Tibetan
་བའི་དུས་ན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁྱེད་ནི་རྒྱུ་དང་བར་མེད་པ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བར་མེད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་མཆོད་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཁས་བླངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། བར་མེད་པ་དང་མཆོད་པ་དང་རེག་པ་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁས་བླངས་ན་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པ་དུས་གཞན་གྱིས་མཆོད་པ་གཉིས་ལ་གནས་སྐབས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ན་ནི་མི་རུང་བས་ཁྱེད་ཀྱིས་དེ་ཡེངས་སུ་སྤངས་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱི་རྒྱུ་ལས་མཆོད་པར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་ཅི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་དམ། འོན་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་འདི་འཇུག་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་མཆོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བས་ཅི་ཞིག་སྨྲས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཆོད་པ་ཞེས་ཡིན་ལ། མཆོད་པ་ཞེས་ཡིན་ལ། མཆོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་སྨྲས་བ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འོས། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མ་ཞིག་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་མ་ཞིག་པ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་མ་ཞིག་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་མེད་ པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་མ་ཞིག་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་རང་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལྷན་ཅིག་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ཡང་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་གྲིབ་མ་དང༌། ཉི་མ་དག་དང་འབབ་ཆུའི་རྒྱུན་དག་ལ་ཆུའི་རྒྱུན་སྔ་ཕྱི་དག་མེད་པ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་
Chinese
在因存在的时候，只有因存在；在果存在的时候，因则不存在。因此，不要产生供养等的想法。如果这样说，这也是不合理的，因为生起并非与存在的事物不同。就像你们所说，果的生起仅仅是因和无间缘。那些说无间缘存在的人，也仅仅是稍微承认了供养。如果不是这样，那么“无间缘”这个词的意义是什么呢？因为无间缘、供养和接触等意义并非不同，如果承认了这些，那么就会间接地承认因和果是同时的。因为对于存在的事物来说，不可能有其他时间的两种供养。此外，如果推论出果是从因坏灭中产生的，那是不行的，所以你们轻易地放弃了这一点。因此，你们承认果是从那样的因中供养而产生的。对此，会产生这样的想法：是全部自体供养呢？还是部分供养呢？因为除此之外没有其他可能。因此，如果说因仅仅是果的刹那和供养，而且既不是部分供养，也不是全部自体供养，那么这说了什么呢？这就会变成：供养是，供养是，供养也不是。还有谁能说出像这样非常好的话呢？此外，如果果存在的时候因不存在，那么就不能说果仅仅是从因坏灭中产生的，因为那时根本没有因坏灭。当因坏灭的时候，果不存在
English
When the cause exists, only the cause exists; when the effect exists, the cause does not exist. Therefore, do not have thoughts of offerings and the like. If you say that, it is also unreasonable, because arising is not different from existing things. Like you say, the arising of the effect is only from the cause and the immediate condition. Those who say that the immediate condition exists also only slightly acknowledge the offering. If it is not like that, then what is the meaning of the word "immediate condition"? Because the meanings of immediate condition, offering, and contact are not different, if you acknowledge these, then you will indirectly acknowledge that the cause and the effect are simultaneous. Because for existing things, there is no other possibility of two offerings at other times. Furthermore, if it is inferred that the effect arises from the destruction of the cause, that is not possible, so you easily abandon that point. Therefore, you acknowledge that the effect arises from offering from such a cause. Regarding this, the thought will arise: Is it that the entire self offers? Or is it that a part offers? Because there is no other possibility besides that. Therefore, if you say that the cause is only the moment of the effect and the offering, and it is neither a part offering nor a whole self offering, then what does that say? It will become: offering is, offering is, and offering is not. Who else can say such very good words like this? Furthermore, if the cause does not exist when the effect exists, then it cannot be said that the effect arises only from the destruction of the cause, because at that time there is no destruction of the cause at all. When the cause is destroyed, the effect does not exist.
