Chinese
依赖于此而产生，刚产生就坏灭，并且说没有所知和能知的形象，对于那些宗派生起疑问：如果从无始相续的习气成熟而变现的形象显现，也是因为错乱而如同幻术的自性。色等诸蕴的极微尘以及物质和功德等，随顺胜与非胜的宗见者所说，因为远离了所知和能知的体性，所以仅仅如同乾闼婆城、火焰轮、化现、梦、幻术、水月。对于认为对境是真实的识，这些显现的形象也是由无始有之事物而对事物产生执著的习气完全成熟的力量所显现的。然而，那些事物的实事是真实的吗？或者，如果是不经观察的唯一，那么就思考这种欢喜的承诺吧。这个宗派因为正量和教证非常明显而可以了解，并且也是无边对境之恶劣执著的对治，所以非常清白，就像这样，驳斥了极微尘等存在的事物，并且也显示了与所知和能知的体性相违，之前所说的正量能使这个道理非常明显。这个道理也具有教证，如《楞伽经》中说：由无始的分别所熏染，心如影像一般，虽然显现为义的形象，但不能如实地见到义。补特伽罗、因、蕴、缘以及微尘等，自在和自在天的作者，都是唯心者所分别的。义不存在，唯是心性，见到外境是颠倒的。如果以理观察，则能所都会止灭。诸位智者依靠这个道理，来遣除对于我与我所、能取与所取，以及具有种种分别的颠倒执著。然而，对于此还有少许需要观察之处，这些形象是真实存在，还是像影像等一样是不经观察的唯一呢？
English
It arises in dependence upon this, and as soon as it arises, it is destroyed, and it is said that there is no appearance of what is to be known and what knows. Doubts arise regarding the tenets of those who say that the appearances that manifest from the maturation of the beginningless stream are also like the nature of illusion due to confusion. The extremely subtle particles of the aggregates such as form, and the substances and qualities, etc., are spoken of by those who follow the views of the superior and the non-superior, because they are devoid of the nature of what is to be known and what knows, they are merely like a city of gandharvas, a wheel of fire, an emanation, a dream, an illusion, and a reflection of the moon in water. These appearances that appear to the consciousness that considers the object to be true are also manifested by the power of the complete maturation of the habit of clinging to things that arise in beginningless existence. However, are those realities of those things true? Or, if it is the only unexamined one, then consider this joyful promise. This tenet is to be understood because the valid cognition and the scriptures are very clear, and it is also a remedy for the bad clinging to limitless objects, so it is very pure. In this way, it refutes the existence of things such as extremely subtle particles, and also shows that it contradicts the nature of what is to be known and what knows. The valid cognition mentioned earlier makes this principle very clear. This principle also has scriptural authority, as it is said in the Lankavatara Sutra: "Because of the beginningless habituation of the mind, the mind is like an image. Although it appears as the form of meaning, it does not truly see the meaning as it is. The person, the cause, the aggregates, the conditions, and the dust particles, the chief and the lord who act, are all discriminated by the Mind-Only. Meaning does not exist, it is only the nature of mind. Seeing external objects is wrong. If one examines with reason, the grasper and the grasped will cease." Wise people rely on this principle to eliminate the inverted clinging to self and what belongs to self, and to the grasper and the grasped, and to those with various distinctions. However, there is still a little to be examined here: are these appearances truly existent, or are they the only unexamined ones like images, etc.?
