does it arise from the conditions that make it clear? If another nature that has increased arises, then at that time it will increase its own characteristics from there. This is not the case. If one's own previous nature has not ceased, then it would be admitted that two mutually contradictory natures, increased and not increased, are mixed together in one thing. If one's own previously non-existent nature does not arise, then the conditions that make it clear would also become meaningless, and the arising of things has already been widely refuted, so it is unreasonable. It is also not the nature of the complete exhaustion of obscurations, because that non-existent nature, being a non-thing, cannot be acted upon by anything. As for the nature of things, action has already been refuted. If it acts on something else, then how can conditions be the clarifiers of things? Because it is impossible to act on something that has not become something else, because it already exists. For permanent things, it is never possible to obscure them without destroying or creating some difference in their nature.