Tibetan
མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མཆོད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དུས་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲིབ་མ་དང༌། ཉི་མ་དང༌། ཆུའི་རྒྱུན་དག་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ཆོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མཆོད་ན་ནི་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དུས་ཕྱི་མར་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་དགག་པ་ཙམ་ལ་གདགས་པ་དེ་ལྟར་བྱས་ཏེ། དེ་ཡང་བར་མེད་པར་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དགག་པ་ཙམ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དོན་དམ་པ་པའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །འཕགས་པ་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་གྱི་དཔེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མཆོད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆད་པར་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ལྟའི། དོན་དམ་པ་ནི་མ་ ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་སྲང་མདའ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྲང་མདའ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཞིག་དཔེ་ཉིད་དུ་སྟོན་ན་ནི་དེ་མ་གྲུབ་སྟེ། གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་མཐོན་དམན་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་བྱ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། རྡུལ་རྣམས་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྲང་མདའ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཞིག་སྟེན་ན་ནི་དེ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར། རྣམ་པར
Chinese
并非如此，因为对此也同样存在驳斥和考察。如此一来，如果对彼者也以一部分供养事物和非事物，那么那时就会陷入具有部分的状态。如果以全部自身供养，那么那时就会成为同一时间。同样，如果影子、太阳和水流等也未被全部自身所断绝，那么就会变成同一处所。如果以一部分供养，那么就会陷入具有部分的状态。对于我们来说，事物和非事物等这一切在胜义谛中并不成立，因为那是远离事物和非事物等一切戏论之网的缘故。对于何者供养等成为真实的事物不存在，名为非事物在名言中也丝毫没有。然而，在后来的时间里，只是对事物的自性进行遮遣而安立，那样也是无间断地什么也不会产生，仅仅只是不存在而已。因为仅仅是遮遣什么也不是，所以与之同时，胜义谛的供养等的想法不会产生。因为因和果在胜义谛中被承认为事物本身，所以以一部分供养等的想法才会产生。在圣《萨鲁绿树经》中，世尊以秤杆的高低为例，所说的因和果的供养，那是为了舍弃断见，认为因和果的事物仅仅是世俗谛，而不是胜义谛，因为在胜义谛中秤杆并不成立。如此，如果秤杆显示具有支分之相作为例子，那么它并不成立，因为不可能在一个事物上同时具有高低等相互矛盾的两种作用。它也不是微尘积聚的自性，因为不可能积聚没有部分的微尘。如果确实具有部分，那么就会陷入非事物。然而，如果秤杆依赖于显现为识的相，那么那也仅仅是遍计所执的相，因此是虚假的，怎么会成为实有呢？ 遍
English
It is not so, because there are similar refutations and examinations for this as well. Thus, if one offers things and non-things to that with one part, then at that time it would follow that it has parts. If it is with all of oneself, then at that time it would be the same time. Similarly, if shadows, the sun, and streams of water are not cut off by all of oneself, then they would become the same place. If one offers with one part, then it would follow that it has parts. For us, all of these things and non-things are not established in the ultimate truth, because it is free from all the nets of elaboration such as things and non-things. There is nothing called non-things in name, let alone anything that becomes a true offering. However, in later times, it is only established by negating the own nature of things. Even so, nothing arises without interruption, it is merely non-existence. Since mere negation is nothing, the thought of ultimate offerings and so on does not arise along with it. Because cause and effect are accepted as things themselves in the ultimate truth, the thought of offering with one part and so on arises. In the noble "Sālu Green Tree Sutra," the Blessed One spoke of the offering of cause and effect with the example of the high and low of a balance, which is to abandon the view of annihilation and to regard the things of cause and effect as merely conventional truths, not ultimate truths, because the balance is not established in the ultimate truth. Thus, if the balance shows the nature of having limbs as an example, then it is not established, because it is impossible for one thing to have two contradictory functions such as high and low at the same time. It is also not established as the nature of accumulated atoms, because it is impossible to accumulate atoms that have no parts. If it does have parts, then it would follow that it is a non-thing. However, if the balance relies on the nature of appearing as consciousness, then it is only the nature of being completely imputed, therefore it is false, so how can it become existent? Completely
Tibetan
