Tibetan
ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་ ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་ནོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་ནོར་བའི་ཤེས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གསལ་བར་བྱ་བར་ནུས། དེ་སེལ་ན་ནི་མངོན་སུམ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གནོད་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ལེགས་པར་མི་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལས་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཡང་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པའི་ཆོས་ཤིག་སྟོན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མེད་པའི་ཆོས་ཤིག་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། ཇི་སྟེ་གཉི་གའི་ཆོས་ཤིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཡང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཚད་མ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ཀྱང་འགལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་གྲུབ་པར་འགྱུར། ཐལ་བར་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཐལ་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐལ་བར་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི། རང་གི་ཕྱོགས་འགྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་མེད་པས་གང་དུ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡང་བདག་ཉིད་བསྐྱེད་པ་དོན་མེད་དེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་རིགས་པ་མ་ ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། གཞན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་འདི་དག་མི་སྐྱེ་སྟེ། རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་རེ་ཞིག་ཞིག་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེའི་ཚེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཞིག་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པའི་གནས་སྐབས་ན་གཉི་ག་ཡང་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་གཉི་ག་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཧ་ཅང་ཕན་འདོགས་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གཉི་ག་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་སྟེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་གཉི་གར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་ལ་གཉིས་ཉིད་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་ལས་མ་ཡིན། གཉི་ག་ལས་མ་ཡིན། རྒྱུ་ཞིག་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། རྒྱུ་རྟག་པར་འདོད་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རིགས་ན། རྒྱུ་གཞན་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་མ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་གོ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ཡང་དགག །འདི་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གཞན་དུ་གྱུར་པ་དངོས་པོ་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་གཞན་ཞེས་བྱའོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་དེ་ལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་ནི་ཉམས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འགལ་བའི་ཚུལ་དེ་ནི་དགག་ པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞན་འགའ་ཞིག་ལ་དབུལ་བ་ཉིད་དང༌། བླུན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐོང་བས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། འོན་ཏེ་གཞན་མ་ཞིག་པ་མ་ཆོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་གནོད་པ་ཅན་
Chinese
如果承认现量为量， 那么此时事物就是成立的。如此，现量的定义是离分别且无错乱。无错乱的识所决定的事物的自性，又怎能用比量来阐明？如果排除它，那就是对现量造成损害。如果对它造成损害，那么比量也无法好好安住。从现量本身获得关联的比量，又怎能反过来损害现量本身呢？然而，如果不损害现量成立的意义，那么此时，说有事物的人们就只是好好安住而已，因为该获得的已经获得了。此外，如果为了成立一切法无自性，而显示一个具有理由的法，那么此时，为了成立与此相反的，理由就是相违的。然而，如果是无的法，那么此时，无和无事物一起，因为彼此没有关联，又怎能是成立呢？如果是一个二者的法，那么这也不确定，因为在不相符的一方也有。也没有其他的量能由此成立。这也不能仅仅通过言词成立，因为会导致一切通过一切成立的荒谬。言词也相违，如果无自性，那么它又怎能成立？通过反驳也无法成立所希望的意义，因为那样的反驳本身没有成立。通过反驳的方式，只能对其他的宗派造成损害，而无法成立自己的宗派，因为它依赖于在二者中都成立的理由。而且，事物不是从自身产生，因为未产生的，由于不存在，所以在任何地方都不适合作为原因。已经产生的，再次产生自己也是没有意义的，因为已经成立了。如果没有差别，那么作为因和果的事物也不合理，因为它的因是差别。事物也不是从他者产生，因为他者本身没有成立。此外，
English
If direct perception is accepted as a valid means of knowledge, then at that time, things are indeed established. Thus, the definition of direct perception is said to be free from conceptualization and non-erroneous. How can inference clarify the very nature of things that has been determined by non-erroneous consciousness? If it is eliminated, then it will harm direct perception. If it is harmed, then inference will also not be well established. How can inference, which obtains its connection from direct perception itself, harm that very direct perception? However, if it does not harm the meaning established by direct perception, then at that time, those who speak of things are only well established, because what is to be obtained has been obtained. Furthermore, if one shows a dharma with a reason in order to establish that all dharmas are