Tibetan
དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་བ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་གནོད་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ན་གནོད་པ་བྱེད་དུ་ཟད་དེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་པར་བསྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མེའི་བུད་ཤིང་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ། དེ་བརྫུན་པའི་བུད་ཤིང་འདི་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ཏེ། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མེ་རབ་ཏུ་ཞི་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཆོག་རྟོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་སྐད་དུ། འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀུན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །མེ་ཡི་བུད་ཤིང་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་དག་ཇི་བཞིན་རྣམ་འབྱེད་པའི། །མེ་ཡིས་བསྲེགས་ནས་ཉེར་ཞིར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྡོག་པར་གྱུར་ཅིང་རྟེན་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མི་འདོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། ཡང་དག་སར་སོ་སོར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་ཤིང་གཉིས་དྲུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་མེའི་དཔེས་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པའི་ཆོས་ཤིག་སྟོན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེད་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། འོན་ཏེ་གཉི་གའི་ཆོས་ཤིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བརྒལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་འདི་ནི་རིགས་པ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཉི་གའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། སྤྱིའི་ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་ཀླན་ཀ་འདི་ཐམས་ཅད་ཅི་སྟེ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཆོས་འབྲེལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཁོ་བོ་ཅག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བཀག་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དགག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་མེད། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་དགག་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་ནི་དེར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཁོ་ནའོ། །མེད་པ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་མི་ནུས་ན་འདི་གང་ལ་ནུས་པར་འགྱུར། དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡང་དག་པ་པའི་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བཀག་པས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ཙམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་མི་གཞག། གཞན་ཡང་གང་དག་ལ་ནམ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དོན་དམ་པ་པ་འགའ་ཡང་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་ན་ཆོས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཡང་གང་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་དེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་དང་དགག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་རང་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་སྨོས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་དང་འགལ་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྟ་བ་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་འགལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་དང༌། དོན་
Chinese
就像钻木取火一样，如果现量本身对现量造成真实的损害，那也只是造成损害而已。对于我们来说，仅仅如此并不能证明任何我们不想要的东西。就像这样，一切流转之法都变成了如实分辨的智慧之火的燃料。它焚烧了所有虚假的燃料，分辨之火彻底熄灭，证悟涅槃之胜妙，证悟止息戏论之自性，这才是我们想要的。如是说：一切流转之法，被认为是识之火的燃料，如实分辨它们，被火焚烧后便寂灭。就像这样。因此，如果生起真如之智慧，那么随之而来的，以比量为特征的分别念就会止息，虽然无有依凭，但也不会变成不想要的结果。正因为如此，世尊在《圣宝积经》中，用两木相钻生火的比喻，善巧地阐释了这样一个道理：即使在真实义中，个别的辨识仍然伴随着分别念，但由于能生起不分别的智慧之果，所以其果报是巨大的。此外，如果有人这样反驳说：如果为了成立一切法无自性，而提出一个具有理由的法，那么，这个理由就与要成立的结论相违背。如果是一个不存在的法，那么，由于不存在的事物与不存在的事物之间没有任何关联，又怎么能成立结论呢？如果是一个既存在又不存在的法，那么，由于它是不确定的，所以根本就不是理由。这种辩驳也是毫无关联的。因为，这是通达理智的人们所说的，对于存在、不存在以及既存在又不存在的法，在胜义中成立它们的存在是不可能的，而不是说对于普遍的法，成立无自性等等的特征是不可能的。如果是这样，那么，当其他人成立遍计所执的自在天等的无自性时，为什么不会出现所有这些责难呢？对于自在天等，如何能对事物
English
Just as fire arises from friction, if manifest reality itself causes real harm to manifest reality, then it merely causes harm. For us, that alone does not prove anything we do not want. Like this, all phenomena of existence become the fuel for the fire of wisdom that perfectly distinguishes them as they are. It burns all these false fuels, and the fire of discrimination is completely extinguished, realizing the supreme state of nirvana, realizing the nature of the cessation of conceptual proliferation, this is what we want. As it is said: All phenomena of existence, are considered the fuel for the fire of consciousness, perfectly distinguishing them as they are, burned by the fire, they