Tibetan
་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་བའི་བསམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དེ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དོན་དམ་པ་པའི་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་པོར་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་གྱི། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་སྐྲག་པ་རྣམ་པར་སྤང་བའི་ཕྱིར་དེ་གསུངས་ཀྱི། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་གཞན་དག་ལས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཉིད་དེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས་ཞུས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་བཟློག་ནས། ཡང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་པོར་བཤད་པས། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་མཛད་ཅིང༌། རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་མེད་པར་མཛད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ང་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་པར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་འགོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་ཀྱི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འོན་ཀྱང་ང་ནི་སེམས་ཅན་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྲག་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ང་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་གསུང་རབ་ཀྱི་ཚུལ་ངེས་པར་མ་ཟིན་པ་བརྫུན་པ་ལ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་རྣམས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡང་མི་སྙན་པར་སྒྲོགས་ཤིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་འཕུང་ལ། གཞན་ཡང་རླག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་བདག་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་མི་འགྲོལ་བ་ཁོ་ནར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་ཚད་མ་གསུམ་གྱི་ཡན་ལག་གིས་བརྒལ་བར་གཟས་ནས། འཕགས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ཀྱི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་གྱུར་པ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་འཛིན་པ་འཇུག་པར་གྱུར་ན་ནི་དེ་ཉིད་དེ་དག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། གསོ་བར་འཛིན་པ་དང། སྐྱེས་བུར་འཛིན་པ་དང༌། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཞིག་ཡོད་ན་དེས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟག་པའམ། མི་རྟག་པའི་ངོ་བོ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་སྟེ། དངོས་པོ་ལ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དངོས་པོ་དེ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག
Chinese
是对于落入自相和共相的念头的执着。那么，什么是超胜世间的智慧呢？是佛和菩萨们彻底分别无相之法，因为见到不生不灭，所以是远离有和无的边际。如是说。声闻等以真实的世俗谛所摄的蕴等，观修自相和共相之相，因为仅仅是引导于人无我，所以称那智慧为具有事物之境，但并非是胜义谛。如果佛和菩萨的智慧之境成为胜义谛的事物自相，那么，那时那智慧又怎么会远离有的边际呢？因此，为了完全遣除孩童们怖畏之处，说圣者智慧的行境是实有的，但并非是因为具有胜义谛的事物自相。如果不是这样，那么佛和菩萨们也怎么不会与有的相状分别念相连呢？就像为了遣除孩童们的怖畏而那样说，但并非是因为胜义谛的事物是实有的。所有这些，世尊也在其他经中确定过。如《圣楞伽经》中说：如是，世尊，菩萨摩诃萨大慧请问：世尊，为何您先遮止众生们有和无的见解，又说圣者智慧的行境是实有的，使他们安住于执着圣者智慧行境的实有见，并且所说的寂静之法也成了没有了呢？世尊回答说：大慧，我以圣者智慧所行境的事物自性而宣说，也不会使所说的寂静之法成为没有，也不会使他们安住于实有见。大慧，然而我对于众生无始时来的事物自性
English
It is the attachment to thoughts that fall into self-characteristics and general characteristics. So, what is the wisdom that transcends the world? It is that Buddhas and Bodhisattvas thoroughly distinguish the Dharma of non-appearance, because they see that there is no birth and no cessation, so it is to be separated from the edges of existence and non-existence. So it is said. The Hearers, etc., who are gathered by the true conventional truth, meditate on the appearance of self-characteristics and general characteristics of the aggregates, etc., because they are only guided to the selflessness of persons, so they call that wisdom as having the object of things, but it is not the ultimate truth. If the object of the wisdom of Buddhas and Bodhisattvas becomes the self-characteristic of the object of the ultimate truth, then how can that wisdom be separated from the edge of existence at that time? Therefore, in order to completely eliminate the place of fear for children, it is said that the object of the wisdom of the noble ones is real, but it is not because it has the self-characteristic of the ultimate truth. If it is not like this, then how can Buddhas and Bodhisattvas not be connected with the conceptualization of existence? Just as it is said to eliminate the fear of children, but it is not because the object of the ultimate truth is real. All of these, the Blessed One has also determined in other sutras. As it is said in the "Holy Lankavatara Sutra": Thus, the Blessed One, the Bodhisattva Mahasattva Mahamati asked: Blessed One, why do you first stop the views of beings about existence and non-existence, and then say that the object of the wisdom of the noble ones is real, so that they dwell in the view of clinging to the reality of the object of the wisdom of the noble ones, and the Dharma of tranquility that is said also becomes non-existent? The Blessed One replied: Mahamati, I declare the self-nature of the object of the wisdom of the noble ones, and I will not make the Dharma of tranquility that is said non-existent, nor will I make them dwell in the view of reality. Mahamati, however, I am for the self-nature of things from the beginningless time of beings.
