Tibetan
ག་པ་མ་ངེས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཁོ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིད་ལྟ་བུའི་བསམ་པ་བརྙེས་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཐོབ་སྟེ། བསམ་པ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པས་རྣམ་པ་དུ་མར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པས་ཐེག་པ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་སུ་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཀུན་དུ་དྲང་བའི་ཕྱིར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་སུ་མ་ངེས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་པ་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཆོས་བཅུ་པ་དང༌། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་དང་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དུ་མས་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་ལ་ནི་གང་གིས་ན་དེ་དག་གིས་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཕྲ་རྒྱས་ཏེ། །ཞེས་བཤད་ལ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་དང་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་འགལ་བ་བདག་མེད་པའི་ལམ་གོམས་པས་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྩ་བ་དང་བཅས་ཏེ་བཅད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཆད་ན་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་ཡང་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་དུ་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་པ་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས
Chinese
那些去处不定的声闻，因为唯有大乘才能确定地产生，所以显示了一乘的体性。另一种方式是，诸位薄伽梵具有大悲心，对一切有情都怀有如己之想，并且那些生为声闻种姓，先前已圆满修集菩提资粮的人们，也获得了要成佛的想法，因为获得了不是不同想法的想法，所以是一乘的体性。另一种方式是，薄伽梵亲自以声闻等乘，以多种方式如确定产生之门般，显示了完全寂灭，所以是一乘的体性。或者，因为没有比大乘更超胜的乘，所以就此而论，宣说了是一乘的体性，像这样以其意旨显示了一乘的体性。或者，为了普遍引导那些不确定是声闻种姓的人，以及为了正确摄取那些不确定是菩提萨埵种姓的人。此意旨，世尊在《圣十法经》、《圣解深密经》和《圣楞伽经》等经中已明确显示。此外，以多生累世圆满资粮的菩提萨埵们，将会获得佛陀的果位，而对于声闻来说，他们已经断除了轮回中的一切束缚，那么他们又怎么会通过多生累世的修行而获得佛陀的果位呢？轮回的相续是不可能的。正如所说：“如何轮回的根本是微细增长的？”并且说那些也只是从我执中产生的，这是确定和期望的。圣者们因为与我见相违，习惯了无我的道路，所以已经连根斩断了一切微细增长。如果断除了这些，那么他们的生命也因为没有基础而断灭，因此怎么可能期望他们通过多生累世的修行而获得佛陀的果位呢？还有，世尊在《妙法莲华经》中对声闻们作了成佛的授记，那是指化现的声闻们。
English
Those Śrāvakas whose destination is uncertain are shown to be of the nature of the One Vehicle, because only the Great Vehicle can definitely arise. In another way, the Bhagavats, endowed with great compassion, have attained the thought of self-likeness for all sentient beings, and those born into the Śrāvaka lineage, who have previously and correctly accumulated the accumulations of enlightenment, have also obtained the thought of becoming Buddhas. Because they have obtained a thought that is not different, it is of the nature of the One Vehicle. In another way, the Bhagavat himself, through the vehicles of Śrāvakas and others, has shown complete nirvāṇa through the door of appearing in various ways, so it is of the nature of the One Vehicle. Or, because there is no other vehicle that is superior to the Great Vehicle, it is said to be of the nature of the One Vehicle in that regard, and it is shown to be of the nature of the One Vehicle with such an intention. Or, in order to universally guide those who are uncertain about being of the Śrāvaka lineage, and in order to correctly take hold of those who are uncertain about being of the Bodhisattva lineage. This intention is clearly shown by the Bhagavat in the Ārya-daśadharmaka-sūtra, the Ārya-saṃdhinirmocana-sūtra, the Ārya-laṅkāvatāra-sūtra, and others. Furthermore, Bodhisattvas who perfect the accumulations through many lifetimes will attain the state of Buddhahood, but for Śrāvakas, who have abandoned all the bonds of existence, how can they attain Buddhahood, which is to be accomplished through many lifetimes? The connection of existence is impossible. As it is said, "How does the root of existence subtly increase?" And it is said that those also arise only from the clinging to self, which is certain and desired. The noble ones, being contrary to the view of self and accustomed to the path of selflessness, have cut off all subtle increases, together with their roots. If those are cut off, then their lives are also cut off because they have no basis, so how can one expect them to attain Buddhahood, which is to be accomplished through many lifetimes? Also, the prediction made by the Bhagavat in the Saddharma-puṇḍarīka-sūtra that the Śrāvakas will attain Buddhahood refers to the emanated Śrāvakas.