become pacified. Like that. Therefore, if the wisdom of suchness arises, then the conceptual proliferation characterized by inference will cease, although without support, it will not become an unwanted result. For that very reason, the Blessed One, in the "Noble Jewel Heap Sutra," skillfully explained with the example of fire arising from the friction of two sticks, that even in the true reality, individual discernment is still accompanied by conceptual proliferation, but because it can generate the fruit of non-conceptual wisdom, its result is great. Furthermore, if someone argues like this: If, in order to establish that all phenomena are without inherent existence, one presents a phenomenon with a reason, then that reason contradicts the conclusion to be established. If it is a non-existent phenomenon, then, since there is no connection between non-existent things and non-existent things, how can the conclusion be established? If it is a phenomenon that both exists and does not exist, then, since it is uncertain, it is not a reason at all. This refutation is also irrelevant. Because, this is what those who understand reasoning say, it is impossible to establish the existence of existent, non-existent, and both existent and non-existent phenomena in the ultimate sense as a reason, but it is not saying that it is impossible to establish the characteristics of non-inherent existence, etc., for universal phenomena. If that is the case, then why would all these objections not arise when others establish the non-inherent existence of the imputational Ishvara (自在天) etc.? How can one object to things like Ishvara (自在天)
Chinese
因为遮止了能作的能力等法，从而遮止了对事物之自性的虚妄执着，同样，无有之法并非没有关联。同样，我们遮止了周遍因果等事物，从而遮止了对事物之法的真实虚妄执着，在成立遮止时，所要成立的和成立的，为何没有关联呢？如果不是这样，那么主等任何要遮止的都不会变成要遮止的。比如，暂且对于事物之自性存在的事物，就只能在那里不能做。对于不存在的事物，如果因为没有关联而不能做，那么这能对什么做呢？所谓的事物不存在，没有任何真实的关联，仅仅是遮止了周遍，从而仅仅显示了所周遍的退转而已。如同对于事物存在的事物，也只是将法和有法的事物全部安立为唯是遍计一样，对于事物不存在的事物，为何不安立呢？ 另外，对于那些任何时候都未曾成立事物之自性之相的事物之本体胜义谛，如果它没有成立，那么因为是如是的事物之相，所以事物不存在也同样是没有成立的。因此，对于那些事物来说，真实而言，无论是有法、无法还是二者的自性之理，在任何地方都不可能存在，因此怎么能用它来驳斥和观察呢？一切事物都如幻象等一样，是真实超越了存在、不存在和二者的自性的。因此，对于那些为了成立存在和遮止，因为理与自身相符，所以如通常所说，如果对于辩论者和反驳者来说，真实成立的那个不存在，那么就只能说不会产生。因此，对于此，法和有法以及相违、所周遍和能周遍、自性和果等，如所显现般安立的一切都不会相违。因此，智者们对于此见，有些人用与法和有法相违等来反驳，所有那些都是他们的名言和意义。
English
Because the power of the dharma that pervades is blocked, thereby preventing the false attachment to the very nature of things. Similarly, the dharma of non-existence is not without connection. Similarly, we block the pervasion of things such as cause and effect, thereby preventing the true false attachment to the dharma of things. When establishing the prevention, why are what is to be established and what is established not related? If it is not so, then the chief and so on, whatever is to be prevented, will not become what is to be prevented. For example, for the time being, for the thing whose own nature exists, it can only not be done there. For a non-existent thing, if it cannot be done because there is no connection, then what can it do to? The so-called non-existence of things has no real connection, it is only the blocking of pervasion, thereby only showing the reversal of what is pervaded. Just as for the existing thing, all the things of dharma and possessor of dharma are established as only being completely imputed, why not establish it for the non-existent thing as well? Furthermore, for those who have never established the ultimate truth of the essence of the nature of things, if it is not established, then because it is the nature of such things, the non-existence of things is also not established. Therefore, for those things, truly speaking, whether it is the dharma, the non-dharma, or the nature of both, no reason can exist anywhere. Therefore, how can it be used to refute and examine those things? All things are like illusions and so on, and are truly beyond the nature of existence, non-existence, and both. Therefore, for those who establish existence and negation, because the reason is in accordance with themselves, as commonly said, if that which is truly established does not exist for the debater and the refuter, then it can only be said that it will not arise. Therefore, for this, all that is established as it appears, such as dharma and possessor of dharma, contradiction, what is to be pervaded and what pervades, nature and result, are not contradictory. Therefore, the wise ones, for this view, some people refute with contradiction with dharma and possessor of dharma, etc., all those are their terms and meanings.