Tibetan
་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ཡང་བྱེད་པ་གཞན་དུ་རྟོག་ན་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གང་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཕན་དང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདིའི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འབྲེལ་བ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། འབྲེལ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ཁོ་ནས་རབ་ཏུ་བྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་དངོས་ པོ་ཕན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི་དབང་གིས་བྱེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་ན་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ཅི་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་ཕན་འདོགས་པར་མི་འགྱུར། གང་གིས་ན་བྱེད་པ་དོན་གཞན་དུ་བྱེད་བར་རྟོག་པར་བྱེད། བྱེད་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཉེ་བ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འདི་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པོ། དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ནི་གྱི་ནར་འདུག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ངོ་བོར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་པས་གང་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ནུས་པ་དང་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་ཀྱི། དོན་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་དངོས་པོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་གཉི་གའི་ངོ་བོ་དེ་ཞིག་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཡང་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་འདས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མི་འཇིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཞིག་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཡང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཞན་དག་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཚེ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་གིས་དུས་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་དག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོར་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ
Chinese
如果说是变为其他，那么在这种情况下，如果认为从它那里还有其他的作者，那就会变成没有尽头，因此任何事物都不会成立为因。因为事物既不帮助也不作用，所以“因为这个的作者，所以是这个”的关系也无法成立，因为关系完全是通过互相帮助来区分的。然而，如果承认事物本身是有帮助的，那么在这种情况下，如果因为事物变为作者的自性而对作者有所帮助，那么为什么对果也不以同样的方式有所帮助呢？因为什么而认为作者是不同的事物呢？如果作者仅仅依赖于事物的存在，那么因为原因没有不齐全的，所以应该是恒常接近的，坏灭也无法成立。然而，如果变为不同的事物，那么在这种情况下，也无法与这个一起成立关系。因此，仅仅是作者们互相结合，事物就会变成静止不动。刹那的事物因为刚产生就不存在，所以作为所作的自性也是不合理的。不是刹那的事物也像虚空一样，因为是恒常存在的自性，所以不合理具有作用，因此对任何事物都没有作用这个说法。因此，仅仅是事物的自性才被说成是能力和作者等的词语，而不是其他的意义。作者与事物没有差别，如果两者的自性都是坏灭，是自身自性消失的特征，那么因为事物也与它没有差别，所以是自身自性消失，那么怎么能成立为过去的存在呢？因为事物的自身自性一样，作者也会变成不坏灭，因此作者的坏灭也无法成立。如果又认为作者本身是不可说为其他的，那么在这种情况下，因为仅仅是假立的存在，所以没有事物，因此凭借它，三时的安立也不会正确。存在的事物以任何方式都不能说是不可说的，这是不合理的，因为一切都不可说
English
If it is said to be transformed into something else, then in that case, if one thinks that there is another agent from it, then it will become endless, therefore nothing will be established as a cause. Because things neither help nor act, the relationship of "because of this agent, therefore it is this" cannot be established, because the relationship is completely distinguished only by mutual assistance. However, if one admits that things themselves are helpful, then in that case, if the agent is helped by virtue of the thing becoming the nature of the agent, then why would it not help the result in the same way? Why is the agent thought to be a different thing? If the agent depends only on the existence of the thing, then because the cause is not incomplete, it should always be close, and destruction cannot be established. However, if it becomes a different thing, then in that case, it cannot be established as a relationship together with this. Therefore, only the agents combine with each other, and the thing becomes static. Momentary things are not reasonable as the nature of what is to be done, because they do not exist as soon as they are born. Non-momentary things are also like space, because they are the same in the nature of being permanent, so it is not reasonable to have action, therefore there is no such thing as action for anything. Therefore, only the nature of things is spoken of as words such as ability and agent, but not other meanings. The agent is not different from the thing, and if the nature of both is destruction, which is the characteristic of the disappearance of one's own nature, then because the thing is also not different from it, it is the disappearance of one's own nature, so how can it be established as the existence of the past? Because the agent will also become indestructible like the self-nature of the thing, therefore the destruction of the agent cannot be established either. If one thinks that the agent itself is only unspeakable as something else, then in that case, because it is only a hypothetical existence, there is no thing, therefore, by virtue of it, the establishment of the three times will not be correct. It is not reasonable that an existing thing cannot be said in any way, because everything is unspeakable.