Chinese
为了完全消除那些对事物自性执着者的恐惧，圣智的行境，会宣说一种远离对事物自性执着的自性见解的法。大慧，我不会轻易地揭示事物的自性。大慧，然而，如果你如实地理解，你将会安住于远离的法中，这样广说。因此，凡是圣智的行境所显示的事物自性，这仅仅是世尊以方便所显示的。因此，那些没有正确理解世尊的真实教言，却虚妄地、怀着傲慢的人，如果他们认为事物具有自性，那么他们就是在诽谤世尊，毁灭自己，也毁灭他人。正如在那部经中说的那样，对事物自性如此执着的人，因为执着于自我等，所以根本无法解脱。正如所说：大慧，此外，他们试图以三种量度的分支来超越，并分别地认为，存在着一种从两种自性中解脱出来的事物自性，这种自性需要通过圣智各自证悟。大慧，瑜伽士转变了心、意和意识的处所，舍弃了自己心识的显现，以及能取和所取的分别念。如来地，是圣智各自证悟的，不会允许对事物和非事物产生概念。大慧，如果瑜伽士们对这样的对境产生事物和非事物的执着，那么他们就会执着于自我、执着于命、执着于士夫、执着于补特伽罗，就像这样说的。此外，如果从胜义谛的角度来说，存在着某种事物，那么它必然会变成常或无常的自性，因为事物不可能有其他的性质差别。对于事物来说，常和无常
English
In order to completely eliminate the fear of those who are attached to the nature of things, the realm of noble wisdom teaches a Dharma that is completely separated from the view of the nature of attachment to the nature of things. Great wisdom, I do not easily reveal the nature of things. Great wisdom, however, if you understand as it is, you will abide in the Dharma of separation, thus extensively speaking. Therefore, whatever is shown as the self-nature of things in the realm of noble wisdom, this is only shown by the Bhagavan through skillful means. Therefore, those who do not truly grasp the way of the Bhagavan's true teachings, but falsely and with arrogance, if they think that things have self-nature, then they are slandering the Bhagavan, destroying themselves, and also destroying others. As it is said in that very sutra, those who are so attached to the nature of things are simply unable to be liberated because they are attached to self and so on. As it is said: Great wisdom, furthermore, they try to transcend with the branches of the three measures, and separately think that there is a self-nature of things that is liberated from the two self-natures, which needs to be individually realized by noble wisdom. Great wisdom, yogis transform the place of mind, intellect, and consciousness, abandoning the appearance of their own mind, and the conceptual thoughts of grasping and being grasped. The Tathagata's ground, which is individually realized by noble wisdom, does not allow the perception of things and non-things. Great wisdom, if yogis were to engage in grasping things and non-things in such objects, then they would grasp at self, grasp at life, grasp at a person, and grasp at a pudgala, as it is said. Furthermore, if there were something truly existent, then it would inevitably become either permanent or impermanent in nature, because there can be no other difference in the nature of things. For things, permanence and impermanence
Tibetan
་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་འདི་སྐད་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་དང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་ཏེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་ལ་གཟུགས་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་ལྟ་ཞིག །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་ལྟ་ ཞིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །གང་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ནི
Chinese
以观察方式进入的智慧，由于符合如实证悟事物自性的缘故，只会成为真实的智慧，而不是伪装成般若波罗蜜多。因此，这也会与世尊在圣般若波罗蜜多中所说相违背。其中说到，乔尸迦，当善男子和善女子宣讲般若波罗蜜多时，也会宣讲伪装成般若波罗蜜多。什么是伪装成般若波罗蜜多呢？就是宣讲色是无常。同样地，也宣讲是痛苦、无我和不净。同样地，也宣讲受、想、行、识，同样地，也宣讲蕴、界、处、禅定、无量、无色、念住、正断、神足、根、力、菩提支，以及如来十力、无畏、别别正智、不共佛法、一切相智是无常、是痛苦、是无我、是不净。像这样，凡是以这种方式行事，也是在宣讲行于般若波罗蜜多。乔尸迦，这就是伪装成般若波罗蜜多。那么，什么不是伪装成般若波罗蜜多呢？那就是这样宣讲：善男子，你过来！修习般若波罗蜜多，不要如实地观察色是无常，乃至一切相智是痛苦、无我和不净。为什么呢？因为色自性是空性的。色的自性是什么？就是无实。什么是无实呢？
English
The wisdom that enters through the mode of examination, because it accords with realizing the self-nature of things as they are, will only become true wisdom, and not something that is disguised as Prajnaparamita. Therefore, this would also contradict what the Blessed One said in the Noble Prajnaparamita. In it, it says, "Kaushika, when those sons and daughters of good families teach Prajnaparamita, they also teach something that is disguised as Prajnaparamita." What is disguised as Prajnaparamita? It is teaching that form is impermanent. Similarly, it also teaches that it is suffering, selfless, and impure. Similarly, it also teaches feeling, perception, volition, and consciousness. Similarly, it also teaches aggregates, elements, sense bases, meditative stabilizations, immeasurables, formless absorptions, mindfulness, perfect abandonments, miraculous legs, faculties, powers, branches of enlightenment, as well as the ten powers of the Tathagata, fearlessness, separate correct knowledge, unshared Buddha-dharmas, and all-aspect knowledge is impermanent, is suffering, is selfless, is impure. In this way, whoever acts in this way is also teaching that they are practicing Prajnaparamita. Kaushika, this is what is disguised as Prajnaparamita. So, what is not disguised as Prajnaparamita? That is, it is taught in this way: "Son of good family, come here! Practice Prajnaparamita, and do not truly observe that form is impermanent," up to "all-aspect knowledge is suffering, selfless, and impure." Why is that? Because the self-nature of form is emptiness. What is the self-nature of form? It is non-substantial. What is non-substantial?