Tibetan
དགའ་བ་ཞིག་ཡིན། འདིས་ཅིར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཡང་དག་རྣམ་པར་ཤེས། །དུ་མར་ འགྱུར་རོ་ཡང་ན་ནི། །དེ་དག་གཅིག་འགྱུར་འགལ་ལྡན་པས། །གདོན་མི་ཟ་བར་སོ་སོར་འགྱུར། །ཡང་དག་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མར་འགྱུར་བའམ་ཡང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་བུ་དང་ཐ་མི་དད་པས་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་དཀའོ། །འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་པས་དོན་དམ་པར་ན་རྣམ་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཐ་དད་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཉེས་པ་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ། རྣམ་པ་ཐ་དད་མ་ཡིན་ན། །གཡོ་དང་མི་གཡོ་ལ་སོགས་པ། །གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་གཡོ་ལ་སོགས། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ལེན་གདབ་དཀའ། །ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཅིག་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་ཟིན་ཏམ། སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐལ་བ་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན་མཚུངས་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་ཡང༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མ་བྲལ་ན། །གཅིག་གི་ཆོས་སུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ་བཟློག་པ་མེད། །མི་མཐུན་པའི་ཆོས་སུ་གནས་ན་ནི་དེ་ཉིད་ངེས་པར་ཐ་དད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་མང་ལ་དེ་དག་ཀྱང་རིགས་མཐུན་པ་ཤ་སྟག་སྟེ། རིགས་མི་མཐུན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ནི་གང་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་སེམས་གཉིས་འབྱུང་བ་འདི་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུད་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་དང་འགལ་བ་བཟློག་པ་དཀའོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། དེ་སྐད་གསུངས་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚུལ། དེ་དག་རྣམས་ལ་རིགས་མཐུན་པའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་ བར་ཡང་དག་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འགལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ན
Chinese
这是一个快乐。这会变成什么？如果正确地理解显现，会变成很多，或者会变成一个。因为它们是矛盾的，所以无疑会各自变化。由于与正确的显现不相同，显现会像显现的自性一样变成很多，或者由于与唯一的显现不相异，显现也会像显现的自性一样变成唯一，这是难以避免的。由于存在矛盾的法，实际上显现和显现本身会变成不同的。再述说其他的过失：如果显现不是不同的，那么动与不动等等，一个动，一切都会动等等，就会变成谬论，难以接受。说不是不同的，就会变成显示那就是它。因此，如果一个显现抓住了动等等的作用，或者变成了黄色等等的自性，那么其余的也会变成那样的显现。如果不是那样，无疑会变成多种多样。这个谬论对于外境的方面，如果也承认具有显现的识，也会极好地显示相同之处。对于外境的道理也是，如果那样不分离显现，一切也会进入一个的法中，无法避免。如果存在不相符的法中，那么那本身必定会变成不同的。有些人说，像快乐等等一样，蓝色等等的显现也只是体验的自性，那些识是很多的，而且那些也完全是同类的，像不同类的识一样产生。对于那些人来说，无论哪个没有先后的二心产生，这都不是处所，没有机会等等。同样，与一切有情都是一个识流的教证相违背，难以避免。如果想说是以异熟识为主而那样说的，如果是那样，这与以前的论师的规矩相违背。对于那些同类的识，必定会变成这样。像这样，各种分别念，正确地理解为次第产生，是相违背的。那时，如果以不相符的方面和对治的心为主导
English
This is a joy. What will this become? If appearances are truly understood, will they become many, or will they become one? Because they are contradictory, they will undoubtedly change separately. Since they are not different from the true appearance, the appearances will become many like the nature of the appearance itself, or since they are not different from the single appearance, the appearances will also become one like the nature of the appearance itself, which is difficult to avoid. Because contradictory dharmas exist, in reality, appearance and appearance itself will become different. Another fault is also stated: If appearances are not different, then movement and non-movement, etc., if one moves, everything will move, etc., will become a fallacy, difficult to accept. To say that they are not different will become showing that that is it. Therefore, if one appearance grasps the action of moving, etc., or becomes the nature of yellow, etc., then the rest will also become such appearances. If it is not so, it will undoubtedly become diverse. This fallacy also greatly shows the similarity if one also accepts knowledge with appearances in the aspect of external objects. Also, regarding the way of external objects, if one does not separate from appearances in that way, then everything will enter into the dharma of one, which is unavoidable. If it exists in dissimilar dharmas, then that itself will definitely become different. Some say that like happiness, etc., the appearances of blue, etc., are also only the nature of experience, and those consciousnesses are many, and those are also completely homogeneous, arising like heterogeneous consciousnesses. For those people, whichever two minds arise without before and after, this is not a place, there is no opportunity, etc. Similarly, it is difficult to avoid contradicting the scriptural statement that all sentient beings are of one stream of consciousness. If one wants to say that it was spoken with the ripening consciousness as the main focus, if that is the case, this contradicts the customs of the previous teachers. For those homogeneous consciousnesses, it will definitely become like this. Like this, various discriminations are correctly understood to arise in sequence, which is contradictory. At that time, if one takes the dissimilar aspect and the opposing mind as the main focus
Tibetan