Tibetan
་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདས་པ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འདས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ན་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་མཁའི་པདྨ་དང་འདྲ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བྱེད་པ་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པ་ཉིད་དེ། བྱེད་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་གོ་ཇི་སྟེ་འགའ་ཞིག་གིས་རེས་འགའ་བྱེད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འཐོབ་པའི་རྒྱུ་རྣམས་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་དངོས་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་བྱེད་པ་ཡང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་འོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་གྱི་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ན་དུས་མཉམ་པའམ། དུས་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་དུས་མཉམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རུལ་ན་རྒྱུ་ཡང་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོར་རེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ལ་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུར་ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་འཆོལ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྔོན་གྱི་དུས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་མ་འོངས་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱིས་ཆོད་
Chinese
因为会变成那个的自性。因此，过去的事物因为没有实体，所以不能从中产生结果。从未来也不会产生结果，因为它也像过去一样不存在，因为这样说，如果未来是指尚未成为自性的事物，那么像虚空中的莲花一样的东西，是不可能从中产生结果的。然而，如果说因为尚未获得作用，所以称之为未来，那么在这种情况下，更不可能从中产生结果，因为尚未获得作用。如果一切事物都是恒常存在的，那么怎么会有人有时无法获得作用呢？因为获得作用的因缘没有不齐全的。作用也不是与事物不同的东西，这在前面已经说明过了。如果不是不同的东西，那么因为不是他体的缘故，就像作用一样，自己的体性也无法获得，因此未来本身也无法成立为存在。就像事物的自性一样，与它无二无别的作用也因为是恒常存在的缘故，也无法成立为恒常未获得。因此，因为未来不存在，所以不能从中产生结果。现在的作用这一方也不成立，因为如果从中真正产生结果，那么会是同时产生，还是不同时产生呢？首先，不是同时产生，因为在结果产生之前，如果原因已经坏灭，那么原因就像兔角一样不存在，因此不可能具有能力。在原因成为自身实体的那个时候，如果具有能力，那么结果也必然是与原因同时存在的，因此它对原因没有任何作用。安立为原因的名称也是不合理的，例如想要显现的结果本身就不是原因一样。如果不是这样，那么原因和结果就会完全混淆。不同时的说法也不成立，因为如果结果在先前的时间存在，那么它就只能从未来产生，这在前面已经说明过是不合理的。然而，如果被其他刹那所隔断
English
because it would become the nature of that. Therefore, the past does not produce results because it has no substance. It does not come from the future either, because it is also non-existent like the past, because in this way, if the future refers to something that has not yet become its own nature, then something like a lotus in the sky cannot produce results from it. However, if it is said that it is called the future because it has not yet obtained its function, then in that case, it is even more impossible for it to produce results, because it has not obtained its function. If all things are always existent, then how can someone sometimes not obtain their function? Because the causes for obtaining it are not incomplete. Action is also not something different from the thing, as has been explained before. If it is not a different thing, then because it is not other, like action, its own nature cannot be obtained, so the future itself cannot be established as existent. Just like the nature of things, the action that is inseparable from it is also always existent, so it cannot be established as always unattained. Therefore, because the future does not exist, it cannot produce results. The side of the present action is also not established, because if a result is truly produced from it, then will it be produced simultaneously or at different times? First, it is not produced simultaneously, because if the cause has perished before the result is produced, then the cause is non-existent like a rabbit's horn, so it cannot have the ability. At the time when the cause becomes the substance of itself, if it has the ability, then the result must also exist simultaneously with it, so it does not do anything to the cause. It is also unreasonable to establish the name as a cause, just as the result that one wants to manifest is not the cause itself. If it is not like this, then the cause and result will be completely confused. The statement of different times is also not established, because if the result exists in the previous time, then it can only come from the future, which has been explained before as unreasonable. However, if it is interrupted by another moment