without inherent existence, then at that time, the reason is contradictory because it establishes the opposite of that. However, if it is a non-existent dharma, then at that time, how can it be established, since non-existence and non-things are together without any mutual connection? If it is a dharma of both, then that is also uncertain, because it also exists on the dissimilar side. There is also no other valid cognition by which that can be established. That cannot be established by mere words, because it would lead to the absurd consequence that everything is established by everything. Words are also contradictory; if they are without inherent existence, then how can they be established? Even by proving a refutation, the desired meaning is not established, because such a refutation itself is not established. By way of refutation, only harm is done to the other's position, but one's own position is not established, because it depends on a reason that is established in both. Moreover, things do not arise from themselves, because those that have not arisen are non-existent, so they are not suitable as causes anywhere. It is also meaningless for those that have already arisen to produce themselves again, because they are already established. If there is no difference, then things as cause and effect are also not reasonable, because their cause is difference. Things also do not arise from others, because the other itself is not established. Furthermore,
Chinese
如果说某种东西变成了其他的，那么这些东西也不会从常法中产生，因为常法在次第和同时起作用上是相违背的。从无常法中也不会产生，因为从暂时坏灭的东西中不会产生，因为那东西在那时已经不存在了。从没有坏灭的东西中也不会产生，因为这样会导致因和果变得相同。同时产生的东西，也不可能是因和果的实体，因为在已经成立的情况下，两者都是成立的自性，所以不会互相帮助。在没有成立的情况下，两者都不存在。根本不会互相帮助。也不会从两者中产生，因为会导致前面所说的两种过失，而且一个东西具有两种自性是相违背的。事物也不是无因而生，因为它们有时会被看到，所以说这些也是不合理的。就像这样，不是从自身产生，不是从两者产生，不是从坏灭的因产生，也不是从无因产生，也不是从认为因是常法中产生果，如果这样认为，那么认为因是其他的无常法，从没有坏灭的东西中产生果，有什么矛盾呢？为什么还要遮止从那里面产生果呢？对于这个，也没有丝毫能损害的量。变成其他的，仅仅是事物本身也不能成立，就像这样，在什么东西的后面会产生果，那个就叫做其他。即使在果产生之前，那个被称为其他的没有成立，但是对于事物本身来说，是没有损害的。有些人说因为是其他的，所以说了具有损害的量，这也是不确定的，因为成为其他和产生者之间没有矛盾。不矛盾的方式也是不能驳斥的，因为会导致非常荒谬的结论。如果是那样的话，看到某些其他的贫穷和愚笨等法，那么所有其他的理由的运用都会变成接受贫穷等法。然而，如果从其他的没有坏灭没有断绝的东西中产生果，那么因和果就会同时产生，这是有损害的。
English
If something becomes something else, then these things will not arise from permanence either, because permanence is contradictory in functioning sequentially and simultaneously. Nor will it arise from impermanence, because it will not arise from something that has temporarily ceased, because that thing does not exist at that time. Nor will it arise from something that has not ceased, because that would lead to the cause and effect becoming the same. Things that arise simultaneously are also not reasonable as entities of cause and effect, because in the state of being established, both are of the nature of being established, so they do not help each other. In the state of not being established, both do not exist. They do not help each other at all. Nor will it arise from both, because it will lead to the two faults mentioned earlier, and it is contradictory for one thing to have two natures. Things also do not arise without a cause, because they are sometimes seen, so saying that is also unreasonable. Like this, it does not arise from itself, it does not arise from both, it does not arise from a ceased cause, nor does it arise from no cause, nor does the effect arise from considering the cause to be permanent, if you think so, then what contradiction is there in considering the cause to be other impermanent, and the effect arises from something that has not ceased? Why also prevent the effect from arising from that? For this, there is not even the slightest valid cognition that can harm it. Becoming something else, even just the thing itself cannot be established, like this, what will cause the effect to arise after it, that is called other. Even if that which is called other is not established before the effect arises, there is no harm to the thing itself. Some people say that because it is other, they have spoken of a valid cognition with harm, but that is also uncertain, because there is no contradiction between being other and being the producer. The way of not contradicting is also not able to be refuted, because it will lead to very absurd conclusions. If that is the case, seeing the qualities of some other poverty and stupidity, then all the applications of the reason of otherness will become accepting the qualities of poverty and so on. However, if the effect arises from something else that has not ceased and has not been cut off, then the cause and effect will arise simultaneously, which is harmful.