Tibetan
་སྤྲུལ་ནས་སམ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམས་ལས་དགོངས་ནས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བལྟ་སྟེ། འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བཤད་པའི་དུས་དེ་ན་ཉེ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལས་དགོངས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ཐེག་པ་གསུམ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལ་ལན་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ལུང་གི་སྒོ་ནས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྒྲུབ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ལུང་གཅིག་ཏུ་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའམ། འོན་ཏེ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སུ་ཡང་ལུང་གང་ལ་ཡང་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་སུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ང་རྒྱལ་གྱིས་སམ། དོན་དུ་མི་གཉེར་བས་སམ། སྡིག་པའི་ གྲོགས་པོ་དང་ཕྲད་པས་སམ། ཡིད་རྣམ་པར་རྨོངས་པས་སམ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པ་མ་རྙེད་པས་སམ། གཞན་གྱི་ངོར་འཇུག་པས་སམ། དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དང་བྲལ་བས་སམ། ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་རིན་པོ་ཆེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དང་བར་དུ་དགེ་བ་ལ་མི་བརྟེན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཅི་དེ་ཙམ་གྱིས་མཁས་པ་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཐོབ་པ་ལེགས་པར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དམ། ཚོང་པ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ནས་བོར་ཞེས་ཏེ། ཚོང་པ་བཟང་པོ་ལེགས་པར་རྟོག་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་མི་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བསྲེགས་པ་དང་བདར་བ་དང་བཅད་པ་དག་གིས་གསེར་བཟང་པོ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ཕན་ཚུ
Chinese
或者从化身，或者从完全回向菩提者们的意愿而作，应当这样看待。这是薄伽梵从《圣楞伽经》等中所开示的。还有，在《圣三摩地王经》中说：“此中无有非器众生，这些有情全部将成佛。”这所出现的内容，也应当理解为是在讲述之时，从亲近的有情们的意愿而说的。有些人说，一切众生都具有如来藏，这又是从如实之自性如实而说的。因此，从胜义谛上说，三乘也是存在的，一切法也都是具有自性的，这是先前的观点。因此，应当对此进行回答。对此，首先从经教的角度来说，不能成立一切法无自性，因为没有人会承认这一点。对于所说的“因为没有人会承认，所以不应该只采纳一种经教”等等，应当这样说。难道因为没有人承认，就一定不能采纳一种经教吗？或者说，也应该采纳？对此，如果按照第一种观点，那是不合理的，因为那样一来，任何人都不应该依赖任何经教了，因为没有人会承认这一点。对此，有些人因为傲慢，或者不追求意义，或者遇到恶友，或者心意完全迷惑，或者没有找到真正的善知识，或者随顺他人，或者缺乏信心等根，或者缺乏善于理解的智者，即使最终不依赖于薄伽梵的珍贵经藏的最初、中间和最后之善，难道仅仅因为如此，善于如实了知获得能利益自己和他人之方便的智者们，也不依赖它了吗？就像恶劣的商人因为完全不了解无价的珍宝而将其丢弃一样，善于如实了知的优秀商人，难道也不会采纳它吗？或者说，就像用火烧、打磨和切割等方法来检验好金子一样，用现量和比量以及互相
English
Or from incarnation, or from the intention of those who completely dedicate to Bodhi, one should look at it this way. This is what the Bhagavan taught in the Lankavatara Sutra and others. Furthermore, in the Samadhiraja Sutra, it says, "Here there are no non-receptacles of sentient beings, all these beings will become Buddhas." This occurrence should also be understood as being spoken from the intention of the close beings at the time of speaking. Some say that all sentient beings have the Tathagatagarbha, which is spoken from the reality of suchness itself. Therefore, from the ultimate truth, the three vehicles also exist, and all dharmas also have self-nature, which is the previous view. Therefore, one should answer this. Regarding this, first of all, from the perspective of scripture, it is not possible to establish that all dharmas are without self-nature, because no one will admit this. Regarding what is said, "Because no one will admit it, one should not only adopt one scripture," etc., it should be said this way. Is it necessarily the case that because no one admits it, one cannot adopt one scripture? Or should one adopt it? Regarding this, if according to the first view, that is unreasonable, because in that case, no one should rely on any scripture, because no one will admit this. Regarding this, some people, because of arrogance, or not pursuing meaning, or encountering bad friends, or being completely deluded in mind, or not finding a true spiritual friend, or following others, or lacking faculties such as faith, or lacking wise people who are good at understanding, even if they end up not relying on the precious scriptures of the Bhagavan, which are good in the beginning, middle, and end, does that mean that wise people who are good at understanding how to obtain the means to benefit themselves and others also do not rely on it? Just as bad merchants discard priceless jewels because they do not fully understand them, do excellent merchants who are good at understanding not adopt them? Or, just as good gold is tested by burning, polishing, and cutting, using direct perception and inference and mutual