ས་སེམས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་བཀག་པ་སྟེ། རིགས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཁོ་བོ་དེ་སྐད་དུ་སྨྲའོ། །ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འབའ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཚིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བདག་དང་བདག་གི་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ཡོད་ཀྱི་གཞན་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི་གནོད་པ་ནི་ཅི་ཡང་མི་སྐྱེད་དོ། །ཅི་ལུགས་འདི་རྨ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ། ཅི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་འགྱུར་བ། །དཔྱད་པ་འདི་ལ་བཟློག་པར་དཀའ། །གལ་ཏེ་བར་མེད་པར་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་ལྟར་རིགས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མང་པོ་འདི་དག་ཀྱང་འབྱུང་ན། དེའི་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་དཔྱད་པ་ཅི་འདྲ་བ་སྔར་བྱས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དབུས་སུ་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྡུལ་གྱིས་བསྐོར་བ་ལྟ་བུར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་གང་གིས་གཅིག་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་གཞན་ལ་ཡང་ཕྱོགས་སམ་འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དོ། །བར་མེད་པར་རིགས་གཅིག་པའི་རྡུལ་དུ་མ་འཛིན་པ་ན་རགས་པ་གོང་བུ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་དང་བར་མེད་པར་དུ་མ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་དེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བར་མེད་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཁ་ཅིག་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན། གཞན་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་ཟེར་བ་སྐྱོན་མཚུངས་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའོ། །གང་དུ་ནོར་བུ་གཟི་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བླངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་དོགས་པ་བརྗོད་པ། གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་ན། །ནམ་མཁའི་གོས་ཅན་ལུས་སམ་ཅི། །འདི་ནི་ནམ་མཁའི་ གོས་འཆང་བའི་ལྟ་བ། དུ་མའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་ལ། །བརྗོད་པར་འདོད་པས་ངོ་བོར་འདོད། །ཅིག་ཅའམ་རིམ་གྱིས་ཚུལ་གཉིས་ལས། །ཚིག་གི་བྱ་བ་གཞན་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལ་བརྟེན་ཏམ་དེ་ལྟའོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །རིན་ཆེན་སྣ་ཚོགས་ལ་སོགས་འ
Chinese
遮止了地与心同时产生，我以理智极为清晰地如此说。 “ཅིག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个声音属于“འབའ་ཞིག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”的同义词，而不是个别的词，因为对于那些来说，存在着脱离了我和我的、所取和能取等的心性，除此之外什么也没有，这将要显示出来。因此，异熟的识，以身体、受用和住所显现的形象各异而成为各异，不会产生任何损害。如果问：这个体系没有瑕疵吗？回答说不是。如果像形象的数量一样，承认识，那么那时就会变得像微尘一样，这个考察难以驳倒。如果像无间隙存在的极微尘的自性一样，也产生许多同类的识，那么那时对于识来说，也会变得难以驳倒，就像先前对于微尘所作的考察一样。像这样，对于想要以微尘环绕中心所想的识来说，以何种自性倾向于一个，难道也以同样的自性倾向于另一个吗？或者倾向于其他的方面呢？这种分别的过失就是那个。如果不执着于无间隙的同类微尘，那么就会错误地认为粗大的集合体是一个，对于没有无间隙地体验到的蓝色等显现的觉知，错误地认为是一个，这有什么区别呢？因为有些承认无间隙显现的蓝色等是极微尘的自性，另一些则说是觉知的自性，过失是相同的，不会超出。对于那些说像摩尼宝珠一样，一个识就能取各种各样的自性的人，表达疑问：如果各种各样的是一个，那么是像穿天空衣服的人的身体吗？这是持有天空衣服的观点。以多种自性的事物，想要表达，所以认为是自性。在“ཅིག་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”或次第两种方式中，没有其他的词语作用。如果问：依赖于那个或者像那样吗？回答说那也是不合理的，因为各种各样不是一个自性，各种珍宝等……
English
The simultaneous arising of earth and mind is prevented, and I say this with very clear reason. The sound "ཅིག་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning)" belongs to the synonym of "འབའ་ཞིག་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning)," but it is not an individual word, because for those, there is the nature of mind that is free from self and mine, the grasped and the grasper, etc., and there is nothing else, which will be shown. Therefore, the consciousness of fruition, appearing as different forms of body, enjoyment, and dwelling, becomes different, and does not cause any harm. If asked, is this system without flaws? The answer is no. If, like the number of forms, consciousness is admitted, then at that time it will become like dust particles, and this examination is difficult to refute. If many similar consciousnesses also arise, like the nature of extremely small dust particles existing without gaps, then at that time, for consciousnesses as well, it will become difficult to refute, just like the examination previously done for dust particles. Like this, for the consciousness that wants to surround the center with dust particles, with what nature does it tend towards one, does it also tend towards another with the same nature? Or does it tend towards other aspects? This fault of differentiation is that. If one does not cling to the non-gapped homogeneous dust particles, then one will mistakenly think that the coarse aggregate is one, and for the awareness of the appearance of blue, etc., which is not experienced without gaps, mistakenly thinking that it is one, what is the difference? Because some admit that the non-gapped appearance of blue, etc., is the nature of extremely small dust particles, while others say that it is the nature of awareness, the fault is the same and will not exceed it. For those who say that like a mani jewel, one consciousness can take various natures, expressing doubt: If the various is one, then is it like the body of a person wearing sky clothes? This is the view of holding sky clothes. With things of multiple natures, wanting to express, so it is considered nature. Among the two ways of "ཅིག་ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal Chinese meaning)" or sequentially, there is no other function of words. If asked, does it depend on that or is it like that? The answer is that it is also unreasonable, because the various is not one nature, various jewels, etc...