་ཤེས་པ་ཡང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །འདིས་ནི་གྲིབ་མ་དང༌། ཉི་མ་དང༌། ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་སྲང་མདའ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ན་ལ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་བོར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པ་ཁོ་ན་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཅི་འདི་ཡོད་ན་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བཀའ་འདི་ཁོ་ནས་ཕྱོགས་གསུམ་བསྩལ་བ་དང༌། ཕྱོགས་བཞི་པ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་བསྟན་ཏམ། འོན་ཏེ་རིགས་པས་ཡིན། གལ་ཏེ་བཀས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲིབ་མ་དང༌། མྱུ་གུ་དག་དང༌། མར་མེ་དང༌། འོད་དུས་མཉམ་པ་ཡོད་པ་དག་ཀྱང༌། མར་མེ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཡོད་ན། འོད་ལ་སོགས་པ་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྒྲ་འདིས་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་དུས་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་དོན་དམ་པར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེར་འགྱུར་གྱི། བཀས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ གྲགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་གྲིབ་མ་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དུས་མཉམ་པ་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་རིགས་པས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དོན་འདི་ལ་ཁུངས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཁོ་ན་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་དེ་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གང་དག་གྲགས་པ་ལས་འདས་ཏེ། །བདག་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྟག་པ་དང༌། རང་དབང་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡང་རྣམ་པར་སེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་གི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྐྱེན་ཉིད་འ
Chinese
识亦非有身，故无上下行。此亦答覆影、日、水等。世尊于《圣楞伽经》等经中，谓遮止因果事物故，秤杆等譬喻，应知因果事物唯是世俗。又若有人说，世尊云“此有故彼生”，以此舍弃三种分别，唯许第四种分别，对此亦应说：此有故彼生之教，仅以此即已显示舍弃三方，而许第四方耶？抑或以理耶？若谓以教，则不应理，以影、芽等，及灯、光同时存在者，亦不违“此有灯等，故彼生光等”之名言故。如是此声仅显示有果依赖于有因，而非果有时无因。若诸事物由其他量于胜义中成立为刹那，则成如是通达，非由教。亦非由世间 名声，如是世间亦知影与芽等同时存在者为因果事物。抑或为以理成立之方耶？若是，则不应引世尊之教，以其非为此义之根据故。若必须仅说理，亦不能说，如以理三种分别不成立，如是第四种分别亦于胜义中不成立，此已广说。为舍弃彼等超越名声，而执著我等常恒之实体，及自在等功德，并遣除业果关联等世俗者之见解故，世尊说缘起。
English
Consciousness is also not embodied, therefore it does not go up and down. This also refutes shadows, the sun, water, and so on. The Blessed One, in sutras such as the *Descent into Lanka Sutra*, said that because the entities of cause and effect are prohibited, examples such as the balance scale should be understood as the entities of cause and effect being merely conventional. Furthermore, if someone says that the Blessed One said, "When this exists, this arises," thereby abandoning three kinds of conceptualization and only accepting the fourth kind, then it should be said to them: Does this teaching, "When this exists, this arises," by itself show the abandonment of three aspects and the acceptance of the fourth aspect? Or is it by reason? If you say it is by teaching, then it is not reasonable, because even shadows, sprouts, and lamps and light that exist simultaneously do not contradict the expression, "When there is a lamp, light arises." Thus, this sound only shows that the existence of a result depends on the existence of a cause, but it does not mean that there is a result without a cause. If things are established as momentary in ultimate reality by another valid cognition, then such an understanding will occur, but not by teaching. Nor is it by worldly reputation, for in the world, shadows, sprouts, and so on, which exist simultaneously, are also known as cause and effect. Or is it the way to establish it by reason? If so, then the words of the Blessed One should not be cited, because they are not the source for this meaning. If only reason must be stated, then it cannot be stated either, for just as the three kinds of conceptualization are impossible by reason, so too is the fourth kind impossible in ultimate reality, as has already been explained extensively. In order to abandon the views of those who transcend reputation and grasp at a permanent substance such as self, and qualities such as independence, and who also eliminate the conventional, such as the connection between actions and their results, the Blessed One taught dependent origination.